၁)
“မဂၤလာဦး…မွာ… အလကၤာ က်ဳးပါလို႔.. ေရႊဖူးစာ …. ဂေဟခိုင္မာ….
လက္ကိုတြဲကာ
… တသက္ကို မခြဲပါ… ခ်စ္မဝႏိုင္ဘူး… အခ်စ္ဦးသက္လ်ာ…….”
မဂၤလာ သတို႔သားနဲ႔ သတို႔သမီးေလာင္းလ်ာက မဂၤလာစင္ျမင့္ေပၚမွာ ၾကြၾကြရြရြ ေနရာယူလို႔။ တေယာကိုတင္ရီဦးေဆာင္တဲ့ သံစံုတီးဝိုင္းၾကီးကလဲ ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ တီးလို႔ အဆိုေတာ္ ရာဇာဝင္းတင့္နဲ႔ မီမီဝင္းေဖတို႔ကလဲ တီးဝိုင္းၾကီးနဲ႔ အတူ မဂၤလာ သီခ်င္းေလးနဲ႔ ေရႊပြဲလာေတြကို ျငိမ့္ျငိမ္ေညာင္းေညာင္း ဧည္႔ခံလို႔။
မဂၤလာခန္းမ တစ္ခုလံုးကို ေဝ့ဝဲျပီး အကဲခတ္မိေတာ့ ဧည္႔ပရိတ္သတ္က ခန္းမတစ္ခုလံုးျပည္႔လ်ံေနတာကိုေတြ႔လိုက္သည္။ ေဒၚခင္မမရဲ႔ မ်က္ႏွာေပၚမွာလဲ ေက်နပ္အားရတဲ့ အျပံဳးက အထင္းသား။
ေရႊကို ေရႊခ်င္းထပ္တဲ့ပြဲ စိန္ကိုျမနဲ႔ရံတဲ့ပြဲဆိုေတာ့ သားၾကီးအတြက္ ေဒၚခင္မမ ပီတိျဖစ္ရသည္ေလ။
အသက္သံုးဆယ္ေက်ာ္ ငါးႏွစ္စြန္းကာမွ မိဘစီမံတဲ့ မိန္းကေလးကို ေခါင္းျငိမ့္ရွာတဲ့သား ေက်ာ္ေက်ာ္။ တစ္ဘက္ကလဲ အသက္သံုးဆယ္စြန္းစ မိဘစကား နားေထာင္ရွာတဲ့ ကေလးမဆိုေတာ့ အခ်စ္ေတြ ေမတၱာေတြ သံေယာဇဥ္ေတြ အေျခမခံေပမယ့္ သာယာတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးေတာ့ ျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္။
“မမေရ ကိုယ္တို႔ ဧည္႔သည္ေတြႏႈတ္ဆက္ဖို႔ အျပင္ထြက္ရေအာင္” ေဘးနားမွာ ထိုင္ေနတဲ့ သားရဲ႔ အေဖ ကိုေမာင္ေမာင္ေက်ာ္က လက္တို႔ေတာ့ ေကာေဇာနီခင္းထားတဲ့ ေလွ်ာက္လမ္းအတိုင္း ဧည္႔ပရိတ္သတ္ကို ႏႈတ္ဆက္ဖို႔ ထြက္လာခဲ့ပါသည္။
ေကာေဇာနီေပၚ တလွမ္းခ်င္းလွမ္းထြက္လာတဲ့ ေဒၚခင္မမအျပံဳးက အကယ္ဒမီမ်ားရွင္ ေဒၚခင္သန္းႏုအလား ။
ခန္းမအဝင္ဝနားဆီမွာေတာ့ ဗီဒီယိုသမားေတြနဲ႔ ဓါတ္ပံုဆရာေတြ အျပိဳင္အဆိုင္ အလုအယက္ မွတ္တမ္းတင္ေနၾကသည္။ ခန္းမ အျပင္ဘက္နားမွာ ခင္းထားတဲ့ စားပြဲဝိုင္းအခ်ိဳ႔မွာလဲ လူေတြျပည္႔ေနတာကို တအံ႔တၾသေတြ႔ရျပန္ပါသည္။
“မမ ပင္ပန္းေနျပီလား လူေတြ မ်ားလြန္းလို႔ ေဒစီေတာင္ ေခါင္းထဲ ျငီးစီစီျဖစ္ေနေသးတာ မမရယ္…”
