သူမပို႔လာတဲ့ အီးေမးလ္းေလးကိုဖတ္ရင္း သူမကို မေတြ႔ျဖစ္ တာအေတာ္ၾကာခဲ့ျပီဆိုတာ သတိရလာမိပါတယ္။
သူမဟာကိုယ့္ဘဝထဲမွာ အမွတ္တရျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမေလး တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့သလို ကိုယ့္ရဲ႔ မွတ္ဥာဏ္ေတြထဲမွာ ေမ့လို႔မရေအာင္လဲ အမွတ္တရေလးေတြ ေပးထားခဲ့သူေလးပါ။

သူမကိုစေတြ႔ကာစတုန္းကေတာ့ ျမင္ျမင္ခ်င္းမွာ ၾကည္႔မရခဲ့တာ ဝန္ခံခ်င္ပါသည္။ သူမက လူေလးက ပုပုေသးေသးေလး အသားျဖဴျဖဴ ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးနဲ႔ စကားအင္မတန္မ်ားလွတာမို႔ စကားနည္းလြန္းလွတဲ့ ကိုယ္က သူမကို ၾကည္႔မရခဲ့တာ မဆန္းလွပါ။

ဒါေပမယ့္ အလုပ္ထဲအတူတူ လုပ္သူေတြဆိုေတာ့ ေန႔တိုင္းေတြ႔ေနရျပန္တာမို႔ စိတ္ဆိုးခ်င္တိုင္းလဲ ဆိုးလို႔မရခဲ့သလို စကားမေျပာခ်င္လဲ ေနလို႔မရခဲ့ပါ။

သူမကေတာ့ စကားေတြကို ေပါက္ေပါက္ ေဖာက္သလို အမွ်င္မျပတ္ေျပာတတ္သလို အလုပ္ကိုလဲ ၾကိဳးစားပန္းစားလုပ္သူေလးမို႔ ၾကာလာေတာ့ သူမကို ၾကာၾကာ အျမင္မကတ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။ ဒါေပမယ့္ သူမကို အရမ္းလဲ ခင္မင္လို႔မရခဲ့သလို သူငယ္ခ်င္းလို႔ သတ္မွတ္ဖို႔ကိုလဲ ကိုယ္က ၾကီးက်ယ္ေနခဲ့ပါေသးသည္။
ကိုယ္က ရင္ထဲကေန ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး တန္ဘိုးထားလို႔ရမွ သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္သတ္မွတ္တတ္သူပါ။

အလုပ္ဝင္ျပီး မၾကာခင္ ကိုယ့္မွာ ကိုယ္ဝန္ရွိလာတာမို႔ သူမက ကိုယ့္ကို လူၾကီးတစ္ေယာက္လို ဂရုစိုက္ခဲ့သလို တခါတရံမွာ ကိုယ့္အလုပ္ေတြကိုလဲ ကူျပီးလုပ္ေပးတတ္ပါသည္။
အဲဒီအခ်ိန္အထိလဲ ကိုယ္က သူမကိုၾကည္ၾကည္လင္လင္ ခင္မင္လို႔မရေသးခဲ့ပါ။

သူမကလဲ အိမ္ေထာင္သည္ ကိုယ္လဲ အိမ္ေထာင္သည္ဆိုေပမယ့္ ႏွစ္ေယာက္လံုးက အရြယ္တူေတြ ကိုယ္တို႔ လာတဲ့ ႏိုင္ငံျခင္းမတူတာကလြဲလို႔ တပတ္မွာ ေျခာက္ရက္ေတြ႔ေနတာမို႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ခဲ့တာေတာ့မဆန္းခဲ့ပါ။

သူမကိုယ့္ကို အမွတ္တရေလးေတြ ျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ကေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ ေမ့မရတဲ့ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။

အဲဒီေန႔က အလုပ္သြားဖို႔ ျပင္ဆင္ေနရင္း ဗိုက္နာလာတာမို႔ သူမအလုပ္မသြားႏိုင္ပဲ ေဆးရံုကိုတန္းသြားရပါသည္။ ကိုယ္ဝန္က ေန႔ေစ့လေစ့ဆိုေပမယ့္ သူမက အလုပ္ကို တစ္ရက္မွ အပ်က္မခံခဲ့သလို ႏွာေစးေခ်ာင္းဆိုးတာက အစ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခြင့္ယူခဲ့သူမဟုတ္ပါ။

