ကမၻာေပၚမွာရွိတဲ့ အာရပ္တိုင္းျပည္ ၂၂ ႏိုင္ငံထဲမွာ အပါအဝင္ျဖစ္တဲ့ ယူေအအီးႏိုင္ငံရဲ႔ ဓေလ့ထံုးစံေတြ လူေနမႈ စရိုက္နဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈေတြကို ေလ့လာ မွတ္သားရသေလာက္ စာဖတ္သူေတြကို ျပန္လည္ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။

အာရပ္ကမၻာလို႔ေခၚတဲ့ အာရပ္လူမ်ိဳးမ်ားေနထိုင္တဲ့ တိုင္းျပည္ေတြမွာ ဘာသာတရား ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ ထံုးတမ္းအစဥ္အလာေတြမွာ အေျခခံအားျဖင့္ တူၾကေပမယ့္ တစ္ႏိုင္ငံနဲ႔တစ္ႏိုင္ငံၾကားမွာ မတူညီတဲ့ အခ်က္ေလးေတြကိုလဲ ေတြြ႔ရပါတယ္။

အာရပ္ေစာ္ဘြားမ်ားျပည္ေထာင္စုလို႔ေခၚတဲ့ ယူေအအီးႏိုင္ငံမွာကေတာ့ အာရပ္ဘာသာစကားကို ရံုးသံုးဘာသာစကား (Official Language) အျဖစ္သတ္မွတ္ထားပါတယ္။ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာတရားကေတာ့ အစၥလာမ္ဘာသာျဖစ္ပါတယ္။

အာရပ္အမ်ိဳးသားေတြရဲ႔ အခ်င္းခ်င္း ႏႈတ္ဆက္ပံုေလးကလဲ အျခားႏိုင္ငံေတြနဲ႔မတူပဲ တမူထူးျခားပါတယ္။ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးေတြ႔တဲ့ အခ်ိန္မွာ ႏွာေခါင္းထိပ္ဖ်ားခ်င္းထိရံု နမ္းျပီး ႏႈတ္ဆက္ေလ့ရွိပါသည္။




အာရပ္အမ်ိဳးသမီးေတြကေတာ့ အခ်င္းခ်င္း ပါးခ်င္းအပ္ျပီး အနမ္းနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဘာသာေရးနဲ႔ပက္သက္တဲ့ ပြဲလမ္းသဘင္ေတြရွိရင္ေတာ့ အာရပ္ အမ်ိဳးသမီးေတြက လက္ဖမိုးနဲ႔ လက္ဝါးျပင္ေတြမွာ ဟာန ( Hana Painting) ေရးဆြဲေလ့ရွိပါတယ္။




အာရပ္ေတြရဲ႔ ေနထိုင္မႈဓေလ့ကို ေလ့လာမယ္ဆိုရင္ စြန္ပလြန္ပင္ရဲ႔ အခက္အလက္ေတြနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ ေရွးေခတ္အာရပ္ေတြရဲ႔ ေနအိမ္( Al Kaimah) ကို ပင္လယ္ေကြ႔ေဒသမွာ အမ်ားဆံုးေတြ႔ရပါတယ္။ (Al Kaimah ) လို႔ေခၚတဲ့ အိမ္ေလးေတြရဲ႔ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ ေႏြရာသီမွာ ေအးျမေစျပီး ေဆာင္းရာသီမွာေတာ့ ေႏြးေထြးမႈကိုေပးပါတယ္။

Al Atish လို႔ေခၚတဲ့ ေႏြရာသီအိမ္ေလးကိုေတာ့ အခုလိုေတြ႔ရပါတယ္။



အိမ္တိုင္းရဲ႔ ညာဘက္ေထာင့္တည္႔တည္႔မွာေတာ့ ေမွ်ာ္စင္ပံုသ႑န္ ေလဝင္ေပါက္ေတြကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီ wind tower ကိုေတာ့ ေလေအးေပးစက္ေတြ မေပၚေသးတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ျပင္းထန္လွတဲ့ ကႏၱာရရဲ႔ အပူဒဏ္ကိုကာကြယ္ဖို႔ အတြက္ ေလေအးေတြရဖို႔ စီမံေဆာက္လုပ္ထားခဲ့ပါတယ္။



