မနက္ေစာေစာႏိုးေနက်ထံုးစံအတိုင္း ႏိႈးစက္အကူအညီ မပါပဲ အိပ္ယာကႏိုးလာတဲ့အခ်ိန္က မနက္ ငါးနာရီခြဲတိတိ။

မ်က္စိစံုမွိတ္ျပီး ျပန္အိပ္ဖို႔ၾကိဳးစားရင္း ေနာက္ထပ္နာရီဝက္ေနရင္ ေခၚလာမယ့္ ဖုန္းေခၚသံတစ္ခုကို ၾကားရလို ၾကားရျငား နားစြင့္ခ်င္ပါေသးသည္။

ခါတိုင္းေန႔ေတြတုန္းကေတာ့ ေျခာက္နာရီထိုးရင္ ထံုးစံအတိုင္း ဖယ္ရီကားဆီက ပထမဆံုး Missed call တစ္ခုကို လက္ခံရရွိတတ္ပါသည္။

ေနာက္ထပ္ဆယ္မိနစ္ေနရင္ ဒုတိယ Missed call နဲ႔အတူ ဖယ္ရီကားက တိုက္ေအာက္ကို ေရာက္လာတတ္ပါသည္။

ဒီေန႔မွာေတာ့ ေကာ္ဖီဆိုင္ကို သြားစရာမလိုေတာ့ဘူးဆိုတာ ဖယ္ရီသမားကို အေသအခ်ာ မွာထားျပီးသားမို႔ မနက္ေစာေစာမွာ ၾကားရမယ့္ ဖုန္းေခၚသံကို ေစာင့္စရာမလိုေတာ့ပါ။

ျပီးေတာ့ ခါတိုင္းလို ေကာ္ဖီနံ႔သင္းပ်ံ႔ေနတဲ့ မနက္ခင္းေတြကိုလဲ ထပ္ဆံုႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အေရးမရွိေတာ့ပါ။

ကၽြန္မရဲ႔ ေနာက္ဆံုးေကာ္ဖီဆိုင္နဲ႔အတူ ေနာက္ဆံုးေကာ္ဖီခြက္ေတြကို မေန႔ကမွ လက္ျပႏႈတ္ဆက္ခဲ့ျပီးျပီပဲ။

မနက္ငါးနာရီခြဲမွာ ျပန္အိပ္မရတဲ့ မ်က္လံုးေတြက ၾကည္စင္ေနတဲ့အျပင္ ဦးေႏွာက္တစ္ခုလံုးကလဲ လန္းဆန္းႏိုးၾကားေနခဲ့ပါသည္။

မေန႔ကမွ နႈတ္ဆက္ခဲ့တဲ့ ေကာ္ဖီဆိုင္ရဲ႔ အေငြ႔အသက္ေလးေတြကို ကၽြန္မရဲ႔ မွတ္ဥာဏ္ေတြက မေမ့ႏိုင္ေသးဘူးထင္ပါရဲ႔။

မနက္ေျခာက္နာရီခြဲကေန ခုနစ္နာရီခြဲေလာက္အထိ ဆိုင္ေပါက္ဝကေန ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တဲ့ ဘားေကာင္တာအထိေရာက္ေအာင္ ရွည္လ်ားလွတဲ့ လူတန္းၾကီးကို ကၽြန္မရဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြက အရင္လိုပဲ သြက္သြက္လက္လက္ ဝန္ေဆာင္မႈ ေပးေနမွာေသခ်ာပါသည္။

ကၽြန္မရဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးက ေဆးရံုေဆးခန္းနဲ႔ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ ဝန္ေဆာင္မႈေတြေပးတဲ့ ျမိဳ႕ေသးေသးေလးထဲမွာ ရွိတာမို႔ မနက္မိုးလင္းကေန ဆိုင္းသိမ္းခ်ိန္အထိ ကၽြန္မတို႔ဆီေရာက္လာတတ္သူေတြက ဆရာဝန္ေတြ ပါရဂူေတြ လူနာေတြနဲ႔ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ အဖြဲ႔အစည္းေတြက ဝန္ထမ္းေတြပဲ ျဖစ္ေနတတ္ပါသည္။

