ျပီးခဲ့တဲ့လတုန္းက singapore မွာေရာက္ေနတဲ့ညီမေလးက 'မမရယ္ အသည္းကြဲေနတယ္' လို႔ညည္းျပတယ္။
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးနဲ႔ ရင္းႏွီးေနေတာ့လဲ ဘယ္လိုအားေပးႏွစ္သိမ့္ရမွန္းမသိ။ အေႀကာင္းစံုကိုေမးႀကည္႔ေတာ့လဲ
ကာလ ေဒသ ပေရာဂေတြ ေႀကာင့္ျဖစ္ေနျပန္ေရာ။ သူ႔ရင္ထဲမွာဘယ္လိုခံစားေနမလဲ။ ထပ္တူထပ္မႇ် ကိုယ္ခ်င္းစာႏိုင္လို႔ ဒီပို႔စ္ေလးကိုေရးျဖစ္တယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ရွစ္ႏွစ္ေလာက္တုန္းက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ရည္းစားကသစၥာေဖာက္သြားလို႔ အသည္းကြဲဘူးတယ္။ သူ႔ေမေမရဲ႔ရင္ခြင္ထဲမွာငုိခဲ့ဘူးတယ္။ တစ္ေန႔မွာ သူ႔ကိုအရမ္းခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလးကအားေပးတယ္။ "ႀကယ္ပြင့္ေလးနဲ႔လြဲလို႔ငိုတဲ့သူဟာ လမင္းႀကီးနဲ႔လဲလြဲတတ္တယ္တဲ့
ေကာင္းကင္မွာ ႀကယ္ပြင့္ေလးေတြက အမ်ားႀကီးပဲတဲ့ ဒါေပမယ့္ လမင္းကေတာ့ တစ္စင္းပဲရွိတယ္တဲ့။" ငိုေနတဲ့ေကာင္မေလး ရုတ္တရက္ အငိုတိတ္သြားတယ္။ ျပီးေတာ့သူ႔မ်က္လံုးေလးေတြ အေရာင္ေတာက္လာတယ္။ သူနားလည္လိုက္တာက လမင္းႀကီးကႀကယ္ပြင့္ေလးထက္ခမ္းနားတယ္။ ကမၻာေျမကိုလဲ အလင္းပိုေပးႏုိင္တယ္။ သူ႔ အတြက္လမင္းႀကီး ရိွလာႏိုင္ေသးတယ္ေလ။ ျပီးေတာ့ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလးကပဲ သူ႔ကို စာအုပ္တစ္အုပ္ လက္ေဆာင္ေပးလာတယ္။ ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက ေရးတဲ့ ေမတၱာတရား ဆိုတဲ့စာအုပ္ေလး။ ေအးျမတဲ့ ေမတၱာ အေႀကာင္းေတြေရးထားတယ္။ ေမတၱာဆိုတာ ကိုယ္ကေပးတိုင္းလဲ ကိုယ့္ဆီျပန္မလာတတ္တဲ့ သေဘာ။ ကိုယ္က လိုခ်င္တိုင္းလဲမရႏိုင္တဲ့ေဘာတရားေတြ။ ေမတၱာကို ေပးလိုက္တဲ့သူရဲ႔ခံစားခ်က္နဲ့ သူတပါးေပးလာမယ့္ ေမတၱာကို ေစာင့္စားေနသူရဲ႔ခံစားခ်က္ေတြကုိ ဥပမာေတြေပးျပီးေရးထားတာ။ အခ်စ္ရဲ႔ပူေလာင္မွုနဲ႔ ေမတၱာရဲ႔ေအးျမမွူေတြႏွုိင္းယွဥ္ျပီးေရးထားတာ။ တစ္ခ်ိန္လံုးငိုေနတဲ့ေကာင္မေလး တစ္သက္စာအတြက္အငိုတိတ္သြားတယ္။ ေမတၱာတရားကိုခံစားတတ္သြားတယ္။ ကံဆိုးလွတဲ့ ေကာင္မေလးက ေနာက္ထပ္ သံုးခါေလာက္အသည္းကြဲေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ခံႏူိင္ရည္ရွိသြားတယ္ ။ ေကာင္မေလး လမင္းႀကီးနဲ့ေတြ႔မေတြ႔ ဆိုတာေတာ့ မသိဘူး သူလိုပဲအသည္းကြဲတဲ့သူေတြကို ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကရဲ႔စာအုပ္ေလးကို လက္ေဆာင္ေပးျပီး အားေပးစကားေတြလိုက္ေျပာေနတာေတာ့ေတ႔ြရတယ္။
ညီမေလးေရ ညီမေလးရတဲ့ဒဏ္ရာဆိုတာ ေသးေသးေလးပါ။ အသည္းကြဲတာမဟုတ္ပါဘူး မဆိုစေလာက္ေလးပြန္းသြားတာပါ။ တစ္ခ်ိန္က်ရင္လမင္းႀကီးကိုပိုင္ဆိုင္ရအံုးမွာပါ။ မငိုနဲ့ေတာ့ေနာ္။



စာအုပ္ေႀကာ္ျငာတာမဟုတ္ပါ ဒါေပမယ့္ စိတ္ဖိစီးမွုေတြမ်ားေနခဲ့ရင္ အခ်စ္အတြက္ပူေလာင္ေနခဲ့ရင္္ေတာ့ ဖတ္သင့္တဲ့စာအုပ္ေလးပါ။ online မွာရွာေနတာေတာ့မေတြ႔ေသးဘူး ေတြ႔ရင္ေျပာႀကပါေနာ္။