ကၽြန္မ နာရီနာရီလွလွေလးေတြကိုခ်စ္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ မိန္းမဝတ္နာရီေသးေသးေလးေတြေပ့ါ။ တစ္ခ်ိဳ႔မိန္းမေတြက ဒိုင္ခြက္ႀကီးႀကီး ေယာက်ၤားဝတ္နာရီေတြ ကိုႀကိဳက္ႀကတယ္။

တကယ္ေတာ့ နာရီဆိုတာ လူတိုင္းအတြက္ မရွိမျဖစ္အသံုးေဆာင္ ျဖစ္ေေနျပန္ေတာ့ လူတိုင္းလူတိုင္း ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေရြး နာရီတစ္လံုးစီေတာ့ ပိုင္ဆိုင္ႀကပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႔ကေတာ့ တစ္လံုးထက္
ပိုျပီးပိုင္ဆိုင္ႀကပါသည္။

ဲဲျပီးေတာ့ မိမိ ႀကြယ္ဝခ်မ္းသာလွ်င္ခ်မ္းသာသေလာက္ နာရီတစ္လံုးအတြက္ ေငြေႀကးကိုသံုးစြဲႀကပါသည္။
အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ေပးရန္ႀကံဳလာလွ်င္လည္း အေျပးအလႊားစဥ္းစားမေနႀကေတာ့ပါ နာရီကိုသာေျပးဝယ္တတ္ႀကပါသည္။ လူတန္းစား ေပါင္းစံု အလႊာေပါင္းစံုေတြက္ ေစ်းမိ်ဳးစံု နာရီမ်ိဳးစံု ေနရာတိုင္းမွာရိွေနပါသည္။
တစ္ခါက လက္ေဆာင္ေပးရန္ သိန္း(၅၀) တန္ေသာနာရီေယာက်ၤား ပတ္နာရီ ႏွစ္လံုး သိန္း(၃၀) ေက်ာ္တန္ေသာ မိန္းမပတ္နာရီ (၂)လံုး ကုမၸဏီ ေကာင္းမွူျဖင့္ ကိုယ္တိုင္ဝယ္ေပးခဲ့ဘူးပါသည္။
နာရီကဲ့သို႔အဖိုးတန္ေသာ ေဘာပင္ ၁၀ ေခ်ာင္း ( တစ္ေခ်ာင္းကို ၈ သိန္းမွ ၁၀ သိန္းအထိေပးခဲ့ရပါသည္) ကိုလည္း ရွာေဖြျပီးဝယ္ေပးခဲ့ဘူးပါသည္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ ကဝယ္ခဲ့တာမို႔ မွတ္မိေနေသးပါသည္။
ဒါက မိမိဂုဏ္သိကၡာ စည္းစိမ္ ႀကြယ္ဝမွုေတြနဲ့ အညီ နာရီေတြကိုသံုးစြဲႀကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
အထူးသျဖင ့္ေယာက္က်ၤားေလးေတြအတြက္ နာရီေကာင္းေကာင္းတစ္လံုး ကမရွိမျဖစ္လိုအပ္ပါသည္။
ကၽြန္မေဖေဖက အစ္ကိုေတြကို နာရီေကာင္းေကာင္းေတြ အေႀကာင္းမႀကာ ခဏေျပာျပဘူးတာမို႔
ေယာက်ာၤးေလးေတြနာရီကိုခံုမင္ရူးသြပ္ႀကတာ ကၽြန္မလက္ခံႏိုင္ပါသည္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က သူတို႔ဘယ္ေလာက္ပဲခ်မ္းသာခ်မ္းသာ မိန္းမေတြလ ိုေရႊေတြစိန္ေတြ အမ်ားႀကီးဝတ္လို႔မွမရတာ။ အဲလိုရွိလို႔ဝတ္ျပန္ရင္လဲ အေျခာက္လို႔ထင္ခံရမွာ ေႀကာက္ႀကျပန္ေရာ။