ကၽြန္မတို႔ေကာ္ဖီဆိုင္ကို အမွီသဟဲ ျပဳေနၾကတဲ့ ဆရာဝန္ေတြနဲ႔ ေဆးဘက္ပညာရွင္ေတြ အားလံုး အလုပ္မဝင္ခင္ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ရွည္လ်ားလွတဲ့ လူတန္းၾကီးထဲမွာ ကေလးေတြလို စိတ္ရွည္လက္ရွည္တန္းစီျပီး ေကာ္ဖီဝယ္ယူေလ့ရွိပါသည္။

ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ကၽြန္မမရွိႏိုင္ေတာ့တဲ့ ဒီလိုမနက္ခင္းေတြမွာလဲ ဟုိးအရင္ေန႔ရက္ေတြတုန္းကလိုပဲ ကၽြန္မရဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးက ေကာ္ဖီခ်စ္သူေတြနဲ႔ စည္ကားေနမွာေသခ်ာပါသည္။

ဆိုင္တံခါးစဖြင့္ခ်ိန္မွာ အသင့္ေရာက္ေနတတ္တဲ့ ေဒါက္တာ ႏိုဝယ္ကလဲ ထံုးစံအတိုင္း သူ႔ရဲ႔ လွပတဲ့ မနက္ခင္းေလးကို ဘလက္ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို သတင္းစာတစ္ေစာင္နဲ႔ ကုန္ဆံုးေစတတ္ပါသည္။

ေဒါက္တာႏိုဝယ္နဲ႔ ေရွ႔ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ဆိုသလို ေရာက္လာတတ္တဲ့ မစၥတာ ဂ်ိမ္းစ္ကလဲ ခပ္ပ်င္းပ်င္း ဘလက္ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို ေအာ္ဒါမွာျပီး သူ႔ရံုးခန္းဆီကို ေလးကန္ကန္ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္သြားေနမွာ ေသခ်ာပါသည္။

အနည္းငယ္ ကဂ်ီကေဂ်ာင္က်ခ်င္တဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသား ဝီလ်ံကလဲ မနက္ေစာေစာမွာ က်န္းမာေရးေလ့က်င့္ခန္းအတြက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ရင္း espresso ေကာ္ဖီတခြက္ကို အားကစားဂ်ာနယ္ေတြနဲ႔ ျမည္းစမ္းေနအံုးမွာ ေသခ်ာပါသည္။

မနက္စာ ဘရိတ္ဖတ္စ္အတြက္ အျမဲစိတ္တိုင္းမက် ျဖစ္ေနတတ္တဲ့ မစၥမဂီလဲ သူမရဲ႔ ထံုးစံအတိုင္း အသားညွပ္ဆန္းစဝွစ္ခ်္တစ္ခုကို တစ္မိနစ္တိတိ မိုက္ခရိုေဝ႔မီးဖိုထဲမွာထည္႔ခိုင္းျပီး အဲဒီ ဆန္းဒဝစ္ခ်္ကိုပဲ အျခားမီးကင္စက္မွာ ေနာက္ထပ္ တစ္မိနစ္တိတိ မီးကင္ခိုင္းပါလိမ့္မည္။

ေဂ်ာ္ဒန္သူ အလုပ္သင္ဆရာဝန္မေလး ဆာရာကလဲ သူမမွာယူေနက် အဆီမပါလံုးဝ မပါတဲ့ ႏြားႏို႔နဲ႔ ေဖ်ာ္ထားတဲ့ ေကာ္ဖီကို မွာျပီး သူမစားေနက် ကိတ္မုန္႔ေတြကို ကယ္လိုရီတြက္ခ်က္ျပီး မွာယူစားသံုးေနအံုးမွာ ေသခ်ာပါသည္။

အေရျပားအထူးကု ေဒါက္တာမိုက္ကယ္ကလဲ ကဖိန္းမပါတဲ့ ေကာ္ဖီကို အဆီအႏွစ္လံုးဝ မပါတဲ့ ႏြားႏို႔နဲ႔ ႏွစ္ခြက္တိတိ ဆင့္ျပီး မွာေနမွာ ေသခ်ာပါသည္။

