ဟိုတယ္တစ္ခုရဲ႔ ဧည္႔ခန္းက်ယ္ၾကီးတစ္ခုမွာ အနက္ေရာင္ ယြန္းဆြမ္းအုပ္ၾကီးတစ္ခုနဲ႔ အလွဆင္ထားတယ္။ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးရဲ႔ အရြယ္အစားက နည္းနည္းၾကီးတာမို႔ ခါးေလာက္အျမင့္ရွိတဲ့ စားပဲြဝိုင္းၾကီးေပၚမွာ တင္လိုက္ေတာ့ ငါးေပေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိတဲ့ လူတစ္ရပ္စာေလာက္ ျမင့္ေနခဲ့တယ္။

ဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို ထားတဲ့ေနရာကေတာ့ ဧည္႔ခန္းဆာင္နဲ႔ စားေသာက္ခန္းမၾကီးကို ကူးတဲ့ စၾကၤလမ္းေလးရဲ႔ ၾကားမွာ ျဖစ္ေနတာမို႔ စားေသာက္ခန္းမၾကီးကို သြားၾကတဲ့ လူေတြမွန္သမွ် ဆြမ္းအုပ္ၾကီးေဘးနားကေန ျဖတ္သြားၾကရတယ္။

ျဖတ္သြားတဲ့ လူတိုင္းကလဲ လူတစ္ရပ္နီးပါးေလာက္ ရွိေနတဲ့ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို မထိမတို႔ပဲ မေနႏိုင္ၾကဘူး။
အနည္းဆံုးေတာ့ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးရဲ႔ ကိုယ္ထည္ေဖာင္းေဖာင္းၾကီးကို လက္နဲ႔ ပြတ္သပ္ျပီး သြားတတ္ၾကတယ္။

အခ်ိဳ႔ကေတာ့ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးရဲ႔ ထိပ္ဆံုးက ခဲတံတစ္ေခ်ာင္းရဲ႔ လံုးပတ္သာသာ ေျခာက္လက္မေလာက္ ခၽြန္ထြက္ေနတဲ့ ထိပ္ဖူးကို မမီ့တမီ လွမ္းတို႔တတ္ၾကတယ္။

အဲဒီထိပ္ဆံုးအပိုင္းက ထိပ္သီးေလးက သူ႔ရဲ႔ ကိုယ္ထည္လံုးလံုးၾကီးနဲ႔ မလိုက္ဖက္စြာ ခၽြန္ထြက္ေနတာမို႔ အသည္းယားစရာလဲ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။

စားေသာက္ခန္းမကို လာၾကတဲ့သူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးထိပ္က အသည္းယားစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ထိုးထြက္ေနခဲ့တဲ့ ထိပ္ဖူးပိုင္းခၽြန္ခၽြန္ေလးကို လက္ဖ်ားေလးေတြနဲ႔ မသိမသာ တို႔ထိသြားၾကတာ ပိုမ်ားေနခဲ့တယ္။

တေန႔မွာေတာ့ ု သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က ဆြမ္းအုပ္ၾကီးကုိ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရင္း ထိပ္ဆံုးပိုင္းကို မမွီမကမ္းနဲ႔ ဖုန္လွမ္းသုတ္တယ္။ ေကာင္မေလးရဲ႔ အရပ္က ခပ္ပုပုေလးမို႔ မမွီတဲ့အပိုင္းကို သူ႔လက္ထဲမွာရွိေနတဲ့ ပုဝါပိုင္းေလးနဲ႔ တဖုတ္ဖုတ္နဲ႔ လွမ္းရိုက္လိုက္တယ္။

ေကာင္မေလးရဲ႔ ရိုက္ခ်က္က နည္းနည္းျပင္းေတာ့ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးရဲ႔ ထိပ္က ခပ္ခၽြန္ခၽြန္ထြက္ေနတဲ့ ထိပ္ဖူးေလးက ပဲ႔ခ်င္ခ်င္ျဖစ္ျပီး ေဘးကို အနည္းငယ္ ေစာင္းထြက္လာခဲ့တယ္။