ေလဝင္ေပါက္ေတြကို ( Wind Tower) လို႔ေခၚျပီး အရပ္ေလးမ်က္ႏွာက ေလေတြဝင္လာေစဖို႔ ေလဝင္ေပါက္ေတြကို ေလးဘက္ဖြင့္ ျပီးေဆာက္ထားပါတယ္။ ဝင္လာတဲ့ေလေတြဟာ စနစ္တက် ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ဂံုနီအိတ္နဲ႔ ပံုစံတူတဲ့ ဆန္ကာေပါက္ေတြကိုျဖတ္သန္းျပီး အိမ္ထဲကို ဝင္သြားပါတယ္။ wind tower ကေနဝင္လာတဲ့ ေလေတြဟာ အိမ္ရဲ႔ေအာက္ေျခကိုေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ Air Cooler နဲ႔အလားသ႑န္တူစြာပဲ ေအးျမတဲ့ေလအျဖစ္ကို ကူးေျပာင္းသြားပါတယ္။


အာရပ္တိုင္းျပည္ရဲ႔ လက္ဖက္ရည္ကလဲ အာရပ္ကမၻာက အေမြအႏွစ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ အာရပ္အိမ္ေတြကို အလည္အပတ္သြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အာရပ္လက္ဖက္ရည္ကို စြံပလြံ႔သီးနဲ႔တြဲျပီး ဧည္႔ခံေလ့ရွိပါတယ္။ လက္ဖက္ရည္ တည္ခင္းပံုကလဲ အမ်ားနဲ႔မတူ တမူထူးျခားေနပါတယ္။




လက္ဖက္ရည္ ပုဂံလံုးေလးထဲကို လက္ဖက္ရည္ကို သံုးပံုတစ္ပံုေလာက္ပဲထည္႔ေပးျပီး ဧည္႔သည္ကို တည္ခင္းဧည္႔ခံေလ့ရွိပါတယ္။ ပန္းကန္းလံုးေလးထဲကို လက္ဖက္ရည္ အျပည္႔ထည္႔ေပးမယ္ဆိုရင္ ဧည္႔သည္က လက္ဖက္ရည္ကုန္တာနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ျပီး ထျပန္မွာေသခ်ာပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ လက္ဖက္ရည္ကို နည္းနည္းခ်င္းထည္႔ေပးျပီး ထပ္ကာထပ္ကာ ထည္႔ေပးျခင္းျဖင့္ အခ်ိန္ၾကာၾကာ စကားစျမည္ေျပာလို႔ရေအာင္ ဧည္႔ဝတ္ျပဳျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

စြံ႔ပလြန္သီးကိုေတာ့ လက္ဖက္ရည္နဲ႔ အတူတြဲျပီးဧည္႔ခံေလ့ရွိပါတယ္။ စြံ႔ပလြ႔ံသီးမွာ ပါဝင္တဲ့ ဗီတာမင္နဲ႔ သတၱဳဓါတ္ေတြက က်န္းမာေရးကို အေထာက္အကူျပဳတာမို႔ မနက္ေစာေစာမွာ လူတစ္ေယာက္ဟာ စံြံ႔ပလြန္သီး ခုနစ္လံုးစားျပီး ေရတစ္ခြက္ ေသာက္ထားရံုနဲ႔ တေန႔တာလံုး ဘာမွစားစရာ မလိုပဲ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ေအာင္ လံုေလာက္တဲ့ခြန္အားကို ေပးတယ္လို႔ အာရပ္လူမ်ိဳးေတြက ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ အာရပ္ရိုးရာအိမ္ေတြကိုသြားလည္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အာရပ္ရိုးရာ လက္ဖက္ရည္နဲ႔ စြံပလြန္သီးကို အတူတြဲျပီး ဧည္႔ဝတ္ျပဳေလ့ရွိၾကပါတယ္။ အညာေဒသက ျမန္မာမ်ားအိမ္မွာ ေရေႏြးၾကမ္းနဲ႔ ထညက္ခဲ အျမဲမျပတ္သလို အာရပ္အိမ္ေတြမွာလဲ စံြပလြန္သီးနဲ႔ အာရပ္ေရေႏြးၾကမ္းကို တြဲလွ်က္ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။



