ႏွင္းနဲ႔မာယာ: အပိုင္းအစမ်ား

Showing posts with label အပိုင္းအစမ်ား. Show all posts

စာမ်က္ႏွာ (၃၃)

၁။ စကားနည္းနည္းပဲေျပာျပီး မ်ားမ်ား နားေထာင္တတ္လာတယ္။

၂။ တစ္ေယာက္တည္း တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ေနရတာကို ပိုျပီး သေဘာက်လာတယ္။

၃။ မရႏိုင္တဲ့ အရာေတြအေပၚ တက္မက္စိတ္ေတြ သိသိသာသာေလ်ာ့က်သြားခဲ့တယ္။

၄။ တခါတရံမွာ စကားတစ္ခြန္းမွမေျပာပဲ အသံတိတ္ နားလည္ေပးတတ္လာတယ္။

၅။ အမွန္တရားကို အမွန္တရားလို႔ ေျပာခြင့္မရွိတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ပါးစပ္ပိတ္ျပီး ဥေပကၡာ ျပဳတတ္လာတယ္။

၅။ ေလာဘေတြ သိသိသာသာ ေလ်ာ့က်လာေပမယ့္ ေဒါသေတြကေတာ့ သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့တယ္။

၆။ သူတပါးအေရးကိစၥေတြကို စိတ္မဝင္စားေတာ့သလို ကိုယ့္အေရးကိစၥေတြကိုလဲ စိတ္ဝင္စားမႈ ေလ်ာ့က်လာတယ္။

၇။ မျမဲျခင္းတရား မရွိျခင္းတရား ဆုတ္ယုတ္ ပ်က္စီးျခင္းတရားေတြနဲ႔ ေနသားက်လာခဲ့တယ္။

၈။ ကိုယ္ေရးခ်င္တဲ့စာေတြ ေရးရတာထက္ သူမ်ားေရးတဲ့စာေတြကို ဂရုတစိုက္ဖတ္တတ္လာတယ္။

၉။ မလိုအပ္ပဲ အဝတ္အစား အသံုးအေဆာင္ေတြ မဝယ္မိေအာင္ မလိုတဲ့ အသံုးစရိတ္ေတြ မသံုးမိေအာင္ ေစ့စပ္ေသခ်ာလာခဲ့တယ္။

၁၀။ သူမ်ားရဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို မခိုးယူခဲ့သလို ကိုယ့္ရဲ႔ အခ်ိန္ေတြကိုလဲ သူမ်ားကိုေပးဖို႔ တြန္႔တိုလာတယ္။

၁၁။ အခ်စ္ဆိုတာ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ ဝတၱဳေတြထဲမွာပဲ လူစိတ္ဝင္စားေစတဲ့ အရာတစ္ခု ဆိုတာကို လက္ခံယံုၾကည္လာခဲ့တယ္။ ( အေပါဆံုး ေရာင္းကုန္… အခ်ိဳဆံုးမုသားထဲမွာ အခ်စ္က ထိပ္ဆံုးမွာ ေနရာယူပါတယ္)

၁၂။ ကိုယ့္ဘဝမွာ ကိုယ္ကလြဲလို႔ ဘယ္သူမွ ကိုယ့္ေလာက္အေရးမၾကီးဘူးဆိုတာ လူေတြဆီက ေလ့လာသင္ယူတတ္လာတယ္။

၁၃။ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္က လူေတြထက္ သဘာဝ ေလာကၾကီးကို ပိုျပီး ျမင္တတ္ၾကည္႔တတ္လာတယ္။ ဆိုးရြားပ်က္စီးေနတဲ့ လူေတြကိုမႏွေျမာပဲ ဆိုးရြားပ်က္စီးေနတဲ့ သဘာဝတရားေတြကို ႏွေျမာစိတ္ပိုလာတယ္။

၁၄။ စကားမ်ားမ်ားေျပာလာတဲ့ လူေတြကိုေတြ႔ရင္ သူတို႔မ်က္လံုးေတြကို တည္႔တည္႔ၾကည္႔ျပီး လူလိမ္ ဟုတ္ မဟုတ္ အကဲခတ္ ဆံုးျဖတ္တတ္လာတယ္။

၁၅။ လူေတြကို ျမင္ယံုနဲ႔ အားနာ သနားျပီး အလြယ္တကူ အကူအညီေပးတတ္တဲ့ အက်င့္ကို သိသိသာသာ ေျပာင္းလဲပစ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ႏိုး လို႔ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း ေျပာပစ္ဖို႔ ဝန္မေလးတတ္ေတာ့ပါ။( အလုပ္ထဲမွာ အကူအညီ ေတာင္းသူတိုင္းကို ႏိုးလို႔ ခ်က္ခ်င္း မျငင္းႏိုင္ရင္ အလုပ္ျပဳတ္ဖို႔ လမ္းက မ်ားသထက္မ်ားပါသည္။)

၁၆။ ခ်ဳိခ်ဳိသာသာျပံဳးဖို႔ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းစကားဆိုဖို႔ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ေမာဖို႔ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဴက္ အိပ္ဖို႔ သိသိသာသာ ဝန္ေလးတတ္လာခဲ့တယ္။

