မွတ္မွတ္ရရ
သူ႔ကိုေတြ႔ခဲ့တာ မိုးေတြအရမ္းရြာတဲ့တစ္ေန႔
ကၽြန္မအလုပ္ကအျပန္ ဘစ္ကားေပၚမွာ ကၽြန္မစီးမိတဲ့ကားကဒိုင္နာကား
ရုံးဆင္းခိ်န္မို႔ လူကအျပည္႔ ကံေလးကေကာင္းေနေတာ့ ထိုင္စရာေနရာတစ္ေနရာရတယ္။
နဝေဒးရုပ္ရွင္ရံုေရာက္ေတာ့ ကၽြန္မေဘးမွာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္လာရပ္တယ္။
မိုးေရေတြစိုလို႔ ဆံပင္ေတြေတာင္ ဦးေရျပားမွာကပ္ေနပီ။ သူ႔အသက္ကအလြန္းဆံုးရွိလွရွစ္ႏွစ္ကိုးႏွစ္
ဝတ္ထားတဲ့အဝတ္အစားေတြကလဲ မိုးေရေတြရႊဲရႊဲစိုလို႔။ သူ႔ပံုစံေလးကႏြမ္းပါးေပမယ့္ ကေလးပီပီ သူ႔မ်က္လံုးေလးေတြက အေရာင္ေတာက္လို႔။ သူ႔လက္ထဲမွာေတာ့ ေရေတြရႊဲေနတဲ့ပုိက္ဆံေတြကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ သူ႔ကိုတစ္ခ်က္ႀကည္႔ရံုနဲ႔ သူဘယ္သူဆိုတာလူတိုင္းခြဲျခားသိ ႀကတယ္။ ကၽြန္မက ကေလးဆိုရင္ ပုခက္ထဲက ကေလးကစလို႔ လမ္းေဘးက ကေလးအဆံုးစိတ္ဝင္စားတဲ့သူ။
ဘယ္ကိုသြားမွာလဲလို႔ကၽြန္မကပဲ စေမးလိုက္ပါတယ္။ သူက ကၽြန္မကို လူထူးလူဆန္းတစ္ေယာက္လို ိုႀကည္႔ပါတယ္။ ပီးေတာ့ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်ပဲ ျပန္ေျပာပါတယ္ အဝိုင္းမွတ္တိုင္မွာ သူ႔အစ္ကိုကိုဝင္ေခၚျ႔ပီး အိမ္ကိုျပန္မွာတဲ့။ ဒဂံုမွာေနတာလို႔မေမးပဲနဲ႔ဆက္ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္မကလဲ ေမးခြန္းေတြစထုတ္ပါတယ္။ သူကလဲ ရိုက္စစ္စရာမလိုပါပဲ စီကာပတ္ကံုးေျပာျပေနတာ မသိရင္ ႏိုင္ငံေက်ာ္အဆိုေတာ္ေတြကို အင္တာဗ်ဴးလုပ္ေနသလိုပါပဲ။ ေဘးနားမွာထိုင္ေနတဲ့လူတစ္ခ်ိဳ႔ နဲ႔ ေရွ့မွာရပ္ေနႀကတဲ့ မိန္းမႏွစ္ေယာက္ မသိမသာ အကဲခတ္ စပ္စုေနတာသတိထားမိေပမယ့္ သူေျပာေနတဲ့ေႀကာင္းအရာေတြကို ပဲစိတ္ဝင္စားေနမိတယ္။ သူက နဝေဒးလမ္းဆံုမွာေတာင္းစားေနတာ သူ႔အစ္ကိုက အဝိုင္းမွတ္တိုင္မွာ ေတာင္းစားေနတာ အိမ္ေထာင္က်ေနတဲ့ သူ႔အစ္မကသူ႔အိမ္ေထာင္ဖက္နဲ့အတူ အမွုိက္ေတြေကာက္ျပီး ေရာင္းစားေနတာ သူ႔အစ္မကေမြးတဲ့ ေျခာက္လသမီးေလးကို ေဆြမ်ိဳးမကင္းတဲ့ ညီမတစ္ေယာက္က