အမ်ိဳးသားက ကားေမာင္းျပီး ေဆးရံုကို လိုက္ပို႔ေပးခ်ိန္မွာ ကုိယ့္မွာတစ္ေယာက္တည္း စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔ေနခဲ့ပါသည္။ ပထမဦးဆံုးကေလးေမြးရမယ့္ အေတြ႔အၾကံဳအတြက္ ေတြးျပီး ထိန္လန္႔ေနခဲ့ပါသည္။ ေမေမတို႔ ေျပာထားခဲ့ဖူးတဲ့ ၾကားဖူးနားဝေတြနဲ႔ စိုးထိတ္ေနတာမို႔ ဗိုက္စနာလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ကတည္းက သူမေဇာေခၽြးေတြ ျပန္ေနခဲ့ပါသည္။

ကိုယ္က အားငယ္တတ္သူ ေၾကာက္ရြ႔ံတတ္သူမို႔ အရာရာ ကိုေတြးျပီးေၾကာက္ေနခဲ့ပါသည္။ ေရျခားေျမျခားမွာ ကိုယ့္ေမြးရပ္မဟုတ္တဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာ အေဖာ္ဆိုလို႔ ခင္ပြန္းသည္ တစ္ေယာက္သာရွိေနခဲ့သလို ရင္းႏွီးကၽြမ္းဝင္တဲ့ မိတ္ေဆြဆိုတာလဲ ကိုယ့္မွာ ရွားပါးလြန္းခဲ့ပါသည္။

ေမာင္ကေတာ့ ကိုယ္အားမငယ္ရေအာင္ စကားေတြေျပာေပးေနပါသည္။ ေမေမ့ကို သတိရေနတဲ့ စိတ္ကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေအာင္ သူက အထပ္ထပ္အားေပးေနရင္း ပထမဦးဆံုးကေလးေမြးရမယ့္ သူမအတြက္လဲ ေမာင္ကစိတ္ေတြလႈပ္ရွားေနခဲ့ပါသည္။

ေဆးရံုေရာက္ေတာ့ သူမကို ဆရာဝန္ေတြက သီးသန္႔အခန္းထဲေခၚသြားခဲ့ပါသည္။ ေမာင္ကေတာ့ အျပင္မွာ ကိုယ္ေမြးမယ့္ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ရင္း က်န္ေနခဲ့ပါသည္။

သီးသန္႔အခန္းထဲက ကုတင္ေပၚမွာ လွဲေနရင္း တစ္ေယာက္တည္း အားငယ္စိတ္ေတြ ဝင္လာမိပါသည္။ ေမာင္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာစိုးလို႔ ေမာင့္ေရွ႔မွာ အားတင္းထားေပမယ့္ ကုတင္ေပၚမွာ တစ္ေယာက္တည္းရွိေနခ်ိန္မွာေတာ့ ေမေမ့ကို လြမ္းတာမို႔ တစ္ေယာက္တည္းမ်က္ရည္ေတြက်ေနမိပါသည္။

ေမာင္ကေတာ့ အခန္းအျပင္မွာေစာင့္ရင္း ၁၅ မိနစ္တစ္ခါေလာက္ သူမကို ဖုန္းဆက္ျပီး အေျခအေနကို လွမ္းေမးေနခဲ့ပါသည္။

ဗိုက္ကလဲ တစတစ ပိုျပီးနာလာခဲ့ပါသည္။ ဒီအခ်ိန္မွာ သူမ အတမ္းတဆံုးလူကေတာ့ ဟိုးအေဝးၾကီးမွာ က်န္ေနခဲ့တဲ့ ေမေမပဲ ျဖစ္ေနပါသည္။ ေမေမကသူမကို အိမ္မွာ ျပန္လာျပီးေမြးဖြားဖို႔ေျပာခဲ့ေပမယ့္ ေမာင့္စိတ္တိုင္းက် ေမာင္ေရာ သူမေရာ အလုပ္ေတြမပ်က္ရေအာင္ ဒီႏိုင္ငံမွာပဲေမြးဖို႔ သူမဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါသည္။

ေနာက္ဆံုးမွာ ေမေမ့မ်က္ႏွာကိုျမင္ေယာင္ရင္း ေမေမ့ကို ဖုန္းဆက္ဖို႔ ဖုန္းခလုတ္ေတြႏွိပ္ေနခ်ိန္မွာတာ့ သူမက ကိုယ့္အခန္းထဲကို ဝင္လာခဲ့ပါသည္။ ကံဆိုးလွစြာပဲ ေမေမ့ကိုလဲဖုန္းေခၚလို႔မရခဲ့ပါ။

