ျမန္မာစာ ျမန္မာစကားေတြနဲ႔ ျမန္မာစကားပံုေတြထဲမွာ ကိန္းဂဏန္းေတြပါတဲ့ စကားလံုးတြဲေတြ စကားပံုေတြကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႔ရပါသည္။

အဲဒီစကားပံုေတြထဲမွာမွ ေန႔စဥ္ဘဝမွာ ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ အျဖစ္ေတြနဲ႔ တိုက္ဆိုင္ေနတဲ့ စကားပံုေတြကို အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္လို႔ သတိတရ ေရးျဖစ္ပါတယ္။

ေထြရာေလးပါး လို႔ အစခ်ီမိတာက စကားအဆက္မျပတ္ေျပာႏိုင္လြန္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေၾကာင့္လို႔ ေျပာလို႔ရပါသည္။

ေတြ႔တဲ့ေနရာမွာ ေတြ႔တဲ့သူနဲ႔ စကားလက္ဆံု ေျပာမကုန္ေအာင္ သူမဆီမွာ ေထြရာေလးပါးမက ရွိေနတတ္ပါသည္။

သူမကေတာ့ “ေထြရာေလးပါး”ကို ကရားေရလႊတ္ တတြတ္တြတ္ ေျပာတတ္သူမို႔ စကားေျပာဝိဇၹာလို႔ ေျပာလို႔ရပါသည္။

ေနာက္ထပ္စကားပံုတစ္ခုျဖစ္တဲ့ “လူမ်ိဳးတစ္ရာ့တစ္ပါး” ဆိုတဲ့ စကားကို ကၽြန္မတို႔လို ဝန္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းေတြမွာ လုပ္ေနသူေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ျပီးထားခဲ့သလားလို႔ေတာင္ ထင္မွတ္မိပါသည္။

ေန႔စဥ္အလုပ္ခြင္မွာ တစ္ရာ့တစ္ပါးေသာ လူေတြနဲ႔ ေန႔စဥ္ထိေတြ႔ေနရပါသည္။

ကမၻာ့ႏိုင္ငံအသီးသီးက ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ေတြကိုင္ရတိုင္း “လူမ်ိဳးတစ္ရာ့တစ္ပါး”ဆိုတဲ့ စကားအျပင္ “လူေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္”နဲ႔ ေတြ႔ေနရတယ္လို႔ ေျပာေလ့ရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို သတိရမိပါသည္။

လူမ်ိဳးတစ္ရာ့တစ္ပါးဆိုတဲ့ စကားပံုကိုေတာ့

“ကုလားေျခာက္ဆယ္ ရွမ္းသံုးဆယ္ ျမန္မာသတၱ မြန္ေလးဝ” လို႔ ကၽြန္မ ေဖေဖက ရွင္းလင္းေျပာျပခဲ့ ဘူးပါသည္။

တခါတရံ ရပ္ထဲရြာထဲမွာ လူေျပာမ်ားတဲ့ “ဆယ္ေရးတစ္ေရးကိုးေရးတစ္ရာ”ဆိုတဲ့ စကားစုရဲ႔ ရာဇဝင္ကလဲ တကယ့္အျဖစ္အပ်က္လား ၾကံဳရာက်ပန္း ဇာတ္လမ္းလားေတာ့ မသိပါ နည္းနည္းေတာ့ ယုတၱိရွိေနတာမို႔ အခုခ်ိန္အထိ မွတ္မိေနခဲ့ပါသည္။

တစံုတခုကို ေရေရရာရာ ေသေသခ်ာခ်ာ မမွန္းဆႏိုင္သူေတြေျပာေလ့ရွိတဲ့ ဆယ္ေရးတစ္ေရး ကိုးေရးတစ္ရာဆိုတဲ့ စကားစု ျဖစ္လာတဲ့ ဇာတ္လမ္းကေတာ့....

တစ္ရက္မွာ ဘဲဥေရာင္းတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ဘဲဥဗန္းကိုရြက္ျပီး ေစ်းကို လာခ်ိန္မွာ သူ႔ေနာက္ကေန ျဖတ္ေက်ာ္သြားတဲ့ စက္ဘီးက ဝင္တိုက္မိေတာ့ သူရြက္ထားတဲ့ ဘဲဥဗန္းေမွာက္ျပီး ဘဲဥေတြ အကုန္လံုးကြဲကုန္တာမို႔ စက္ဘီးသမားက ေလွ်ာ္ေၾကးေပးဖို႔ ျဖစ္လာပါသည္။

စက္ဘီးသမားက ေလွ်ာ္ေၾကးေပးဖို႔အတြက္ ဘဲဥ ဘယ္ႏွစ္လံုးကြဲကုန္တာလဲလို႔ ေစ်းသည္ကို ေမးခ်ိန္မွာ “ဆယ္ေရးတစ္ေရးကိုးေရးတစ္ရာပါပဲေတာ္လို႔ “ေစ်းသည္က မေရမရာ ျပန္ေျဖခဲ့ရာကေန သူတို႕အမႈက ပညာေက်ာ္တစ္ေယာက္ဆီရာက္သြားခဲ့ပါသည္။

ပညာေက်ာ္က စက္ဘီးသမားကို စာရြက္တစ္ရြက္နဲ႔ ခဲတံတစ္ေခ်ာင္းယူခိုင္းျပီး စာရြက္ေပၚမွာ “တစ္ဆယ္ေရး ျပီးရင္ တစ္ေရး ျပီးရင္ ကိုးေရး ျပီးရင္ တစ္ရာေရး ျပီးရင္ အားလံုးကို ေပါင္းလိုက္ “လို႔ ေျပာတာမို႔ ေပါင္းၾကည္႔လိုက္ေတာ့ ၁၂၀ ထြက္လာတာမို႔ ဘဲဥ အလံုး ၁၂၀ ဘိုးေလွ်ာ္ေပးလိုက္ရပါသည္။