(Majlis) လို႔ေခၚတဲ့ အာရပ္ရိုးရာ ဧည္႔ခန္းေဆာင္မွာေတာ့ ၾကမ္းခင္းေပၚမွာ ဆိုဖာ ထိုင္ဖံုေတြ ခ်ထားေလ့ရွိပါတယ္။ အေရာင္ကေတာ့ အနီေရာင္နဲ႔ အနက္ေရာင္စပ္ထားတဲ့ ထိုင္ဖံုေတြ ေကာ္ေဇာေတြကို သံုးေလ့ရွိပါတယ္။ ေခတ္မီတဲ့ ဆိုဖာဆက္တီေတြကို အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂေတြ အေနနဲ႔ သံုးေနၾကသလို ရိုးရာဓေလ့ျဖစ္တဲ့ Majlis လို႔ေခၚတဲ့ ၾကမ္းခင္းေပၚက ထိုင္ဖံုေတြကို အခုခ်ိန္ထိ အိမ္တိုင္း ရံုးတိုင္း ေနရာတိုင္းမွာ မွာ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။




ေရွးေခတ္ အာရပ္ျပည္မွာေတာ့ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးအတြက္ ကုလားအုပ္ကို သံုးခဲ့ၾကပါတယ္။ ေခတ္မီျမိဳ႔ေတာ္ ျဖစ္လာျပီး ကုလားအုပ္ကို သံုးဖို႔ မလိုအပ္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာေတာင္မွ ေခတ္ေပၚကားမ်ိဳးစံုနဲ႔ အျပိဳင္ ကုလားအုပ္ေတြကို အိမ္မွာ ေမြးျမဴထားဆဲျဖစ္တဲ့ အာရပ္လူမ်ိဳးမ်ားကို ေလးစားစရာ ေတြ႔ေနရဆဲပါ။

ကုလားအုပ္ေတြကို တန္ဘိုးထား ထိန္းသိမ္းခဲ့ၾကသလို အဲဒီ ရိုးရာ အစဥ္အလာေတြကို ထိန္းသိမ္းဖို႔အတြက္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ကုလားအုပ္အလွျပိဳင္ပြဲ (Camel Beauty Contest) ကိုလဲ က်င္းပေလ့ရွိပါသည္။

အဲဒီျပိဳင္ပြဲေတြမွာေတာ့ ဆုရရွိတဲ့ ကုလားအုပ္ေတြကို ဒူဘိုင္းေငြ ဒါဟန္း သန္းေလးဆယ္ (အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၁ သန္းေက်ာ္) ပမာဏရွိတဲ့ ဆုေၾကးေငြကို ရက္ရက္ေရာေရာ ခ်ီးျမင့္ေလ့ရွိပါတယ္။
အာရပ္ရိုးရာဓေလ့ေတြထဲမွာ သိမ္းငွက္( Falcon) ကလဲ အခန္းက႑တစ္ေနရာကေန ပါဝင္ပါတယ္။ အဲဒီသိမ္းငွက္ေတြကို ေရွးေခတ္အာရပ္ျပည္မွာ အမဲလိုက္ဖို႔ အသံုးျပဳၾကသလို အခုေနာက္ပိုင္းေခတ္မွာေတာ့ Faconry လို႔ေခၚတဲ အင္မတန္အဖိုးတန္လွတဲ့ အာရပ္ရိုးရာ အားကစားအေနနဲ႔ ့ သိမ္းငွက္ေတြကို ျပန္ျမင္ရပါတယ္။





