သိပ္မၾကာေသးခင္က သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကတဆင့္ စာအုပ္ႏွစ္အုပ္ကို ျမည္းစမ္း ဖတ္ရႈခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ တစ္အုပ္ကေတာ့ Jean Sasson ေရးတဲ့ Princess ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးပါ။ ကိုပီတာရဲ႔ ေက်းဇူးနဲ႔ ဖတ္ျဖစ္တဲ့ စာအုပ္ေလးပါ။ ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးယားႏိုင္ငံက ေတာ္ဝင္မိသားစုဝင္ မင္းသမီးေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ ျဖစ္ရပ္မွန္ကို အေျခခံတဲ့ စိတ္ဝင္စားစရာ ဇာတ္လမ္းေလးပါ။

ေနာက္တစ္အုပ္ကေတာ့ ေရာင္းအားအေကာင္းဆံုး နံပါတ္တစ္ေနရာမွာရွိတဲ့ Jeffrey Archer ေရးတဲ့ Paths of Glory ဆိုတဲ့စာအုပ္ေလးပါ။ ဧဝရက္ေတာင္ေပၚသြားေရာက္ခဲ့တဲ့ ေတာင္တက္သမားတစ္ေယာက္ရဲ႔ ျဖစ္ရပ္မွန္ကို ေနာက္ေၾကာင္းခံထားတဲ့ ၾကည္ႏူးစရာ ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႔ ဇာတ္လမ္းရိုးရိုးေလးစ္ပုဒ္ပါ။

Jean Sasson ကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးစာေရးသူပီပီ သူမနဲ႔ မရင္းႏွီးမကၽြမ္းဝင္တဲ့ အာရပ္တိုင္းျပည္ရဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈကို ၁၉ ႏွစ္တိတိအခ်ိိန္ယူျပီး ေလ့လာျပီးမွ ေရးခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေလးျဖစ္ပါတယ္။သူမရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ေတြအျပင္ သူမကို ဒီဇာတ္လမ္းေလး ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ရင္ဖြင့္တိုက္တြန္းခဲ့တဲ့ အာရပ္အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရဲ႔ ရင္ထဲက စကားလံုးေတြနဲ႔ ေယာက္်ားေတြရဲ႔ အတၱကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ပံုေဖာ္ခဲ့ပါတယ္။ ေယာက္်ားေတြအေပၚျမင္တဲ့ အျမင္နဲ႔ အေတြးကိုအမ်ိဴးသမီးႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ အျမင္(စာေရးသူနဲ႔ ဇာတ္လမ္းေျပာသူ) နဲ႔ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ေရးဖြဲ႔ႏိုင္ခဲ့တာမို႔ သူမေပးခ်င္တဲ့ အသိအျမင္ ဗဟုသုတကို စာဖတ္သူကို အျပည္႔အဝ ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

Jean Sasson ရဲ႔ Princess ဆိုတဲ့စာအုပ္ေလးကိုေတာ့ ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးယားႏိုင္ငံရဲ႔ အၾကီးအကဲ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ အဘဒူအဇစ္ရဲ႔ ရာဇဝင္နဲ႔အစျပဳခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၀၁ မွာ အသက္ ႏွစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္ရွိျပီျဖစ္တဲ့ အဘဒူအဇစ္ဟာ ရန္သူအေပါင္းကို တိုက္ခိုက္ေအာင္ျမင္ျပီး ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးယားႏိုင္ငံရဲ႔ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ သူ႔ေဒသရဲ႔ ၾသဇာရွိတဲ့ အၾကီးအကဲေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးပီသစြာ အမ်ိဳးသမီးေပါင္း ၃၀၀ ေက်ာ္ကို လက္ထပ္ခဲ့ျပီး သား ၅၀ ေက်ာ္နဲ႔ သမီး ၈၀ ေက်ာ္ရွိခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၁ ကိုေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႔ရဲ႔ သားသမီးေျမးျမစ္ အႏြယ္ေတာ္ဝင္ေတြဟာ မိသားစုဝင္ ၂၁၀၀၀ ေက်ာ္တဲ့အထိ တိုးတက္ပြားမ်ားလာခဲ့ပါတယ္။

ဒီဇာတ္လမ္းေလးထဲမွာ ပါဝင္တဲ့ ေတာ္ဝင္ မင္းသမီးေလး ( Princess Sultana Al Sa’ud) ရဲ႔ မိသားစုဝင္ေတြ လက္ထက္အထိ သူတို႔ဟာ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ေတာ္ဝင္မ်ိဳးႏြယ္ ဘုရင္ရဲ႔ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

သူတို႔ရဲ႔ ဓေလ့ထံုးစံတစ္ခုက အရြယ္ေရာက္သူ အမ်ိဳးသားတိုင္း မိန္းမေလးေယာက္နဲ႔ တရားဝင္ လက္ထပ္ခြင့္ရသလို မိန္းမေလးဦးအနက္က တစ္ေယာက္ေယာက္က မေတာ္တဆ တိမ္းပါးသြားခဲ့ရင္လဲ သူ႔ေနရာမွာ ျပန္ျပီး အစားထိုးဖို႔ အခ်ိန္အခါမေရြး အရြယ္သံုးပါးအေရြး ေနာက္ထပ္ တစ္ေယာက္ကို ထပ္ျပီး လက္ထပ္ၾကရပါတယ္။

