မိန္းကေလးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဖိနပ္ေတြကို စြဲလမ္းၾကပါတယ္… ကိုယ့္ဆီမွာ ဖိနပ္ ဘယ္ႏွစ္ရံပဲရွိေနရွိေန လွတာ ဆန္းတာ ျမင္ရင္ မေနႏိုင္ၾကပါဘူး။
ဝယ္ျဖစ္ေအာင္ထပ္ဝယ္ၾကပါတယ္…ဖိနပ္ဆိုတာ မိန္းကေလးေတြရဲ႔ အဆင္တန္ဆာ တစ္မ်ိဳးဆိုေတာ့လဲ ရူးသြပ္ၾကတာ မဆန္းပါဘူး..

ကၽြန္မလဲ ဖိနပ္ခ်စ္သူပါ… ဖိနပ္လွလွေလးေတြေတြ႔ရင္ လိုခ်င္ပါတယ္… ဘယ္အရာကိုမွ အစြဲအလမ္းမၾကီးေပမယ့္ ဖိနပ္လွလွေလးေတြကိုေတာ့ စြဲလမ္းပါတယ္… ဘယ္ကိုေရာက္ေရာက္ အဆင္ေျပတိုင္း အရမ္းၾကိဳက္တိုင္းလဲ လိုလိုမလိုလို ဝယ္ထားျဖစ္ပါတယ္…

ခ်စ္တဲ့သူေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြကလဲ ကၽြန္မအတြက္ သတိတရနဲ႔ ဖိနပ္ေလးေတြ ဝယ္ေပးတတ္ပါတယ္...

ကၽြန္မက ဖိနပ္ေတြကို ရူးသြပ္ခဲ့သလို ကၽြန္မရဲ႔ ေမာင္ေလးကေတာ့ နားကပ္ေတြကို ရုးသြပ္ျပန္ပါတယ္…
နားေပါက္ေတာ့ မေဖာက္ပါဘူး… ကပ္နားကပ္( နားကြင္းေလး) ေတြကို နား အနာခံျပီဝတ္တတ္ပါတယ္…

ရန္ကုန္မွာေနတုန္းကေတာ့ ကၽြန္မက ဖိနပ္ေတြဝယ္ျပီးစုပါတယ္… ေမာင္ေလးက နားကြင္းေတြစုပါတယ္…
ေဖေဖက ကၽြန္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို အျမဲတမ္း စတတ္ပါတယ္…ျမန္မာစကားပံုမွာက ေယာက္်ားမွာ ဖိနပ္ မိန္းမမွာ နားကပ္တဲ့….ငါ့သားနဲ႔သမီးက စကားပံုကို ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္တယ္တဲ့…..
ငါ့သမီးအတြက္က ဖိနပ္ ငါ့သားက နားကပ္ျဖစ္ေနျပီလို႔ ေျပာေနက်ပါ…

အဲဒီေရာဂါကို မီးေလာင္ရာေလပင့္ဆုိသလို လုပ္ေပးခဲ့တာက အေၾကာင္းရင္းႏွစ္ခုရွိပါတယ္…

တစ္ခါတုန္းက အလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ ေဟမာေနဝင္းရဲ႔အစ္မ ေဒၚသႏၱာေနဝင္း အိမ္ကိုသြားရပါတယ္..
အိမ္ေရွ႔ တံခါးဝမွာ ဖိနပ္ခၽြတ္မိတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းက ကၽြန္မကို ပါးစပ္ အေဟာင္းသားျဖစ္သြားေစပါတယ္….
အားပါးပါး မ်ားလိုက္တဲ့ဖိနပ္ေတြ… အေရာင္စံု ဒီဇိုင္းစံု မနိမ့္မျမင့္ မိန္းမစီး ဖိနပ္ေလးေလးေတြက အစီအရီ….
စိတ္ထဲကေန မသိမသာေရၾကည္႔ေတာ့ အရံသံုးဆယ္နီးပါး… ဆုိဒ္က တစ္ဆိုဒ္တည္းဆိုေတာ့ ေသခ်ာတာကေတာ့ ေဒၚသႏၱာရဲ႔ ဖိနပ္ေလးေတြ ဆုိတာပါပဲ….

စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္မွာေတာင္ ဖိနပ္ေတြ အဲေလာက္ပံုေနရင္ သူ႔ညီမ ႏိုင္ငံေက်ာ္ အဆိုေတာ္ၾကီးမွာ ဖိနပ္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ရွိေနမလဲဆိုတာ စဥ္းစားမိပါတယ္…

ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေခ်ာေခ်ာလွလွ ရာထူးၾကီးၾကီး ထိုင္းအမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႔ အိမ္မွာပါ…
သူ႔အိမ္မွာ ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္း က ပိုလွပါတယ္…. ဖိနပ္ေတြသီးသန္႔ထားတဲ့ အခန္းက တစ္ခန္း သတ္သတ္ရွိပါတယ္..

အဲဒီအခန္းေလးထဲမွာကလဲ နံရံေလးဘက္ေလးတန္လံုးမွာ နံရံကပ္ဗီဒိုၾကီးေတြနဲ႔ ဖိနပ္ေတြကို က်က်နန ထိန္းသိမ္းထားတာပါ… နာမည္ေက်ာ္ ဖိနပ္ဆိုင္ၾကီးမွာေတြ႔ရတဲ့ အခင္းအက်င္းေလးအတိုင္းပါပဲ…

ဖိနပ္ေတြကို ထားထားတာမ်ား စီစီရီရီ က်က်နန သူ႔အမ်ိဳးအစားနဲ႔သူ ေလဒီရွႈး အနိမ့္ အျမင့္ ေပါင္းစံု ေရွ႔ပြင့္ ေနာက္ပိတ္ ဖိနပ္ပါးပါးေလးေတြ ဒီဇိုင္းလွလွ ဆန္းဆန္း ေဒါက္ဖိနပ္ နိမ့္နိမ့္ေလးေတြ အားကစားဖိနပ္ အေရာင္အေသြး အစံု အိမ္တြင္းမွာ စီးတဲ့ ႏူးႏူးည႔႔ံညံ႔ ဖိနပ္ေလးေတြ အေရာင္စံု သူ႔အခန္းေလးထဲမွာေတာ့ ဖိနပ္ေတြဟာ အရံ တစ္ရာနီးပါးေလာက္ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္…

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဖိနပ္ေတြ အန႔ံအသက္မရွိပဲ ထိန္းသိမ္းဖို႔အေရးကိုလဲ စိတ္ဝင္စားသြားမိပါတယ္…ဖိနပ္ေတြ အမ်ားၾကီးကို သူတို႔ ဘယ္လိုမ်ား ထိန္းသိမ္းၾကလဲလို႔လဲ ေတြးပါတယ္ ေမးေတာ့ မေမးမိခဲ့ပါဘူး … ကၽြန္မကေတာ့ ဖိနပ္ဗူးေလးေတြထဲကို ပရုပ္လံုးေလးေတြ ထည္႔ျပီးသိမ္းပါတယ္…

ကၽြန္မအဲဒီအေၾကာင္းေတြကို ေဖေဖ့ကို ျပန္ေျပာျပေတာ့ ေဖေဖက ရီေနခဲ့ပါတယ္… ငါ့သမီးထက္ပိုရူးတဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးရွိေသးတယ္လို႔ေတာ့ ေျပာပါတယ္….