၁၇။ ဆံုးရံႈးျခင္းေတြက လူေတြကို ပိုျပီး တည္ျငိမ္ရင့္က်က္ေစတယ္ဆိုတာကို နားလည္သေဘာေပါက္လာခဲ့တယ္။ ( ဆံုးရံႈးရတာမ်ားေလ တည္ျငိမ္ရင့္က်က္လာေလ)

၁၈။ အခ်ိန္တစ္ခုက အေတြးအေခၚတစ္ခု ဘဝတစ္ခု ယံုၾကည္မႈတစ္ခုကို အလြယ္တကူနဲ႔ ေျပာင္းလဲ ေစႏိုင္တာကို နားလည္လာခဲ့တယ္။

၁၉။ နာက်င္ျခင္းေတြကို အသိစိတ္က ေမ့ေလ်ာ့ထားႏုိင္ခဲ့ေပမယ့္ မသိစိတ္က မၾကာခဏ သတိေပးေနသလို တခါတေလမွာ အိပ္မက္ထဲအထိ ဆြဲေခၚလာတတ္တာကို လက္ခံလာတတ္ခဲ့တယ္။

၂၀။ စိတ္ဖိစီးမႈေတြ ေၾကာက္စိတ္ေတြက လူကို ႏွစ္ၾကိမ္ႏွစ္ခါ ေသေစႏိုင္တဲ့ အရာေတြဆိုတာ လက္ခံလာတတ္ခဲ့တယ္။

၂၁။ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါ ေပ်ာ္ရႊင္မႈအတြက္ အၾကိမ္ၾကိမ္အခါခါ ေနာင္တ မရမိေအာင္ ေနတတ္လာခဲ့တယ္။

၂၂။ ေမတၱာတရားေတြ သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႔ အေဝးဆံုးမွာ ေနသားတက်ျဖစ္ေနခဲ့သလို ခြဲခြာျခင္းေတြအတြက္ အသင့္ ျဖစ္ေနတတ္ခဲ့ျပီ။ ( အေရာင္မ်ိဳးစံုေသာ ခ်စ္ျခင္းေတြအတြက္ ငိုျပီးေတာ့လဲ နားလည္တတ္လာသလို ရယ္ေမာျပီးလည္း နားလည္တတ္ခဲ့ျပီးျပီ…)

၂၃။ ေပးလိုက္ရတိုင္းလဲ အခ်စ္မဟုတ္သလို ယူခြင့္ရတိုင္းလဲ အခ်စ္မမည္ပါ…. အခ်စ္သည္ အခ်စ္ သက္သက္သာ ျဖစ္ပါသည္။ အေပးအယူ အတိမ္အနက္ အနိမ့္ အျမင့္ အတက္အက် သည္ အခ်စ္ကို တိုင္းတာေသာ ယူနစ္မ်ားမဟုတ္ပါ။

၂၄။ ျပီးျပည္႔စံုတဲ့ မိသားစုဘဝ... ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ ဆိုတာ လူတုိင္းအတြက္ အျမဲတမ္းမရွိႏိုင္တာကို နာနာက်င္က်င္ ခံစား နားလည္ တတ္လာခဲ့တယ္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ဒီစာမ်က္ႏွာ ၃၃ ကလို႔ တမ္းတ တိုင္တည္ရာ ျမတ္ႏိုးခ်စ္ခင္ရာ တန္ဘိုးထား ေလးစားရာ ဖခင္တစ္ေယာက္ ကၽြန္မ အနားမွာ မရွိေတာ့ပါ။

မွတ္စုေရးသူတစ္ေယာက္အေၾကာင္း

ေအာ္ ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ လို႔ ေျပာရမလား...
ဒီကလဲ ေၾကာ္ျငာခ်င္ပါတယ္လို႔ ေျပာရမလား...
မိတ္ဆက္ေပးပါရေစလို႔ ခြင့္ေတာင္းရမလား....

ဒီေန႔မွာေတာ့ မွတ္စုေရးသူတစ္ေယာက္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးပါရေစ....

ေက်ာင္းတက္တုန္းက ခင္မင္္ခဲ့ဘူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က Face Book ေပၚမွာ မွတ္စုေလးေတြ ေရးေနတာေတြ႔လို႔ သူ႔ကို ဘေလာ့ေရးဖို႔ တိုက္တြန္းရင္း ထံုးစံအတိုင္း ဘေလာ့ပိုးသြင္းေပးလိုက္ပါတယ္။

သူကလဲ နဂိုကတည္းက ဘေလာ့ေရးဖူးတဲ့သူဆိုေတာ့ ႏွစ္ခါမစည္းရံုးလိုက္ရပါဘူး...
စည္းရံုးေရးမွႈးေတာ္လို႔ပဲလား သူကိုယ္တိုင္ကပဲ စိတ္အားထက္သန္ေနလို႔လားမသိ ျပည္ ဆိုတဲ့ ဘေလာ့ဂါေလးတစ္ေယာက္ ဘေလာဂိုစဖီးယားေပၚကို သိပ္မၾကာခင္ေလးကပဲ စျပီးေျခခ်လာပါတယ္...