အဲဒီေတာ္ဝင္မင္းသမီးေလးရဲ႔ ဖခင္ကလဲ သူတို႔ထံုးတမ္းအစဥ္အလာအတိုင္း အမ်ိဳးသမီးေလးေယာက္ကို လက္ထပ္ယူခဲ့ျပီး မင္းသမီးေလးရဲ႔ မိခင္က သားသမီး ၁၆ ေယာက္တိတိ ေမြးဖြားေပးခဲ့တဲ့ အနက္ ၁၁ေယာက္တိတိ အဖတ္တင္ခဲ့ပါတယ္။ မင္းသမီးေလးရဲ႔ မိခင္ဟာ သူမ(အငယ္ဆံုးသမီးေလး) အသက္ ၁၆ႏွစ္အရြယ္မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါတယ္။ မင္းသမီးေလးရဲ႔ မိခင္ကြယ္လြန္ျပီး ေလးလအၾကာမွာေတာ့ သူမရဲ႔ ဖခင္က လစ္လပ္သြားတဲ့ သူမရဲ႔ မိခင္ေနရာမွာ အစားထိုးဖို႔ သူမထက္ တစ္ႏွစ္တိတိငယ္တဲ့ ၁၅ နွစ္အရြယ္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ဆက္ျပီး လက္ထပ္ယူခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီစာအုပ္ထဲမွာ စာေရးသူ ေျပာျပထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့ သူတို႔ တိုင္းျပည္မွာ မိန္းကေလးေတြအမ်ားဆံုး ေတြ႔ၾကံဳေနရတဲ့ ဖိႏွိပ္ခံဘဝေတြ အေၾကာင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ မိန္းကေလးေတြဟာ ေယာက္်ားေလးေတြနဲ႔ တန္းတူအခြင့္အေရးမရတဲ့ အျပင္ မိသားစုဝင္ေတြထဲမွာလဲ အကိုေတြ ေမာင္ေတြနဲ႔ယွဥ္လိုက္တိုင္း မိန္းကေလးေတြက အျမဲလိုလိုမ်က္ႏွာငယ္ရပါတယ္။ အိမ္ေထာင္က်သြားျပီးတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာလဲ သူတို႔ရဲ႔ အိမ္ဦးနတ္အလိုက် ထားရာေနေစရာသြားျပီး သူတို႕ေျပာသမွ်ဆိုသမွ်ကို တေသြးတသံတမိန္႔ဆိုသလို နာခံရျပန္ပါတယ္။

မိမိအိမ္ေထာင္ေရးအတြက္လဲ ကိုယ္တိုင္ဆံုးျဖတ္ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိပဲ မိဘအလိုက် အထူးသျဖင့္ ဖခင္ကစီမံတဲ့အတိုင္း( ဖခင္စီမံတာကို မိခင္အေနနဲ႔ေတာင္ ဝင္ျပီး စြက္ဖက္ခြင့္မရွိပါ) နာခံၾကရပါတယ္။

အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ မိန္းကေလးေတြဟာ မိမိတုိ႔ဖခင္အရြယ္ ( တခါတရံမွာ ဖခင္ထက္ေတာင္ အသက္ၾကီးတဲ့ )အမ်ိဳးသားေတြကို လက္ထပ္ၾကရပါတယ္။ မိမိတို႔နဲ႔ လက္ဆက္ရမယ့္ အမ်ိဳးသားကိုေတာင္ မဂၤလာပြဲက်င္းပတဲ့ေန႔မွာမွ ျမင္ေတြ႔ခြင့္ရတတ္ပါတယ္။မိမိတို႔ အိမ္ေထာင္ေရးနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ျငင္းဆိုခြင့္မရွိသလို မိဘကို ေတာ္လွန္ပုန္ကန္ခြင့္လဲ မရွိရွာပါဘူး။ ျပီးေတာ့ မိမိတို႔လက္ထပ္ယူထားတဲ့ ေယာက္်ားကို ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ဆိုးသည္ျဖစ္ေစ သည္းခံျပီး ေပါင္းသင္းရပါတယ္ ကြာရွင္းျပတ္စဲျခင္းကို ေယာက္်ားဘက္က သေဘာတူ ခြင့္ျပဳမွသာ ကြာရွင္းခြင့္ရပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးဘက္က ေတာင္းဆိုေပမယ့္ သူ႔အိမ္ေထာင္ဘက္က သေဘာမတူရင္ တဖက္သတ္ ကြာရွင္းလို႔မရပါဘူး။

သူတို႔ဘာသာေရး ထံုးတမ္းအစဥ္အလာအရ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ လူ႔အခြင့္အေရး အျပည္႔အဝမရရွိတဲ့ အေပၚမွာ လူတိုင္းနားလည္ေပးႏိုင္တယ္ဆိုေပမယ့္ တခါတရံမွာ အမွန္တရားေတြ ကိုေဖာ္ျပခြင့္မရပဲ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ဆံုးရံႈးခဲ့တဲ့အျဖစ္ေတြ ဘဝတစ္ခုလံုး နစ္နာေစတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ဒီစာအုပ္ေလးထဲမွာေတြ႔ရပါတယ္။

