မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ ပတ္ဝန္းက်င္က ခ်မွတ္ေပးထားတဲ့ စည္းေတြ ေဘာင္ေတြက က်ဥ္းေျမာင္းလြန္းပါတယ္...
လူတစ္ေယာက္အေပၚ အေကာင္းျမင္ေပးဖို႔ခက္လြန္းေပမယ့္ အဆိုးျမင္ဖို႔လြယ္လြန္းတာက သူ႔ရဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ပါ....

ေမာင္ဟာ သဝန္တိုတတ္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ သေဘာထား ေသးသိမ္တဲ့သူေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး..
ဒါေပမယ့္ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႔ ပေရာဂေတြ ေမာင့္အေတြးထဲကို ေရာက္လာခဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့......

ငယ္ခ်စ္ေတြလို႔ ေျပာလို႔ရတဲ့ ေမာင္နဲ႔မိုးအတြက္ မိုးတို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး ေက်ာင္းျပီးတဲ့ခ်ိန္အထိ အရာရာဟာ အဆင္ေျပေနဆဲ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ သာမန္ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ စိတ္ေကာက္ စိတ္ဆိုးတာကလြဲလို႔ ျပႆနာၾကီးၾကီးမားမားလဲ မရွိခဲ့ပါ...

ေမာင္က သဝန္တိုတတ္သူမို႔ ေမာင့္စိတ္တိုင္းက် ေမာင္သတ္မွတ္ေပးထားတဲ့ မတင္းလြန္း မေလ်ာ့လြန္းတဲ့ စည္းေဘာင္ေတြအတြင္းမွာ ႏွစ္သက္စြာ ေက်နပ္စြာ ေပ်ာ္ဝင္ေနခဲ့သူက မိုး....

ဝတ္ပံုစားပံုကအစျပဳလို႔ အေနအထိုင္ အသြားအလာ အျပဳအမူ အေျပာအဆိုေတြ အဆံုး ေမာင့္စိတ္တိုင္းက် ေမာင့္သေဘာက် လိုက္ေလ်ာခဲ့သူကလဲ မိုး....

"ေမာင့္ခ်စ္သူမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ေမာင္ထားေပးထားတဲ့ တန္ဘိုးေတြ စံခ်ိန္စံညႊန္းေတြကို မိုးနားလည္ေပးပါ"

"အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ေမာင္တို႕ေယာက္်ားေလးေတြက အက်င့္မေကာင္းဘူး မိုးရဲ႔ ေမာင္တို႔သာ မ်က္ႏွာမ်ားခ်င္တာ ခ်စ္သူေကာင္မေလးက မ်က္ႏွာမ်ားခဲ့ရင္ မ်က္ႏွာမ်ားေနရင္ေတာ့ ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ဘူး"...

"ခႊင့္လႊတ္သည္ထားအံုးေတာ့ အဲဒီမိန္းကေလးကို လက္ထပ္ဖို႔ကို ဘယ္ေတာ့မွ မစဥ္းစားေတာ့ဘူး အဲဒါ ေယာက္်ားေတြရဲ႔ အတၱပဲ မိုးရဲ႔" လို႔လဲ စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ ရွင္းျပတတ္တာမို႔ ေမာင့္ရဲ႔ သဝန္တိုမႈအေပၚ မိုးနားလည္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါသည္။

ႏွစ္ဘက္မိဘေတြၾကားမွာလဲ ဆက္ဆံေရးက အဆင္ေျပေနတာမို႔ ႏွစ္အိမ့္တအိမ္ ဝင္ထြက္သြားလာရင္း မိုးတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေရွ႔ေရးအတြက္လဲ စိတ္ပူစရာမရွိခဲ့ပါ...

မိုးတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုး တျပိဳင္တည္းေက်ာင္းျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ကံေကာင္းစြာနဲ႔ ေမာင္ကအာရွတိုက္ ကၽြန္းႏိုင္ငံေလးတစ္ႏိုင္ငံက အလုပ္တစ္ခုကို လက္ခံရရွိခဲ့ပါသည္။ မာင့္အလုပ္က ႏွစ္ႏွစ္စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ထားတာမို႔ ေမာင္ျပန္လာတာနဲ႔ လက္ထပ္ဖို႔အတြက္ ႏွစ္ဘက္မိဘရဲ႔ သေဘာတူညီခ်က္လဲရျပီးသားမို႔ မိုးတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ဘဝခရီးလမ္းက ေျဖာင့္ျဖဴးေနခဲ့ပါသည္။

သဝန္တိုတတ္လြန္းတဲ့ ေမာင္ကေတာ့ ခရီးမထြက္ခင္မွာ ထံုးစံအတိုင္း မွာတမ္းရွည္ၾကီးကို ေခၽြေနခဲ့ပါသည္။
ေမာင္ခ်မွတ္တဲ့ တားျမစ္ခ်က္ေတြ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကလဲ အရင္ကထက္ ထပ္လို႔ တိုးလာခဲ့ပါသည္။ ေမာင့္ကိုခ်စ္ေသာမိုးကလဲ ၾကည္ျဖဴစြာနဲ႔ လက္ခံနားလည္ခဲ့ပါသည္။ ထပ္တိုးလာတဲ့ စည္းမ်ဥ္းေတြကိုလဲ တသေဝမတိမ္းလိုက္နာခဲ့ပါသည္။

"ေမာင့္အေပၚမွာ သစၥာရွိေပးပါ... ေမာင္မိုးအနားမွာ မရွိေပမယ့္ မိုးနားမွာ ရွိေနစဥ္ကထက္ပိုလို႔ ေနတာထိုင္တာ သြားတာလာတာကို ဂရုစိုက္ပါ... ေမာင့္သိကၡာ မိုးသိကၡာ ႏွစ္ဖက္မိသားစုရဲ႔ သိကၡာအတြက္ မိုးသစၥာရွိေပးပါ"...တဲ့

ခ်စ္သူသက္တမ္း ငါးႏွစ္အတြင္း တစ္ခါမွမခြဲစဖူး ခြဲရမွာမို႔ ေမာင္စိတ္ပူေနခဲ့တာ စိုးရိမ္ေနခဲ့တာ စိတ္မခ်ႏိုင္ ျဖစ္ေနခဲ့တာကို မိုးအျပစ္မျမင္ရက္ခဲ့ပါ...

ခ်စ္တတ္သူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြကို ခ်စ္တတ္သူေတြကသာ ရင္ထဲက စာနာတတ္တာမို႔ ေမာင့္ စိုးရိမ္မႈေတြကို မိုးထပ္တူထပ္မွ် ခံစားလို႔ရခဲ့ပါသည္။

ေမာင္သြားျပီးမၾကာခင္မွာပဲ မိုးလဲ ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ အလုပ္ရခဲ့ပါသည္။ အလုပ္စဝင္စဥ္က မိုးကၽြမ္းက်င္တဲ့ စာရင္းကိုင္ရာထူးအတြက္ ဝင္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဂ်ပန္စကားမေတာက္တေခါက္ေျပာတတ္တဲ့ မိုးက ကုမၸဏီကိုေရာက္လာတဲ့ ဂ်ပန္လူမ်ိဳး ပညာရွင္တစ္ေယာက္ရဲ႔ အတြင္းေရးမွဴးတာဝန္ကိုပါ ပူးတြဲလက္ခံလိုက္ရပါတယ္။

မိုးရဲ႔အလုပ္ကိစၥမွန္သမွ်ကို ေမာင္ကိုအသိေပးခဲ့သလို မိုးရဲ႔ တေန႔တာ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို သိေနခဲ့တဲ့အတြက္ ေမာင္က မိုးကို အျမဲသတိေပးေနတတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အတြင္းေရးမွဴးတာဝန္နဲ႔ပက္သက္လို႔ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥေတြကို ခြဲျခားထားဖို႔ တဖြဖြ မွာေနတဲ့ေမာင့္စကားသံေတြကို မိုးေမ့မထားခဲ့ပါ။