သူမက ကိုယ့္ဆီတန္းတန္းမတ္မတ္ ေရာက္လာျပီး သြားေတြအကုန္ေပၚေအာင္ျပံဳးျပျပီး ဘယ္လိုေနေသးလဲလို႔ေမးလာပါသည္။ ကိုယ္အလုပ္မသြားႏိုင္တာကို ေမာင္က ဖုန္းဆက္ျပီး ခြင့္ယူခဲ့တာမို႔ ကိုယ္ေဆးရံုေရာက္ေနခဲ့တာကို အလုပ္ကလူေတြ အားလံုးသိေနခဲ့သလို သူမလဲ သိခဲ့ပါသည္။

သတင္းၾကားၾကားခ်င္း အလုပ္မွာ ခြင့္တင္ျပီးေဆးရံုကိုလိုက္လာတဲ့ သူမကို ပထမဆံုးအၾကိမ္ ကိုယ္ေက်းဇူးတင္မိပါသည္။ ကိုယ္ဘယ္တုန္းကမွမေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ ဂရုစိုက္မႈကို အားငယ္ေနခ်ိန္မွာ ရခဲ့တာမို႔ ကိုယ့္ရဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္မႈက ဘာနဲ႔မွ လဲလို႔မရခဲ့ပါ။

အေဖာ္တမ္းတေနခ်ိန္ အားကိုးရွာေနခ်ိန္ဝမ္းနည္းအားငယ္ေနခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ေဘးကိုေရာက္လာတဲ့ သူမကို လြတ္ထြက္သြားမွာစိုးရိမ္စြာနဲ႔ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႔လက္ေတြက ေအးစက္ေနခဲ့တာကို သူမသတိထားမိေပမယ့္ ကိုယ့္ကို ဘာမွမေျပာခဲ့ပါ။

ကိုယ္မ်က္ဝန္းမွာ မ်က္ရည္ၾကည္ေလးေတြ ဝဲေနတာကိုလဲ သူမျမင္ေနေပမယ့္ ကိုယ့္ကို ေမးခြန္းေတြမထုတ္ပဲ အသံတိတ္အားေပးတဲ့အေနနဲ႔ သြားျဖဴျဖဴေလးေတြေပၚေအာင္ ထပ္ျပီးရီျပေနရင္း သူမရဲ႔ အခန္းကို လွည္႔ပတ္ၾကည္႔ေနခဲ့ပါသည္။ သူမရဲ႔ အျပဳအမူေၾကာင့္ကိုယ္ နားမလည္ႏိုင္သလိုျဖစ္ေနေပမယ့္ စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္းမွာ သူမဆီက ၾကားေနက် အသံျမဴးျမဴးေလးကို စျပီးၾကားရပါေတာ့သည္။

“သူငယ္ခ်င္းေရ ဒီအခန္းၾကီးက လွလိုက္တာ ေဆးေတြသုတ္ထားတာကလဲ ေဆးရံုနဲ႔ေတာင္မတူဘူးဟ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည္႔ ဒီအခန္းကို ေဆးသုတ္ထားတဲ့ပံုက ထူးဆန္းတယ္ အေရာင္ေတြ စပ္ထားတာလဲလွတယ္ဟ မ်က္ႏွာက်က္က ကာလာေလးကိုလဲၾကည္႔ေလ ကာလာစပ္ထားတဲ့ အိုင္ဒီယာ နင္သတိထားမိလား ျပီးေတာ့ ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေတြကို သံုးထားတဲ့အေရာင္ ေတာ္ေတာ္လွတယ္ဟ.. ဒီျပတင္းေပါက္ကေန အျပင္ကိုလွမ္းၾကည္႔လိုက္စမ္း ပန္းေတြ စိုက္ထားတာလဲ လန္းတယ္ဟ အပင္ေတြကို အကြက္ေတြေဖာ္ျပီးစိုက္ထားတာက ဟိုတယ္တစ္ခုရဲ႔ အျပင္အဆင္အတိုင္းပဲ နင္သတိထားမိလား ” ဆိုျပီး ေပါက္ေပါက္ေဖာက္သလို စကားေတြ တရစပ္ ေျပာလာသလို သူမကိုယ္တိုင္ကလဲ အခန္းထဲမွာ မ်က္စိမူးေလာက္ေအာင္ လွည္႔ပတ္ျပီး စပ္စုလြန္းစြာ ေလွ်ာက္ၾကည္႔ေနခဲ့ပါသည္။

