ကိုေဇာ္ Tag လာတဲ့ အျမင္မ်ားဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို ေရးဖို႔ စဥ္းစားၾကည္႔ေတာ့ …..

ေလာကၾကီးကို ေဘာင္ခတ္ျပီး ၾကည္႔တဲ့သူေတြနဲ႔ ေလာကၾကီးကို ပကတိအတိုင္းၾကည္႔တဲ့သူရဲ႔အျမင္ေတြ
သူတပါးကို အေကာင္းျမင္ဝါဒနဲ႔ ၾကည္႔သူေတြနဲ႔ အဆိုးျမင္ဝါဒနဲ႔ ၾကည္႔တတ္သူေတြရဲ႔ အျမင္ေတြ
အရာရာကို မ်က္စိတစ္ဆံုးၾကည္႔တဲ့သူနဲ႔ မ်က္ေတာင္တစ္ဆံုးသာၾကည္႔တဲ့သူရဲ႔ အျမင္ေတြ
လူၾကီးနဲ႔ လူငယ္ရဲ႔ အျမင္ေတြ
ျပီးေတာ့ ျငင္းခုန္စရာေတြနဲ႔ ျပည္႔ေနတတ္တဲ့ မတူညီႏိုင္တဲ့ အျခားအျခားေသာ အျမင္ေတြ ကၽြန္မ ေခါင္းထဲကိုေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အရွင္းဆံုး အရိုးဆံုး ျပန္ျမင္ၾကည္႔လိုက္ေတာ့ အေကာင္းနဲ႔ အဆိုး
သူ႔အျမင္နဲ႔ ကိုယ့္အျမင္ ဆိုတဲ့ အေျခခံအခ်က္ေလးတစ္ခုပဲ ကြဲလြဲေနတာကို ထပ္ေတြ႔ရျပန္ပါတယ္။

အဲဒီမတူညီနဲ႔ အေတြးအျမင္ ခံယူခ်က္ေတြကပဲ အမိႈက္ကစတဲ့ မီးေတြ ျဖစ္လာတတ္ပါေသးတယ္။

ေသခ်ာတာကေတာ့ အျမင္မတူ အေတြးမတူ ခံယူခ်က္မတူျခင္းရဲ႔ ေနာက္ကြယ္မွာ ရွိေနတာက မဆံုးႏိုင္တဲ့ စစ္ပြဲေတြ မဆဲႏိုင္တဲ့ မ်က္ရည္ေတြပဲ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။

သူတပါးကို အေကာင္းျမင္ဝါဒနဲ႔ ၾကည္႔သူေတြနဲ႔ အဆိုးျမင္ဝါဒနဲ႔ ၾကည္႔တတ္သူေတြရဲ႔ အျမင္ေတြ
လူတိုင္းသိျပီးသားျဖစ္တဲ့ အရိုးရွင္းဆံုးဥပမာကေတာ့့ ေရတဝက္ျဖည္႔ထားတဲ့ ဖန္ခြက္ကို အေကာင္းျမင္တတ္တဲ့သူက ေရတဝက္ျပည္႔ေနတယ္လို႔ ျမင္သလို အဆိုးျမင္တဲ့သူကေတာ့ ေရတဝက္ေလ်ာ့ေနတယ္လို႔ ျမင္တတ္တဲ့ အျမင္ေလးပဲျဖစ္ပါတယ္။

ျပီးေတာ့ အျမင္မ်ားဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို ေတြ႔ေတြ႔ျခင္းမွာပဲ ကၽြန္မတို႔ေမာင္ႏွမေတြကို ေဖေဖေျပာျပဘူးတဲ့ တရုတ္သံအဖြဲ႔အေၾကာင္း ပါးစပ္ရာဇဝင္ေလးကို ထပ္ျပီးသတိရလိုက္မိပါတယ္။

တစ္ခါတုန္းက တရုတ္ျပည္က ခ်စ္ၾကည္ေရး သံအဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ ျမန္မာျပည္ကို အလည္အပတ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာေတြက ညစာစားပြဲအျပီးမွာ ရွင္ေမြးလြန္း မင္းနႏၵာ ဇာတ္လမ္းနဲ႔ ဧည္႔ခံေျဖေဖ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ ဧည္႔သည္ေတြကေတာ့ ဇာတ္လမ္းကို ေသေသခ်ာခ်ာမသိေပမယ့္ ဧည္႔သည္ဆိုတဲ့အတိုင္း အိမ္ရွင္ျပသမွ် ဇာတ္ထုပ္ကို စိတ္ဝင္စားတဲ့ ပံုစံျပျပီး အားနာနာနဲ႔ ၾကည္႔ၾကပါတယ္။