ေကာင္မေလးလဲ အလန္႔တၾကားနဲ႔ ထေအာ္ျပီး ေၾကာက္လန္႔စိတ္နဲ႔ ပ်ာယာခပ္သြားခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျခဖ်ားေထာက္ျပီး ပဲ့ခ်င္ခ်င္ျဖစ္ေနတဲ့ ထိပ္ပိုင္းေလးကို မသိမသာ ျပန္တည္႔ထားျပီး သူ႔ကို အျခားသူေတြ မေတြ႔ခင္ ျမန္ျမန္ေလး ျပန္ထြက္သြားခဲ့တယ္။

ေနာက္ေန႔ေတြမွာေတာ့ အဲဒီေကာင္မေလးက ဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တဲ့ အခါတိုင္း သတိၾကီးစြာနဲ႔ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေနတာကို ေတြ႔ေနခဲ့ရတယ္။

ေနာက္ရက္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သန္႔ရွင္းေရးေကာင္မေလး နားတဲ့ရက္မွာ အျခား ေကာင္ေလးက အဲဒီဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို သန္႔ရွင္းေရးလာလုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေကာင္ေလးကလဲ အရပ္ခပ္ျပတ္ျပတ္မို႔ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးရဲ႔ ထိပ္ပိုင္းကို အရင္ေကာင္မေလးတုန္းကလိုပဲ လက္ထဲမွာရွိတဲ့ ပုဝါပိုင္းေလးနဲ႔ လွမ္းရိုက္လိုက္တယ္။

ပထမဆံုးရိုက္ခ်က္မိတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ နဂိုကတည္းက ပဲ့ခ်င္ခ်င္ျဖစ္ေနခဲ့တဲ့ ထိပ္ဖူးေလးက ၃၀ ဒီဂရီေလာက္အထိ ညြတ္က်လာခဲ့တယ္။ အဲဒီသန္႔ရွင္းေရးေကာင္ေလးကေတာ့ ေကာင္မေလးလို ထိတ္ထိတ္ျပာျပာ မျဖစ္သြားေပမယ့္ ခပ္တည္တည္ပဲ အနီးအနားက ရံုးခန္းထဲကို ေျပးဝင္သြားျပီး သူရလာတဲ့ ေကာ္ဗူးေလးထဲကေကာ္ေတြနဲ႔ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးရဲ႔ ထိပ္ဖူးေလးကို ျပန္ကပ္ခဲ့တယ္။

ျပီးေတာ့ အျခားသူေတြ မျမင္ခင္ေလးမွာပဲ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးနားက ျပန္ထြက္သြားခဲ့တယ္။
ေနာက္ရက္သတၱပတ္ အနည္းငယ္ၾကာလာခ်ိန္မွာေတာ့ ဟိုတယ္ပိုင္ရွင္ သူေဌးရဲ႔ သားမက္ေတာ္သူက ဆြမ္းအုပ္ၾကီးနားကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ သူကေတာ့ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးကိုျမင္တိုင္း အသည္းယားစရာ ထိုးထြက္ေနတဲ့ ထိပ္ဖူးပိုင္းကို မထိတထိ လွမ္းကိုင္ေလ့ရွိသူတစ္ေယာက္မို႔ ထံုးစံအတိုင္း အဲဒီထိပ္ဖ်ားပိုင္းကို လက္ညိႈးေလးနဲ႔ လွမ္းတို႔လိုက္တယ္။

သူလွမ္းတို႔လိုက္တဲ့အရွိန္က နည္းနည္းျပင္းသြားတာမို႔ နဂိုက က်ိဳးလုက်ိဳးခင္ျဖစ္ေနခဲ့တဲ့ ထိပ္ဖူးပိုင္းေလးက သူ႔လက္ထဲကို အလိုလို ပဲ့က်သြားခဲ့တယ္။ သူလဲ တပ္ထားတဲ့ မ်က္မွန္ကို ခၽြတ္ျပီး အဲဒီထိပ္ဖူးေလးကို အလန္႔တၾကားနဲ႔ ၾကည္႔ေနခဲ့တယ္။
ျပီးေတာ့ မလွမ္းမကမ္းမွာရွိတဲ့ သူ႔ရဲ႕ရံုးခန္းေလးထဲဝင္သြားျပီး စူပါဂလူး ေကာ္ပုလင္းေလး သြားယူလာခဲ့တယ္။