"အဲ အခန္းၾကီးကလဲ အက်ယ္ၾကီးပဲ ဒီမွာၾကည္႔ ေမာ္ဒယ္ေတာင္ေလွ်ာက္လို႔ရတယ္" ဆိုျပီး ဟန္ပါပါနဲ႔ ေမာ္ဒယ္တစ္ေယာက္လိုလဲ လမ္းေလွ်ာက္ျပေနခဲ့ပါေသးသည္။

ကုိယ္လဲ သူမရဲ႔စကားေတြထဲမွာနစ္ေျမာေနရင္း သူမေျပာမွပဲ ဒီအခန္းရဲ႔ အျပင္အဆင္ေတြကို သတိထားမိခဲ့ပါသည္။ တစ္ေယာက္တည္းေနစဥ္က ဝမ္းနည္းအားငယ္စိတ္ေတြလဲ ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္သြားခဲ့သလို မ်က္စိေနာက္ေလာက္ေအာင္ တစ္ေယာက္တည္း ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ လမ္းေလွ်ာက္ျပေနတဲ့ သူမကိုၾကည္႔ရင္း ဗိုက္နာတာလဲ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းမသိေတာ့ပါ။

"နင္က အရပ္ရွည္ရွည္ ပါးပါးသြယ္သြယ္ေလးဆိုေတာ့ ေမာ္ဒယ္ေလွ်ာက္ရင္ လွမွာဟ ငါကေတာ့ ပုတက္တက္နဲ႔ ငါးလက္မေဒါက္စီးေတာင္ ၾကည္႔လို႔ေကာင္းမွာဟုတ္ဘူးဟ… ငါညကဖက္ရွင္လိုင္းမွာေတြ႔တဲ့ ေမာ္ဒယ္မေလးက နင္နဲ႔ေတာ္ေတာ္တူတယ္ဟ ရီလိုက္ရင္ပိုတူတယ္သိလား…. နင္ကေလးေမြးျပီးရင္ ငါ့ကို ေမာ္ဒယ္ေလွ်ာက္ျပေနာ္… နင္ေလွ်ာက္တာ ငါၾကည္႔ခ်င္ေသးတယ္ဟ… အခုေတာ့ ငါပဲနင့္ကို ေလွ်ာက္ျပမယ္…. Paris Hilton ရဲ႔ ပို႔စ္က ဒီလို သူဝတ္ထားတဲ့ ကာလာေလးကလဲ လွတယ္ဟ…" မရပ္မနား စကားေတြေျပာရင္း ဘယ္ေမာ္ဒယ္လ္က ဘယ္လိုဆိုျပီး ပို႔စ္မ်ိဳးစံုကို အိုက္တင္အျပည္႔နဲ႔ လုပ္ျပေနတဲ့ သူမကိုေငးၾကည္ရေနရင္း သူမရဲ႔ စိတ္ထဲမွာ အေပ်ာ္ဓါတ္ေလးေတြကူးလာသလို တခါတရံမွာ ကိုယ္ပါ အားရပါးရ လိုက္ရယ္မိတဲ့အထိ သူမက ကိုယ့္ကိုမ်က္လွည္႔ဆန္ဆန္ ေဖ်ာ္ေျဖေပးေနခဲ့ပါသည္။

ကိုယ္႔ရဲ႔ အေျခအေနကို လာၾကည္႔တဲ့ သူနာျပဳဆရာမေလးပါ သူမရဲ႔ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ေျဖေဖ်ာ္မႈမွာ နစ္မြန္းေနျပီး သူမရဲ႔အခန္းေလးထဲမွာ တဟားဟားနဲ႔ ပြဲက်ေနခဲ့ပါသည္။

ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ကိုယ္မခံမရပ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဗိုက္နာလာျပီးေမြးခန္းထဲေရာက္တဲ့အထိ သူမက ဟာသေတြေျပာလို႔မဆံုးခဲ့ပါ။ ကိုယ္လဲ နာက်င္မႈေဝဒနာေတြကို ဝိုးတိုးဝါးတားမွ်သာ ခံစားလိုက္ရျပီး နာက်င္ျခင္းမရွိ ေအာ္ဟစ္ငိုယိုျခင္းမရွိ မ်က္ရည္မက်ပဲ သားေလးကို ေအာင္ျမင္စြာ ေမြးဖြားေပးခဲ့ပါသည္။