ဇာတ္သိမ္းခန္းေလးမွာေတာ့ ငမိုးရိပ္မိေက်ာင္းဟာ မင္းနႏၵာကို ပါးစပ္ထဲမွာငံုထားတာ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ျပီး သတိရခ်ိန္က်မွ ပါးစပ္ဟျပီး မင္းသားေလးကို ၾကည္႔လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ မင္းနႏၵာ မင္းသားေလး အသက္ေပ်ာက္ေနတဲ့ ဇာတ္သိမ္းေလးပါ။ အဲဒီအခန္းေလးက တကယ့္ဇာတ္လမ္းအဆံုးကို မေရာက္ေသးေပမယ့္ မင္းသားေလး မိေက်ာင္းပါးစပ္ထဲမွာ ေသေနတာကိုေတြ႔တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ခ်စ္ၾကည္ေရးသံအဖြဲ႔ဝင္ေတြက ဝမ္းသာအားရနဲ႔ သူတို႔အျမင္ကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာျပီး ေကာင္းခ်ီးေပးပံုက

“ေစ …ေစ…ဒီမင္းသား ေစတာ နည္းေတာင္နည္းေသး… စင္းေဘာရွိလယ္ စင္းေဘာ မစီးဘူး စန္မန္ ရွိလယ္ စန္မန္ မစီးဘူး မိေက်ာင္းစီးေတာ့ ေစမွာေပါ့ “ တဲ့။

သူတို႔ခမ်ာ ဧည္႔သည္ပီပီ ျမန္မာလိုေျပာ ျမန္မာလိုငို ျမန္မာလိုလြမ္းျပသမွ် ေအာင့္အည္းသည္းခံခဲ့သမွ် ဇာတ္သိမ္းခန္းေရာက္ေတာ့မွပဲ သူတို႔ရဲ႔ အျမင္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ထုတ္ေျပာခြင့္ရခဲ့ရွာပါတယ္။

အဲဒီပါးစပ္ရာဇဝင္ ပံုျပင္ေလးကို ကၽြန္မတို႔ အိမ္မွာ မၾကာခဏၾကားရတတ္ပါတယ္။ အဓိကကေတာ ့ မိဘနဲ႔ သားသမီးၾကား အေတြးအျမင္လြဲတဲ့အခါတိုင္း မိဘစကားနားမေထာင္ပဲ စိတ္ထင္ရာလုပ္ျပီး ကၽြန္မအကိုေတြ အဆံုးအရံႈးေတြ ေတြ႔ၾကံဳတဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာ ေဖေဖက အဲဒီဇာတ္လမ္းကိုေျပာျပျပီး သူ႔သားေတြကို ေလွာင္ေျပာင္ရီေမာေလ့ရွိပါတယ္။

အဲဒီပံုျပင္ေလးဆံုးတိုင္းလည္း “မင္းတို႔က ရိုးရိုးမကပဲ ယိုးဒယားက ကခ်င္တဲ့ေကာင္ေတြ ေစ..ေစ ..ေစတာနည္းေတာင္နည္းေသး”လို႔ ဟာသေႏွာျပီး ေဖေဖက သားေတြကိုဆံုးမေလ့ရွိပါတယ္။

ျမန္မာမႈျမန္မာ့ဟန္ ျမန္မာ့ဓေလ့နဲ႔ တင္ဆက္တဲ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္အေပၚမွာ တရုတ္ျပည္က သံအဖြဲ႔ကေတာ့ ျမန္မာေတြလို လြန္လြန္က်ဴးက်ဴး ခံစားမျပပဲ ဒီဇာတ္လမ္းေလးအေပၚျမင္တဲ့ သူတို႔ အျမင္ကို အားမနာပဲ ထုတ္ျပေတာ့ ကၽြန္မတို႔အတြက္ ငိုရခက္ရီရခက္ ျဖစ္သလိုမ်ိဳး လူတစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ၾကား အေတြးအျမင္မတူလို႔ သေဘာထားကြဲလြဲၾကရင္ ေဘးလူေတြအေနနဲ႔ ျပဳံးရရယ္ရ တတ္ပါတယ္။

