ျမန္မာျပည္ဟာ အဖိုးတန္ သယံဇာတေတြ တြင္းထြက္ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြနဲ႔
ျပည္႔ႏွက္ေနတဲ့ ေရႊႏိုင္ငံေလးတစ္ႏုိင္ငံ အျဖစ္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက ရပ္တည္လာခဲ့သလို
ကမၻာေက်ာ္ေစခဲ့တဲ့ အဖိုးတန္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြ ေၾကာင့္လဲ ကမၻာ့အလည္မွာ နာမည္ဂုဏ္သတင္း ေက်ာ္ေစာခဲ့ပါတယ္။

ျပီးေတာ့ ျမန္မာ့ နန္းတြင္းေက်ာက္မ်က္ ရတနာေတြဆိုတာကလဲ ၾကားရံုၾကားဖူးခဲ့ျပီး
ျမင္ေတြ႔ခြင့္ မရခဲ့ေပမယ့္ ေလးစားအားက် ခဲ့ရတဲ့ သမိုင္းဝင္ရတနာေတြျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ရတနာပံုေရႊတိုက္ေတာ္စာရင္းအရ ျမန္မာ့နန္းစဥ္ပတၱျမားေတြကေတာ့

၁။သကၠရာဇ္ ၁၀၃၂ (ေအဒီ ၁၆၆၁) ေလာက္ကတည္းက ရွိခဲ့တဲ့ အေလးခ်ိန္
ရတီကိုးဆယ္ေက်ာ္ရွိတဲ့ ငေမာက္ပတၱျမားၾကီး

၂။ဗဒံုမင္းလက္ထက္ကတည္းက ရွိခဲ့တဲ့ ရတီခ်ိန္ ႏွစ္ဆယ္ခန္႔ရွိတဲ့
ေလွာ္ကားတင္ကေလးလို႔ေခၚတဲ့ ပတၱျမား

၃။သကၠရာဇ္ ၁၁၉၉ (ေအဒီ၁၈၃၇) ခုႏွစ္ ေရႊဘိုမင္းလက္ထက္ကတည္းက ရွိခဲ့တဲ့
ရတီခ်ိန္ေလးဆယ္ေက်ာ္ ေလွာ္ကားတင္ၾကီးလို႔ေခၚတဲ့ ပတၱျမား

၄။အေလးခ်ိန္ ဆယ္ရတီရွိ ဆင္မေတာလို႔္ေခၚတဲ့ ပတၱျမား

၅။စံထားအသံုးျပဳရတဲ့ အခ်ိန္ေျခာက္ရတီရွိတဲ့ စံေက်ာက္ေတာ္လို႔ေခၚတဲ့ ပတၱျမား

တို႔ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံကို အဂၤလိပ္ေတြ ေနာက္ဆံုးသိမ္းခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ကတည္းက နန္းစဥ္ပတၱျမားၾကီးေတြ ေပ်ာက္ဆံုးျခင္းမလွ ေပ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။

စစ္ရံႈးခ်ိန္မွာ မႏၱေလးျမိဳ႔မွာရွိတဲ့ စစ္သိမ္းပစၥည္းေကာ္မတီက ထုခြဲေရာင္းခ်တဲ့အထဲမွာလဲ နန္းစဥ္ ပတၱျမားေက်ာက္ေတာ္မ်ားမပါခဲ့ပါ။

သေဘၤာနဲ႔ အဂၤလန္ကို ေပးပို႔ခဲ့တဲ့ ရတနာေသတၱာ သံုးလံုးမွာလဲ ပတၱျမားေက်ာက္ေတာ္မ်ား မပါခဲ့ပါ။ ရတနာမ်ားကို အကဲျဖတ္ရေသာ ပေရာ္ဖက္ဆာ မက္စကဲလင္း ရဲ႔ အစီရင္ခံစာမွာလဲ စတာလင္ေပါင္ ၃၀၀ ေက်ာ္တန္ ပတၱျမား တစ္လံုးသာပါေၾကာင္း ေတြ႔ရပါတယ္။

အဲဒီပတၱျမားေတြထဲက နာမည္ေက်ာ္ ပတၱျမားငေမာက္ ရဲ႔ ရာဇဝင္နဲ႔ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ
ေပ်ာက္ေနခဲ့တဲ့ သတင္းကို စာအုပ္တအုပ္ထဲမွာ ဖတ္ခဲ့ရပါတယ္။ စိတ္ဝင္တစားနဲ႔ လိုက္ျပီး
ေလ့လာခဲ့သလို ဆက္ျပီးသိခြင့္ရခဲ့တဲ့ ပတၱျမားငေမာက္ရဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြကလဲ ဆန္းၾကယ္လွသလို စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ စိတ္ဝင္စားမိခဲ့တဲ့ ပတၱျမားငေမာက္ရဲ႔ ရာဇဝင္ စ လယ္ ဆံုး သံုးပါးလံုးကို ဒီဘေလာ့ေလးမွာ ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါ့မယ္။


အခုေရးခဲ့တဲ့ ပို႔စ္ေလးနဲ႔ ဆက္ေရးမယ့္ ပတၱျမား ငေမာက္အေၾကာင္းကေတာ့ ဆရာမၾကီး မၾကန္ေရးတဲ့ သမိုင္းဟူသည္ႏွင့္ အျခားစာတမ္းမ်ား စာအုပ္ကို ကိုးကားျပီး ေရးခဲ့သလို အြန္လိုင္းမွာ ေတြ႔ရွိထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကိုလဲ မွီျငမ္းထားတာျဖစ္ပါတယ္။