သူနာျပဳဆရာမေလးကလဲ ကိုယ့္ကို ခ်ီးမြမ္းစကားေတြဆိုရင္း ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ဒီလိုေတာ္တဲ့ ဂရုစိုက္တတ္တဲ့ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလြန္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးရွိေနတာ မင္းကံေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ ဘာနဲ႔မွမတူတဲ့ ခံစားခ်က္ေလးတစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့သလို သူမကို တခ်ိန္က သူငယ္ခ်င္းရယ္လို႔ အသိအမွတ္ မျပဳႏိုင္ခဲ့မိတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလဲ ေနာင္တရလိုက္မိပါတယ္။

တကယ္ဆို ကိုယ့္ရဲ႔နာက်င္ျခင္းေတြ အားငယ္ေၾကာက္ရြ႔႔ံျခင္းေတြ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြကို အခ်ိန္တိုတိုေလးအတြင္းမွာ ဖယ္ရွားေပးခဲ့တာ သူမျဖစ္ခဲ့သလို ကိုယ့္ဘဝမွာ အလုိအပ္ဆံုး အခ်ိန္တခုမွာ သူမကိုယ့္အနားမွာ ေမွာ္ဆရာဆန္ဆန္ ရပ္တည္ေပးခဲ့တာကို ကိုယ္ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်သတိရေနခဲ့ပါသည္။

သူမရဲ႔နာက်င္မႈေတြကို ကုစားေပးခဲ့တဲ့ နည္းလမ္းေလးနဲ႔ ဝမ္းနည္းေနခ်ိန္မွာ သာမန္ေျပာေနက် စကားေတြ တစ္ခြန္းမွ မေျပာပဲ အမ်ားသူငါေတြ ေပးေနက် သာမန္ႏွစ္သိမ့္မႈမ်ိဳးမေပးခဲ့ပဲ ထူးထူးျခားျခား အာရံုေျပာင္းေပးခဲ့တဲ့ သူမေလးရဲ႔ ေစတနာေလးကို ပိုလို႔ေလးစားခဲ့တာကိုေတာ့ ကိုယ္သူမေရွ႔မွာ ဝန္ခံခဲ့ပါသည္။

သူမကိုေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာမိေတာ့ “နင့္အေမကို အရမ္းတမ္းတေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါက နင့္အေမကို မေခၚေပးႏိုင္ဘူးေလ… ျပီးေတာ့ နင့္အေမအေၾကာင္းေျပာမိရင္ နင္ပိုသတိရပီး ငိုရင္ ငါလဲ ဝိုင္းျပီးငိုလို႔ပဲရမွာ… နင္ဘာလိုေနတယ္ဆိုတာ ငါသိခဲ့တယ္… ငါလဲ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပဲေလ.. ဒီလို အခ်ိန္ေတြကို တေန႔ေန႔မွာ ငါလဲ ရင္ဆိုင္ရမွာ.. ျပီးေတာ့ ငါတို႔ေတြက မိဘေတြရဲ႔ အေဝးၾကီးမွာ….. ငါနင့္ကို ထပ္တူထပ္မွ်စာနာ ေပးႏိုင္ပါတယ္…. ငါ့ေၾကာင့္နင္ခံစားေနရတဲ့ ေဝဒနာေတြေမ့ျပီး နင္ေပ်ာ္လာတာေတြ႔ေတာ့ ငါလဲဝမ္းသာပါတယ္… လို႔ သူမက ခပ္ရိုးရိုးေလး ျပန္ေျပာခဲ့ပါသည္။

သူမကိုပိုလို႔ၾကည္ႏူးေစတဲ့ အျဖစ္ေလးကေတာ့ ပိုျပီးေတာ့ ရီစရာေကာင္းေနခဲ့ပါသည္။။
သားကိုေမြးျပီး တပတ္အၾကာမွာ သူမအိမ္ကို လာလည္တဲ့တေန႔မွာေတာ့ သူမေမာ္ဒယ္ေလွ်ာက္ျပတဲ့ အေၾကာင္း Paris Hilton ရဲ႔ပို႔စ္ကို သတိတရနဲ႔ ကိုယ္ကေျပာျပေတာ့ သူမမ်က္ရည္ေတြထြက္လာတဲ့အထိ ရယ္ေမာေနခဲ့ပါသည္။