သိမ္းငွက္ေတြနဲ႔ အမဲလိုက္တဲ့ ရာသီေတြကေတာ့ ေဆာင္းရာသီနဲ႔ ေႏြဦးေပါက္ရာသီေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေဆာင္းရာသီနဲ႔ ေႏြဦးရာသီေတြမွာ တူရကီ ရုရွားနဲ႔ ဆီးရီးယား ႏိုင္ငံေတြကေန ေဆာင္းခိုလာၾကတဲ့ သိမ္းငွက္ေတြကို ယူေအအီးမွာ အမ်ားဆံုးေတြ႔ရပါတယ္။

အေရွ႔အလယ္ပိုင္းေဒသေတြမွာ သိမ္းငွက္ေတြကို ယဥ္ပါးေအာင္ နည္းျပ ေတြနဲ႔ စနစ္တက် ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးတဲ့ Falcon Camp ေတြရွိသလို သိမ္းငွက္ေတြအနားယူ အပန္းေျဖရင္း ေဆးကုသမႈခံယူဖို႔အတြက္လဲ ေဆးရံုေတြ သီးသန္႔ထားရွိတာကို စိတ္ဝင္စားစရာ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။

သိမ္းငွက္ေတြနဲ႔ အမဲလိုက္ပံုလိုက္နည္းကေတာ့ အမဲမလိုက္မီမွာ ေလးေထာင့္စပ္စပ္ ရာဘာစေလးေတြနဲ႔ သိမ္းငွက္ေတြရဲ႔ မ်က္လံုးေတြကို ဖံုးအုပ္ေပးထားၾကျပီး အမဲလိုက္ခ်ိန္က်မွ မ်က္လံုးကိုပိတ္ထားတဲ့ ရာဘာစေတြကို ေျဖေပးျပီး အမဲလိုက္ခိုင္းေလ့ရွိပါတယ္။ သိမ္းငွက္ေတြရဲ႔ အဓိက သားေကာင္ေတြကေတာ့ ေတာယုန္ ေတြနဲ႔ အျခားငွက္အမ်ိဳးမ်ိဳးပဲျဖစ္ပါတယ္။

သိမ္းငွက္ေတြရဲ႔ အရွင္သခင္မ်ားက မိမိတို႔ပိုင္ဆိုင္တဲ့ သိမ္းငွက္တစ္ေကာင္ခ်င္းစီကို ခြဲျခားျပီး သိႏိုင္ေစဖို႔အတြက္ေတာ့ သူတို႔ရဲ႔ ေျခေထာက္ေလးေတြမွာ ကြင္းေလးေတြ တပ္ေပးထားၾကသလို microchip ေလးေတြကိုလဲ ငွက္ေတြရဲ႔ အေရျပားေအာက္မွာ ထည္႔သြင္းထားေလ့ရွိပါတယ္။

သိမ္းငွက္နဲ႔ အမဲလိုက္တဲ့သူဟာ အျခားအမဲလိုက္ေဖာ္ေတြနဲ႔အတူ ျမင္းေပၚမွာ စီးနင္းလိုက္ပါေနရင္း ေကာင္းကင္မွာ ဝဲပ်ံေနတဲ့ သိမ္းငွက္က သူ႔ရဲ႔ လက္ေပၚကို လာေရာက္ခိုနားေနတဲ့ ပံုရိပ္ဟာ သူ႔အတြက္ အလြန္တရာၾသဇာအာဏာရွိေစတဲ့ အသြင္ကို ေဆာင္ေစပါတယ္။

မၾကာမီမွာ ထြက္မယ့္ ဒူဘိုင္း ေရႊေရာင္စဥ္ အမွတ္ ( ၃) အတြက္ ေရးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးျဖစ္ပါတယ္။