"အစစအရာရာ ဂရုစိုက္ေနာ္ ေမာင္စိတ္ခ်မယ္ေနာ္ " "လူတိုင္းကို သတိထားျပီး ဆက္ဆံေနာ္ မလိုအပ္ပဲ အရမ္းအားမနာနဲ႔ " ဆိုတဲ့မွာတမ္းကိုလဲ ေမာင္ကမရိုးႏိုင္ေအာင္ မွာတတ္ပါေသးသည္။

ေမာင့္ထက္ပိုလို႔ မိုးကိုဂရုစိုက္ခဲ့သူ မိုးရဲ႔ေျခလွမ္းတိုင္းကို ေစာင့္ၾကည္႔ေနသူေတြကေတာ့ ေမာင့္မိသားစုပဲျဖစ္ပါသည္။ မိုးအလုပ္သြားခ်ိန္ အလုပ္ျပန္ခ်ိန္ေတြကို ေမာင့္မိသားစုက စိတ္ဝင္တစားေစာင့္ၾကည္႔ေနခဲ့တာကိုေတာ့ မိုးကေတာ့ သတိမထားမိခဲ့ပါ။

မိုးဘက္ကလဲ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေနထိုင္ခဲ့သူ အမွားမက်ဴးလြန္ခဲ့သူမို႔ လိပ္ျပာလံုခဲ့သလို ပတ္ဝန္းက်င္ကိုလဲ ဂရုစိုက္စရာမလိုဟု ယံုၾကည္ခဲ့မိပါသည္။

ေမာင္မရွိတဲ့ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ တစ္ႏွစ္ခြဲကာလအတြင္းမွာလဲ မိုးတို႔ၾကားမွာ ျပႆနာေသးေသးေလးေတာင္ မျဖစ္ခဲ့ပါ။ မိုးအေပၚေမာင္ယံုၾကည္ခဲ့သလို ေမာင့္အေပၚလဲမိုးဘက္က သံသယကင္းခဲ့တာမဆန္းပါ။

တစခါတရံမွာ (ရွားပါးလြန္းလွတဲ့ တခါတရံ) ေတာ့ အေၾကာင္းမ်ိဳးစံုေၾကာင့္ မိုးရဲ႔ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြ ေနာက္က်ေနတတ္ပါသည္။ ေရွာင္လြဲလို႔မရတတ္တဲ့ ညစာစားပြဲတစ္ခ်ိဳ႔ေၾကာင့္ျဖစ္ေစ ရံုးဆင္းခ်ိန္နီးမွ ေပၚလာတတ္တဲ့ အေရးေပၚအစည္းအေဝးေၾကာင့္ျဖစ္ေစ မိုးအခ်ိန္လြန္မွ အိမ္ျပန္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။

မိုးအတြက္ ရွားပါးလြန္းတဲ့ တခါတရံဆိုေပမယ့္ မိုးအိမ္ျပန္ခ်ိန္ေနာက္က်ေနခဲ့တဲ့ ရက္ေတြတိုင္းမွာ ေမာင့္ရဲ႔ အစ္မ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို မိုးအိမ္မွာ ေတြ႔ရေလ့ရွိတာကေတာ့ အ႔ံၾသစရာ ေကာင္းေနခဲ့ပါသည္။

"မိုးေလးပင္ပန္းေနျပီလား ဒီေန႔ေနာက္က်လိုက္တာေနာ္" ဆိုတဲ့ အသံခ်ိဳခ်ိဳေလးေတြနဲ႔အတူ စူးစူးစမ္းစမ္း ၾကည္႔လာခဲ့တဲ့ အၾကည္႔ဒဏ္ေတြကိုလဲ မိုးက အျပံဳးမပ်က္ ဟန္ေဆာင္မႈမရွိပဲ တုန္႔ျပန္ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။

