ညီႇနံ႔ျဖာတဲ့လမ္းမွာ
ငါေလွ်ာက္ဖူးတယ္
အျဖဴေရာင္မဲ့ျပီး
ဘဝက မိုက္ထန္ခဲ့တယ္...

ေျခေထာက္က သံမႈိေတြ
လည္ပင္းမွာ ခ်ိတ္ရင္း
ငါ့ အတိတ္ဟာ
အရိပ္မျဖာေဝခဲ့ဘူး...

လမ္းေကြ႔မွာ
လွမ္းေတြ႔တဲ့ခ်စ္သူ
အသစ္ယူစရာ အားအင္နဲ႔
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ရခဲ့တယ္

အပင္ပ်ိဳးစရာ
ၾကည္လင္တဲ့ အလင္းေရာင္
ညအေမွာင္ခြင္းတဲ့ လေရာင္
အေရာင္ျဖာတဲ့ ငါ့ဘဝ
လက္ႏွစ္ဖက္ ဆုပ္ကိုင္ကာ

ေက်းဇူးပဲ ခ်စ္သူ
အရူးအမူးပဲ ခ်စ္သူ

မင္းရဲ႔ ရင္ခြင္ဟာ
ငါ့အတြက္..
ေကာင္းကင္ၾကယ္စင္ပါ။

သူငယ္ခ်င္း လကၤာခ်ိဳ ေရးပါသည္။