လူၾကီးနဲ႔ လူငယ္ရဲ႔ အျမင္ေတြ
တကယ္မွာေတာ့ Generation Gap လို႔ ေျပာထားသလို မ်ိဳးဆက္တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုၾကားမွာ အေတြးအျမင္ေတြ မတူညီလို႔ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းေနရတဲ့ ကြဲလြဲမႈေပါင္းမ်ားစြာ ရွိခဲ့ပါတယ္။

အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ မ်ိဳးဆက္တစ္ခုကိုေတာင္ေစာင့္စရာမလိုပဲ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း အေတြးအျမင္ေတြ လြဲသြားေလာက္ေအာင္ကို ေခတ္ၾကီးက ေျပာင္းလဲတိုးတက္ေနျပန္တာမို႔ အျမင္မတူတဲ့ Issue ေတြကိုသာ ခ်ေရးရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေရးလို႔ ကုန္ႏိုင္မယ္မထင္ပါဘူး။

အဲဒီလို မိဘနဲ႔သားသမီးၾကားက မတူညီတဲ့ အျမင္ေတြ Generation Gap ေတြေၾကာင့္လဲ မိဘနဲ႔ သားသမီးၾကားက ေလာဂရာသန္ၾကီးက်ကြဲလို႔ ေလ်ာ္လိုက္ရတယ္ဆိုတဲ့ ရီစရာဇာတ္လမ္းေတြျဖစ္လာခဲ့တာဟာ ျငင္းစရာမရွိပါဘူး။

ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ရဲ႔ အေတြးအျမင္ကို ျပန္ၾကည္႔ရင္လဲ အလားတူျပႆနာေလးေတြ ရွိခဲ့ဘူးတာကို ျပန္သတိထားမိပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္က ေမေမ့စကားကို တစ္လံုးမက်န္နားေထာင္တတ္တဲ့ သမီးလိမ္မာတစ္ေယာက္ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ေမေမနဲ႔ ကၽြန္မၾကားမွာရွိေနခဲ့တဲ့ Generation Gap ေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္ မၾကာခဏ အျငင္းအခုန္ျဖစ္ရတတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလးသဘာဝ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈ အပိုင္းမွာ ေမေမနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ ညီအစ္မေတြ သိသိသာသာ သေဘာထားကြဲလြဲခဲ့ဘူးတဲ့ အခ်ိန္ေတြရွိခဲ့ဘူးပါတယ္။

လူၾကီးေတြနဲ႔ လူငယ္ေတြရဲ႔ ညွိႏိႈင္းလို႔မရတဲ့ အျမင္ေတြေၾကာင့္ မိဘနဲ႔ သားသမီးၾကား ဆရာနဲ႔ တပည္႔ေတြၾကားမွာ သေဘာထား ကြဲလြဲမႈေတြရွိခဲ့ဘူးသလို အခုခ်ိန္ထိလဲ ရွိေနဆဲပါ ေနာင္လဲ အဲလိုပဲ ကြဲလြဲေနၾကအံုးမွာ ေသခ်ာေနပါတယ္။

အရာရာကို မ်က္စိတစ္ဆံုးၾကည္႔တဲ့သူနဲ႔ မ်က္ေတာင္တစ္ဆံုးသာၾကည္႔တဲ့သူရဲ႔ အျမင္ေတြ
အဲဒီလို ၾကည္႔တတ္ျမင္တတ္သူေတြအေၾကာင္းကိုလဲ ကၽြန္မေဖေဖဆီက ပံုတိုပတ္စေတြ မၾကာခဏ ၾကားခဲ့ဖူးပါတယ္။

အလုပ္ကို ျပီးစလြယ္လုပ္တတ္ၾကတဲ့ ကၽြန္မရဲ႔ အကိုေတြကို “ မင္းတို႔ကို အလုပ္လုပ္ခိုင္းရတာ မိဘုရားရဲ႔ေမာင္ကို ေခြးၾကည္႔ခိုင္းသလိုပဲ” လို႔ ေဖေဖေျပာလိုက္တာနဲ႔ အဲဒီ မိဖုရားရဲ႔ေမာင္နဲ႔ ေခြးသားေပါက္ေလးေတြရဲ႔ အျဖစ္ကို ေျပးျမင္ျပီး ျပံဳးရပါတယ္။