အရင္တုန္းက သူျမန္မာစာမရိုက္တတ္ခင္တုန္းကေတာ့ အြန္လိုင္းမွာေတြ႔တိုင္း ကိုယ့္ကို ျမန္မာစာရိုက္ခိုင္းတတ္ပါေသးတယ္...

ရိုက္ခိုင္းတဲ့စာေတြကလဲ မဂၤလာပါ ေနေကာင္းလားကစလို႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္ အထူးေလွ်ာ့ေဈး ဆိုတာေတြအဆံုး ဘာေတြမွန္းမသိ....
သူစာရိုက္ရမွာပ်င္းတာေလးနဲ႔ ကို္ယ့္ကိုေတြ႔တိုင္း အာျပဲၾကီးနဲ႔ ေအာ္လို႔ စာေတြရိုက္ခိုင္းတတ္ပါေသးတယ္...
(အျပင္မွာေတြ႔ရင္လဲ အာျပဲၾကီးနဲ႔ ေအာ္ေနက်ပါ။)

အခုေတာ့ သူက ျမန္မာစာကို ေကာင္းေကာင္းရိုက္တတ္သြားတာမို႔ မွတ္စုတိုေလးေတြ စျပီးေရးပါေတာ့တယ္...

ျမန္မာစာမရိုက္တတ္ခင္တုန္းကေတာ့ living by Society ဆိုတဲ့ဘေလာ့ေလးကို အဂၤလိပ္လိုေရးခဲ့ပါေသးတယ္........သူငယ္ခ်င္းေရးတဲ့ ဘေလာ့ေလးမို႔ လင့္ခ္ထဲ ထည္႔ထားျပီး ေစာင့္ဖတ္ေနခဲ့ေပမယ့္ သူက အဲဒီဘေလာ့ေလးကို ဆက္မေရးပဲ နာမည္ေက်ာ္ Tour Guide ပီသစြာ ခရီးေတြမ်ားျပီး ဘီးဇီးေနခဲ့ျပန္ပါတယ္။

သိပ္မၾကာခင္ေလးကမွ သူက Face Book မွာမွတ္စုတိုေလးေတြ စျပီးေရးလာပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုလဲ မွတ္စုေရးျပီးၾကြားျပန္ပါသည္။

ကိုယ္က သူ႔ကို ဘေလာ့ေရးဖို႔ စည္းရံုးခဲ့သလို သူကလဲ ကိုယ့္ရဲ႔ပို႔စ္ေတြကို Face Book မွာတင္ဖို႔ မဲဆြယ္ျပန္ပါတယ္...

ရန္ကုန္က ကုမၸဏီတစ္ခုမွာလုပ္ေနျပီး တခ်ိန္လံုးအြန္လိုင္းေပၚကမဆင္းတဲ့သူ႔ကို ေလးစားမိသလို ေက်ာ္ခြပီး ေရးရ ဖတ္ရတဲ့ ရန္ကုန္ဘေလာ့ဂါတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတဲ့သူ႔ဘေလာ့ေလးကို မိတ္ဆက္ေပးခ်င္တာမို႔ ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးျဖစ္တာပါ။

Face Book ေပၚမွာသူတက္ဂ္ထားတဲ့ ပို႔စ္ေလးကိုေရးရင္း သူ႔ကို ဘေလာ့ဂါလုိ႔ ေျပာေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူ မွတ္စုပဲေရးတဲ့ မွတ္စုေရးသူပါလို႔ ဆင္ေျချပန္တက္ပါေသးတယ္...

မွတ္စုပဲေရးေရး ေဆာင္းပါးပဲေရးေရး ဘေလာ့ေပၚမွာ စြဲစြဲျမဲျမဲ အခ်ိန္ေပးခ်င္တဲ့.... ဂ်ာနယ္လစ္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးကို အားေပးကူညီတဲ့အေနနဲ႔ ဒီဘေလာ့ေလးကို ညႊန္းရျခင္းျဖစ္ပါတယ္...

အခ်ိန္ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ စာဖတ္သူေတြကို ျပည္ ဆိုတဲ့ဘေလာ့ေလးေပၚက မွတ္စုတိုေလးေတြကုိလဲ ဖတ္ေစခ်င္ပါေသးတယ္....

သူ႔နာမည္ကေတာ့ ျမန္မာလို ညီညီပါ.....လူသိမ်ားတဲ့ အျခားနာမည္ကေတာ့ ဖရန္ကီ.....

သူနဲ႔အရမ္းခင္သြားရင္ေတာ့ အာျပဲၾကီးနဲ႔ လာေအာ္ပါလိမ့္မယ္....

Moment of 123456789

ေလာေလာဆယ္ဖတ္ထားဖူးတဲ့ စိတ္ဝင္စားစရာ သတင္းေလးကိုမွ်ေဝပါ့မယ္...

အခုလာမယ့္ ၇ ရက္ေန႔ (မနက္ျဖန္မွာေပါ့ေနာ္) မွာ သူငယ္ခ်င္းတို႔ရဲ႔ ဒစ္ဂ်စ္တယ္နာရီေလးမွာ
123456789 ကိန္းဂဏန္းေလးေတြ အကုန္လံုးကို အျပိဳင္တည္းေတြ႔ရမယ့္ အခိုက္အတန္႔ေလးကို
မွတ္မွတ္ရရ သတိထားၾကည္႔လိုက္ပါ....