မနက္ ရွစ္နာရီ ထိုးခါနီးဆိုရင္ေတာ့ ဂ်ာမန္ေဆးခန္းက ကတယ္လီဖုန္းကို လက္ခံရရွိပါလိမ့္မည္။ ဂ်ာမန္လူမ်ိဳး ေဒါက္တာ နစ္ခ္ရဲ႔ အၾကိဳက္ ပထမဆံုး Semi dry Cappuccino ေကာ္ဖီ တစ္ခြက္ကို ဖုန္းေခၚသံအဆံုး မနက္ရွစ္နာရီတိတိမွာ အသင့္ျပင္ထားေပးရပါလိမ့္မည္။

ေန႔လည္ပိုင္းနဲ႔ ညေနပိုင္းေတြမွာလဲ ေဒါက္တာနစ္ခ္က သူႏွစ္သက္တဲ့ ေကာ္ဖီေတြရဖို႔ ဆိုင္ကို အၾကိမ္ၾကိမ္ ေရာက္လာအံုးမွာ ေသခ်ာပါသည္။

မနက္စာ ဘရိတ္ဖတ္စားခ်ိန္နဲ႔ ေန႔လည္စာစားခ်ိန္ၾကားမွာေတာ့ ေကာ္ဖီဆိုင္ဝန္ထမ္းေတြျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မတို႔ေတြရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ ေကာ္ဖီျမည္းစမ္းခ်ိန္ပဲျဖစ္ပါသည္။

အသစ္အသစ္ေရာက္လာတဲ့ ေကာ္ဖီေတြအေၾကာင္း ဖတ္ရႈမွတ္သားျပီး ေကာ္ဖီတစ္မ်ိဳးခ်င္းစီရဲ႔ အနံ႔အရသာနဲ႔ ထူးျခားခ်က္ေတြကို ရွာေဖြေလ့လာရတဲ့ အခ်ိန္ေလးက ကၽြန္မတို႔ဝန္ထမ္းေတြရဲ႔ ေကာ္ဖီပညာ သင္ယူခ်ိန္လဲျဖစ္ပါသည္။

တခါတရံ ညေနပိုင္း လူရွင္းခ်ိန္ေတြမွာ ဆိုင္ကိုေရာက္လာတတ္တဲ့ ေကာ္ဖီခ်စ္သူအခ်ိဳ႔နဲ႔အတူတြဲျပီး ေကာ္ဖီ ေဆြးေႏြးဝိုင္းေလးေတြ ရွိတတ္ပါသည္။ ေကာ္ဖီကၽြမ္းက်င္သူေတြနဲ႔ ေကာ္ဖီခ်စ္သူေတြၾကားက ခ်စ္စရာ စကားဝိုင္းေလးမို႔ ကၽြန္မတို႔အားလံုးအတြက္ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ေလးေတြလဲ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။

ေန႔လည္စာစားခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံသား မစၥတာ ဘရိုင္ယန္က သံုးထပ္ခ်ိစ္ဆမ္းဒဝစ္ခ်္ တစ္ခုနဲ႔အတူ ေခ်ာကလက္မ်ားမ်ားပါတဲ့ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို ခပ္သုတ္သုတ္စားျပီး သူ႔ရံုးခန္းဆီကို အေလာသံုးဆယ္ ျပန္သြားပါလိ္မ့္မည္။

လက္ဘႏြန္ႏိုင္ငံသား အတိုင္ပင္ခံဆရာဝန္ၾကီးတစ္ေယာက္ကေတာ့ အာရွေဒသကထြက္တဲ့ ေကာ္ဖီခပ္ျပင္းျပင္းကို အရသာ ျပင္းျပင္းရေစဖို႔ေဖ်ာ္ေပးထားတဲ့ ျပင္သစ္ေကာ္ဖီအိုးတစ္လံုးကို မကုန္မခ်င္းေသာက္ျပီး သူ႔ရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆိုင္ကိုလာမယ့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါလိမ့္မည္။

သူနာျပဳဆရာမေပါက္စ မိုနာကလဲ ႏြားႏို႔နဲ႔ မတည္႔သူမို႔ ပဲႏို႔ရည္နဲ႔ ေဖ်ာ္ထားတဲ့ ေကာ္ဖီကို ေန႔လည္စာစားျပီးခ်ိန္မွာ အခ်ိန္မွန္လာေသာက္သံုးေလ့ရွိပါသည္....