"အဲဒီေန႔က နင့္မ်က္ရည္စေတြ ျမင္လို႔ ငါလဲ ၾကံမိၾကံရာ လုပ္ျပခဲ့တာဟ။ ငါက ဖက္ရွင္ရိႈးကို တစ္ခါမွ ၾကည္႔ဖူးတာ ဟုတ္ဘူးဟ ပ်င္းစရာေကာင္းလို႔ ဘယ္တုန္းက မွလဲ မၾကည္႔ခဲ့ဘူး ။ ေမာ္ဒယ္လဲ ေလွ်ာက္ဖူးတာဟုတ္ဘူးဟ …အဓိကက နင့္ကို အာရံုေျပာင္းေပးခ်င္လို႔ အခန္းထဲမွာ ေတြ႔သမွ် ျမင္သမွ်ေတြ ေလွ်ာက္ေျပာမိတာ… Paris Hilton ကလဲ ေလာေလာလတ္လတ္ ဖတ္မိတဲ့ သတင္းစာထဲက ပို႔စ္ကို လုပ္ျပတာဟ" လို႔ရိုးသားစြာ ပြင့္လင္းစြာ ဝန္ခံလာေတာ့ သူမကို နာလည္စြာနဲ႔ အခင္အမင္ပိုရျပန္ပါသည္။ သူမကို ညီမေလးတစ္ေယာက္လို ပိုလို႔ ခ်စ္မိခဲ့ရပါသည္။

သူမေနရာမွာ ကိုယ္ဆိုရင္ေရာ သူမလို လုပ္ေပးႏိုင္စြမ္းရွိမွာလားလို႔ တစ္ေယာက္တည္း အသံတိတ္ေမးမိေတာ့ သူမရလာတဲ့ အေျဖက မေရမရာ အေျဖတစ္ခုသာ....

သားေလးေမြးျပီး ေျခာက္လေလာက္ၾကာတဲ့ အခိ်န္မွာေတာ့ သူမဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံ တစ္ခုကို သူမရဲ႔ ခင္ပြန္းသည္နဲ႔အတူ ေျပာင္းသြားခဲ့တာမို႔ ကိုယ့္အေနနဲ႔ သူမနဲ႔ ထပ္ျပီးဆံုဆည္းၾကဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။

စာေတြအျပန္အလွန္ပို႔ရင္း ဓါတ္ပံုေတြ ဖလွယ္ရင္း ဖုန္းေတြေျပာရင္းနဲ႔ပဲ အလြမ္းေျဖခဲ့ရသလို သူမေပးထားခဲ့ဖူးတဲ့ သံေယာဇဥ္ေလးကေတာ့ သားေလးနဲ႔အတူ ကိုယ့္ရင္ထဲမွာ အခိုင္အမာ က်န္ေနရစ္ခဲ့ပါသည္။

တကယ္ေတာ့… သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အခ်ိန္ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ေနရာ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အေျခအေနေတြမွာ ေကာက္ရတတ္သလို…. သူတို႔ေတြဟာ ကိုယ့္ရဲ႔အနားမွာလဲ အျမဲတမ္းရွိမေနႏိုင္တာမို႔ ေတြ႔ဆုံၾကတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြမွာ တန္ဘိုးထားျပီး အျပန္အလွန္ေလးစား ခ်စ္ခင္ၾကရင္အေကာင္းဆံုး ဆိုတာကို ကိုယ္ခံစားတတ္ဖို႔ နားလည္တတ္ဖို႔ သူမေလးက သင္ေပးခဲ့ပါသည္။

သူငယ္ခ်င္းေကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္း ရင္ဘတ္တူျပီး စာနာနားလည္ေပးႏိုင္သူဆိုတာ အင္မတန္ရွားေပမယ့္ တခ်ိန္ခ်ိန္ တေနရာရာမွာေတာ့ မတူညီႏိုင္တဲ့ ဆံုဆည္းျခင္း မေမ့ႏိုင္တဲ့ အမွတ္တရေတြနဲ႔ အတူ ကိုယ္တို႔ဆီကို ဆိုက္ေရာက္လာတတ္ပါတယ္။။။။

သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေလးေတြကို ေတြ႔ဆံုခ်ိန္မွာ တန္ဘိုးထားတတ္ေစဖို႔…..

ခင္မင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔ ေမြးေန႔မွာ အမွတ္တရ ျဖစ္ေစဖို႔ ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးျပီး
လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ပါတယ္….
သူငယ္ခ်င္းေလးရဲ႔ ေမြးေန႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ….

မွတ္ခ်က္။ ။ ဘာသာျပန္မဟုတ္ပါ...သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ ကိုယ္ေတြ႔ အေတြ႔အၾကံဳေလးကို ကိုယ္တိုင္ခံစားျပီး ေရးဖြဲ႔ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။