သူ႔လက္ထဲက ဆြမ္းအုပ္ထိပ္ဖူး အပိုင္းေလးကို စူပါဂလူးေကာ္ ပါးပါးေလးသုတ္ျပီး ဆြမ္းအုပ္ၾကီးရဲ႔ ထိပ္ဖ်ားကို မသိမသာေလး ျပန္ကပ္ထားခဲ့ျပန္တယ္။

ဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို ေကာ္နဲ႔ကပ္ျပီးေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ဘယ္သူမွမရွိဘူးအထင္နဲ႔ ေဘးဘီဝဲယာကို မလံုမလဲနဲ႔ လိုက္ၾကည္႔တယ္ ။ သူကံဆိုးခ်င္ေတာ့ သူ႔ကို မလွမ္းမကမ္းက ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္က လွမ္းၾကည္႔ေနတာကို ေတြ႔လိုက္တယ္။

သူကေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာနက အၾကီးအကဲတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတာမို႔ သူ႔ကိုလွမ္းျမင္ေနရတဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ ဝန္ထမ္းျဖစ္သူကို ခပ္တည္တည္နဲ႔ မခ်ိဳမခ်ဥ္ျပံဳးျပျပီး ဒီကိစၥကို ဟုိတယ္ပိုင္ရႈင္ သူ႔ရဲ႔ ေယာကၡမ မသိေအာင္ ဖံုးဖိထားဖို႔ မွာၾကားခဲ့ျပီး ျပန္ထြက္သြားခဲ့တယ္။

ေနာက္လအနည္းငယ္ၾကာခ်ိန္မွာေတာ့ ဟိုတယ္ပိုင္ရွင္ သူေဌးက အလုပ္ကိစၥေတြနဲ႔ ဟိုတယ္ကိုေရာက္လာခဲ့တယ္။
သူဟိုတယ္ကိုေရာက္ေရာက္ခ်င္းမွာပဲ ေန႔လည္စာစားဖို႔ စားေသာက္ခန္းမၾကီးဆီကို တန္းျပီး ဝင္သြားခဲ့တယ္။

စားေသာက္ခန္းမထဲကို မဝင္ခင္မွာ သူအျမတ္တႏိုးနဲ႔ အလွဆင္ထားတဲ့ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို လွည္႔ပတ္ျပီးၾကည္႔ေနခဲ့တယ္။
အဲဒီဆြမ္းအုပ္ၾကီး အထိအခိုက္ အပြန္းအပဲ့မရွိပဲ ဒီဟုိတယ္ကိုေရာက္ဖို႔ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာကို ျဖတ္ျပီး တယုတယ သယ္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာကို သူသိေနခဲ့တယ္။

အဲဒီေန႔က ဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို လွည္႔ပတ္ျပီး တစိမ့္စိမ့္ၾကည္႔ေနျပီး ေန႔လည္စာစားဖို႔ စားေသာက္ခန္းမၾကီးထဲကို သူဝင္သြားခဲ့တယ္။
ထမင္းစားျပီးသူျပန္ထြက္လာေတာ့လဲ သူ႔ဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို ထံုးစံအတိုင္း တစိမ့္စိမ့္ၾကည္႔ေနခဲ့ျပန္တယ္။

ဒီဟိုတယ္ၾကီးမွာရွိတဲ့ အျခားေသာ အလွဆင္ပစၥည္းေတြထက္ ျမန္မာမႈ ျမန္မာဟန္ကို ျပေနတဲ့ ယြန္းဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို သူတန္ဘိုးထား ျမတ္ႏိုးခဲ့တယ္ဆိုတာ ဟုိတယ္ဝန္ထမ္းတိုင္းက သိေနခဲ့ျပီးျဖစ္တယ္။

သူဆြမ္းအုပ္ၾကီးနားကေန ခြာဖို႔ ေျခလွမ္းျပင္ရင္း ရုတ္တရက္ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးရဲ႔ ထိပ္ဖူးေလးကို လက္ဖ်ားေလးနဲ႔ မထိတထိ လွမ္းတို႔လိုက္တယ္။