ေန႔ရက္က ၇ ရက္ ၈ လ ၂၀၀၉
အခ်ိန္က ၁၂ နာရီ ၃၄ မိနစ္ ၅၆ စကၠန္႔မွာပါ။

ေအာက္က ဇယားေလးမွာ ျပထားသလိုေလး ကိန္းဂဏန္းအားလံုး အစဥ္လိုက္ေလး ေပၚလာပါလိမ့္မယ္....

12	34	56
7	8	9

ျပီးေတာ့ ေနာက္လာမယ့္ ၂၀၁၁ ၁၁လပိုင္း ၁၁ ရက္ေန႔မွာလဲ အဲဒီလိုပဲ ၁ ဂဏန္းေလးေတြ အစီအရီနဲ႔ ေပၚလာမယ့္ အခိုက္အတန္႔ေလးကို ၾကံဳရအံုးမွာပါ....

11	11	11
11	11	11

ကမၻာေပၚက ဘေလာ့ဂါေတြကေတာ့ ရွားရွားပါးပါး ၾကံဳေတြ႔ရမယ့္ အဲဒီအခုိက္ အတန္႔ေလးမွာ အမွတ္တရျဖစ္ေစမယ့္

ပို႔စ္ေလးေတြကို အျပိဳင္ေရးျပီးတင္ၾကမယ္လို႔ သတင္းရပါတယ္...

ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါေတြလဲ ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ အမွတ္တရ ဒီအခိုက္အတန္႔ေလးမွာ အမွတ္တရေလးေတြ ဖန္တီးႏိုင္ေစဖို႔

အခ်ိန္မီေလးလက္တို႔လိုက္ပါတယ္ေနာ္....

ေကာင္မေလးေတြသိဖို႔ ေကာင္ေလးေတြထိဖို႔

သိပ္မႀကာခင္ေလးက သတင္းစာတစ္ေစာင္ထဲ မွာ စိတ္ဝင္စားစရာ သတင္းတိုတိုေလးတစ္ပုဒ္ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။
အေႀကာင္းအရာကေတာ့ သိပ္အဆန္းႀကီးမဟုတ္ပါဘူး။ ေကာင္မေလးေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ရဲ႔ လက္တြဲေဖာ္ေတြရဲ႔ အျပဳအမူေတြကိုေလ့လာျပီး သူတို႔စရိုက္ လကၡဏာေတြ စိတ္ေနသေဘာထားေတြ ကိုဆန္းစစ္ဖို႔ပါ။ စံခ်ိန္မီတဲ့ လက္တြဲေဖာ္ေတြဆိုတာ ေယဘူယ်ဆန္လြန္းတဲ့ ကားတံခါးကို သူတို႔ကစျပီး ဖြင့္ေပးတာတို႔ ဘယ္ကိုပဲသြားသြား ဘယ္ေတာ့မွ လက္တြဲမျဖဳတ္တာတို႔ ကိုယ့္ခ်စ္သူနဲ႔ ျပိဳင္ျပီးမျငင္းခုန္တတ္တာတို႔ အရာရာမွာ ဦးေဆာင္ႏိုင္တာတို႔ ကို အဲလို အေႀကာင္းအရာေလးေတြ ေရးထားတာပါ။

ေနာက္ဆံုးမွာေတြ႔လိုက္တဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္ကေတာ့ အရမ္းကိုစိတ္ဝင္စားစရ ာေကာင္းေနတာမို႔ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ထားလိုက္ပါတယ္။

ေကာင္ေလးအမ်ားစုဟာ ကိုယ္လက္ထပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ခ်စ္သူေကာင္မေလးအတြက္ ကိုယ့္ဝင္ေငြလစာရဲ႔ ႏွစ္လစာနဲ႔ညီမွ်တဲ့ ေငြကိုလက္ထပ္လက္စြပ္ေလး ဝယ္ေပးဖို႔သံုးသင့္တယ္ ဆိုတာေလးပါ။

မႀကာမီ လက္ထပ္ေတာ့မယ့္ သူငယ္ခ်င္းမေလးေတြ အခ်ိန္မီျပင္ဆင္လို႔ရေအာင္ သတင္းေကာင္းပါးလိုက္တာပါ။ ေကာင္ေလးေတြရဲ႔ ဝင္ေငြစစ္တမ္း ေကာက္သင့္ရင္ ေကာက္ရေအာင္ပါ။
သူငယ္ခ်င္းေကာင္ေလးေတြကေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနႀကပါလို႔။

ဘေလာ့စေရးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္တုန္းက ေရးခဲ့တဲ့ပို႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ပါ...
ဘေလာ့မွာ Error တစ္ခုျပေနလို႔ ျပန္တင္ၾကည္႔တာပါ။

သဝန္တိုတတ္တယ္....

ဒီတခါေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ ကိုယ္ေတြ႔ေလးကို မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။

မိန္းကေလးသဘာဝက ခ်စ္တဲ့သူကို သဝန္တိုတတ္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္သည္ ဘဝေရာက္ရင္ေတာ့ မိန္းမေတြက ရင္တမမနဲ႔ ပိုျပီး စိုးရိမ္ၾကတတ္ပါတယ္ ပိုျပီးလည္း သဝန္တိုၾကပါတယ္။
နည္းနည္းတိုတာနဲ႔ မ်ားမ်ားတိုတာပဲ ကြာၾကပါတယ္။

ဒီမွာအလုပ္လာလုပ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ခြင့္ျပန္သြားတုန္း သူ႔အမ်ိဳးသမီးနဲ႔
အၾကီးအက်ယ္ ျပႆနာတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ တကယ္မွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ရိုးသားတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။

ျပႆနာရဲ႔ အစကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႔ ဖုန္းထဲက SMS message ေတြေၾကာင့္ပါ။

သူ႔ေလဒီေတြ႔သြားတဲ့ SMS ေတြကေတာ့ မန္ေနဂ်ာမမက ပို႔ထားတဲ့ ဒီ message ေလးေတြပါ။
မန္ေနဂ်ာ မမက ေစာေစာထရမွာ ပ်င္းေတာ့ အျမဲတမ္း အလုပ္လာတာ ေနာက္က်ပါတယ္။
သူေနာက္က်တတ္လြန္းလို႔ SMS ပို႔ေနက် ျပီးေတာ့ မႏိုးမွာစိုးလို႔လဲ အိပ္ယာက ႏိႈးခိုင္းေနက်ပါ။

"Open the door, I am on the way"

"Pls open the door, I am coming"

"Pls give me a call when you wake up"

"Wake me up in the morning, I was very tired"

အဲဒီ မက္ေဆ့ခ်္ေတြက သူ႔ဖုန္းထဲမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္ မက္ေဆ့ခ်္အားလံုးရဲ႔ တဝက္နီးပါးဟာ ဒီလို မက္ေဆ့ခ်္ေလးေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ ပိုဆိုးသြားပါတယ္။။ သူကလဲ ဘယ္လိုမွ မထင္မွတ္ထားတာမို႔
သူအိမ္ျပန္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဖ်က္ဖို႔ သတိမထားမိခဲ့ပါဘူး။
သူ႔ကိုဒုကၡေရာက္ေစခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆံုးတစ္ေစာင္ကေတာ့

"I want you tonight" တဲ့

တကယ္ေတာ့ အဲဒီေန႔က သူ႔နားရက္ပါ.. ဒါေပမယ့္ အလုပ္ကိစၥေပၚလာတာမို႔ သူ႔ကို လွမ္းေခၚတဲ့ မက္ေဆ့ခ်္ေလးပါ။

သူတို႔လင္မယားေတြ ဘယ္လိုျပႆနာေတြ ျဖစ္ခဲ့လဲေတာ့ မသိပါ။ သူျပန္လာေတာ့ သူ႔လည္ပင္းမွာ ဘုရားပံုေသးေသးေလးပါတဲ့ ဆြဲၾကိဳးေလးပါလာပါတယ္။

ဘုရားမွာ သစၥာအၾကိမ္ၾကိမ္ဆိုျပီး သစၥာေရ ေသာက္ျပီး ဆြဲၾကိဳးပါ ဆြဲလာရတဲ့ အထိ မုန္တိုင္းက ျပင္းထန္ပံုရပါတယ္။

သူကလဲ ေျပာပါတယ္ ဘုရားကယ္လို႔ ငါျပန္လာလို႔ရတာတဲ့ ဘုရားေရွ႔မွာ က်ိန္လုိက္ရတာ ပါးစပ္က အျမဳွပ္ပါ ထြက္တယ္ဆိုပဲ......

အလြဲမ်ားနဲ႔ ၂၀၀၈

မနက္ျဖန္ဆိုရင္ႏွစ္သစ္ကိုကူးပါျပီ။
တစ္ႏွစ္စာ အတြက္ျပန္သံုးသပ္လိုက္ေတာ့ ......
၂၀၀၈ ဟာ ကိုယ့္အတြက္ အလြဲေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားခဲ႔တာကို သတိထားမိပါတယ္...

ATMနဲ႔ ကိုယ္
ATM Card ေလးနဲ႔ ကိုယ္ဟာ တစ္ႏွစ္လံုး နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ လြဲမွားေနခဲ့တာပါ။
ႏွစ္စပိုင္းေလာက္ ကေတာ့ အဆင္ေျပေနပါေသးတယ္ ။ ဧျပီလကုန္ေတာ့ လစာဝင္ျပီလားသိခ်င္လို႔
ေအတီအမ္ စက္မွာ စစ္ပါတယ္။ ပင္နံပါတ္ ရိုက္ထည္႔ေတာ့ စက္က ပင္နံပါတ္မွားေနတယ္လို႔ျပပါတယ္။
ထပ္ရိုက္ထည္႔ ပါတယ္။ အမွားထပ္ျပပါတယ္။ ယံုႀကည္ခ်က္အျပည္႔ နဲ႔ ထပ္ရိုက္ထည္႔ပါတယ္။
အမွားထပ္ျပပါတယ္။ ေလးႀကိမ္ျဖစ္ေန ပါျပီ။ ဒါနဲ႔ ပဲကဒ္ကို ျပန္ထုတ္လိုက္ပါတယ္။

