ခ်စ္သူခင္သူေတြနဲ႔ အေဝးမွာ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ေန႔ရက္ေတြမ်ားလာတဲ့အခ်ိန္မွာ သံေယာဇဥ္ရပ္ဝန္းတစ္ခုကို အမွတ္တရနဲ႔ ျပန္ျပီး လြမ္းတတ္လာခဲ့တယ္။

သံေယာဇဥ္ရပ္ဝန္းေလးထဲမွာ ဟိုးငယ္စဥ္ကတည္းက ခ်စ္ခင္ခဲ့ရတဲ့ ရင္ခုန္သံေတြတူညီခဲ့ဖူးတဲ သူငယ္ခ်င္းေလးေတြရွိသလို အလုပ္ခြင္မွာ ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့တဲ့ အိပ္မက္မက္ေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေလးေတြလဲ ရွိခဲ့ဘူးတယ္။ ခရီးသြားဟန္လြဲေတြ႔ခဲ့ဘူးတဲ့ ျဖဴစင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေလးေတြကလဲ ေနရာတိုင္းမွာ ရွိခဲ့ဘူးတာမို႔ အမွတ္တရေတြနဲ႔အတူ သံေယာဇဥ္ရပ္ဝန္းထဲကို ဝင္လာတတ္ၾကေသးတယ္။

သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလြမ္းတဲ့အခါ အမွတ္တရရွိခဲ့ဖူးတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြကို ျပန္ေတြးရင္း လြမ္းမိသလို မေတြ႔တာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ခ်စ္သူခင္သူေတြကို အရမ္းသတိရလာရင္ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မ်ားမွျပန္ဆံုမလဲလို႔ေတြးမိရင္း အေျဖမရွိတဲ့ ပုစၦာတစ္ပုဒ္ကို တြက္ေနမိျပန္တယ္။

တခါတရံမွာ အေဝးၾကီးမွာ က်န္ေနခဲ့တဲ့သူေတြနဲ႔ ျပန္ဆံုဖို႔ဆိုတာ လံုးဝမျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အိပ္မက္တစ္ခုလို႔ ကိုယ္တိုင္စီရင္ခ်က္ခ်မိတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာေတာ့ အထီးက်န္ျခင္းဆိုတဲ့ ေဝဒနာကို အလူးအလဲခံစားမိလာျပန္တယ္။

စတင္ဆံုဆည္းၾကစဥ္က ခြဲခြာဖို႔ ဘယ္တုန္းကမွ မေတြးမိၾကေပမယ့္ မသိမသာ ခြဲခြာခဲ့ရသလို သိသိသာသာေဝးေဝးလာတဲ့ အခါမွာလဲ အဲဒီေကြကြင္းေစခဲ့တဲ့ ကံၾကမၼာေတြကို ဘဝလို႔ ေခါင္းစဥ္ေျပာင္းတပ္မိေတာ့ ေက်ေက်နပ္နပ္ျပံဳးျဖစ္ေသးတယ္။

ဆံုဆည္းျခင္းမွာ အတိတ္ေတြ နိမိတ္ေတြ ခ်ိန္းဆိုျခင္းေတြမပါပဲခဲ့ေပမယ့္ ခ်စ္ခင္သူေတြနဲ႔ ခြဲခြာဖို႔ နိမိတ္ေတြ အရိပ္ထင္လာခဲ့ရင္ေတာ့ မခံစားႏိုင္ေအာင္ နာက်င္တတ္ေနတာကလဲ လူသားဆန္လြန္းလို႔လား သံေယာဇဥ္ၾကီးလြန္းလို႔လား ဆိုတာ ေဝခြဲရခက္ေနခဲ့ဘူးရဲ႔…

ႏူးညံ႔တဲ့ အနမ္းေတြနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္လက္ျပျပီးခြဲခြာသြားသူေတြရွိခဲ့သလို အသံတိတ္ခြဲခြာျခင္းေတြနဲ႔ မသိမသာထားခဲ့သူေတြလဲ ရွိတာမို႔ ႏႈတ္ဆက္ခ်ိန္တိုင္းကို ခံႏိုင္ရည္ရွိေနဖို႔ ျပင္ဆင္ေနရတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေသမိန္႔ေပးသလိုျဖစ္ေနျပီလားလို႔ ေတြးမိျပီး ေလာကဒဏ္ဆိုတာကို လက္မခံခ်င္ပဲ လက္ခံလာရျပန္တယ္။

