7 comments:

ေနစိုးနိုင္ said...

စီးဆင္းျမဲ စီးဆင္းပါ
အားမေလွ်ာ့လိုက္ပါနဲ႕
ပင္လယ္မေရာက္ခင္ အခ်ိန္ထိေပါ့

May 2, 2009 at 7:34 PM  

yehtutnaung said...

ျမစ္တစင္းေရ.. စီးဆင္းပါ
အခ်ိန္တန္ရင္
ေလေျပညွင္းေတြနဲ ့အတူ
အိမ္မက္ေတြ ႏုိးထလာမွာပါ။

May 2, 2009 at 9:29 PM  

ေကာင္းကင္ရဲ႕ သမီးပ်ိဳ said...

ႏွင္ူေရ အဲဒီျမစ္ ျပန္လာျပီလား သူျပန္လာရင္ ဖုန္ဒေခၚမလို႕ ငါနဲ႕ေတြ႕မယ္

May 3, 2009 at 7:16 PM  

ေကာင္းကင္ရဲ႕ သမီးပ်ိဳ said...

ႏွင္ူေရ အဲဒီျမစ္ ျပန္လာျပီလား သူျပန္လာရင္ ဖုန္ဒေခၚမလို႕ ငါနဲ႕ေတြ႕မယ္

May 3, 2009 at 7:16 PM  

ေကာင္းကင္ရဲ႕ သမီးပ်ိဳ said...

ႏွင္ူေရ အဲဒီျမစ္ ျပန္လာျပီလား သူျပန္လာရင္ ဖုန္ဒေခၚမလို႕ ငါနဲ႕ေတြ႕မယ္

May 3, 2009 at 7:16 PM  

ေကာင္းကင္ရဲ႕ သမီးပ်ိဳ said...

ႏွင္ူေရ အဲဒီျမစ္ ျပန္လာျပီလား သူျပန္လာရင္ ဖုန္ဒေခၚမလို႕ ငါနဲ႕ေတြ႕မယ္

May 3, 2009 at 7:16 PM  

Anonymous said...

ျမစ္တစ္ဆင္းဟာ ေဖြးေဖြးျဖဴခ်င္မွျဖဴလိမ့္မယ္ ဒါေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕ အသံုး၀င္မႈကေတာ့ တုႏႈိင္းစရာ မရွိဘူးေလ။ ဒီလိုပဲေပါ့ ညီမေလးရယ္ စစ္မွန္တဲ့ေမတၱာတရားဆိုတာ အသြားအျပန္ရွိပါတယ္။

ေပ်ာရႊင္ပါေစ
ခင္တဲ့
မၾကီး

May 4, 2009 at 1:37 PM  

Post a Comment