"မိုးရဲ႔ေဘာ့စ္က အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိျပီလဲ အိမ္ေထာင္နဲ႔လား သားသမီးေတြရွိမွာေပါ့ေနာ္" ဆိုတဲ့ မဆီမဆိုင္ေမးခြန္းေတြအေပၚမွာ
"သူက မိုးနဲ႔ ရြယ္တူေလာက္ပဲ အိမ္ေထာင္မရွိဘူးေလ သူက ငယ္ငယ္ေလးနဲ႔ အရမ္းေတာ္တယ္ အလုပ္အရမ္းၾကိဳးစားတယ္ မမရဲ႔" လို႔ မလိမ္မညာပဲ အမွန္အတိုင္း ေျပာျပျဖစ္ခဲ့မိတဲ့အတြက္ ေမာင့္မိသားစုရဲ႔ သံသယေတြ တစတစ ၾကီးထြားေနခဲ့တာကို မိုးက သတိမထားမိခဲ့ပါ။

ေမာင္ကိုယ္တိုင္က သဝန္တိုတတ္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္သလို ေမာင့္မိသားစုဝင္ေတြကလဲ သေဘာထားမၾကီးၾကပါ.. အျမင္မက်ယ္ၾကပါ.. ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲေသာ ေရွးရိုး အျမင္ေတြနဲ႔ ေဘာင္က်ဥ္က်ဥ္းေလးထဲမွာ ေနထိုင္ၾကသူေတြဆိုတာကို သိခဲ့ေပမယ့္ မိုးကိုယ္တိုင္က ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံခဲ့ပါသည္။ ေမာင့္မိသားစုအေပၚ ေလးစားစြာဆက္ဆံခဲ့သလို အၾကည္အညိဳလဲ မပ်က္ခဲ့ပါ။

မိုးရဲ႔အလုပ္ကိစၥ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥမွန္သမွ်ကို မိုးမိသားစုနဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ် ေမာင့္မိသားစုက သိခြင့္ရခဲ့ပါသည္။ မိုးဘက္ကလဲ ထိန္ကြယ္စရာမရွိတာမို႔ အရာရာတိုင္းကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာျပအသိေပးခဲ့ပါသည္။

.............................................................................................................................

ေမာင္ျပန္လာဖို႔ သံုးလေလာက္အလို မိုးရဲ႔ရံုးပိတ္ရက္တစ္ခုမွာေတာ့ ေမာင္ဖုန္းဆက္လာခဲ့ပါသည္...

"မိုးေရ ေမာင္စာခ်ဳပ္ သက္တမ္း ႏွစ္နွစ္ ထပ္တိုးလိုက္တယ္... ဒါေပမယ့္ ခြင့္၄၅ ရက္ေတာ့ရတယ္ ေမာင္ ျပန္လာမယ္ေနာ္ မဂၤလာကိစၥ စီစဥ္ထားပါ။ "
ဆိုတဲ့ ေမာင့္စကားသံေၾကာင့္ မိုးႏႈတ္ခမ္းစူမိခ်ိန္မွာေတာ့
"ေမာင္ေရာက္တာနဲ႔ လက္ထပ္မွာေနာ္ ေမာင့္မိသားစုနဲ႔တိုင္ပင္ျပီး မဂၤလာပြဲအတြက္ မိုးစိတ္တိုင္းက် စီစဥ္ထားေပးပါ" လို႔ ေမာင္ကထပ္ခါတလဲလဲ မွာေနခဲ့ပါသည္။

ေမာင္ျပန္လာခါနီး သံုးလေလာက္အလိုမွာကတည္းက ေမာင့္ဆႏၵအရ မဂၤလာကိစၥအတြက္ မိုးတို႔ မိသားစုႏွစ္စုၾကားမွာ အလုပ္မ်ားေနခဲ့ပါသည္။

ႏွစ္ဘက္မိဘ သေဘာက်လက္ခံေသာ မဂၤလာပြဲတစ္ပြဲ ျဖစ္ေစေရးအတြက္ ညိွႏိႈင္းစရာ တိုင္ပင္စရာေတြက မ်ားလွပါသည္။