ကၽြန္မဒီကိုလာဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတုန္းကေတာ့ ေဖေဖေန႔တိုင္းသတိေပးတာက သမီး ဖိနပ္ဖိနပ္တဲ့ လိုသေလာက္ဝယ္သြားေနာ္တဲ့… ငါ့သမီးအတြက္ ဖိနပ္က အေရးၾကီးတယ္ဆိုပဲ…

ကၽြန္မအၾကိဳက္ေတြကို ေဖေဖက အကုန္သိေနသလို အျပစ္လဲ မေျပာတတ္ပါဘူး… မလိုအပ္ပဲ ျဖဳန္းတာေတြဆိုေပမယ့္ မိဘေမတၱာနဲ႔ အေကာင္းျမင္ေပးတတ္ပါတယ္…

ဖိနပ္ေတြၾကိဳက္တတ္လြန္းတဲ့ သမီးအတြက္လဲ ဖိနပ္လွလွ ဒီဇိုင္းဆန္းဆန္းေလးေတြ မၾကာခဏဝယ္ေပးတတ္ပါတယ္…ကၽြန္မေျခေထာက္ရဲ႔ အတိုင္းအတာကိုေတာ့ ေဖေဖ တစ္ခါမွမေမးပါဘူး
ဒါေပမယ့္ ေဖေဖဝယ္ခဲ့တဲ့ ဖိနပ္မွန္သမွ်က ကၽြန္မအတြက္ ကြက္တိပါပဲ…

ဖိနပ္ေတြနဲ႔ ပက္သက္လို႔ ကၽြန္မေမ့လို႔မရတဲ့ ေနာက္ထပ္ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုလဲ ရွိပါတယ္…

တခါတုန္းက ဖြားဖြားရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအိမ္ကို သြားလည္ျဖစ္ပါတယ္….
ကၽြန္မတို႔ေရာက္ေတာ့ ဖြားဖြားရဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ဖြားေလးက ေဈးကျပန္လာပါတယ္…
မီးဖိုထဲမွာ ကၽြန္မတို႔နဲ႔ စကားေတြေျပာေနရင္းက ဖြားေလးက သူဝယ္လာတဲ့ ပစၥည္းေတြကို ဆြဲျခင္းထဲကေန တစ္ခုခ်င္းထုတ္ပါေနပါတယ္…

ေနာက္ဆံုးဆြဲျခင္းထဲက ထြက္လာတာက ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္နဲ႔ က်က်နန ထုတ္ထားတ့ဲ ညွပ္ဖိနပ္ပါးပါးေလး တစ္ရံပါ… ဖြားေလးဖိနပ္ဝယ္လာတာလားလို႔ ကၽြန္မကေမးေတာ့ ေဘးမွာ ရပ္ေနတဲ့ ဖြားေလးရဲ႔ သမီးကရယ္ပါတယ္…

ဒီဖိနပ္ေလးက ဖြားေလးေဈးသြားတိုင္းေန႔တိုင္း ထည္႔သြားေနက် ဖိနပ္ေလးလို႔ေျပာပါတယ္…
ဖြားေလး အခုစီးေနတဲ့ ဖိနပ္ေလးက ျပတ္ခါနီးမို႔ ဖိနပ္ျပတ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒုကၡမေရာက္ရေအာင္ ၾကိဳျပီးျပင္ဆင္ထားတာလို႔ေျပာပါတယ္…

ဖြားေလးေဈးသြားခါနီးတိုင္းလဲ ဖိနပ္ေလးကို မေမ့မေလ်ာ့ ေန႔တိုင္းထည္႔သြားတတ္ပါတယ္…
ဖိနပ္ပိုးထေနတဲ့ ကၽြန္မ ရင္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေအာင့္သြားပါတယ္…. ဖြားေလးကိုၾကည္႔ျပီး ဘာမွမေျပာႏိုင္ေအာင္လဲ အံ႔အားသင့္ေနမိပါတယ္…

ျပတ္ခါနီးေနတဲ့ ဖိနပ္တစ္ရံကို ဘာေၾကာင့္မ်ား စီးေနေသးတာလဲ....
ဖြားေလးအတြက္ ဖိနပ္ေတြ လိုသေလာက္ဝယ္လို႔ရေနတဲ့ အခ်ိန္ ဝယ္ႏိုင္တဲ့ အေနအထား.....
ဖိနပ္ေပါင္းမ်ားစြာ အလဲအလွယ္နဲ႔ စီးလို႔လဲရေနေသးတဲ့ ဖြားေလး....