နန္းေတာ္ေအာက္မွာ ေခြးသားေလးေတြ ေပါက္ေနျပီ သြားၾကည္႔ေခ်လို႔ ဘုရင္က ခိုင္းေတာ့ မိဖုရားရဲ႔ေမာင္က အေျပးအလြားသြားၾကည္႔ျပီး ငါးေကာင္တိတိေပါက္ပါတယ္လို႔ ျပန္လာျပီးေလွ်ာက္ပါတယ္။ သူက အားလံုးေပါင္း ဘယ္ႏွစ္ေကာင္ဆိုတာကိုပဲၾကည္႔ခဲ့ျပီး အထီးအမ အေရာင္အေသြး ခြဲျခားျပီး မၾကည္႔ခဲ့ပါဘူး ဘုရင္က တစ္ခါေမးတိုင္း တစ္ခါေျပးၾကည္႔တတ္တဲ့ မိဖုရားရဲ႔ ေမာင္ဟာ မ်က္ေတာင္တစ္ဆံုးသာ ၾကည္႔တတ္ျပီး မ်က္ေတာင္တစ္ဆံုးသာ ျမင္တတ္တဲ့သူမ်ိဳးပါ။

မ်က္စိတစ္ဆံုးၾကည္႔သူ ငယ္ကၽြန္ၾကီးကေတာ့ ေခြးေတြကို တစ္ခါတည္းသြားၾကည္႔ရံုနဲ႔ ေခြးငါးေကာင္မွာ အထီး ႏွစ္ေကာင္ အမသံုးေကာင္ အမေလးက အနီေရာင္ႏွစ္ေကာင္ အမဲေရာင္တစ္ေကာင္ အထီးႏွစ္ေကာင္ကေတာ့ အျဖဴႏွစ္ေရာင္ေတြပါလို႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည္႔ခဲ့ျပီး တိတိက်က် ေလွ်ာက္တင္တတ္တဲ့သူမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။

ေလာကၾကီးကို ေဘာင္ခတ္ျပီး ၾကည္႔တဲ့သူေတြနဲ႔ ေလာကၾကီးကို ပကတိအတိုင္းၾကည္႔တဲ့သူရဲ႔အျမင္ေတြ
ေဆးရံုတစ္ရံုက အခန္းက်ဥ္းေလးတစ္ခုတည္းမွာ ေရာဂါ ေဝဒနာျပင္းစြာ ခံစားေနရတဲ့ လူနာႏွစ္ေယာက္ရွိျပီး သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေထာင့္တစ္ေနရာမွာေတာ့ ျပတင္းေပါက္တစ္ေပါက္ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။
ေလာကၾကီးကို ေဘာင္ခတ္ျပီး ၾကည္႔ခ်င္သူ လူနာကေတာ့ ျပတင္းေပါက္ကို ျပတင္းေပါက္လို႔ပဲ ျမင္ျပီး
ဘယ္တုန္းကမွ ဖြင့္ၾကည္႔ဖို႔ မၾကဳိဳးစားခဲ့ပါဘူး။

အျခားလူနာတစ္ေယာက္ကေတာ့ ျပတင္းေပါက္ကိုဖြင့္လိုက္ရင္ စိမ္းလန္းတဲ့ ျမက္ခင္းျပင္ေတြ မ်က္စိတဆံုး ျမင္ေနရမယ့္ နီယြန္မီးတိုင္ေတြနဲ႔ ကစားကြင္းထဲမွာ ကစားေနၾကတဲ့ ကေလးငယ္ေတြကို ျမင္ေတြ႔ခြင့္ရဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို အခါအခြင့္သင့္ရင္ေတာ့ အဲဒီျပတင္းေပါက္ကို ဖြင့္ၾကည္႔ဖို႔ အျမဲ စဥ္းစားေနခဲ့ပါတယ္။

သူ႔အျမင္ ကိုယ့္အျမင္
ဒီေနရာေလးမွာေတာ့ လူေျပာမ်ားေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားေရာက္ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြ အေပၚ ျမင္ၾကတဲ့ လူေတြရဲ႔ အျမင္ကို ဝမ္းနည္းစြာနဲ႔ ပါးပါးေလး ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႔ ရိုက္ခတ္မႈကို မၾကာမၾကာ ျမင္ေတြ႔ ခံစားေနရတဲ့ ျမန္မာမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ အျမင္ ကိုေျပာျခင္းျဖစ္တာမို႔ အျခားသူေတြကို ထိခိုက္နစ္နာေစလိုတဲ့ ဆႏၵေတာ့ မရွိပါဘူး။