ေမာင္ကသာ မယုတ္မလြန္ မိုးစိတ္တိုင္းက်စီစဥ္ပါလို႔ ေျပာခဲ့ေပမယ့္ တစ္ဦးတည္းေသာသားပိုင္ရွင္ ေမာင့္မိဘစိတ္တိုင္းက်သာ စီစဥ္ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ႏွစ္ဖက္မိဘၾကား စီစဥ္စရာမ်ားအၾကား မိုးတစ္ေယာက္ ဗ်ာမ်ားေနခ်ိန္မွာ မိုးရဲ႔ အလုပ္မွာလဲ အလုပ္ပို တာဝန္ပိုေတြကို လုပ္ေနရျပန္ပါသည္။

မိုးတို႔ ကုမၸဏီရဲ႔ ရွယ္ယာဝင္မ်ား ပိုင္ဆိုင္ေသာ ဟိုတယ္အသစ္တစ္ခု မႏၱေလးမွာဖြင့္တာမို႔ ဒါရိုက္တာ အဖြဲ႔ဝင္လူၾကီးမ်ားနဲ႔အတူ မိုးကိုယ္တိုင္လဲ ဟိုတယ္ဖြင့္ပြဲကို မျဖစ္မေန တက္ေရာက္ခဲ့ရပါသည္။

မိုးမိသားစုနဲ႔အတူ ေမာင့္မိသားစုအားလံုးကိုပါ အသိေပးခဲ့တာမို႔ ႏွစ္ဘက္မိသားစုက ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ခြင့္ျပဳခဲ့ၾကပါသည္။

မဂၤလာပြဲဆင္ႏြဲၾကမယ့္ ေမာင့္ေမေမ နဲ႔ ေမာင့္မမမ်ားက
"မိုးေရ မဂၤလာပြဲအတြက္ ၾကိဳးၾကီးခ်ိတ္ေတြ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည္႔ခဲ့ေလ ၾကိဳက္ရင္ တခါတည္းေအာ္ဒါေပးခဲ့ေနာ္"
လို႔ သတိတရမွာၾကသလို...
"အမရပူရက ရက္ကန္းစင္ေတြကို ေရာက္ေအာင္သြားခဲ့ေနာ္ အဆင္ဆန္းဆန္းေလးေတြရွိရင္ ဓါတ္ပံုရိုက္လာခဲ့ စရံေပးဖို႔လိုရင္လဲ တစ္ခါတည္းသာေပးခဲ့လိုက္ေနာ္"
လို႔ ေမေမကုိယ္တိုင္ကလဲ မႏၱေလးကို တကူးတက ဖုန္းဆက္ျပီး မွာခဲ့တာမို႔ ဟိုတယ္ဖြင့္ပြဲျပီးခ်ိန္မွာ မိုးတစ္ေယာက္ ၾကိဳးၾကီးခ်ိတ္ရွာပံုေတာ္ဖြင့္ရျပန္ပါသည္။

မိုးခရီးသြားေနခဲ့သည္႔ သံုးရက္တာ ကာလအတြင္းမွာလဲ ေမာင္နဲ႔အဆက္အသြယ္မျပတ္ခဲ့ပါ။ ေမာင္က တပတ္တစ္ခါ ဖုန္းဆက္တတ္သလို အေျခအေနထူးျခားတိုင္းလဲ မိုးက ေမာင့္ဆီဖုန္းဆက္လို႔ သတင္းပို႔ရသူမို႔ မိုးခရီးထြက္မယ့္ ကိစၥကို ေမာင္လဲသိခဲ့ပါသည္။

မဂၤလာရက္ကိုေတာ့ ေမာင့္စိတ္တိုင္းက် သတ္မွတ္ထားခဲ့သလို တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးျဖစ္တဲ့ မိုးအတြက္ ေမေမ့ကို ထားခဲ့ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္တာမို႔ မိုးတို႔အိမ္မွာပဲ ေမာင့္ကို ေခၚထားဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာကိုေတာ့ ေမာင့္ေမေမက ႏႈတ္ခမ္းစူခဲ့ေပမယ့္ ကန္႔ကြက္ျခင္းမရွိခဲ့ပါ။