သူမတို႔ စံုတြဲေဘးနားမွာ လာရပ္ရင္း ခမည္းခမက္ေလာင္း ေဒၚေဒစီက ခပ္တိုးတိုး ညည္းရွာသည္။
“ဒီသား ဒီသမီးအတြက္ တသက္မွာ တခါ ႏႊဲရတဲ့ပြဲပဲ ေဒစီရယ္ ပင္ပန္းတယ္လို႔ ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲ။ ဟုတ္ဘူးလား ေမာင္ရယ္”
ေဘးနားက လင္ေတာ္ေမာင္ကို အေဖာ္စပ္လို႔ နည္းနည္းေလးမွမပင္ပန္းတဲ့ ဟန္ပန္လုပ္ျပေနရေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာ ေမာေနတာ ကိုယ္သာအသိဆံုး။
တကယ္ဆို ဒီေလာက္ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ခန္းခန္းနားနားလုပ္တဲ့ပြဲမွာ ဧည္႔ခံရံုသက္သက္ တက္လာတဲ့ ေဒၚေဒစီတို႔ မိသားစုကို သိပ္ဘဝင္မက်ခ်င္။ မဂၤလာဖိတ္စာ ၄၀၀ ေလာက္ဆိုေတာ္ပီေပါ့ဆိုတုန္းက သူတို႔က ၅၀၀ ေလာက္ေတာ့ရိုက္ပါမမရယ္လို႔ ဆိုခဲ့သူေတြ။
မဂၤလာလက္မွတ္ထိုးတဲ့ အခန္းအနားကစလို႔ ဒင္နာပြဲအဆံုး သတို႔သားဘက္က တာဝန္ယူရတာကို ေဒၚခင္မမအေနနဲ႔ ပံုၾကီးမခ်ဲ႔လိုပါ။
သိန္းရာဂဏန္းနဲ႔ခ်ီျပီး ေဒၚခင္မမတို႔ သံုးေနတာသိလ်က္က “သတို႔သမီး သတို႔သားနဲ႔ ႏွစ္ဘက္ မိဘေတြအတြက္ ၾကိဳးၾကီးခ်ိတ္ေတြကို အမရပူရ ရက္ကန္းစင္ကမွာမွ ေကာင္းမွာမမရယ္… မမပဲ စီစဥ္ေပးပါအံုးေနာ္..”
လို႔ေျပာရက္တဲ့ ေန႔ကတည္းက ေဒၚေဒစီတို႔သားအမိအေပၚ ဘဝင္မက်ခ်င္ေတာ့။ သတို႔သမီးညီမအတြက္ပါ စာရင္း ထည္႔တြက္လာေလေတာ့ ေဒါသအမ်က္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္ခဲ့ရသည္။
အမရပူရ ရက္ကန္းစင္ေတြမွာ ေဒၚခင္မမတို႔ ေဆြမ်ိဳးေတြက လက္ညိႈးထိုးလို႔ မလြဲေလေတာ့ သူတို႔ဘက္က မသိမသာေလး ခိုင္းသြားတာကို အျပစ္မဆိုသာ။ ကိုယ့္နာမည္တပ္ျပီး စီစဥ္ေပးပါမမရယ္ ဆိုေပမယ့္ သတို႔သမီးအၾကိဳက္ ဒီဇိုင္းက ၾကိဳေရြးျပီးသားေလ။ ဒီေတာ့လဲ လြန္းရာေက်ာ္ ၾကိဳးၾကီးခ်ိတ္ေတြအတြက္ မထင္မွတ္ထားပဲ ေငြသိန္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ထပ္ကုန္သြားျပန္သည္။
“မဂၤလာ ပန္းကံုးစြပ္ဖို႔က ဝန္ၾကီး တစ္ပါးပါး ဖိတ္မွ သင့္မယ္ မမရယ္။ မဂၤလာ လက္စြပ္ ခ်ီးျမွင့္ဖို႔ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ၾကီးကိုေတာ့ ေဒစီတို႔ဘက္ကစီစဥ္လိုက္မယ္ေလ မမ”
