ျမန္မာျပည္က မွတ္တမ္းဝင္ လက္ကေလးေပ့ါ။ နာမည္ေလးနဲ႔ တကြ လွလွပပ

"လဲေနသူ ထူေပးပါ အားငယ္သူ အားေပးပါ"
ဆိုတဲ့ အတိုင္း ဒုကၡေတြ႔ ေနတဲ့သူေတြတစ္ဦးခ်င္းစီ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ ဒါမွမဟုတ္ ရာေပါင္း ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ကို သင္ ကူညီဖူးပါသလား။သူတပါးကို ကူညီေပးလိုက္ရလို႔ ရလာတဲ့ ပီတိေလးကိုေရာ ခံစားဖူးႀကပါသလား။

ခုလတ္တေလာ ျဖစ္ေနတဲ့ အစၥေရး-ပါလက္စတိုင္း စစ္ပြဲေတြ သတင္းက ေနရာအႏွံ႔ မွာ မႀကားခ်င္လို႔မရ မျမင္ခ်င္လို႔မရ ကၽြန္မကို ေတာ္ေတာ္ႏွိပ္စက္ေနပါတယ္။ မီဒီယာဆိုတာေတြကလဲ ေတာ္ေတာ္ကို ဆိုးဆိုးရြားရြား မျမင္ရဲ မႀကည္႔ရဲ စရာဓါတ္ပံုေတြကို သတင္းစာေတြရဲ႔ မ်က္ႏွာစာမွာ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း
ေဖာ္ျပႀကပါတယ္။ တေန႔တေန႔ သတင္းစာဖတ္တိုင္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္။

ပြဲျပီးမွရတဲ့ တီရွပ္ေလးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေကာင္မေလး

ျပီးခဲ့တဲ့ တပတ္ကေတာ့ သတင္းစာထဲမွာ Dubai Care က volunteer ေတြေခၚတဲ့သတင္းကို ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ ဒူဘိုင္းမွာ ေနႀကတဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြေရာ ႏိုင္ငံတကာက အလုပ္လာလုပ္ႀကတဲ့ သူေတြေရာ စုေပါင္းျပီး စစ္ပြဲဒဏ္ခံေနရတဲ့ ဂါဇာေဒသက ေဒသခံေတြကို လတ္တလာလိုအပ္မယ့္ ေဆးဝါးနဲ႔ အသံုးအေဆာင္ေတြ လွဴဒါန္းႀကပါတယ္။ တန္ခ်ိန္ ၂၀ကေန ၃၀ အထိရွိတဲ့ ပစၥည္းေတြကို ခြဲေဝထုတ္ပိုးဖုိ႔ ေန႔စဥ္ လူအင္အား ၁၀၀ ကေန ၁၅၀ အထိ လိုအပ္ေနပါတယ္။ အလွဴခံပစၥည္းေတြကိုေတာ့ အဘူဒါဘီနဲ႔ ဒူဘိုင္းျမိဳ႔ေတြမွာ ေနရာသတ္မွတ္ျပီး လက္ခံပါတယ္ လာလွဴႀကတဲ့ အလွဴရွင္ေတြကလဲ လူမ်ိဳးေပါင္းစံု အလႊာေပါင္းစံုကပါ။ ဒူဘိုင္းမွာ ပင္ပင္ပန္းပန္း ရုန္းကန္ေနႀကတဲ့ ေဆာက္လုပ္ေရးဝန္ထမ္းေတြ လဲတတ္အားသေရြ႔ လွဴေနႀကတာကိုလဲ သတင္းစာထဲမွာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ဒီတပတ္ပိတ္ရက္မွာ သြားျပီးကူညီမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ျပီး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကိုပါ အေဖာ္ေခၚထားပါတယ္။ Organizer ရဲ႔ ဖုန္းနံပါတ္ကိုလဲ မွတ္ထားလိုက္ပါတယ္။