တကယ္ဆို ဖြားေလးက ေတာ္ေတာ္ ခ်မ္းသာတဲ့ မိသားစုက အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ေယာက္ပါ…
သူ႔ရဲ႔ စည္းစိမ္ ၾကြယ္ဝမႈကို စိတ္ထဲက မွန္းၾကည္႔ရံုနဲ႔တင္ ဖြားေလး ဘယ္ေလာက္ျပည္႔စံုတယ္ဆိုတာ သိသိသာသာ သိႏိုင္ပါတယ္…

ဒါေပမယ့္ ဖြားေလးက အရမ္းကို စည္းကမ္းၾကီးတဲ့ စနစ္က်တဲ့ မိန္းမပီသတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ဆိုတာကို ဖိနပ္ေလး တစ္ရံက ကၽြန္မကို အသိေတြေပးခဲ့သလိုပါပဲ…..

အဲဒီအေၾကာင္းကို ေဖေဖ့ကို ျပန္ေျပာျပဖို႔ ကၽြန္မမေမ့ခဲ့ပါဘူး…
ေဖေဖက ကၽြန္မကို ျပန္ေျပာခဲ့တာကလဲ ကၽြန္မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ စကားေတြပါပဲ….
ေရွးေရွးတုန္းက အမ်ိဳးသမီးေတြက အရမ္းစည္းစနစ္ၾကီးတယ္ မိန္းမ ပီသၾကတယ္တဲ့….

အဲလို အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ဦးနဲ႔ ေတြ႔ခြင့္ရခဲ့တဲ့ တိုင္ဆိုင္မႈေလးကိုေတာ့ ဘဝရဲ႔ အမွတ္တရ ေတြထဲမွာ
မွတ္တမ္းတင္ထားမိပါတယ္…

အဲဒီေန႔က ဖြားေလး ရဲ႔ မီးဖိုခန္းေလးထဲမွာ စကားေတြေျပာေနရင္း တကယ္ မစီးျဖစ္ပဲ လွလြန္းလို႔ သေဘာက်လြန္းလို႔ ဝယ္ထားတဲ့ အိမ္က ဖိနပ္ေလးေတြကို ေျပးျမင္မိပါတယ္… ျပီးေတာ့ ျမင္ခဲ့ဘူးတဲ့ အားက်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဖိနပ္ဗီရိုၾကီးေတြနဲ႔ ဖိနပ္ေလးေတြရဲ႔ ပိုင္ရွင္ေတြကိုလဲ ျပန္ျမင္ေယာင္မိပါတယ္…

စာအုပ္ထဲမွာ တစ္ခါတုန္းက ဖတ္ခဲ့ရဖူးတဲ့ ဖိလစ္ပိုင္ သမၼတေဟာင္း မားကို႔စ္ရဲ႔ မေဟသီ သမၼကေတာ္ ေဟာင္းအီမယ္ဒါ မားကို႔စ္ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဘူးတဲ့ ေလဒီရႈး အရံ ၂၇၀၀ ကိုလဲ အမွတ္ရေနျပန္ပါတယ္..

အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ဖိနပ္ေလးေတြကို ျမင္တိုင္းေတြ႔တိုင္း ခ်စ္ခင္စိတ္ရွိေနဆဲပါ… မလိုအပ္ပဲ ဝယ္ဖို႔ စဥ္းစားမိတိုင္းလဲ ဖြားေလးကို ေျပးျမင္မိပါတယ္…ဖြားေလးရဲ႔ ဖိနပ္တစ္ရံ ေပးခဲ့တဲ့ အသိတရား တစ္ခုက အားက်ခဲ့ဘူးတဲ့ အီမယ္ဒါမားကို႔စ္နဲ႔ တခါက အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြကို ……….