“တစ္ပဲတန္ႏွင့္ တစ္လွည္းတန္ပ်က္” ဆိုတဲ့ စကားပံုကလဲ ဘယ္အရာကိုမွ ေပါ့ေပါ့ပ်က္ပ်က္ သေဘာမထားဖို႔ သတိေပးတဲ့ စကားပံုပဲ ျဖစ္ပါသည္။

(တစ္ပဲမွ်သာ တန္ဖုိးရွိသည့္ လွည္း၀င္႐ုိးထိပ္ အပိတ္နားေစာင့္သံေခ်ာင္းငယ္ကုိ မလွ်ဳိပိတ္မိေသာေၾကာင့္ လွည္းဘီးကၽြတ္ထြက္၍ လွည္းေပၚရွိ အဖုိးတန္ေသာ လွည္း တစ္စီးတုိက္ပစၥည္းမ်ား ပ်က္စီးဆံုး႐ႈံးရသည္ဟု ဆုိလုိျခင္းပဲ ျဖစ္ပါသည္။ အဖုိးမတန္ေသာ ပစၥည္း တစ္စုံတစ္ရာကုိ ႏွေျမာ၍ျဖစ္ေစ၊ သတိေလ်ာ့၍ျဖစ္ေစ၊ အထင္ေသး၍ျဖစ္ေစ၊ လစ္ဟင္း ေလ်ာ့ပါးမႈျဖစ္ေစပါက ႀကီးမားေသာ နစ္နာဆံုး႐ႈံးမႈျဖစ္ေစႏုိင္ပါေၾကာင္း သတိေပးသည့္ အေနျဖင့္ သံုးႏႈန္းထားပါသည္။)

“တစ္မိုးလံုး ေဖ်ာက္ဆိတ္ေတြခ်ည္းပဲ” ဆိုတဲ့စကားကေတာ့ မိုးေကာင္းကင္ေပၚမွာရွိတဲ့ ၾကယ္ေတြထဲက ေဖ်ာက္ဆိတ္ၾကယ္ တစ္လံုးတည္းကိုပဲ သိတာမို႔ ျမင္ျမင္သမွ် ၾကယ္တိုင္းကို ေဖ်ာက္ဆိတ္ၾကယ္လို႔ ေျပာရာကေန ျဖစ္လာတဲ့ စကားပံုေလးပဲ ျဖစ္ပါသည္။

“အိမ္ေျခတစ္ရာ ျပည္စိုးအစိတ္” ဆိုတဲ့စကားပံုကိုေတာ့ “ဗိုလ္ႏွစ္ဆယ္ တပ္သားငါးေယာက္”လို႔လဲ ေျပာတတ္ၾကပါသည္။

ရြာတစ္ရြာလံုးတြင္ အိမ္ေျခတစ္ရာမွ်သာရွိေသာ္လည္း ခန္႔ထားေသာ ျပည္စိုးအေရအတြက္က ႏွစ္ဆယ့္ငါးဦးရွိေနတာမို႔ ေခါင္းဆာင္ႏွင့္ ေနာက္လိုက္ အေရအတြက္ အခ်ိဳးအစား မမွန္ကန္တာကို ေျပာျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အျခားအျခားေသာ ကိန္းဂဏန္းေတြပါဝင္တဲ့ စကားပံုေတြကိုလဲ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႔ ေန႔စဥ္ဘဝေတြမွာ အလ်ဥ္းသင့္ရင္ သင့္သလို သံုးေနၾကတာကို ျမင္ေတြ႔ေနရပါသည္။

ငါးခံုးမတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ တစ္ေလွလံုးပုတ္ ၊

သစ္တစ္ပင္ေကာင္း ငွက္တစ္ေသာင္း

တစ္ေယာက္အားျဖင့္ ယူေသာ္မရ တစ္ေသာင္းအားျဖင့္ ယူေသာ္ရ၏

ေခြးရူးေကာင္းစား တစ္မြန္းတည္႔

ေထာင္တန္တဲ့စကားရယ္ရင္ေပါ့

ဆိတ္ဆိတ္ေန ေထာင္တန္

တစ္သက္လံုးစားသည္႔အခါ သံပုရာ တစ္ျခမ္းႏွင့္ ေခ်သည္

တစ္ခါေသဖူး ပ်ဥ္ဖိုးနားလည္

တစ္တက္စားလဲၾကက္သြန္ ႏွစ္တက္စားလဲ ၾကက္သြန္

တစ္ရြာတစ္က်ီေဆာက္

တစ္ႏြယ္ငင္ တစ္စင္ပါ

တစ္ေတာ တစ္ၾကက္ဖတြန္သည္

ႏႈတ္တစ္ရာ စာတစ္လံုး

လက္ခုတ္ တစ္ဖက္တည္းတီးမမည္

သံုးလြန္းတင္မွ ၾကိဳး ေဒါင္ေဒါင္မည္မွ အိုး

သမုဒၵရာ ဝမ္းတစ္ထြာ

သမီးတစ္ေကာင္ ႏြားတစ္ေထာင္

ေျခတစ္လွမ္း ကုေဋတစ္သန္း စသည္ျဖင့္ မွတ္လို႔မဆံုး ေျပာလို႔မဆံုးေအာင္ ျမန္မာစာမွာ စကားလံုး စကားပံုေတြ ၾကြယ္ဝလွပါသည္။