ကံမ်ားေကာင္းခ်င္ေတာ့လဲ မေန႔တုန္းက အလုပ္လုပ္ေနတုန္း အေရးေပၚအီးေမးလ္ဝင္လာပါတယ္။ ညေနဂ်ဴတီက်တဲ့ သူေတြအားလံုး CSR ကိုမျဖစ္မေန သြားကိုသြားရမယ္ဆိုတဲ့ ညႊန္ႀကားခ်က္ပါ။ မနက္ဂ်ဴတီသမားေတြအားလံုး မနက္ ညေန ႏွစ္ဂ်ဴတီစာ မျဖစ္မေန ဆက္ဆင္းရမယ္ဆိုတဲ့ သတင္းပါ။ ကၽြန္မက မနက္ဂ်ဴတီပါ ညေနအတြက္ပါ ဆက္ဆင္းရမယ္ ဆိုရင္ နားခ်ိန္၂နာရီအပါအဝင္ ၁၇ နာရီ အလုပ္လုပ္ရမွာပါ။ ၁၇နာရီ အလုပ္လုပ္ရတာ ျပႆနာ မဟုတ္ပါ။ CSR ကို သြားခ်င္ေနတာမို႔ မန္ေနဂ်ာကို ဖုန္းဆက္ျပီး ျဖစ္ႏိုင္ရင္ CSR ( Corporate Social Responsibility)ကိုလုိက္ခ်င္တယ္လို႔ ခြင့္ေတာင္းေတာ့သူက ခြင့္ျပဳပါတယ္ သူကိုယ္တိုင္ ဝင္ေခၚမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒီအလုပ္မွာက CSR ဆိုရင္ ဘယ္သူမဆို သြားခြင့္ရွိပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ ထံုးစံအတိုင္းစုရပ္မွာ လူစုပါတယ္။ ျမန္မာ ၃ ေယာက္ အပါအဝင္ အားလံုးေပါင္း လူ၆၀ နီးပါးရွိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီသတင္း ထဲကအတိုင္း ေလးနာရီမွာ လုပ္အားေပးရမယ့္ ဂိုေထာင္ႀကီးကို သြားႀကပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ န႔ဲ တခ်ိန္တည္း အတူတူ ေရာက္လာတဲ့ အဖြဲ႔ ကေတာ့ Sharjah Internation School က ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးေတြပါ။

သူတို႔ေလးေတြကလဲ သူတို႔ အဖြဲ႔ေလးနဲ႔ ေသေသသပ္သပ္ လုပ္ေနတာမ်ား တကယ့္ လူႀကီးေတြထက္ သာပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေလးေတြ လူႀကီးေတြနဲ႔ မတူပဲ ပံုစံတစ္မ်ိဳးေလး လုပ္ေနတာက လူႀကီးေတြထက္ စနစ္က်ပါတယ္။ ကေလးေတြရဲ႔ ယူနီေဖာင္း အျဖဴေရာင္ေလးေတြကေန မဲညစ္ညစ္ေလးေတြ ျဖစ္ကုန္တဲ့ အထိ ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔ အားႀကိဳးမာန္တက္ လုပ္ႀကပါတယ္။





တစ္ဦးခ်င္းလာႀကတဲ့ သူေတြရွိသလို မိသားစုလိုက္လာႀကတဲ့ သူေတြလဲရွိပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ လာႀကတဲ့ ကေလး လူႀကီး အားလံုးဟာ စစ္ေဘးဒုကၡသည္ေတြကို စာနာေထာက္ထားျပီး ကူညီခ်င္သူေတြ အားေပးခ်င္သူေတြပါပဲ။ အသိစိတ္ဓါတ္ အျပည္႔နဲ႔ အရြယ္ေလးေတြနဲ႔ မမွ်ေအာင္ ကူညီခ်င္ႀကတ့ဲ ေလးေလးေတြ ကိုလည္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႔ခဲ့ပါတယ္။

စစ္ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ဂါဇာေဒသမွာ မူလတန္းအဆင့္ ကေလး ေပါင္း ၂၇၅၀၀၀ ေလာက္ရွိပါတယ္။
မေန႔တုန္းက လုပ္ခဲ့ရတာကေတာ့ ဂါဇာေဒသက ကေလးေတြ အတြက္ ေက်ာင္းသံုးပစၥည္းေတြ ပါတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္ အလံုး ၅၀၀၀၀ နဲ႔ တကိုယ္ေရ သန္႔ရွင္းေရးသံုး ပစၥည္းဘူးေလးေတြ ၅၀၀၀၀ ကို ထုတ္ပိုးျပင္ဆင္ျပီး ကြန္တိန္နာထဲ အေရာက္ ပို႔ေပးရတာပါ။

မေန႔ကေတာ့ ေနာက္ဆံုးေန႔ ျဖစ္သလို လူလဲ အမ်ားဆံုးပါ။ မေန႔က တစ္ေန႔တည္းမွာပဲ လာေရာက္ကူညီႀကတဲ့ သူက ၈၀၀ ေက်ာ္ တစ္ေထာင္နီးပါး ျဖစ္သြားပါတယ္။