အျခားႏိုင္ငံကေန ရိုးရိုးသားသား အလုပ္လာလုပ္ၾကတဲ့ အိမ္ေဖာ္ေတြရဲ႔ ဆိုးရြားလွတဲ့ဘဝေတြကိုလဲ ဒီစာအုပ္ေလးထဲမွာ ေတြ႔ရျပန္ပါတယ္။ သူတို႔ႏိုင္ငံမွာ အိမ္ေဖာ္မိန္းကေလးေတြကို ႏွစ္ရွည္လမ်ား( စာခ်ဳပ္သက္တမ္းမကုန္မခ်င္း) သားမယားအျဖစ္ အႏိုင္က်င့္ေလ့ရွိၾကတဲ့ အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသားမ်ားရဲ႔ စရိုက္ဆိုးေတြကို တိုင္တန္းဖို႔အတြက္ အိမ္ေဖာ္ေတြမွာ အခြင့္အေရးမရွိသလို အဲဒီလို အမႈမ်ိဳးေတြကိုလဲ သက္ဆိုင္ရာ သံရံုးေတြက လက္ပိုက္ၾကည္႔ေနရံုပဲ တတ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။

မင္းသမီးေလးနဲ႔ သူ႔မိသားစု အီဂ်စ္ႏိုင္ငံကို အလည္သြားေရာက္စဥ္က ၾကံဳေတြ႔ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကလဲ စာေရးသူ အျမင္ မင္းသမီးေလးရဲ႔ အျမင္ ျပီးေတာ့ ကၽြန္မရဲ႔ အျမင္ေတြအရ အင္မတန္ ရုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုလဲျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

အိမ္ေရွ႔မင္းသမီးေလးရဲဲ႔ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္အကို ျပီးေတာ့ သူ႔အကိုနဲ႔အတူပါလာတဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ သူတို႔လူငယ္၂ ေယာက္ ေပ်ာ္ပါးဖို႔အတြက္ အသက္ ၈ ႏွစ္ေတာင္ မျပည္႔ေသးတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို သူမရဲ႔ မိခင္ကိုယ္တိုင္က အီဂ်စ္ေငြ ၁၅ ေပါင္နဲ႔ လာေရာက္ေရာင္းခ်တဲ့ အျဖစ္ကိုေတာ့ ယူၾကံဳးမရျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ ဖတ္လိုက္ရျပန္ပါတယ္။

မသိနားမလည္ေသးတဲ့ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ ကမၻာပ်က္မတတ္ ေအာ္ဟစ္ငိုေၾကြးေနတာကို စာနာစိတ္မရွိပဲ ေျခေတြလက္ေတြ ခ်ဳပ္ကိုင္ေပးသူက မင္းသမီးေလးရဲ႔ အကို ျဖစ္ျပီး ကေလးသာသာ ခ်ာတိတ္မေလးကို စာနာစိတ္မရွိပဲ ေစာ္ကားသူက သူနဲ႔အတူပါလာတဲ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ အခန္းတစ္ခုလံုးေသြးေတြလႊမ္းေနတဲ့ ျမင္ကြင္းကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည္႔ျပီး သူတို႔ ၂ ေယာက္ကေတာ့ သေဘာက်စြာ ေအာ္ဟစ္ရယ္ေမာေနခဲ့ပါတယ္လို႔ မင္းသမီးေလးက ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

အင္မတန္ဆိုးရြားတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြကို မင္းသမီးေလးက အေသးစိတ္ေျပာျပခဲ့ရာမွာ ကေလးငယ္ရဲ႔ မိခင္ကေတာ့ ဒီကေလးကို အခေၾကးေငြယူျပီး ခိုင္းစားရတဲ့ အေပၚမွာ တုန္လႈပ္ဟန္မရွိခဲ့ဘူး သူမရဲ႔ မ်က္ႏွာေပၚမွာ ခံစားခ်က္ ကင္းမဲ့ေနခဲ့ပါတယ္လို႔ ဒီဇာတ္လမ္းေလးထဲမွာ ေျပာျပထားခဲ့ပါတယ္။

လူ႔အခြင္အေရး ဆိုးရြားစြာဆံုးရံႈးခဲ့တဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကိုလဲ ဒီစာအုပ္ေလးထဲမွာ စိတ္မေကာင္းျခင္းၾကီးစြာနဲ႔ ထပ္ျပီး ဖတ္လိုက္ရျပန္ပါတယ္။

မင္းသမီးေလးဟာ သူမရဲ႔ ပထမဆံုးရင္ေသြးေလးကို ေမြးဖြားဖို႔အတြက္ ေဆးရံုတက္ေနစဥ္အခ်ိန္ေလးမွာ Amal ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ အျဖစ္ဆိိုးကို ျမင္ေတြ႔ ၾကားသိခဲ့ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ေတာ္ဝင္မင္းသမီးေလး သူမရဲ႔ ပထမဆံုးရင္ေသြးေလးကို ေမြးဖြားသန္႔စင္ျပီး ေဆးရံုမွာ အနားယူေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေျခခ်င္းေတြ လက္ထိပ္ေတြ ခတ္ထားျခင္းခံရတဲ့ Amal ေလးဟာ သူမရဲ႔ ရင္ေသြးေလးကိုေမြးဖြားဖို႔ ရဲေတြ ဘာသာေရးလူၾကီးေတြ ျခံရံေစာင့္ၾကပ္ျပီး ေဆးရံုကိုေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ Amal ဟာသူတပါးရဲ႔ မတရားေစာ္ကားတာကို ခံရျပီး လူသိရွင္ၾကား အရွက္ရခဲ့တဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါ။ ဒုတိယအေနနဲ႔ ထပ္မံကံဆိုးေစတာကေတာ့ သူမဟာ သူတပါးရဲ႔ ေစာ္ကားမႈေၾကာင့္ ကိုယ္ဝန္ရွိလာခဲ့ျခင္းပါပဲ။