စက္ကမွားေနတယ္ လို႔ထင္ေနတုန္းပါပဲ။ ျပီးမွ မိုဘိုင္းလ္မွာ မွတ္ထားတဲ့ ပင္နံပါတ္နဲ႔ တိုက္ႀကည္႔ေတာ့ မွန္တယ္လို႔ ထင္ျပီး ကိုယ္ရိုက္ထည္႔တဲ့ ပင္နံပါတ္က မွားေနတာပါ။ သံုးခါဆက္တိုက္ မွားတာဆိုရင္ေတာ့ ကဒ္ကေနာက္ထပ္ ဘယ္မွာမွ သံုးလို႔မရေတာ့ပါဘူး။ ဘဏ္က အလိုအေလွ်ာက္ ပိတ္လိုက္ပါျပီ။ ကိုယ္က ေလးႀကိမ္ဆက္တိုက္ နံပါတ္ အလြဲႀကီး ရိုက္ထည္႔မိေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေဝးသြားပါျပီ။

ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ ဘဏ္မွာသြားျပီးလစာထုတ္ရပါတယ္။ ပိုက္ဆံသြင္းျပီး ကဒ္အသစ္ ျပန္ေလွ်ာက္ရပါတယ္။
ႏွစ္ပတ္ေနရင္ ရမယ္ဆိုေပမယ့္ ေနာက္လကုန္တဲ့ အထိျပန္မရပါဘူး ။ ေနပူႀကီးထဲ ပူပူေလာင္ေလာင္နဲ႔ ဘဏ္ကိုထပ္သြားရပါတယ္။ လစာထပ္ထုတ္ရင္းနဲ႔ ကဒ္အသစ္ကိစၥ ကိုထပ္ေမးရပါတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ပတ္ေလာက္ေနေတာ့ ကဒ္ျပန္ရပါတယ္။ ဘဏ္သြားရတဲ့ကိစၥ ကသက္သာသြားျပီမို႔ ေပ်ာ္သြားပါတယ္။ ေငြစစ္တိုင္း ပင္နံပါတ္မွား မွာစိုးလို႔ အျမဲသတိထားပါတယ္။ အေပ်ာ္ေလးက ႏွစ္လပဲခံပါတယ္။

ဇူလိုင္လထဲမွာေတာ့ ျပႆနာအသစ္ စေတြ႔ပါတယ္။
တစ္ေန႔ေတာ့ အလုပ္ထဲမွာ နာရီပိုင္းေလာက္ မီးပ်က္ပါတယ္။ ရာသီဥတုက အရမး္ပူတာမို႔ အနားက twentyfour hours မီနီမားကတ္မွာ မုန္႔သြားဝယ္စားပါတယ္။ စားခ်င္တာေတြ ဝယ္ေတာ့ မုန္႔ေတြအားလံုးကို ႀကြပ္ႀကြပ္အိပ္နဲ႔ ထည္႔ေပးပါတယ္။ လက္ထဲမွာကိုင္ထားတဲ့ ပိုက္ဆံအိတ္ေရာ မိုဘိုင္းဖုန္းကိုပါ ႀကြပ္ႀကြပ္အိပ္ထဲ ထည္႔လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲဒီဆိုင္မွာပဲ မုန္႔ထိုင္စားပါတယ္။ မုန္႔စားေနတုန္း ဖုန္းလာတာနဲ႔ ဖုန္းေျပာရင္းတန္းလန္းနဲ႔ စားလက္စေတြကို လက္စသတ္ျပီး ႀကြတ္ႀကြတ္အိတ္ကို ဆိုင္ကအမွုိတ္ပုံးထဲ ပစ္ခဲ့ပါတယ္

အမိွုက္ပစ္ခါနီးမွာ ႀကြပ္ႀကြပ္အိတ္ကိုင္ျပီး ခဏစဥ္းစားေသးပါတယ္။ ဒီထဲပစ္ထည္႔မိတဲ့ ပစၥည္းေတြဆိုဆံုးျပီ ျပန္မရေတာ့ဘူးဆိုျပီးေတာ့ပါ။ လက္ထဲမွာလဲ ေသာက္လက္စ အခ်ိဳရည္ပုလင္းကို ကိုင္ထားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အလုပ္ကိုျပန္လာပါတယ္။ အဲဒီေန႔ကႀကာသပေတးေန႔မို႔ အလုပ္ထဲမွာေပ်ာ္ေနပါတယ္။ ေသာႀကာေန႔က ကၽြန္မတို႔ အားလံုးရဲ႔ ပိတ္ရက္မို႔ပါ။