သံေယာဇဥ္ အျဖဴေရာင္ေလးေတြကို အမွတ္ရမိတိုင္း လြမ္းမိတိုင္းလဲ ေကာ္ဖီခါးခါးခါးေတြကို ႏွစ္သက္သူတစ္ေယာက္လို အလြမ္းခါးခါးေတြကို ျမိဳခ်ရင္း ရူးသြပ္စြာ ေပ်ာ္ဝင္ေနခဲ့ေသးတယ္။
အလြမ္းခါးခါးေတြကို ျမိဳခ်ေနရံုနဲ႔ မလံုေလာက္ေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ အိပ္ယာထဲမွာ ျငိမ္ျငိမ္ေလးလွဲေနျပီး မ်က္ရည္ေတြက်လာတဲ့အထိ လြမ္းေမာျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္။

မ်က္ရည္ေတြေျခာက္တဲ့အထိမွ အလြမ္းေတြ မေျပေသးရင္ေတာ့ ဘယ္သူမွမျမင္ႏိုင္တဲ့ မွတ္စုတိုေလးေတြေရးျပီး အြန္လိုင္းဒိုင္ယာရီေလးထဲမွာ သိမ္းထားျဖစ္ခဲ့တယ္။

တစ္ေယာက္တည္းစကားေတြ မေျပာတတ္ေပမယ့္သူတို႔ရဲ႔ နာမည္ေလးေတြကို ဖြဖြေလးေခၚျပီး တိုးတိတ္စြာ လြမ္းတတ္လာတာဟာ ဘဝသင္ခန္းစာေတြထဲက သင္ရိုးတစ္ခုကို ေလ့လာေနရသလို အေတြ႔အၾကံဳအသစ္ေလးလဲျဖစ္ေနခဲ့ေသးတယ္။

အမွတ္တရေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ မိတ္ေဆြေပါင္းမ်ားစြာ သူငယ္ခ်င္းေပါင္းမ်ားစြာ သံေယာဇဥ္ေပါင္းမ်ားစြာကို ေက်ာခိုင္းထားဖို႔ ေမ့ေလွ်ာ့ထားဖို႔ဆိုတာကလဲ တကယ္တမ္းမွာေတာ့ လြယ္မေယာင္နဲ႔ ခက္ေနခဲ့ေသးတယ္။

ငယ္သူငယ္ခ်င္းေလးေတြရဲ႔ ေမြးေန႔ေတြ အမွတ္တရေန႔ေလးေတြတိုင္းကို မေမ့မေလွ်ာ့ရွိေနခဲ့သလို သူတို႔ရဲ႔ေမြးေန႔ေတြမွာ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ႏႈတ္ခြန္းဆက္ဖို႔ မတတ္သာတဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာလဲ နာနာက်င္က်င္နဲ႔ ခံစား ေၾကကြဲခဲ့ရဘူးတယ္။

Online ေပၚမွာ Face Book ေပၚမွာ ရွာလို႔မေတြ႔ႏိုင္မယ့္ သူငယ္ခ်င္းေလးေတြကို လြမ္းတဲ့အခါ အတူရွိခဲ့ဘူးတဲ့ ေန႔ေလးေတြကို တမ္းတရင္း မက္ခဲ့ဘူးတဲ့ အိပ္မက္တစ္ခုကိုျပန္ျပီးအသက္သြင္းဖို႔ ၾကိဳးစားမိျပန္ေသးတယ္။

ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြကို တစ္ပြင့္ခ်င္းေရတြက္မိတဲ့ညေတြမွာ ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြကိုခ်စ္တဲ ့သူငယ္ခ်င္းကို အမွတ္တရနဲ႔ လြမ္းမိတယ္။

သီခ်င္းတစ္ပုဒ္တည္းကို မနားတမ္းဖြင့္ျပီး နားေထာင္မိတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာလဲ အဲဒီသီခ်င္းကိုဆိုျပဘူးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးကို လြမ္းေနမိခဲ့ေသးတယ္။