သူတို႔ ႏိုင္ငံက အမ်ိဳးသမီးေလးေတြလိုက္နာရမယ့္ စည္းကမ္းေတြကို လိုက္နာဖို႔ ပ်က္ကြက္ခဲ့လို႔ သူတပါးေစာ္ကားျခင္းကို ခံရတယ္လို႔ ယူဆျပီးဘုရားသခင္က ဒဏ္ခတ္ျခင္းလို႔ ေခၚတဲ့ အၾကီးဆံုးေသာ အျပစ္ဒဏ္ကို ခံယူရမယ့္ အသက္ဆယ့္ေလးႏွစ္အရြယ္ ကေလးမေလးဟာ အျပစ္ဒဏ္ခံရဖို႔အတြက္ ကေလးေမြးျပီးတဲ့ အခ်ိန္အထိ ေစာင့္ဆိုင္းခဲ့ရသူလဲ ျဖစ္ပါတယ္။

မင္းသမီးေလးဟာ သူမရဲ႔ ျဗိတိသွ်လူမ်ိဳး သူနာျပဳထံမွတဆင့္ ကေလးမေလးရဲ႔ ဘဝ အျဖစ္အပ်က္အလံုးစံုကို သိခြင့္ရခဲ့ေပမယ့္ သူမကို ကယ္တင္ဖို႔ေတာ့ အခြင့္ အေရးမရခဲ့ပါဘူး။ အျပစ္မဲ့တဲ့ ကေလးမေလး အသက္ရွင္လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရဖို႔တြက္ မင္းသမီးေလးကိုယ္တိုင္လဲ သူမရဲ႔ အမ်ိဳးသားကို ၾကိဳးစားျပီးေတာင္းဆိုခဲ့ပါေသးတယ္။

Amal ဟာ သူမရဲ႔ ရင္ေသြးေလးကို ေမြးဖြားေပးျပီးတာနဲ႔ သူတို႔ႏိုင္ငံရဲ႔ ဥပေဒအရ ေပးတဲ့ ေသဒဏ္ကို ( မေသမခ်င္းခဲနဲ႔ ပစ္ေပါက္တဲ့ ေသဒဏ္ရဖို႔) ခံယူဖို႔ရွိတာမို႔ သူမေမြးဖြားခ်ိန္မွာ သူမအေပၚသနားညွာတာျခင္း စာနာေထာက္ထားျခင္းမရွိေစဖို႔ ဘာသာေရးလူၾကီးမ်ားနဲ႔ ရဲမ်ားက ေမြးခန္းေရွ႔မွာထိုင္ေစာင့္ေနၾကျပီး ႏိုင္ငံျခားသား သူနာျပဳမ်ားကိုလဲ ဒီအမႈမွာ စာနာစိတ္နဲ႔ ပါဝင္ ပက္သက္ျခင္းမျပဳၾကဖို႔နဲ႔ သူမကို ကယ္တင္ျခင္းမျပဳႏိုင္ေအာင္ ထားျမစ္ထားၾကပါတယ္။

နံနက္ခင္းတစ္ခုမွာေတာ့ သူမဟာ ရင္ေသြးငယ္(သမီးငယ္)ေလးကို ေမြးဖြားေပးခဲ့ပါတယ္။ သူမရဲ႔ ရင္ေသြးငယ္ေလးကို ေမြးဖြားေပးျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ေန႔မဆိုင္းပဲ ရဲမ်ားနဲ႔ ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္လူၾကီးမ်ားဟာ သူမကို ျပစ္ဒဏ္စီရင္မယ့္ ေနရာကို ေခၚေဆာင္သြားၾကပါတယ္။

မင္းသမီးေလးကိုယ္တိုင္နဲ႔ စာေရးသူက ဒီလိုအျပစ္ေပးတာကို ကိုယ္တိုင္ မျမင္ဘူးၾကေပမယ့္ ကိုယ္ေတြ႔မ်က္ျမင္ ၾကံဳဘူးခဲ့သူတစ္ဦးကေတာ့ သူမျမင္ေတြ႔ခဲ့ရတာေတြကို မင္းသမီးေလးကို အခုလို ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီလိုျပစ္မႈမ်ိဳးကို ဘုရားသခင္ကေပးတဲ့ ျပစ္မႈျပစ္ဒဏ္လို႔ သတ္မွတ္ေလ့ရွိၾကျပီး သူတို႔ ႏိုင္ငံရဲ႔ ထံုးစံအရ အျပစ္ရွိသူ အမ်ိဳးသမီးကို ျပစ္ဒဏ္ေပးမယ့္ ေနရာမွာ လူစုလူေဝးၾကီးဟာ အားတက္သေရာ စုေဝးေရာက္ရွိေနေလ့ရွိပါတယ္။ ထရပ္ကားၾကီးေတြကလဲ ခဲလံုးေတြကို တင္ေဆာင္လာျပီး အဲဒီေနရာမွာ စုပံုထားေပးပါတယ္။ ရဲေတြ ျခံရံလို႔ အျပစ္ဒဏ္ခံရမယ့္သူ ေရာက္ရွိလာမယ့္ အခ်ိန္မွာေတာ့ အင္မတန္ တက္ၾကြေနၾကတဲ့ လူစုလူေဝးၾကီး ( အမ်ားအားျဖင့္ ေယာက္်ားသားေတြမ်ားပါတယ္) ဟာဝိုင္းဝန္းေအာ္ဟစ္ျပီး ေကာင္းခ်ီးၾသဘာေပးၾကပါတယ္။