Hygiene Kids ေလးေတြထဲမွာေတာ့ တစ္ရႈးလိပ္ေလး ၂လိပ္ သြားတိုက္ေဆး ၁ဘူး သြားပြတ္တံ ၂ ေခ်ာင္း ဘီး ၂ ေခ်ာင္း ရွန္ပူ ၁ ဘူး မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါ ၁ထည္ ဆပ္ျပာမႈန္႔ ၁ဘူး ဆပ့္ျပာေမႊး ၂ခဲ စီပါပါတယ္။ ပစၥည္းစံုမစံု စစ္ရပါတယ္္ ျပီးေတာ့ Dubai Care တံဆိပ္ပါတဲ့ စကၠဴဘူးျဖဴျဖဴေလး ထဲထည္႔ျပီး တိတ္အႀကည္ေလးေတြနဲ႔ ေသခ်ာပိတ္ေပးရပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ လုပ္ေပးျပီး မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ႀကာေတာ့ ပစၥည္းေတြ ျပတ္သြားတာမို႕ ဂိုေထာင္ေအာက္ဘက္က ေက်ာပိုးအိတ္ေလးေတြ ျပင္ဆင္ေနတဲ့ ဆီကိုထပ္ေျပာင္းျပီး လုပ္ေပးရပါတယ္။

စာအုပ္ေတြ ကို စနစ္တက် ခြဲေဝေပးရမယ္

ပင္ပန္းတယ္လို႔ မထင္ပါဘူး တဲ့ အျပံဳးမပ်က္တဲ့ ေကာင္မေလး

အရုပ္ေတြကုန္ျပီ ေနာက္ထပ္ေပးပါအံုးဗ်ိဳ႔

ခဲတံက တစ္ဘူးထည္႔ရမွာေနာ္

ဒီအိတ္ေတြ က အိတ္ငါးေသာင္းထဲက အစိတ္အပိုင္းေလးတစ္ခု

ေက်ာပိုးအိတ္ေလးေတြ ထဲမွာေတာ့ ဗလာစာအုပ္ အဝါေရာင္ေလးတစ္အုပ္ အျပာေရာင္ေလးတစ္အုပ္ ခဲတံ တစ္ဒါဇင္ ပံုဆဲြခဲတံေရာင္စံု တစ္ဘူး ခဲဖ်က္တစ္ခု ခဲတံခၽြန္စက္ တစ္ခု ေပတံ တစ္ေခ်ာင္း ေဘာပင္ ႏွစ္ေခ်ာင္း
Taddy Bear တစ္ရုပ္စီ ပါပါတယ္။ ခံုတန္းရွည္ ႀကီးေတြေပၚမွာ စကၠဴဘူးေတြနဲ႔ တင္ထားတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုခ်င္းစီကို ေကာက္ထည္႔ေပး ျပီးရင္ နာမည္တံဆိပ္ကပ္တဲ့ ခံုေလးေပၚသြားတင္ အဲဒီကေနမွ ပါကင္ထုတ္တဲ့ ဆီကိုပို႔ အဆင့္ဆင့္ လက္ဆင့္ကမ္းျပီး လုပ္ရတာပါ။

ပစၥည္းေတြ စံုမစံု စစ္ႀကမယ္

ကေလးေတြ အတြက္ Teddy Bear ေလးေတြ

ေက်ာပိုးအိတ္ေလးေတြကို ပါကင္ထုတ္ႀကီးထဲကေန ေျဖေပးေနတဲ့ အဖြဲ႔ပါ။

ေက်ာပိုးအိတ္ေတြ ကုန္ေနျပီ

ဒီအိတ္ပံုႀကီးကို ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုေရႊ႔ရမလဲဗ်ာ။ ကူပါအံုးတဲ့

လူအင္အား ရွစ္ရာ နီးပါးနဲ႔ စကားေျပာခ်ိန္မရ အသက္ရႈခ်ိန္မရပဲ အလုအယက္လုပ္ေနႀကတာပါ။ ပစၥည္းျပတ္တယ္မရွိ ေအာ္လိုက္တာနဲ႔ ေဘးနားကို ေရာက္လာပါတယ္။ ေရသန္႔ဗူးေလးေတြ လာလာေပးေတာ့ ေရေသာက္ဖို႔ေတာင္ အခ်ိန္မရွိဘူးဆိုပဲ။
အခ်ိဳ႔ ေကာင္မေလးေတြဆို စကၠဴပံုး အႀကီးႀကီးေတြကို မညည္းမညဴနဲ႔ အလုအယက္သယ္လို႔။ တကယ့္ ေယာက္်ားႀကီးေတြလို ပဲလုပ္ႏိုင္ႀကပါတယ္။

အလုပ္လုပ္ရင္း ခဏရပ္အနားယူေနတဲ့ သူေတြမ်ားလာရင္ ေအာ္လံႀကီးနဲ႔ ေအာ္ပါတယ္။
ဂါဇာက ကေလးေတြေစာင့္ေနၾကတယ္ အခ်ိန္ရွိတုန္း ႀကိဳးစားပါတဲ့။