ေနာက္ေန႔ ေသာႀကာေန႔က်ေတာ့ ေကာင္းေကာင္းအိပ္ပါတယ္။ ေန႔လည္ ၁၂ နာရီေက်ာ္မွႏိုးပါတယ္။ ဒါေတာင္သူငယ္ခ်င္းန႔ဲ အျပင္သြားစရာရွိလို႔ပါ။ အားလံုးျပင္ဆင္ျပီးမွ ပိုက္ဆံအိတ္ကို သတိရပါတယ္။ ဘယ္မွာမွ ရွာလို႔ မေတြ႔ပါဘူး ေသခ်ာစဥ္းစားေတာ့ မေေန႔ကမုန္႔ဝယ္စားျပီး အျပန္မွာ ပိုက္ဆံအိတ္ ျပန္မပါလာတာ သတိရပါတယ္။
ပိုက္ဆံအိတ္ကို အမွုိတ္ေတြနဲ႔ ေရာျပီးပစ္ခဲ့ တာကိုျပန္ျမင္ပါတယ္။ တကယ္ဆို ပစ္ထားခဲ့တာ ၂၄နာရီ တိတိရွိေနပါျပီ။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဆိုင္မွာျပန္ရွာဖို႔ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေရးႀကီးတာေတြ ကိုအရင္လုပ္ရပါတယ္။ ပါသြားတာေတြက ေအတီအမ္ကဒ္ ေလဘာကဒ၊္ credit card ၂ကဒ၊္ advantage card ကတစ္ကဒ၊္ ခ်စ္ရတဲ့ တူေတာ္ေမာင္ေလးေတြရဲ႔ ဓါတ္ပံုေလးႏွစ္ပံု နဲ႔ ပိုက္ဆံကနည္းနည္းေလးပါ။ အေရးႀကီးတာက ဘဏ္ကဒ္ေတြပါ။ ဘဏ္ကိုဖုန္းဆက္ျပီး ကဒ္ေတြအားလံုး ကိုအရင္ပိတ္လိုက္ပါတယ္။

ဆိုင္ကိုသြားရွာဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးစဥ္းစားပါတယ္ ေလဘာကဒ္က ေတာ္ေတာ္အေရး ႀကီးတာမို႔ရလိုရျငား သြားလိုက္ပါတယ္။ ဆိုင္ကလူေတြနဲ႔ ကမ်က္မွန္းတန္းေနပါတယ္။ အႀကိဳးအေႀကာင္း ေျပာျပေတာ့ သူတို႔က ညကတည္းက အမိွုက္ကားက လာသိမ္းသြားတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ရွာခ်င္ရင္ရွာပါဆိုျပီး အမွုိက္ပစ္တဲ့ အခန္းထဲကို လိုက္ပို႔ပါတယ္။ အမွုိက္ပစ္တဲ့ အခန္းထဲမွာေတာ့ အမိွုက္ကန္ႀကီးက လူတစ္ရပ္စာေလာက္ ရွိပါတယ္။ ကန္ထဲကမိွုက္ေတြက လဲပံုစံတူ အိပ္ေတြနဲ႔ က်က်နန ထည္႔ျပီးပစ္ထားတာပါ။ ဘယ္လိုစရွာရမွန္းမသိေတာ့ပါ။ ရွာခ်င္စိတ္လဲ ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ ေလဘာကဒ္ေပ်ာက္ရင္ အသစ္လုပ္ဖို႔ ပိုက္ဆံကုန္မယ္ ဆိုေပမယ့္ မေရမရာနဲ႔ အမိွုက္ပံုကို ရွာဖို႔ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥမို႕ လက္ေလွ်ာ့ျပီးျပန္လာခဲ့ပါတယ္။

ေလဘာကဒ္ အသစ္လုပ္ဖို႔အတြက္ ရဲစခန္းမွာ အမွုဖြင့္ရပါတယ္။ ဒီမွာကေလဘာကဒ္က မရွိမျဖစ္တဲ့ ID တစ္ခုပါ။ ရဲစခန္းကိုေရာက္ေတာ့ ပိုက္ဆံအိတ္ေေပ်ာက္လို႔ ေလဘာကဒ္ ပါေပ်ာက္တယ္လို႔ ေျပာျပပါတယ္။ ရဲကဘယ္မွာေပ်ာက္တာလဲ ေနရာကိုေျပာ ေပ်ာက္တဲ့ရက္ကိုေျပာပါ ဆိုျပီးက်က်နနေမးပါတယ္။ သူတို႔ဆီမွာ ပိုက္ဆံအိတ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနပါတယ္။ ေကာက္ရတဲ့သူေတြက လာျပန္ပို႔ထားတာေတြပါ။ ေတာ္ရံုတန္ရံုေပ်ာက္ရံုနဲ႔ မဆံုးပါဘူး။ အသိေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ဆို ႏွစ္ခါတိတိက်ပိုက္ဆံအိတ္ က်ေပ်ာက္ပါတယ္ ရဲစခန္းသြားရွာတိုင္း ျပန္ရပါတယ္။