အျပစ္ရွိသူ ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ သူမကိုရဲကားထဲကေန ၾကမ္းတမ္းစြာ ဆြဲထုတ္ျပီး ျပစ္ဒဏ္စီရင္မယ့္ ေနရာကို ေခၚသြားလ့ရွိၾကပါတယ္။ အျပစ္ရွိသူ အမ်ိဳးသမီးကို ပဆစ္တုတ္ထိုင္ေစျပီး သူမရဲ႔ ပါးစပ္ကို မေအာ္ႏိုင္ေအာင္ အဝတ္စုတ္နဲ႔ ပိတ္ဆို႔ၾကပါတယ္။ အနက္ေရာင္ ေခါင္းစြပ္ကို စြပ္ေပးျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ သူမရဲ႔ ျပစ္မႈကို လူထုၾကီးေရွ႔မွာ ဖတ္ျပပါတယ္။ အမႈကို ဖတ္ျပသူက ျပစ္ဒဏ္ေပးဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ျပီဆိုတာကို လူထုၾကီးကို ေၾကျငာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ေဒါသထြက္ေနတဲ့ လူအုပ္ၾကီးဟာ စုပံုထားတဲ့ ေက်ာက္ခဲပံုၾကီးဆီကို အလုအယက္ေျပးသြားၾကျပီး ခဲလံုးေတြနဲ႔ သူမကိုစတင္ျပီး ပစ္ေပါက္ၾကပါတယ္။

လူစုလူေဝးၾကီးဟာ အျပစ္ဒဏ္ခံရသူကို ဘက္ေပါင္းစံုကေန မရပ္မနား အားကုန္သံုးျပီး ခဲနဲ႔ ပစ္ေပါက္ၾကျပီး ဆရာဝန္က သူမကို စစ္ေဆးဖို႔ ေခတၱရပ္ဆိုင္းတဲ့ အခ်ိန္ေလးေလာက္ပဲ ခဏနားၾကပါတယ္။ စိတ္ဓါတ္တက္ၾကြေနတဲ့ လူအုပ္ၾကီးဟာ အျပစ္ဒဏ္ခံရသူကို ႏွစ္နာရီေလာက္နီးပါး ခဲနဲ႔ ပစ္ေပါက္ၾကျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ သူမတကယ္ပဲ ေသဆံုးသြားျပီဆိုတဲ့ ဆရာဝန္ရဲ႔ အတည္ျပဳခ်က္ရမွသာ သူတို႔ရဲ႔ အျပစ္ေပးျခင္းကို ရပ္နားၾကပါတယ္။

အဲဒီ Amal ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ ရင္နင့္စရာ အျဖစ္အပ်က္ေလးက (ေဆာ္ဒီႏိုင္ငံနဲ႔ ဘာသာေရး အယူအစြဲျပင္းထန္လြန္းတဲ့ အခ်ိဳ႔ေသာ အာရပ္ႏိုင္ငံေတြကလြဲလို႕) အျခားႏိုင္ငံေတြမွာ လူျဖစ္ခြင့္ရတဲ့ မိန္းကေလးေတြမွာ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ အျပည္႔အဝရွိေနခဲ့တယ္ဆိုတာကို မီးေမာင္းထိုးျပခဲ့ပါတယ္။

တကယ္တမ္းမွာေတာ့ သူမခံစားရတဲ့ ျပစ္မႈ ျပစ္ဒဏ္ဟာ သူမအတြက္ လံုးဝကို တရားမွ်တမႈမရွိတဲ့ ျပစ္မႈ ျပစ္ဒဏ္တစ္ရပ္ပါ။

ရီရတ္ျမိဳ႔မွာ ေနထိုင္တဲ့ သူမရဲ႔မိဘေတြ ခရီးသြားေနခ်ိန္မွာ ဆယ့္သံုးႏွစ္သမီးေလးျဖစ္တဲ့ Amal ဟာ ဆယ့္ခုနစ္ႏွစ္အရြယ္ရွိျပီျဖစ္တဲ့ သူ႔အကိုတစ္ေယာက္နဲ႔အတူ အိမ္ေဖာ္ ၃ ေယာက္ ဒရိုင္ဘာတစ္ေယာက္ကို အေဖာ္ျပဳျပီး အိမ္မွာ က်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီညက မိဘေတြ ခရီးထြက္ေနတာကို အခြင့္အေရးယူျပီး သူမရဲ႔ အကိုဟာ သူ႔ရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြကို ဖိတ္ျပီး အိမ္မွာ လြတ္လပ္စြာ ေပ်ာ္ပါးခဲ့ပါတယ္။ Amal ရဲ႔ အိပ္ခန္းက အေပၚထပ္မွာရွိတာမို႔ သူ႔အကိုေတြ ေအာက္ထပ္မွာ ေသာင္းက်န္းေနတာကို သိေပမယ့္ သူမကေတာ့ အိပ္ခန္းတံခါးပိတ္ျပီး စာဖတ္ေနခဲ့ပါတယ္။ သူ႔အကိုနဲ႔တကြ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးဟာ မူးယစ္ေဆးဝါးသံုးစြဲေနတယ္လို႔ သူမက ထင္ေနခဲ့ပါတယ္။

