ေႏွာင္ငင္တြယ္ျငိ
ျမတ္ႏိုးမိတိုင္း
စိတ္ေျပေစဖို႔
ပန္းတစ္ပြင့္ကို ပ်ိဳးရတယ္။

အလြမ္းေတြ ရဲ႔သက္ေသ
အရမ္းလြမ္းတိုင္း
အလြမ္းေျပဖို႔
ပန္းတစ္ပြင့္ကို ပ်ိဳးရတယ္။

အရႈံးေတြရဲ႔ သက္ေသ
တစ္ခါရံႈးတိုင္း
မ်က္ရည္စို႔လို႔
ပန္းတစ္ပြင့္ကို ပ်ိဳးရတယ္။

စိမ္းမဲ့ဟန္ျပင္
သူျငိဳျငင္တိုင္း
ရင္မွာေနာင္တ တသသနဲ႔
ပန္းတစ္ပြင့္ကို ပ်ိဳးရတယ္

ခုေတာ့
ယုယျမတ္ႏိုး တိတ္တခိုးနဲ႔
သခင္မသိေအာင္ ပ်ိဴးခဲ့တဲ့ ပန္းေတြ
ပြင့္တဲ့ပန္းကပြင့္
လြင့္တဲ့ပန္းက လြင့္
လန္းတဲ့ပန္းက လန္း
ႏြမ္းတဲ့ပန္းက ႏြမ္း
ေဝတဲ့ပန္းကေဝ
ေၾကြတဲ့ပန္းက ေၾကြ

ပြင့္လႊာေတြ
ဝတ္လႊာေတြ
ဝတ္ဆံေတြ
ဝတ္မႈန္ေတြ
တစစီ... တစစီ.... ေၾကြ...