ကၽြန္မငယ္ငယ္တုန္းက နာရီေတြကိုရူးသြပ္ခဲ့ဘူးပါသည္။ နာရီေသးေသးလွလွေလးတစ္လံုး ပိုင္ဆိုင္ဖို႔မႀကာခဏ အိပ္မက္မက္ခဲ့ဘူးပါသည္။
မွတ္မွတ္ရရ ကၽြန္မ နာရီ ငါးလံုးထက္မနည္းပိုင္ဆိုင္ဘူးပါသည္။ အထက္တန္းေက်ာင္းသူဘဝတုန္းက တစ္လံုး စတီးႀကိဳးေလးနဲ့ သံပတ္ေပးတဲ့နာရီေလး မိန္းမပတ္ေပမယ ့္ပံုစံကခပ္ရိုးရိုး။ ေနာက္ တကၠသိုလ္တက္ေတာ့ ေရႊေရာင္နာရီေသးေသးေလး တစ္လံုး နဲ႔ သားေရႀကိဳး အနက္ေရာင္ နဲ့ဒိုင္ခြက္ေသးေသးေလးပါတဲ့ နာရီေလးတစ္လံုး ထပ္ျပီး ပိုင္ဆိုင္ရပါသည္။ အလုပ္စဝင္ေတာ့ အစ္ကို ကနာရီတစ္လံုးထပ္ဝယ္ေပးျပန္ပါသည္။
နာရီေတြအားလံုးကို ေဟာင္းသြားေပမယ့္ မပ်က္စီးရေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ ရတဲ့အလုပ္တစ္ခုတိုးလာပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးရခဲ့တဲ့နာရီေလးက ေတာ့ကၽြန္မအတြက္ ထင္ထင္ရွားရွား
အမွတ္ရစရာနာရီေလးပါ။ ကၽြန္မေမြးေန႔လက္ေဆာင္ရခဲ့တဲ့နာရီေလးပါ။ ပိုင္ဆိုင္ဘူးသမွ် နာရီေတြထဲမွာ ေစ်း အႀကီးဆံုး နဲ႔ အေကာင္းဆံုးနာရီေလးပါ။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းက ေျပာခဲ့တာကိုလဲမွတ္မိေနပါတယ္။
နင္ကလူႀကီးျဖစ္ေနျပီဆိုေတာ့ နင့္ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ လိုက္ဖက္ေအာင္ရယ္ ျပီးေတာ့ နင္ႀကိဳက္တဲ့ ေသးေသးေလးျဖစ္ရေအာင္ရယ္ ငါေတာ္ေတာ္ရွာလိုက္ရတယ္တဲ့ ေမာသြားတာပဲတဲ့။ သူေျပာတဲ့ လူႀကီးဆိုတာက အရြယ္နဲ႔မမွ်ေအာင္ တာဝန္ေတြအမ်ားႀကီးနဲ့ ဖမ္းလို႔မမိေအာင္ မနားမေန အလုပ္လုပ္ေနလို႔ ေနာက္ေျပာင္ျပီးေျပာတဲ့လူႀကီးပါ။ တကယ္ေတာ့ အသက္က ၂၀ေက်ာ္ အစိတ္နားေတာင္မေရာက္ေသးဘူး။ ေမြးေန႔ အမီေပးခ်င္လို႔ သူပင္ပင္ပန္းပန္္းရွာျပီးဝယ္ခဲ့ေပမယ့္ ေမြးေန႔မွာေတာ့ ကၽြန္မက အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ရွမ္းျပည္ေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္ ကၽြန္မရဲ႔ေမြးေန႔ကို ပင္းတယက အမွတ္တရဆိုတဲ့ ဆိုင္ေလးမွာ
လုပ္ျဖစ္ခဲ့တာလဲမွတ္မိေနပါေသးတယ္။ ေမြးေန႔လြန္ပီး တစ္ပတ္ေက်ာ္ေလာက္မွရတာပါ။ ကၽြန္မအရမ္းႀကိဳက္တဲ့နာရီေလးပါ။ ခုခ်ိန္ထိ ကၽြန္မဆီမွာ မပ်က္မစီးရွိေနပါေသးတယ္။ မပ်က္မစီးဆိုတာက အဲဒီနာရီေလးကို ၂ ႏွစ္ေလာက္ပဲပတ္ခဲ့တာပါ။ အဲဒီႏွစ္ႏွစ္ကာလရဲ႔ေနာက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္မနာရီ ပတ္တ့ဲ အက်င့္ကိုရင္နာနာနဲ႔ စြန္႔လႊတ္ခဲ့လို႔ပါ။ ခုခ်ိန္ထိ ကၽြန္မနာရီမပတ္ေတာ့ပါ။ ကၽြန္မနာရီမရွိပဲ အခက္အခဲမရွိ ေနတတ္ေအာင္ ေတာ္ေတာ္ေလ့က်င့္ခဲ့ရတာပါ။ နာရီ ကိုယ့္လက္ထဲမွာမရွိပဲ အခ်ိန္ေတြကို စီမံခန္႔ခြဲရတာ ကၽြန္မအတြက္ေတာ္ေတာ္ ကသိကေအာက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မလုပ္တဲ့ အလုပ္က ေစ်းကြက္ရွာရတဲ့ အလုပ္ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် အစည္းအေဝးေတြ အေရးႀကီးတဲ့ လူေတြ တစ္ခါတစ္ရံႏိုင္ငံျခားသားေတြ နဲ႔ ခိ်န္းဆိုျပီးေတြေနရတာဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ကို စိတ္ပင္ပန္းခဲ့ရတာပါ။
ကၽြန္မရဲ႔ မေကာင္းတဲ့အက်င့္က ေတာ္တာ္ကိုေခါင္းမာတာရယ္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာခံစားခ်က္ေတြကိုေရွ႔တန္းတင္လြန္းတာရယ္ပါ။
ခုေတာ့ကၽြန္မအတြက္ လက္ပတ္နာရီကို အစားထိုးစရာ ပစၥည္းတစ္ခုရလာတာမို႔ေတာ္ေတာ္ေလးအဆင္ေျပေနပါျပီ။ အဲဒီပစၥည္းေလးကေတာ့ ကၽြန္မရဲ႔ မိုဘိုင္းလ္ဖုန္းေလးပါပဲ။