မိုနာနဲ႔အျမဲတမ္းတတြဲတြဲရွိတတ္တဲ့ မာရီယာကေတာ့ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္မိခင္ေလာင္းပီပီ ကဖိန္းမပါတဲ့ ေကာ္ဖီကို အဆီမပါတဲ့ ႏြားႏို႔နဲ႔မနက္တစ္ၾကိမ္ ေန႔လည္တၾကိမ္ လာေသာက္မွာ ေသခ်ာေနပါသည္။

မ်က္စိအထူးကုဆရာဝန္ၾကီး ေဒါက္တာစမစ္ကလဲ ကဖိန္းတဝတ္ ကဖိန္းမပါတဲ့ ေကာ္ဖီတဝက္ ေရာေဖ်ာ္ထားတဲ့ ဘလက္ေကာ္ဖီခြက္ၾကီးၾကီးကို မွာယူျပီး စီးပြားေရး အထူးထုတ္ သတင္းစာေစာင္ေတြနဲ႔အတူ သူ႔ရဲ႔ ေန႔လည္စာစားခ်ိန္ေတြကို ကုန္ဆံုးေစတတ္ပါသည္။

မနက္ပိုင္းနဲ႔ ေန႔လည္ပိုင္းေတြမွာ လာေနက်မဟုတ္တဲ့ အျခားအျခားေသာ ေကာ္ဖီခ်စ္သူေတြကိုလဲ မၾကာခဏဆိုသလို ကၽြန္မတို႔ဆီမွာ ေတြ႔ရတတ္ပါသည္။

ဆိုင္ကို ရံဖန္ရံခါ ေရာက္လာတတ္တဲ့ အထူးကုဆရာဝန္ၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ကူဝိတ္ႏိုင္ငံဖြား အေမရိကန္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ မစၥတာ အီဗန္ကိုေတာ့ သူ႔ရဲ႔ အဝါေရာင္စာမ်က္ႏွာေတြေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ေတြအားလံုး သတိထားမိခဲ့ၾကပါသည္။

ဂ်စ္ကားမက် ပါဂ်ဲရိုးမက် အဝါေရာင္ ကားခပ္ဆန္းဆန္း တစ္စင္း ဆိုင္ေရွ႔မွာ ရပ္လာျပီဆိုတာနဲ႔ အဲဒါ အီဗန္ပဲဆိုတာ ကၽြန္မတို႔ အတတ္ေျပာႏိုင္ခဲ့ပါသည္။

ကားထဲကဆင္းလာတဲ့ အီဗန္ရဲ႔ လက္ထဲမွာ ေက်ာပိုးအိတ္အဝါေရာင္တစ္လံုးနဲ႔ သူ႔ရဲ႔လက္စြဲေတာ္ အဝါေရာင္ အိိတ္ေဆာင္ကြန္ျပဴတာတစ္လံုးပါလာတတ္ပါသည္။

ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ကီလို ၁၅၀ ေက်ာ္ရွိတဲ့ အီဗန္ရဲ႔ အျပင္အဆင္ကလဲ ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာေတြ႔ေတြ႔ ဘယ္ေတာ့မွမေျပာင္းလဲတဲ့ အျပင္အဆင္နဲ႔မို႔ အမ်ားနဲ႔ယွဥ္ရင္ ထင္ရွားေပၚလြင္ေနပါသည္။ အဝါေရာင္ ဦးထုတ္ အဝါေရာင္တီရွပ္ ဆန္းျပားလွတဲ့ အဆင္တန္ဆာ ရတနာေတြနဲ႔အတူ အဝါေရာင္ေဝါ့ကင္းရွႈးက အီဗန္ရဲ႔ အဝါေရာင္စာမ်က္ႏွာေတြရဲ႔ သေကၤတ တစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါသည္။

အီဗန္ကေတာ့ ေကာ္ဖီအရသာ မဆိုစေလာက္သာပါတဲ့ ေခ်ာကလက္မစ္ရွိတ္ကို ႏွစ္သက္စြာမွာယူတတ္ပါသည္။

တခါတရံမွာေတာ့ အေမရိကန္တဝက္ အိႏၵိယတဝက္လို႔ ခပ္ၾကြားၾကြားေျပာတတ္တဲ့ ျမီးေကာင္ေပါက္မေလးေတြကို ကၽြန္မတို႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ရဲ႔ ေထာင့္တေနရာမွာ ရြယ္တူခ်ာတိတ္ေလးေတြအမ်ားၾကီးနဲ႔ ေတြ႔ရတတ္ပါသည္။