ဘုရားလဲဖူး လိပ္ဥလဲတူး ဆိုသလို ကၽြန္မကေတာ့ အလုပ္လုပ္လိုက္ ဓါတ္ပံုေတြေျပးရိုက္လိုက္
သူမ်ားထက္ပိုျပီး အလုပ္ရႈပ္ေနပါတယ္။ ဒီႀကားထဲ ရသမွ် သတင္းလဲယူရပါေသးတယ္။ ကၽြန္မနဲ႔ တူတူလုပ္ေနတဲ့ လက္ဘႏြန္က ေကာင္မေလးေတြကေတာ့ သူတို႔ဓါတ္ပံုေတြ အင္တာနက္ထဲ ေရာက္ေတာ့မွာပဲ လို႔ေျပာပါတယ္။
သတင္းလာယူႀကတဲ့ သတင္းေထာက္ေတြလဲ ေတြ႔ပါတယ္။

ညရွစ္နာရီေလာက္က်ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က လက္တို႔ပါတယ္။ စားစရာေတြရေနျပီဆိုပဲ။
မနက္ကတည္းက ကိတ္မုန္႔တစ္ခုတည္း စားလာတာမို႔ ေရေတြလာေပးလိုက္ ေသာက္လိုက္နဲ႔ ဗိုက္က ေတာ္ေတာ္ ဆာေနတာပါ။

သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေတာင္ မေျပာပဲ အျပင္ထြက္ႀကည္႔လိုက္ေတာ့ အားပါးပါး KFC ေတြ Pizza ေတြ အေအးေတြ အျပင္မွာလဲ စတုဒီသာ လုပ္ေနတာကိုး။ တစ္ခါသံုးပန္းကန္ေလးထဲ ရတာပံုထည္႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို လဲသတင္းပို႔ လက္ေတာင္မေဆးပဲ စားႀကတာ တပ်ာ္တပါးႀကီး။

သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ ေကာင္မေလး ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားေရာ လက္ေတြဆို ေပါက္လို႔ျပဲလို႔ တကယ္လုပ္ခဲ့ရတာ ဆိုေတာ့ ပဲမ်ားဖို႔ အခ်ိန္မရွိ ေက်ာပိုးအိတ္ေတြ လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ႀကေတာ့ လက္ေမာင္းေတြေတာင္ ေအာင့္လို႔ ဒါေတာင္ တန္းစီထားတဲ့ ပံုစံက တကယ့္ကို ပူပူးကပ္ကပ္ေလးေတြ ။ ရွိသမွ်လူကုန္ ဂိုေထာင္ႀကီးရ႔ဲ ေပၚထပ္န႔ဲ ေအာက္ထပ္ကို သယ္ ေအာက္ထပ္ကေန ေစာင့္ေနတဲ့ ကြန္တိန္နာေတြဆီပို႔။

Dubai Care က ျမန္မာျပည္မွာ နာဂစ္ မုန္တိုင္းတိုက္တုန္းကလဲ အဲလိုပဲ ကူညီပို႔ေပးခဲ့တဲ့ အဖြဲ႔ အစည္းတစ္ခုပါ။
အခု ဂါဇာကိုပို႔ေပးခဲ့တဲ ပ့စၥည္းေတြကေတာ့ လူႀကီး လူငယ္အတြက္ အဝတ္အစား အသံုးအေဆာင္ေတြ ေဆးဝါးေတြ စားစရာေတြ နဲ႔ first Aid Kid ေတြပါပါတယ္။
အဲဒီဂိုေထာင္ႀကီးထဲမွာေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ အပတ္ကစလို႔ ေန႔စဥ္ ထုတ္ပိုးျပင္ဆင္တဲ့ အလုပ္ေတြကို လုပ္ခဲ့တာပါ။

လာေရာက္ လုပ္အားေပးတဲ့ သူေတြကေတာ့ လက္ဝါးပံုေလးေတြမွာ နာမည္ေလးေတြေရးျပီး နံရံေလးမွာ ဒီလိုကပ္ထားခဲ့ ႀကပါတယ္။ Helping Hands ေတြလို႔ ေခၚပါတယ္။



ရွစ္နာရီခြဲ ျပီး ကိုးနာရီေလာက္က်မွ လူျပန္စုျပီး ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီညကေတာ့ ဒူဘိုင္းမိုးက တစိမ့္စိမ့္ရြာေနပါတယ္။ ပြဲျပီးမွ အမွတ္တရ ရလာတဲ့ တီရွပ္ေတြဝတ္ျပီး မိုးရြာထဲမွာ ထီးမပါပဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးႀကီး ျပန္ခဲ့ႀကပါတယ္။

ဒူဘိုင္းေရာက္ ရွားရွားပါးပါး အမွတ္တရေလးမို႔ မွတ္တမ္းတင္ လိုက္ပါတယ္။
ျမန္မာ လက္ကေလးကိုေတာ့ ကပ္ျပီးမွ ျပန္ျဖဳတ္လာခဲ့ပါတယ္။ အမွတ္တရ သိမ္းထားခ်င္လို႔ပါ။