အခါခါ ထိခိုက္ပြန္းပဲ့ထားလို႔ ဒဏ္ရာရေနခဲ့တဲ့ ထိပ္ဖူးပိုင္းေလးက သူ႔လက္နဲ႔ ထိလိုက္ခ်ိန္မွာ ပဲ့ထြက္ျပီး စားပြဲဝိုင္းၾကီးေပၚကို က်လာခဲ့တယ္။ ပဲ့ေၾကြက်လာတဲ့ ခပ္ခၽြန္ခၽြန္ ထိပ္ဖူးေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာ ပြတ္သပ္ျပီး လွည္႔ပတ္ျပီးၾကည္႔ေနခဲ့တယ္။

သူ႔လက္ထဲက ဆြမ္းအုပ္ၾကီးရဲ႔ ထိပ္ဖူးပိုင္းေလးကိုတလွည္႔ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးရဲ႔ မလွပေတာ့လဲ ကိုယ္ထည္ခပ္ၾကြားၾကြားၾကီးကိုတလွည္႔ စိတ္မေကာင္းျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ အၾကာၾကီး ၾကည္႔ေနခဲ့တယ္။

သူ႔လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတဲ့ ထိပ္ဖူးပိုင္းေလးက ေျခာက္ေသြ႔ေနျပီျဖစ္တဲ့ ေကာ္အစအနေလးကိုလဲ သူေသေသခ်ာခ်ာ ေတြ႔ေနရတာမို႔ သူ႔မ်က္ဝန္းက တစံုတခုကို မသဲမကြဲ ျဖစ္ေနတဲ့ အရိပ္အေယာင္အခ်ိဳ႔ကို လွမ္းျမင္ေနခဲ့ရတယ္။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြနဲ႔ မလွပေတာ့တဲ့ သူျမတ္ႏိုးတန္ဘိုးထားတဲ့ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို စတိုခန္းထဲမွာ အျပီးအပိုင္ သိမ္းဆည္းထားဖို႔ ဟိုတယ္မန္ေနဂ်ာကို သူညြန္ၾကားျပီး ဟိုတယ္ထဲကေန သူထြက္ခြာသြားခဲ့တယ္။

အဲဒီ ျဖစ္စဥ္ေတြအားလံုးကို ျမင္ခြင့္ရခဲ့သူ တစ္ဦးတည္းေသာ မ်က္ျမင္သက္ေသ ျဖစ္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔….
ဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို ႏွေျမာစိတ္နဲ႔ အဓိက တရားခံကို စဥ္းစားၾကည္႔မိတယ္…

ဒီလိုျဖစ္ရတာဟာ
ဒီဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို လုပ္သူက အခ်ိဳးအစား က်က်နန လုပ္ဖို႔ထက္ အလွအပကို ဦးစားေပးျပီး ထိပ္ဖူးပိုင္းကို အားနည္းေစခဲ့လို႔လား…..

ဒီဆြမ္းအုပ္ၾကီးကို
လူသြားလူလာမျပတ္တဲ့ စၾကၤံေလွ်ာက္လမ္းမွာမွ အလွဆင္မိလို႔ (အလွဆင္ထားတဲ့ ေနရာေၾကာင့္လား….) ဒီလိုျဖစ္ရတာလား။။။

ျပီးေတာ့ လူေတြရဲ႔ မတည္ျငိမ္တဲ့ စိတ္…..
အလွဆင္ထားရွိတဲ့ အရာေတြကိုမွ တခ်ိန္လံုး ထိတို႔ကစားခ်င္ေနတာ လူေတြရဲ႔ သဘာဝမ်ားလား..

ဒါမွမဟုတ္
မိမိအျပစ္ကို အမွန္အတိုင္း ဝန္မခံရဲပဲ ဘယ္သူမွမသိႏိုင္ပါဘူးေလဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ဖံုးကြယ္တတ္ၾကတဲ့ လူ႔မေနာေတြေၾကာင့္လားးးးးး

တခ်ိန္တုန္းက သူ႔သဘာဝအတိုင္းလွေနခဲ့တဲ့ ဆြမ္းအုပ္ၾကီးကေတာ့ စတိုခန္းရဲ႔ ေခ်ာင္တေနရာမွာ ဖံုေတြအလိမ္းလိမ္း တက္ေနေလာက္ျပီထင္ပါရဲ႔………