ေတာ္လိုက္တဲ့ ေဒစီ။ ဒီေလာက္အကြက္က်ေစ့စပ္လြန္းတဲ့ ခမည္းခမက္မ်ိဳး ဒီတစ္သက္မေျပာနဲ႔ ေနာက္တစ္သက္ေတာင္ ေတြ႔ဖို႔ လမ္းမျမင္။
ဝန္ၾကီးတစ္ပါးဖိတ္ဖို႔တာဝန္ကို ခပ္ပါးပါးေလး လြဲခ်ေတာ့လဲ ေဒၚခင္မမတစ္ေယာက္ မသိမသာ သက္ျပင္းခ်မိေပမယ့္ အျပံဳးမပ်က္ခဲ့ပါ။ သူတို႔ဖိတ္တဲ့ ထိပ္ထိပ္ၾကဲ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ၾကီးဆိုတာက ေဒၚခင္မမရဲ႔ အမ်ိဳးသားနဲ႔ ေဂါက္သီးရိုက္ဖက္ေတြ။ သူတို႔ တာဝန္ယူစရာမလိုပဲေတာင္ ဖိတ္စာပို႔ရံုနဲ႔ လာႏိုင္တဲ့ လူမ်ိဳး။
မဂၤလာပြဲရက္မွာ ရန္ကုန္မွာ ရွိႏိုင္မယ့္ ဝန္ၾကီးတစ္ပါးပါးကိုစဥ္းစားျပီး ဝန္ၾကီးကေတာ္ဆီ ေပါက္ေပါက္ေရာက္ေရာက္ ဝင္ႏိုင္ထြက္ႏိုင္တဲ့ စိန္ပြဲစားမမျမကိုပဲ ေျပးျပီးအပူကပ္ခဲ့ရသည္။ ဒါ့အျပင္ ကိုယ္နဲ႔ ေသြးမေတာ္သားမစပ္ ဝန္ၾကီးကို ဖိတ္တဲ့ ကိစၥအတြက္ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြ ေဒစီတို႔ဘက္က မသိတာမ်ိဳးလဲ မဟုတ္။
သားကတစ္ေယာက္တည္းသာ ပါေပလို႔ မဂၤလာကိစၥ တစ္သက္မွာ တစ္ခါသာ စီစဥ္ရတာလို႔ မွတ္ျပီး သက္မေမာကို ခ်ရတာ အခါခါ။
တကယ္ဆို ကုန္သည္ပြဲစားခ်င္းအတူတူ စက္မႈလက္မႈကုန္တိုက္ေတြပိုင္ၾကတဲ့ စီးပြားတူခ်င္းေပမယ့္ ေဒၚေဒစီတို႔ဘက္က ဒီေလာက္ ေစ့စပ္မယ္ တြက္ခ်က္မယ္လို႔ မထင္မိတာက ကိုယ့္အမွား။
ဆန္ကုန္သည္ၾကီးနဲ႔ ပြဲကေတာ္ မာလာတင့္ရဲ႔ သမီးေလး ဒါလီဖူးကို က်ျပန္ေတာ့ ဆိုရွယ္က်လြန္းတယ္ထင္ျပီး သားအတြက္မေရြးျဖစ္ခဲ့။ ဒီလိုေနရာမွာ မာလာနဲ႔ ဒါလီတို႔သားအမိဆို ဒီေလာက္အထိ လိုက္ျပီး ကပ္သပ္ေနမွာမဟုတ္။ ကိုယ္မိန္းကေလးေတြလွလွပပ ပြဲတက္ရဖို႔အေရး ကိုယ့္အိတ္ထဲကကိုယ္ မညည္းမညဴစိုက္ထုတ္ၾကမွာေသခ်ာသည္။
“သမီးရဲ႔ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းေလးေလ ဂ်ပန္မွာ မိတ္ကပ္ပညာ သင္ခဲ့တဲ့ ခ်ာတိတ္ရယ္ မဂၤလာမိတ္ကပ္ကို သူပဲ တာဝန္ယူပါရေစတဲ့…..လိမ္မာသိတတ္လိုက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးေတြပါပဲမမရယ္။”
ေဒၚခင္မမ ေရြးခ်ယ္ေပးတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ မိတ္ကပ္ဆရာကို မေရြးခ်ယ္ပဲ ေမတၱာလက္ေဆာင္ လက္ဖြဲ႔တယ္ဆိုတဲ့ နာမည္သိပ္မၾကီးေသးတဲ့ မိတ္ကပ္ဆရာကိုေရြးၾကေတာ့လဲ ေဒၚခင္မမက အသာအယာ ႏႈတ္ဆိတ္ေနလိုက္ပါသည္။ ကိုယ္ကသားရွင္ပဲေလ။ သတို႔သမီးလွတာ မလွတာ ကိုယ့္ကိစၥမဟုတ္ေတာ့ျပီ။
ေနရာတကာ တစ္က်ပ္စီ တစ္ျပားစီခြာႏိုင္လြန္းတဲ့ မိသားစုကို စိတ္ပ်က္လွပါျပီ။
ေဒၚခင္မမေရြးခ်ယ္လက္ဆက္ေပးခဲ့တဲ့ ေဒစီ့သမီးေလး ေငြျခည္ကေတာ့ မဆိုးရွာပါ။ တခုခုဆို ေဒၚခင္မမမ်က္ႏွာကို ၾကည္႔ေနရွာပါသည္။ ဟန္းနီးမြန္းခရီးအတြက္ စီစဥ္ေပးတုန္းက “ေမေမ အကုန္အက်ေတြ အရမ္းမ်ားေနပါျပီ ေတာ္ရံုဆိုရပါပီေမေမရယ္ “
လို႔ေျပာရွာပါေသးသည္။
မင္းပရိတ္သတ္ ကုန္ေအာင္ ႏႈတ္ဆက္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ လူတစ္ကိုယ္လံုးကိုင္ရိုက္ထားသလို ေတာင့္တင္းေနပါပီ။ ဒါေပမယ့္ ေဒၚခင္မမရဲ႔ မ်က္ႏွာေပၚက မျပံဳးက တခ်က္ေလးမွ မျပယ္ တစက္ေလးမပ်က္ခဲ့။
XXXXXXX
၂)
သားေက်ာ္ေက်ာ္နဲ႔ သမီးေငြျခည္တို႔ကို အိပ္ခန္းအပ္ျပီးေတာ့ သားနဲ႔သမီးက ႏွစ္ဖက္ မိဘေတြကို ကန္ေတာ့ရွာပါသည္။
ေဒၚခင္မမတို႔မွာက သားတစ္ေယာက္ သမီးတစ္ေယာက္သာရွိပါသည္။ သမီးငယ္က ေက်ာင္းတက္ေနဆဲ ။ အရင္ဆံုးအိမ္ေထာင္က်တဲ့သားကိုလဲ အေဝးကို ေပးမသြားႏိုင္။ ေဒၚခင္မမတို႔ရဲ႔ စက္မႈကုန္တိုက္ၾကီးကို သားကပဲ ဦးစီးေနရသူ။ စီးပြားက ခြဲထုတ္လို႔မရ ခြဲလို႔ရသည္႔တိုင္ေအာင္ သားက မိဘကို တြယ္တာလြန္းသူမို႔ ခြဲထြက္မွာမဟုတ္.။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သူတို႔ျခံက်ယ္ၾကီးထဲက ႏွစ္ထပ္တိုက္ေလးကို သားအတြက္ လက္ဖြဲ႔ခဲ့ပါသည္။
အင္းလ်ားလမ္းထဲက ေပ ၁၅၀ ပတ္လည္ က်ယ္တဲ့ ျခံၾကီးထဲမွာ သားတို႔ငယ္စဥ္ကတည္းက ႏွစ္ထပ္တိုက္ႏွစ္လံုးဆင္တူေဆာက္ျပီး တစ္လံုးကို ႏိုင္ငံျခားသား မိသားစု တစ္စုကို ငွားထားခဲ့ပါသည္။ အခုသားအိမ္ေထာင္က်ေတာ့ အိမ္ငွားေတြကို ဖယ္ျပီး သားအတြက္ ျဖစ္ေစခဲ့ပါသည္။
“သာဓု သာဓု သာဓု …ဒီသား ဒီသမီး အိုေအာင္မင္းေအာင္ ေပါင္းႏိုင္ပါေစကြယ္……”
ကေလးႏွစ္ေယာက္ကို ဆုေပးျပီးခ်ိန္မွာ သားေက်ာ္ေက်ာ္က သူ႕ညီမေတာ္ ေကခိုင္ကို မ်က္စပစ္လိုက္တာကို ေဒၚခင္မမ ေတြ႔လိုက္ရပါသည္။