ညဥ္႔နက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ အိမ္ေအာက္ထပ္က သူ႔အကိုေတြ ဖြင့္ထားတဲ့ သီခ်င္းသံဟာ ဆူညံေပါက္ကြဲလာျပီး သူမရဲ႔ အိပ္ခန္းနံရံကိုပါ လာရိုက္ခတ္တဲ့အထိ က်ယ္ေလာင္ေနခဲ့တာမို႔ သူ႔အကိုကို အသံေလွ်ာ့ေပးဖို႔အတြက္ ေတာင္းဆိုဖို႔ သူမေအာက္ထပ္ကို ဆင္းသြားခဲ့ပါတယ္။

အိမ္မွာေနတဲ့အခ်ိန္ ညအိပ္ခ်ိန္မို႔ သူမဟာ ညအိပ္ဝတ္ ဝတ္စံုပါးပါးေလးကို ဝတ္ဆင္ထားခဲ့ပါတယ္ ( သူတို႔ဓေလ့ထံုးစံအရ သူစိမ္းေတြ အိမ္မွာရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ မ်က္လံုးကစလို႔ တကုိယ္လံုးကို ဖံုးကြယ္ထားရပါတယ္။ အဲဒီညကေတာ့ Amal ဟာ သူမရဲ႔ အိမ္မွာျဖစ္ေနတဲ့အျပင္ သူမရဲ႔ အကိုဆီကို သြားတာျဖစ္လို႔ သူမဝတ္ထားတဲ့ ညအိပ္ဝတ္ ဝတ္စံုေလးေပၚမွာ ထပ္ျပီး ဝတ္ဆင္ရမယ့့္ ဝတ္ရံုအနက္ေရာင္ကို ထပ္မဝတ္ပဲ ေအာက္ထပ္ကို ဆင္းသြားခဲ့တာပါ။)

ေအာက္ထပ္ကိုေရာက္ေတာ့လဲ အခန္းထဲကို မဝင္ပဲ အခန္းတံခါးဝကေန သူ႔အကိုကို ေခ်ာင္းၾကည္႔ျပီး ငိုယိုျပီး လွမ္းေခၚခဲ့ပါတယ္။ သူ႔အကိုဆီက တုန္႔ျပန္သံမၾကားရတာမို႔ စိတ္မရွည္ႏိုင္လြန္းတဲ့ Amal ဟာ အခန္းထဲကို ဝင္သြားျပီး သူမရဲ႔ အကိုကို ရွာေဖြခဲ့ပါတယ္။

ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူမရဲ႔အကိုဟာ ေရခ်ိဳးခန္းထဲကိုေရာက္ေနခဲ့သလို မူးယစ္ေဆးအရွိန္န႔ဲ ေရခ်ိဳးခန္းနံရံနဲ႔ တိုက္မိျပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ တစ္ညလံုး အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တာမို႔ သူမအဲဒီအခန္းထဲကို ေရာက္ေနခဲ့တာကို မသိလိုက္ပါဘူး။

အဲဒီအခန္းဟာ ညအိမ္မီးသီးေလးရဲ႔ ခပ္မြဲမြဲအလင္းေရာင္ကလြဲလို႔ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ေလးျဖစ္ေနပါတယ္။ သူမထပ္ျပီးကံဆိုးခဲ့တာက အခန္းထဲမွာရွိေနတဲ့ သူမအကိုရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ မူးယစ္ေဆးရြားကို လြန္ကဲစြာသံုးထားၾကတာမို႔ အသိစိတ္ကင္းမဲ့ေနၾကျပီး အမ်ိဳးသမီးေတြအေၾကာင္းကို က်ယ္ေလာင္စြာ ေျပာဆိုေနၾကပါတယ္။ အသိစိတ္ကင္းမဲ့ေနတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ ခ်ာတိတ္ေတြဟာ အခန္းထဲကို ဝင္လာတဲ့ သူမကို စတင္တိုက္ခိုက္လာပါတယ္။ ၾကမ္းျပင္ေပၚကို တြန္းလွဲလိုက္ျပီး လံုးဝလႈပ္ရွားလို႔မရေအာင္ ခ်ဳပ္ထားၾကပါတယ္။

သူမဟာ ေအာ္ဟစ္ျပီး ဒီအိမ္ရဲ႔ အိမ္ရွင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း ငိုယိုျပီး ေတာင္းပန္ခဲ့သလို သူမရဲ႔ အကိုကိုလဲ ၾကိဳးစားျပီး ေအာ္ဟစ္ျပီးေခၚခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမရဲ႔ ေတာင္းပန္ အသနားခံမႈေတြဟာ အရာ မေရာက္ခဲ့ပါဘူး။ တတိယေျမာက္ ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္ရဲ႔ ေစာ္ကားျခင္းကို ခံလိုက္ရျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ သူမဟာ လံုးဝသတိလက္လြတ္ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။

မနက္လင္းလို႔ ေရာင္နီပိ်ဳးစျပဳလာခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႔အကိုရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ ညတုန္းက သူတို႔ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အေျခအေနေတြကို ျပန္သံုးသပ္မိသြားျပီး သူတို႔အိမ္ေတြကို အသီးသီးျပန္သြားၾကပါတယ္။

မနက္မိုးလင္းမွ Amal ေလးကိုေတြ႔သြားၾကတဲ့ အိမ္ေဖာ္ေတြကေတာ့ သူမကို ေဆးရံုကိုပို႔လိုက္ၾကပါတယ္။ အေရးေပၚဌာနမွာ တာဝန္က်ေနတဲ့ ဆရာဝန္က သူမကို စမ္းသပ္စစ္ေဆးျပီးခ်ိန္မွာ သူတို႔ႏိုင္ငံရဲ႔ ထံုးစံအတိုင္း ရဲကို အေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ရဲနဲ႔အတူ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ လူၾကီးေတြပါ သူမရဲ႔ အမႈမွာ ပါဝင္ပက္သက္လာပါတယ္။ သူတို႔တိုင္းျပည္မွာ Mutawas ဆိုတဲ့ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ လူၾကီးေတြဟာ အလြန္အေရးပါတဲ့ ေနရာမွာရွိပါတယ္။