နာရီေတြကိုစြန္လႊတ္ခဲ့ရတဲ့ အဓိက အေႀကာင္းအရာကေတာ့ နာရီေလးက
ကၽြန္မစိတ္ကို ေတာ္ေတာ္နာက်င္ေစခဲ့လို႔ပါပဲ။ နာရီကို လက္ေဆာင္အျဖစ္လက္ခံရရွိတဲ့သူဟာနာနာက်င္က်င္နဲ႔ရီေနရပါတယ္တဲ့။
တကယ္လဲ အဲလိုျဖစ္ခဲ့တာပါ။ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းက ကၽြန္မကိုေတာ္ေတာ္ခ်စ္ခဲ႔ဘူးတဲ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတို႔ အေႀကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေႀကာင္ ့ခ်စ္သူေတြမျဖစ္ခဲ့ႀကပါဘူး။ အဲဒီေကာင္ေလးက ရိုးသားတယ္ ႀကိဳးစားတယ္ ေရွးရိုးဆန္တ ဲ့အယူအစြဲေတြရွိတယ္။ အဲဒီအယူအစြဲေတြက ပဲသူ႔ကိုဒဏ္ခတ္ခဲ့တာပါ။ ႏွစ္ဖက္အသိုင္းအဝိုင္းကလဲ နားလည္ေပးႏိုင္ေပမယ့္ ကၽြန္မတို႔ကို စိတ္မေကာင္းျခင္းႀကီးစြာနဲ႔ ရပ္ႀကည္႔ေနရံုကလြဲလို႔ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ႀကားမွာ ဘယ္လိုမွာညွိလို႔မရတဲ့ ကြာျခားခ်က္ေတြရွိေနပါတယ္ ။
အဲဒီေကာင္ေလး လက္ထပ္ေတာ့ အျခားလက္ဖြဲ႔ပစၥည္းေတြနဲ့အတူ လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ပန္းေရာင္ေလးတစ္စံု လက္ဖြဲ႔ခဲ့ပါတယ္။ ဒါကလဲ ကၽြန္မနာက်င္ခံစားရတာေတြအတြက္ ကလဲ့စားေခ်ျခင္းတစ္မ်ိဳးပါပဲ။ သူတကယ္မခ်စ္ႏိုင္ပ ဲတည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ တသက္လံုးအမွတ္ရေနမွာပါ။