ေကခိုင္တစ္ေယာက္ ေဒၚခင္မမေဘးမွာ ခပ္ရို႔ရို႔ေလးထိုင္ျပီး လက္ထဲက စာရြက္ထဲကအတိုင္း စာရင္းေတြကို တခုခ်င္းရြတ္ျပလာပါသည္။
“ဒီေန႔ လက္ဖြဲ႔ရတဲ့ ေငြသားက သိန္း၂၂၀ ေရႊက သံုးက်ပ္သား စိန္လက္စြပ္က သံုးကြင္း က်န္တဲ့ ပစၥည္းေတြကိုေတာ့ မဖြင့္မေဖာက္ပဲ ဒီအတိုင္းထားထားပါတယ္ေမေမ”
သမီးေကခိုင္ရဲ႔ စာရင္းစာရြက္ေပၚက မ်က္လံုးမခြာႏိုင္ျဖစ္ေနတဲ့ ေဒၚေဒစီကို သတိထားမိေပမယ့္ မသိသလို အသံထြက္ျပီး ရယ္ေနလိုက္ပါသည္။
“ဟင္း ဟင္း ဟင္း ဒီေလာက္ေတာ့ ရွိမွာေပါ့ သမီးရယ္…. ေမေမတို႔ကုန္ခဲ့တာနဲ႔စာရင္ ဒီလက္ေဆာင္စာရင္းက မေျပာပေလာက္ပါဘူး”
ေဒၚခင္မမရဲ႔ စကားအဆံုးမွာ ေဒၚေဒစီတစ္ေယာက္ သိသိသာသာ မ်က္ႏွာပ်က္သြားခဲပါသည္။ ေဒၚခင္မမ ဘယ္ေလာက္ကုန္က်ခဲ့တယ္ဆိုတာ ေဒၚေဒစီမွ မသိခဲ့တာ။ ဒီနည္းနဲ႔မွမေျပာရင္ သိစရာလမ္းလဲမရွိ။ ေဒၚေဒစီဆိုတာက အားနာပါးနာနဲ႔ ေမးစမ္းျပီး ေလာကဝတ္ေခ်ာ္မယ့္သူမ်ိဳးလဲ မဟုတ္ဘူးေလ။
“ထားလိုက္ေတာ့ ထားလိုက္ေတာ့ ဒါေတြက ေနာက္မွေျပာလဲရတယ္ သားနဲ႔ သမီးနဲ႔ ညဒင္နာအတြက္ ျပင္ဆင္ဖို႔ နားေတာ့ေလ။
ေအာ္ဒါနဲ႔ မနက္က်ရင္လဲ အထက္ျမန္မာျပည္ ဘုရားဖူးရင္း ဟန္းနီးမြန္းထြက္မွာဆိုေတာ့ သားကို ေမေမမုန္႔ဘိုးေပးထားတဲ့ သိန္းႏွစ္ဆယ္ထဲကပဲ သံုးလိုက္ေလ”
“စကားျဖတ္ေျပာရမွာ အားေတာ့နာပါတယ္ မမရယ္ ကေလးေတြမဂၤလာအထိမ္းအမွတ္ တခုခု လွဴရင္ေကာင္းမလားလို႔ပါ”
“ဟုတ္သားပဲ ေဒစီရယ္ မမလဲ စီစဥ္ထားျပီးေမ့သြားတာ… သားတို႔ လက္ဖြဲ႔ရတဲ့ အထဲက သိန္းႏွစ္ဆယ္ကိုေတာ့ ဘိုးဘြားရိပ္သာကိုလွဴ …. ျပီးေတာ့ ေရႊစင္ေရႊသားေတြနဲ႔ စိန္လက္စြပ္ သံုးကြင္းကိုေတာ့ ေရႊတိဂံုဘုရားကိုလွဴလိုက္ေနာ္ သားတို႔မဂၤလာဦးမွာ ကုသိုလ္ရတာေပါ့”
ေျပာေျပာဆိုဆို ဆိုဖာခုံကထေတာ့ ေဒၚေဒစီရဲ႔ မ်က္ႏွာေပၚမွာ တစံုတခုကို အလိုမက်တဲ့ ပံုက အထင္းသား။
“အို မမရယ္ စိန္လက္စြပ္ေေတြကေတာ့ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြက ဝတ္ေစစားေစခ်င္လို႔ လက္ဖြဲ႔တာေနမွာ… ေဒစီလဲ လွဴေတာ့ လွဴခ်င္ပါတယ္။ ဟိုေလ ဟို”