မဂၤလာခန္းဝင္စၥည္းေတြကိုေတာ့ မိုးရဲ႔ေမေမကိုယ္တိုင္ စိတ္တိုင္းက် စီမံေပးခဲ့ပါသည္။ ေမာင့္မိသားစုက တာဝန္ယူပါရေစဆိုသည္႔တိုင္ေအာင္ ေမေမက လက္မခံခဲ့ပါ။
ခ်စ္သမီးမိုးတစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာမငယ္ရေအာင္ ေမေမက အေကာင္းဆံုး အျပည္႔စံုဆံုးျဖစ္ေအာင ္စီစဥ္ေပးခဲ့ပါသည္။

.................................................................................................................................

ေမာင္ျပန္လာရန္ တစ္လခန္႔အလိုမွာေတာ့ မဂၤလာဖိတ္စာတစ္ခုသာ စီစဥ္ရန္က်န္ပါေတာ့သည္။
မိုးမဂၤလာကိစၥမ်ားအားလံုးကို မိုးတို႔ကုမၸဏီမွလဲ သိေနခဲ့တာမို႔ ေမာင့္ကို စိတ္ဝင္တစား ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသူမ်ားထဲတြင္ မိုးရဲ႔ ဂ်ပန္ပညာရွင္ေလးလဲ ပါေနခဲ့ပါသည္။

ေမာင္ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းမွာ မိုးတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဒင္နာပြဲေလးစီစဥ္ေပးပါရေစလို႔လဲ သူက ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ခြင့္ေတာင္းထားပါေသးသည္။ မိုးကိုယ္တိုင္ကလဲ ေမာင္႔ကိုလဲ အသိေပး ေျပာျပထားတာမို႔ ေမာင္ကိုယ္တိုင္ကလဲ သူခြင့္ေတာင္းလာတဲ့ ဒင္နာေလးကို ဝမ္းသာအားရ သေဘာတူခဲ့ပါသည္....

"မိုးေရ ျမန္မာစာ ေကာင္းေကာင္းေလးရတဲ့ အင္းလ်ားလမ္းက ဖူဂ်ီမွာ စီစဥ္ေနာ္ သူလဲအဆင္ေျပ ေမာင္လဲ အဆင္ေျပေပါ့ ေမာင္ ျမန္မာစာ အရမ္းစားခ်င္ေနတယ္"တဲ့....

မိုးတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကား ေပ်ာ္ရြင္စရာ ရင္ခုန္စရာ ၾကည္ႏူးစရာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ အိပ္မက္ေလးတစ္ခုက လွပေနခဲ့ပါသည္။

မိုးကိုယ္တိုင္လဲ ခ်စ္သူေမာင္ျပန္လာမယ့္ အခ်ိန္ေတြကို လည္ပင္းေညာင္ ေရအိုးျဖစ္မတတ္ ေမွ်ာ္ေစာင့္ရင္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ၾကည္ႏူးစြာ...

မွတ္မွတ္ရရ ေမာင္မလာမီ ၁၀ ရက္အလိုအထိ... မိုးအတြက္ မုန္တိုင္းေလးတစ္ခု မဝင္လာမီအခ်ိန္ေလးအထိ...

မိုးဘဝ အေကြ႔အေျပာင္းျဖစ္ေစမယ့္ မိုးအတြက္ ေသရာပါ ဒဏ္ရာ တစ္ခုျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ ရုတ္တရက္ ေဆးရံုတက္ျပီး ခြဲစိတ္မႈမခံယူမီ အခ်ိန္ေလးအထိ...

ဆက္ရန္... ( တစ္ပိုင္းသာ က်န္ပါေတာ့သည္... စိတ္ရွည္လက္ရွည္ လာအားေပးၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေက်းဇူးတင္လွ်က္)