စာအုပ္တစ္အုပ္ကို အသည္းအသန္ဖတ္မိတိုင္းလဲ အဲဒီစာအုပ္ေတြကိုခ်စ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးကို မေမ့မေလွ်ာ့ သတိရလိုက္မိေသးတယ္။

အမွတ္တရျဖစ္ေစမယ့္ ဖိနပ္ေလးေတြေရြးစီးမိတိုင္း ကိုယ့္ေျခေထာက္အတိုင္းကို မွတ္မိစြာ သတိရစြာနဲ႔ ဖိနပ္ဝယ္ေပးခဲ့ဘူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးကို သတိတရနဲ႔ လြမ္းမိေနတတ္ေသးရဲ႔.

ခေရပန္းျဖဴျဖဴေလးေတြကို လြမ္းမိတိုင္းလဲ ခေရပန္းေကာက္ေပးခဲ့ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ေမ့ေလွ်ာ့ပစ္ထားတဲ့ၾကားက သတိရမိေနတတ္ဆဲ…

နာရီပတ္ဖို႔ အင္မတန္ပ်င္းခဲ့ေပမယ့္ မျဖစ္မေန နာရီပတ္ရမယ္ဆိုရင္လဲ နာရီေလးကို လက္ေဆာင္ေပးခဲ့ဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို သတိရျပီး မဆီမဆိုင္ ဝမ္းနည္းေနတတ္ေသးတယ္။


သူငယ္ခ်င္းကို ေမြးေန႔ဆုေတာင္းပို႔ဖို႔ ပ်က္ကြက္ခဲ့ရင္လဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္ေတြတင္ရင္း သူငယ္ခ်င္းေလးကို စိတ္ထဲကေန အၾကိမ္ၾကိမ္ေတာင္းပန္ေနရင္း လြမ္းေနခဲ့ဖူးတယ္…

သံေယာဇဥ္အပိုင္းအစေတြလို႔ ကိုယ္တိုင္နာမည္ေပးခဲ့ဘူးတဲ့ အမွတ္တရလက္ေဆာင္ ပိစိေလးေတြ စာတိုေပစေလးေတြကိုလဲ လြင့္ပစ္ဖို႔ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လိုက္ဖို႔ကိုလဲ တခါတေလမွာ ႏွေျမာေနတတ္ခဲ့ေသးတယ္။

တစံုတခုကို အျပင္းအထန္ လြမ္းမိတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းမွာလဲ အဲဒီသံေယာဇဥ္ အပိုင္းအစေလးကို အေဖာ္ျပဳရင္း တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ နာရီလက္တံေတြကို ထိုင္ေရတြက္ခဲ့ဘူးတယ္။

သံေယာဇဥ္အပိုင္းအစေလးေတြကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ခ်င္ရင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လို႔ရႏိုင္ေပမယ့္လဲ ရင္ထဲမွာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာစြဲျမဲေနခဲ့ဘူးတဲ့ အမွတ္တရ သံေယာဇဥ္ေပါင္းမ်ားစြာကေတာ့ အလြမ္းေတြအျဖစ္နဲ႔ က်န္ေနခဲ့မွာမို႔ အလြမ္းေတြေျပေစဖို႔ အလြမ္းေျဖဖို႔အတြက္ ရင္ထဲက သံေယာဇဥ္ေလးေတြကို တစ္သက္စာ သိမ္းထားမွာကေတာ့ ေသခ်ာေနဆဲ…..

အခုခ်ိန္မွာေတာ့ အလြမ္းဆိုတာ ကိုယ့္အတြက္ သစၥာအရွိဆံုး အေဖာ္မြန္...
အရင္းႏွီးဆံုး မိတ္ေဆြျဖစ္ေနေလရဲ႔...

(အေဝးဆံုးမွာက်န္ေနခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္လက္ျပသြားခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား မၾကာမီ ထပ္မံခြဲခြာသြားမည္႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ ေရးပါသည္)


(အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ဘေလာ့ေပၚမွာ ေပ်ာက္ေနခဲ့ေပမယ့္ မေမ့မေလ်ာ့ သတိရေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။)