အမည္မသိ အာရပ္ပ်ိဳျဖဴ တစ္ဦးကလဲ အေရာင္အေသြးစံုလွတဲ့ ပန္းစည္းေတြကို မရိုးရေလေအာင္ယူလာတတ္ျပီး သူမႏွစ္သက္စြဲလမ္းေနတဲ့ အာရပ္လူမ်ိဳး ဆရာဝန္ေပါက္စေလးနဲ႔ စကားစျမည္ေျပာဖို႔ ကၽြန္မတို႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ မၾကာခဏဆိုသလို လာေစာင့္ေနတတ္ပါေသးသည္။

အေမရိကန္ေဆးရံုက ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ မစၥတာလင္းကလဲ သူတို႔ေဆးရံုက ေကာ္ဖီစက္အတြက္လိုအပ္တဲ့ ေကာ္ဖီမႈန္႔ေတြကို တစ္လတစ္ၾကိမ္ေလာက္ လာဝယ္တတ္ပါေသးသည္။

ကဖိန္းမပါတဲ့ အရသာ သိပ္မစူးလွတဲ့ အေမရိကန္ ေကာ္ဖီေတြကို အေမရိကန္ေဆးရံုက ေကာ္ဖီစက္မွာ အသင့္ထည္႔ေဖ်ာ္လို႔ရေအာင္ အမႈန္႔ၾကိတ္ေပးတဲ့ အလုပ္ကို ကၽြန္မရွိတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက တာဝန္ယူေပးရမွာ ေသခ်ာပါသည္။

ကၽြန္မတို႔ဆိုင္မွာ ေကာ္ဖီခ်စ္သူေတြအားလံုးအတြက္ အမ်ိဳးစံုလင္လွတဲ့ ေကာ္ဖီမ်ိဳးစံုကိုရႏိုင္တာမို႔ အေရာင္စံုလင္လွတဲ့ လူေတြရဲ႔ မတူညီမႈေတြကို ကၽြန္မတို႔ ေတြ႔ျမင္ရတတ္ပါသည္။

ဘလက္ေကာ္ဖီ ခပ္ျပင္းျပင္းေတြကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူေတြကို ေတြ႔ရသလို ၊ ႏြားႏို႔စစ္စစ္နဲ႔ ေဖ်ာ္ထားတဲ့ ေကာ္ဖီ၊ ပဲႏို႔နဲ႔ ေဖ်ာ္တဲ့ ေကာ္ဖီ၊ အဆီမပါတဲ့ႏြားႏို႔နဲ႔ ေဖ်ာ္ထားတဲ့ေကာ္ဖီ၊ ေခ်ာကလက္နဲ႔ေဖ်ာ္ထားတဲ့ ေကာ္ဖီ၊ အနံ႔အရသာေပါင္းစံုနဲ႔ေဖ်ာ္တဲ့ေကာ္ဖီေတြကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူေတြကိုလဲ ေတြ႔ရတတ္ပါသည္။

ေကာ္ဖီစစ္စစ္ရဲ႔ အရသာကို ခံစားတတ္ၾကသူေတြရွိသလို က်န္းမာေရးအတြက္ ကဖိန္းထုတ္ထားတဲ့ ေကာ္ဖီေတြနဲ႔ အာသီသကိုေျဖသိမ့္ေနရသူေတြလဲရွိပါသည္။

အာရွတိုက္ကလာတဲ့ ေကာ္ဖီျပင္းျပင္းေလးကို ႏွစ္သက္သူေတြရွိသလို အာဖရိကတိုက္ကလာတဲ့ အခ်ဥ္အရသာမဆုိစေလာက္ေလးပါတဲ့ ေကာ္ဖီကို ျမတ္ႏိုးသူေတြလဲရွိပါသည္။

အေမရိကန္ေကာ္ဖီ ဘရာဇီးေကာ္ဖီ ျပင္သစ္ေကာ္ဖီမွ ေကာ္ဖီစစ္တယ္လို႔ လက္ခံျပီး အေမရိကန္ ေကာ္ဖီ ဘရာဇီးေကာ္ဖီ ျပင္သစ္ေကာ္ဖီ ေတြကိုသာ ေရြးခ်ယ္တတ္သူေတြလဲ ရွိပါသည္။