ကိုယ္ကေတာ့ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် အမွုိက္ပံုးထဲ ထည့္ခဲတာပါလို႔ ေျပာေတာ့ ရဲလဲစိတ္ညစ္သြားပါတယ္။ သူတို႔ဆီမွာ အမွိုက္ပုံက ေကာက္ေတြ႔တဲ့ ပစၥည္းေတာ့ လာမအပ္ထားဘူးလို႔ေျပာပါတယ္။ ကိုယ္လဲအမွုဖြင့္ ရက္ခ်ိန္းယူျပီး ျပန္လာလိုက္ပါတယ္။ ရဲစခန္းကို သံုးေခါက္တိတိသြားလိုက္ရပါတယ္။

credit card ေတြကေတာ့ သံုးရက္အတြင္းျပန္ရပါတယ္။ ဘဏ္ကဒ္ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ပိုက္ဆံသြင္းျပီး ျပန္ေလွ်ာက္ရမွာပါ။ သြင္းရမယ့္ပိုက္ဆံကို ႏွေျမာတာေရာ အဲဒီဘဏ္ကို စိတ္ညစ္တာေရာေပါင္းျပီး အျခားဘဏ္ကို ေျပာင္းျပီးေငြစာရင္းဖြင့္ လိုက္ပါတယ္။ အျခားဘဏ္ကလဲ ဒီတစ္ခါမွာ ႏွစ္လေလာက္
္ထပ္ႀကာပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း လကုန္တိုင္းလစာထုတ္ဖို႔ ဘဏ္သြားရျပန္ပါတယ္။ ေလဘာကဒ္ အသစ္လုပ္ဖို႔ကလဲ ပိုက္ဆံေတြ ကုန္သြားျပန္ပါတယ္။ ျမန္မာေငြ ႏွစ္သိန္း ေလာက္ပါ။

ပိုက္ဆံအိတ္ေပ်ာက္တာက ဘာမွမဟုတ္ေပမယ့္ သူ႔ရဲ႔ေနာက္က လိုက္လုပ္ရတဲ့ အလုပ္ပိုေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ေႏြေခါင္ေခါင္ႀကီးမွာ ေမာေမာပန္းပန္းနဲ႔ ဟိုေျပးသည္ေျပး။ ျပန္ေတြးမိတိုင္း ရင္မာရပါတယ္။

ျပီးခဲ့တဲ့လကေတ့ာ ဘဏ္အသစ္ကေန ကဒ္ေလးရပါတယ္။ Activate လုပ္ေတာ့ pin code က ႏွစ္ခါေတာင္ထည္႔ လိုက္ရပါတယ္။ pincode ထည္႔ေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ျပီးထည္႔တာပါ။ ဒါေပမယ့္ မိုဘိုင္းထဲမွာ သိမ္းထားဖို႔ ေမ့သြားပါတယ္။ တေန႔ကေတာ့ ကဒ္ကိုကိုင္ျပီး ေခါင္းေတာ္ေတာ္ႀကီးသြားပါတယ္
pin code ေမ့ေနလို႔ပါ ျပီးေတာ့ pin က ႏွစ္ခုေတာင္ မွတ္ထားတတ္တဲ့ ေနရာေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာရွာေတာ့လဲ မေတြ႔ပါ။ စမ္းတဝါးဝါးနဲ႔ စက္ေရွ႔မွာ ရပ္ျပီး အနီးစပ္ဆံုး pin ကိုစဥ္းစားျပီး ရိုက္ပါတယ္ ။ စက္က အမွားျပပါတယ္။ အခြင့္ အေရးက ႏွစ္ခါပဲက်န္ပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ထပ္တစ္ခုကို စဥ္းစားျပီးေသေသခ်ာခ်ာ ရိုက္ထည္႔ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါမွားရင္ေတာ့ ေတာ္ျပီလို႔ဆံုးျဖတ္ထားတာပါ။ ေနာက္တစ္ခါထပ္မွားရင္ေတာ့ ဘဏ္ကိုထပ္ေျပးရေတာ့မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒုတိယအႀကိမ္မွာေတာ့ ေအာင္ျမင္ပါတယ္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးလစာကို ရင္တထိတ္ထိတ္န႔ဲ ထုတ္ခဲ့ရပါတယ္။

ဒီႏွစ္ထဲမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဦးေႏွာက္စားခဲ့တာ ေအတီအမ္ကဒ္ေလးေတြပါ။
ရင္ေမာရတဲ့ ၂၀၀၈ ကိုေတာ့ ဝမ္းသာအားရနဲ႔ လက္ျပႏွုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။
ေလဘာကဒ္ကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ ျပန္မရေသးပါဘူး။
တစ္ႏွစ္လံုးနီးပါး ရင္ေမာစိတ္ေမာခဲ့ ရေပမယ့္ ဒီဇင္ဘာလ ၁၂ ရက္ေန႔မွာေတာ့
ဒီဘေလာ့ေလးကို စေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
တစ္ႏွစ္လံုး ေမာခဲ့သမွ် ဒီဘေလာ့ေလးေႀကာင့္ အေမာေတြေျပခဲ့ရပါတယ္။ ပင္ပန္းခဲ့တာေတြလဲ ေမ့ကုန္ပါျပီ။

၂၀၀၉ ကိုေတာ့ အေကာင္းဆံုးျပင္ဆင္လို႔ ႀကိဳေနပါတယ္။

မနက္ျဖန္တုိင္းဟာ လွပေနမွာပါ.............

မဂၤလာပါ ၂၀၀၉..........