ျမန္မာမိန္းကေလးေတြ ေကာင္းတယ္ ေတာ္တယ္ ထက္ျမက္တယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းေတြထက္ မေကာင္းတဲ့ သတင္းေတြကိုသာ ျမန္မာသတင္းရပ္ကြက္ေတြမွာ မၾကာမၾကာၾကားရတတ္ပါတယ္။

ျမန္မာမိန္းကေလးေတြ အက်င့္စာရိတၱ ပ်က္စီးကုန္တယ္ ထိန္းမႏိုင္သိမ္းမရ ျဖစ္ကုန္တယ္ ဆိုတာ ႏိုင္ငံျခားေရာက္မွ ျဖစ္ကုန္တယ္လုိ႔ အခိုင္အမာ ေျပာလို႔မရပါဘူး။ ျမန္မာျပည္တြင္းမွာလဲ ေျပာရခက္ေလာက္ေအာင္ ဆိုးရြားေနတဲ့ အျဖစ္ေတြ ရွိေနႏိုင္ပါေသးတယ္။

လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ဗီဇဆိုတာ ေမြးရာပါ ျဖစ္လာတာမို႔ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႔ လႈံ႔ေဆာ္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ရတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ရာႏႈန္းျပည္႔ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႔ အေရာင္ေျပာင္းျခင္းကို ခံလိုက္ရတဲ့ မိန္းကေလးေတြ ရွိေနတာကိုေတာ့
မျငင္းလိုပါဘူး။

အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ျပည္ပကိုေရာက္ေနေပမယ့္ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႔ လံႈ႔ေဆာ္မႈကို ၾကံ႔ၾကံ႔ခံႏိုင္တဲ့ အမ်ိဳးေကာင္းသမီးေလးေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနပါတယ္။.... ရာႏႈန္းျပည္႔နီးပါး ရွိေနပါတယ္။ အမ်ားသူငါေတြ ေျပာေနၾကသလို မဆိုးရြားၾကပါဘူး။

အခ်ိဳ႔အခ်ိဳ႔ေသာ မိန္းကေလးမ်ားရဲ႔ လြတ္လပ္မႈကို အလြဲသံုးစားလုပ္မႈေတြေၾကာင့္သာ မိန္းမေကာင္းေလးေတြအားလံုး အထင္အျမင္လြဲခံရတာကေတာ့ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းပါတယ္။

ဆြမ္းဆန္ထဲမွာ ၾကြက္ေခ်းေတြေရာေနခဲ့တယ္.... ငါးခံုးမက တစ္ေကာင္တည္း ပုတ္ခဲ့တာပါ... တေလွလံုးေတာ့ မပုတ္ခဲ့ပါလို႔ ေျပာင္းလဲျပီး ျမင္ေပးႏိုင္ၾကရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးျဖစ္မယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။

ေလာကၾကီးမွာ အေကာင္းနဲ႔ အဆိုးဟာ အျမဲဒြန္တြဲေနတာမို႔ တကယ္လို႔ ေျပာစရာ ျဖစ္ေလာက္ေအာင္မ်ား ဆိုးရြားေနတာကို ေတြ႔ခဲ့ရင္ေတာင္....

ဖန္ခြက္ထဲက ေရလို တစ္ဝက္ျပည္႔ေနတယ္လို႔ ျမင္ေပးဖို႔ မေျပာဝံ႔ပါဘူး...

ဒါေပမယ့္ မိဖုးရားေမာင္ ေခြးၾကည္႔သလို မ်က္ေတာင္တစ္ဆံုးမၾကည္႔ပဲ
ငယ္ကၽြန္ၾကီးလို မ်က္စိတစ္ဆံုးထိ ၾကည္႔ျပီးမွသာ ေဝဖန္ၾကည္႔ပါလို႔ ......

အျခားအျခားေသာ မတူညီႏိုင္တဲ့ အျမင္ေတြကေတာ့ ေျပာရင္ဆံုးႏိုင္မယ္မထင္ပါဘူး။ ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုေဇာ္ ေက်နပ္ႏိုင္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

အခုလို သတိတရတဲ႔ Tag တဲ့အတြက္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေစာင့္တဲ့အတြက္လဲ ကိုေဇာ့္ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။