ကမၻာေပၚမွာ ေစ်းအျမင့္ဆံုးေပးရတဲ့ Jamaica Blue Mountain က ေကာ္ဖီကိုမွ ေကာ္ဖီလို႔ ထင္မွတ္ေနသူေတြကိုလဲ ေတြ႔ရျမင္ရပါေသးသည္။

ကၽြန္မတို႔ ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ရတတ္တဲ့ အခ်စ္ရဲ႔ သေကၤတျဖစ္တဲ့ ေကာ္ဖီတစ္မ်ိဳးကိုလဲ ခ်စ္သူခင္သူေတြအတြက္ ေရြးခ်ယ္ဝယ္ယူတတ္သူေတြလဲ ရွိခဲ့ပါသည္။

ဂိုေထာင္ထဲမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သိမ္းဆည္းထားျပီး စနစ္တက် ထုတ္လုပ္ထားတဲ့ သက္တမ္းရင့္ ေကာ္ဖီေတြကို ေစ်းကြက္မွာ ေစ်းၾကီးၾကီးေပးျပီး ဝယ္ယူေသာက္သံုးတတ္သူေတြလဲ ရွိပါသည္။

သက္တမ္းရင့္ဝိုင္ေတြလိုပဲ တန္ဖိုးရွိတဲ့ သက္တမ္းရင့္ေကာ္ဖီေတြက အနံ႔အရသာနဲ႕ ပိုမိုျပည္႔စံုတယ္လို႔ ခံယူထားၾကသည္ေလ။

ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ျပီးခ်ိန္မွာ စက္ထဲက ထြက္လာတဲ့ ေကာ္ဖီမႈန္႔ခပ္စိုစိုေတြကို သစ္ပင္စိုက္တဲ့ ေနရာမွာ ေျမၾသဇာအျဖစ္သံုးဖို႔ လာေရာက္မွာယူသူ ေကာ္ဖီခ်စ္သူေတြကိုလဲ ကၽြန္မတို႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ တခါတရံ ေတြ႔ရတတ္ပါေသးသည္။

ေကာ္ဖီမပါတဲ့ မနက္ခင္းေတြကို မသိမသာ ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္သူေတြရွိသလို နံနက္ခင္းတိုင္းမွာ ေကာ္ဖီတခြက္ကို မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ေနသူေတြလဲ ရွိပါသည္။

ကၽြန္မရဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကို ကၽြန္မ ခ်စ္ပါသည္။ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ ေတြ႔ရတတ္တဲ့ အေရာင္စံုလွတဲ့ ေကာ္ဖီခ်စ္သူေတြကို ကၽြန္မခ်စ္ပါသည္။

ေကာ္ဖီေတြကို ေကာ္ဖီေစ့အျဖစ္ ခ်စ္ခင္သူေတြ ေကာ္ဖီမႈန္႔အျဖစ္ ျမတ္ႏိုးသူေတြ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ အမိႈက္ပံုးထဲေရာက္ခါနီးအထိ ေကာ္ဖီေတြကို အက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်တတ္သူေတြကို ကၽြန္မ ခ်စ္ပါသည္။

ဒါေပမယ့္ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးက ကၽြန္မကို မလိုအပ္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္.... ကၽြန္မဘဝရပ္တည္ေရးအတြက္ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကို မွီခိုေနဖို႔ မလိုအပ္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကို ခြဲခြာရမွာ ျဖစ္ပါသည္။

ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကို ေက်ာခိုင္းျပီးခ်ိန္မွာ ကၽြန္မဆက္ေလွ်ာက္ရမယ့္ လမ္းေတြက ေကာ္ဖီခါးခါးေတြလို ခါးသက္ျပင္းရွ ႏိုင္ပါသည္။ တခါတရံမွာလဲ ေကာ္ဖီနံ႔ သင္းသင္းေလးလို ေမႊးပ်ံ႔ခ်ိဳျမိန္ႏိုင္ပါသည္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ဆံုးေကာ္ဖီဆိုင္ေလးနဲ႔အတူ အေရာင္စံု ေကာ္ဖီခ်စ္သူေတြကို တိုက္ဆိုင္မႈေတြရွိလာတိုင္း လြမ္းဆြတ္ေနမွာ ေသခ်ာပါသည္။