သူလက္ထပ္ဖို႔အားလံုးစီစဥ္ျပီးမွ ကၽြန္မရဲ႔သေဘာထားကိုေမးလာခဲ့တာပါ။ ကၽြန္မသဘာမက်ခဲ့ရင္ သူ႔လက္ထပ္ပြဲကို ဖ်က္မယ္လို႔လဲေျပာလာပါတယ္။ ကၽြန္မသူ႔ကိုလက္ထပ္ႏိုင္လက္မထပ္ႏိုင္ဆိုတာကိုလဲေမးပါေသးတယ္။အားလံုးကလြန္ေနပါျပီ။ သူ သူတို႔ေနမယ့္အိမ္ေတာင္ေဆာက္ျပီးပါျပီ။ သူအိမ္ေဆာက္ေနတုန္းကေတာင္ ကၽြန္မ သြားႀကည္႔ျပီးေဝဖန္ေပးပါေသးတယ္။ သူ႔အျပဳအမူေတြက နည္းနည္းေႀကာင္ ေတာင္ေတာင္ႏိုင္ေပမယ့္ သူ႔ ကိုကၽြန္မနားလည္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဘယ္သူကဘယ္သူ႔ကိုညာခဲ့တယ္ ဆိုတာေတာ့ ဘယ္သူမွမသိပါဘူး။ အဲဒီေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက အျပန္အလွန္ ျဖဴစင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာလဲျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
ရည္းစားမထားေႀကးဆိုတဲ့ ကတိတစ္ခုကို ငါးႏွစ္ေက်ာ္ ေျခာက္ႏွစ္နီးပါ အျပိဳင္အဆိုင္ ထိန္းသိမ္းလို႔ေပါ့။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္မကပ ဲသေဘာထားႀကီးခ်င္ေယာင္ေဆာင္လို႔ သူ႔ကို အႏိုင္ယူခဲ့ပါတယ္။
သူလက္ထပ္ဖို႔ ေရြးထားတဲ့ေကာင္မေလးကို သူ႔မိဘက သေဘာမတူခဲ့ပါဘူး။ သူ႔မိဘလက္ခံလာေအာင္ စည္း ရံုးေရးဆင္းေပးလိုက္ပါေသးတယ္။ ျပီးေတာ့လိုအပ္တဲ့ကိစၥေတြကိုလည္း ဆရာလုပ္ျပီးကူညီေပးလိုက္ပါတယ္။
အရာရာမွာေနာက္က်ခဲ့တဲ့သူ႔ကို ေနာင္တေတြရေနဖို႔ လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ေလးေတာင္လက္ဖြဲ႔ခဲ့ပါေသးတယ္။
အေႀကာင္းစံုသိေနတဲ့ ကၽြန္မရဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေတာင္ ႀကည္႔လဲလုပ္ပါအံုး
ဟိုေကာင္ငိုေနေတာ့မယ္ လို႔ သတိေပးပါေသးတယ္။
သူ႔အရံွဳးကို ကၽြန္မေတ႔ြခဲ့ျပီး ကၽြန္မရဲ႔အရွံဳးကိုသူမသိခဲ့တာဟာ ကၽြန္မရဲ႔လက္က်န္မာနေတြကို အေရာင္တင္ေပးခဲ့တာနဲ႔တူတူပါပဲ။ အဲဒီေန႔ကစလို႔ ကၽြန္မနာရီမပတ္ေတာ့ပါဘူး။

ကၽြန္မကေတာ့ေတာ္ေတာ္ဟန္ေဆာင္ေကာင္းခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္မနာရီမပတ္ေတာ့တာကို ခုခ်ိန္ထိသူမသိခဲ့ပါဘူး။
ကၽြန္မရဲ႔ မာနေတြ ဒဏ္ရာေတြ ကိုသူမျမင္ခဲ့ပါဘူး။ ျမင္စရာလဲမလိုခဲ့ပါဘူး။
ကၽြန္မတစ္ခ်ိန္လံုးျပံဳးေပ်ာ္ေအာင္ျမင္ေနတာေတြပဲသူျမင္ခဲ့တာပါ။



ကၽြန္မႀကိဳက္တဲ့နာရီလွလွေလးေတြေတြ႔တိုင္း ကၽြန္မရဲ႔တစ္ခ်ိန္ကပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဘူးတဲ့နာရီေတြနဲ႔အတူ သတိရမိတဲ့စာသားေလးလဲရွိပါတယ္။

ရပ္ေနတဲ့နာရီတစ္လံုးတာ တစ္ေန႔ကို ႏွစ္ႀကိမ္ႏွစ္ခါ အခ်ိန္မွန္ကိုေဖာ္ျပေပမယ့္
ေနာက္က်ေနတဲ့နာရီတစ္လံုးကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ အခ်ိန္မွန္ကို မေဖာ္ျပႏိုင္ပါဘူးတဲ့။

ဘယ္ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ေတာ့မွေနာက္မက်ပါေစနဲ့။
မမွီနိုင္ဘူးလို႔ထင္ရင္ရပ္ေနလိုက္တာအေကာင္းဆံုးပါပဲ။