တစ္ေန႔ ၅၀က်ပ္ေပးျပီး ငွားထားတာ( အဲဒီေျခာက္လသမီးေလးကိုျပျပီးေတာင္းစားတာလို႔လဲ ရွင္းျပပါတယ္)။ သူ႔အေမနဲ့အေဖကလဲ အမိွဳက္ပံုေတြက ပစၥည္းအတိုအစေတြ ေကာက္ျပီးျပန္ေရာင္းစားပါေသးတယ္။ သူတြက္ျပတဲ့ သူ႔မိသားစုတစ္ေန႔ုဝင္ေငြကလဲမနဲလွပါဘူး အဲဒီအခ်ိန္တုန္း ကအစိုးရဝန္ထမ္းေတြရဲ႔ ဝင္ေငြရ႔ဲ ၂ဆေလာက္ ရိွေနပါတယ္။ သူေျပာတာေတြနားေထာင္ျပီးေတာ့ သူ႔ကို ကၽြန္မ တရားစေဟာပါတယ္ ေတာင္းစားတာ ရွက္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ေႀကာင္း ငယ္တဲ့အရြယ္မွာ ျပႆနာမရွိေပမယ့္ ႀကီးလာရင္မေကာင္းတဲ့ေႀကာင္း ကေလးနားလည္ႏိုင္မယ့္ စကားလံုးေတြနဲ႔ ဆံုးမလိုက္ပါတယ္။ သူေလးက ျငိမ္ျငိမ္ေလး နားေထာင္ျပီး ကၽြန္မကို အသိအမွတ္ျပဳတဲ့အမူအယာနဲ႔ ေခါင္းညိတ္ျပပါတယ္ ။ ေနာက္ဆံုးကားေပၚကဆင္းခါနီး အသက္မရွူစတမ္းစကားေတြေျပာသြားေသးတယ္။ သူ႔ညီမေလးက အခုသူငယ္တန္းတက္ေနတာရယ္။ သူ႔ညီမေလးအတြက္ သူကေန႔တိုင္းမုန္႔ဘိုးေတြေပးေနတာရယ္။ ညီမေလးကိုပညာတတ္ႀကီးျဖစ္ေအာင္ ေက်ာင္းထားေပးမယ္ဆိုတဲ့ေႀကာင္းေျပာေနတာမ်ား
အစ္ကိုတစ္ေယာက္ရဲ႔မာန္အျပည့္နဲ့။ ေလာေလာဆယ္ေတာင္းစားေနေပမယ့္ ေနာက္ႀကီးလာရင္ ေစ်းေရာင္းစားမယ္ဆိုတာေတြေရာ။ သူေျပာသြားတဲ့ေနာက္ဆံုးစကားစုက ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္မနားထဲကမထြက္ေတာ့ပါ။ သူနဲ႔သူ႔မိသားစုက ေတာင္းစားေနေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွသူမ်ားပစၥည္းမခိုးဘူးတဲ့။


ကေလးတစ္ေယာက္ဟာ ႀကယ္တစ္ပြင့္ဆိုရင္ သူလိုႀကယ္ပြင့္ေလးေတြလမ္းေပၚမွာဘယ္ေလာက္မ်ားရိွေနမလဲ။
ကၽြန္မစိတ္ကူးနဲ႔တြက္ေနမိပါတယ္။ သူ႔ညီမေလး အေႀကာင္းေျပာျပေနရင္း သူ႔ညီမေလးအေပၚထားတဲ႔ေမတၱာ နဲ႔ ေစတနာကိုျမင္ရေတာ့ ကၽြန္မဖတ္ဖူးတဲ့ chicken Soup series ထဲက a brother like that ဆိုတဲ့ story ေလးကိုေျပးျမင္မိပါတယ္။ အခ်ိန္ရရင္ေတာ့ ဘာသာျပန္ျပီးမူရင္းနဲ့တြဲျပီးတင္ ေပးပါ့မယ္။ ဆရာေဖျမင့္ ကေတာ့ ျမန္မာဘာသာျပန္ထားျပီးပါျပီ။