လူၾကီးေတြက စစ္ေမးခ်ိန္မွာ Amal ေလးဟာ သူမကိုေစာ္ကားခဲ့ၾကသူေတြ ဘယ္သူေတြဆိုတာ မသိခဲ့ပါဘူး။ သူမအကိုရဲ႔ အေပါင္းအသင္းေတြ ျဖစ္တယ္ဆိုတာေလာက္ပဲ ေျပာျပႏိုင္ခဲ့ျပီး သူတို႔ရဲ႔ နာမည္ေတြကို မေျပာျပႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။

ရဲရဲ႔စစ္ေဆးခ်က္ကို မခံရခင္ကတည္းက သူမကို ေစာ္ကားခဲ့ၾကတဲ့ သူမအကိုရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ သူတို႔ အျပစ္က ရုန္းထြက္ဖို႔အတြက္ ယံုတမ္းပံုျပင္ေတြကို ဖန္တီးခဲ့ၾကပါတယ္။ သူတို႔ေတြဘက္က ေျပာဆိုခ်က္ေတြအရ အဲဒီညက သူတို႔ေတြဟာ မူးယစ္ေဆးဝါး လံုးဝ မသံုးစြဲခဲ့ၾကပါဘူး။ သီခ်င္းေတြ က်ယ္ေလာင္စြာဖြင့္ျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြ အေပ်ာ္သက္သက္ စုေဝးခဲ့ၾကတာပါလို႔ ေျပာလာပါတယ္။ သူတို႔ဆီကို ဆင္းမလာခင္အခ်ိန္ေလးမွာ Amal ဟာ အိမ္အေပၚထပ္မွာ တစ္ေယာက္တည္း Sex နဲ႔ ပက္သက္တဲ့စာအုပ္ေတြ ဖတ္ေနခဲ့ျပီး ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ သူတို႔ဆီကို ဆင္းလာျပီး ျမဴဆြယ္ဖ်ားေယာင္းခဲ့တယ္လို႔ ေျပာလာပါတယ္။

ခ်ာတိတ္ေတြဟာ သူမကို ၾကိဳးစားျပီး ဆံုးမခဲ့ေပမယ့္ ေျဖာင့္ျဖဆံုးမလို႔ မရခဲ့သလို စိတ္ရိုင္းဝင္ေနတဲ့ သူမဟာ သူတို႔ရဲ ေပါင္ေတြေပၚမွာထိုင္ျပီး သူတို႔ကို စတင္ျပီး ပြတ္သပ္ နမ္းရံႈ႔ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာလာပါတယ္။ Amal ဟာ သူတို႔အားလံုးကို သူမနဲ႔အတူ ေပ်ာ္ပါးဖို႔အတြက္ ခခယယ ေတာင္းပန္ စည္းရံုးခဲ့တယ္လို႔ သူတို႔အားလံုးက တျပိဳင္တည္း ထြက္ဆိုၾကပါတယ္။

သူမရဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ကို ခရီးကျပန္လာတဲ့ မိဘေတြ သိသြားခ်ိန္မွာေတာ့ မိခင္ျဖစ္သူက မိန္းမသားပီပီ သမီးဘက္က ရပ္တည္ျပီး သမီးေျပာတဲ့ အျဖစ္မွန္ကို ယံုၾကည္ေပးခဲ့ေပမယ့္ သမီးတစ္ေယာက္ရရွိျခင္းအတြက္ တခ်ိန္လံုး မေက်မခ်မ္းျဖစ္ေနခဲ့တဲ့ သူမရဲ႔ ဖခင္ကေတာ့ မဟာပုရိသ ဝါဒစြဲကိုင္ထားတဲ့ ေယာက္်ားပီသစြာပဲ သမီးျဖစ္သူဟာ အျပစ္က်ဴးလြန္သူျဖစ္တဲ့ အျပင္ ဖခင္ကို မ်က္ႏွာပ်က္ အရွက္ရေစခဲ့တဲ့ အတြက္ ထိုက္သင့္တဲ့ ျပစ္ဒဏ္ကို ခံစားရမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္အေပၚ( ဖခင္မပီသစြာ ) ေယာက္်ားသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သူခံစားမိတာကိုလဲ “ felt that the boys had done only what any male would do under the circumstances.” လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ သူမဖခင္ရဲ႔ ဖခင္မဆန္လြန္းတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္ သူမဟာ အဲဒီအျပစ္ဒဏ္ကုိ ခံစားခဲ့ရတာလဲျဖစ္ပါတယ္။

သူမရဲ႔ မိခင္ကေတာ့ ေဆာ္ဒီႏိုင္ငံသူ အိမ္ရွင္မ ပီသစြာပဲ အရွက္အကြဲ အက်ိဳးနည္းျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ သမီးအတြက္ ယူၾကံဳးမရျဖစ္ျပီး ေသာကၾကီးစြာေရာက္ခဲ့ရတဲ့အျပင္ အယူအစြဲၾကီးလြန္းစြာ သမီးမ်က္ႏွာကိုေတာင္မေထာက္ပဲ မ်က္ႏွာလြဲ ခဲပစ္ လုပ္ရက္တဲ့ ခင္ပြန္းသည္ျဖစ္သူကိုလဲ ေျဖာင့္ျဖဖို႔ ခြန္အားမရွိခဲ့ရွာပါဘူး။ အခြင့္အေရးလဲမရခဲ့ပါဘူး။

ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ Amal ဟာ သူတို႔ထံုးစံအရ ေပးအပ္တဲ့ ျပစ္ဒဏ္ကို ေသြးႏုသားႏု ေဆးရံုက ဆင္းဆင္းခ်င္းအခ်ိန္မွာ ခံစားရမယ့္ သနားစရာ မိန္းကေလးလဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီစာအုပ္ေလးထဲမွာ မိန္းကေလးေတြနဲ႔ ပက္သက္တဲ့ အျခားစိတ္ဝင္စားစရာ ရင္နင့္စရာ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြကိုလဲ ထပ္ျပီးေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။

ဒီစာအုပ္ေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာ ခံစားၾကည္႔မိေတာ့ လူၾကီးလူေကာင္းလို႔ ကၽြန္မတို႔ တင္စားအပ္တဲ့ အမ်ိဳးေကာင္းသားေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ရွိတဲ့ အားႏြဲ႔သူအမ်ိဳးသမီးေတြအေပၚ ထားရွိေပးၾကတဲ့ ေစတနာ ေမတၱာေတြနဲ႔ တန္ဘိုးေပးအေလးထားမႈေတြဟာ တေနရာနဲ႔ တေနရာ မတူၾကဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္တစ္ခ်က္ကို ေတြ႔ရွိလာပါတယ္။ မတူညီတဲ့ ဓေလ့ထံုးတမ္း အစဥ္အလာေတြေၾကာင့္လို႔ေတာ့ အတပ္မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ သူတို႔ေမြးဖြားၾကီးျပင္လာတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ဟာ သူတို႔ရဲ႔ လူေနထိုင္မႈ စရိုက္ကို တနည္းနည္းနဲ႔ေတာ့ ေျပာင္းလဲဲေစခဲ့ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႔ ဘဝျဖစ္တည္မႈတိုင္းဟာ အမ်ိဳးသားေတြရဲ႔ အတၱေတြအတြက္ သက္သက္မဟုတ္ဘူးဆိုတာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ အိမ္ေထာင္သည္တစ္ေယာက္ျဖစ္လာတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔အိမ္ေထာင္ဘက္ရဲ႔ ၾသဇာကို အျပည္႔အဝ နာခံရတယ္ဆိုေပမယ့္ စက္ရုပ္တစ္ရုပ္လို ေက်ာက္ရုပ္တစ္ရုပ္လို ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ ကိုေမ့ပစ္ထားျပီး သူတပါးအတၱအတြက္ ရွင္သန္ေနရတဲ့ ဘဝမ်ိဳးေတြရွိေနဆဲဆိုတာကို Princess ဆိုတဲ့ စာအုပ္ေလးက ကၽြန္မတို႔ကို ေျပာျပေနခဲ့ပါတယ္။

ဒီစာအုပ္ေလးကို ေပးဖတ္တဲ့ ကိုပီတာကလဲ မိန္းကေလးေတြ ဖတ္သင့္တယ္လို႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာျပီးေပးဖတ္ခဲ့တာမို႔ စာအုပ္ေကာင္းေတြ႔တိုင္း သတိရတတ္တဲ့ ကိုပီတာကိုလဲ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္လဲ စာအုပ္ဆိုင္မွာ ရွာျပီးဝယ္ျဖစ္တဲ့အထိ ဒီစာအုပ္ေလးကို ႏွစ္သက္ခဲ့မိပါတယ္။

မူရင္း စာေရးသူ Jean Sesson နဲ႔ ူ ဇာတ္လမ္းေလးေတြအားလံုးကို ေျပာျပခဲ့တဲ့ အမည္မေဖာ္လုိသ ေတာ္ဝင္မင္းသမီးေလးကို ကိုလဲ ဒီစာအုပ္ေလးအတြက္ အထူးေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။ အာရပ္ကမၻာက ကံမေကာင္းအေၾကာင္းမလွတဲ့ အာရပ္အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႔ ဇာတ္လမ္းေတြအျပင္ အာရပ္ကမၻာမွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမိ်ဳးေၾကာင့္ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေလးေတြအေၾကာင္းကို ကမၻာက သိေအာင္ခ်ျပခဲ့တဲ့ဆရာမရဲ႔ ေစတနာကိုလဲ ေလးစားမိပါတယ္။

ကၽြန္မနဲ႔ လက္လွမ္းမီတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလဲ ဒီစာအုပ္ေလးအေၾကာင္းေျပာျပျဖစ္သလို ဖတ္ဖို႔လဲ တိုက္တြန္းျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အာရပ္တိုင္းျပည္ေတြမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ျမန္မာမိန္းကေလးေတြ သိထားသင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြျဖစ္တာမို႔ ဒီပို႔စ္ေလးကို ထပ္ျပီး ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ပို႔စ္တစ္ခုအေနနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ရွည္လ်ားေနတာမို႔ ဒုတိယ စာအုပ္ေလးကိုေတာ့ ဒုတိယပိုင္းအေနနဲ႔ ထပ္ျပီး တင္ပါ့မယ္။

စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ဖတ္ေပးၾကတဲ့ စာဖတ္သူမ်ားအားလံုး စာေရးေဖာ္မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။