ေဒၚေဒစီ ဒီစကားစတည္းက ေဒၚခင္မမက သိျပီးသား။ ဒီစိန္လက္စြပ္ေလးေတြက သားအတြက္ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ သူတို႔ဘက္က သတို႔သမီးတစ္ေယာက္တည္း ရေစခ်င္လို႔ ေပးတာမ်ိဳးမ်ားလား။
“ေဒစီရယ္ ေဒစီတို႔ မမတို႔ဆိုတာက ဒီလို စိန္လက္စြပ္မ်ိဳးေတြ ကို ဘယ္လိုေနရာမွေတာင္ မသံုးျဖစ္လို႔ အလကားလိုလို သိမ္းထားရတဲ့ သူေတြပါ။ ေဒစီ့သမီးေတြအတြက္ ေဒစီစုေဆာင္းထားသလို မမရဲ႔ သမီးေလးအတြက္လဲ ရတနာေတြကို ဘယ္လိုဝယ္စုခဲ့တယ္ဆိုတာ မသိတဲ့သူေတြမွမဟုတ္တာ။”
စကားကို ခပ္ျပတ္ျပတ္ေျပာျပီး ဧည္႔ခန္းထဲက လွည္႔ထြက္ေတာ့ ေဒၚေဒစီတစ္ေယာက္ ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႔ က်န္ခဲ့ရွာပါသည္။
ဒါေပမယ့္ ဒီကိစၥက ဒီမွာတင္ျပီးမွာတဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေဒၚခင္မမ သိလိုက္ပါသည္။
XXXXXXX
၃)
ေငြျခည္နဲ႔ ေက်ာ္ေက်ာ္တို႔ရဲ႔ အိမ္ေထာင္ဦးကာလက သာယာမႈအတိျပီးခဲ့ပါသည္။ အခ်စ္ေမတၱာ အေျခမခံေပမယ့္ လိုအပ္ခ်က္ ကြက္လပ္မရွိတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးကို ဖန္တီးထားႏိုင္တာလဲ ပါပါသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္စီးေနတဲ့ ကားနဲ႔ အိမ္နဲ႔က ေက်ာ္ေက်ာ့္မိဘမ်ားက တရားဝင္လက္ဖြဲ႔ထားတာမို႔ ေငြျခည္႔အတြက္ ရင္ေအးရပါသည္။
ဟန္းနီးမြန္းထြက္မယ့္ မနက္ ေလဆိပ္ဆင္းကာနီး အိမ္ကထြက္ေတာ့ ေငြ႔ျခည္႔လည္ပင္းမွာ ခပ္မွ်င္မွ်င္ ပလက္တီနမ္ၾကိဳးေလး တစ္ကံုးသာေတြ႔ရတာမို႔
“ေငြျခည္ ခါတိုင္းဝတ္ေနတဲ့ ပစၥည္းေတြ မဝတ္ေတာ့ဘူးလား”
ေက်ာ္ေက်ာ္ကေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ သိမ္းစရာရွိရင္လဲ အိမ္မွာပဲ ေသေသခ်ာခ်ာ သိမ္းထားခဲ့လို႔ရေအာင္ ေမးလိုက္ျခင္းရယ္ပါ။
“ကိုရယ္ မေန႔က ဟိုတယ္မွာ အလွျပင္မယ္ဆိုေတာ့ ေမေမကပဲ သိမ္းထားေပးခဲ့တာ ဟိုတယ္မွာက လူစံုေတာ့ ေပ်ာက္တာရွတာျဖစ္မွာစိုးလို႔ပါ။ ေမေမ့လက္ထဲမွာဆိုေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္ ျပန္ယူလို႔ရတယ္ေလ။”
ေငြျခည္႔စကားကို နားလည္သလိုလို ေခါင္းျငိမ့္ျပခဲ့ေပမယ့္ နားမလည္ႏိုင္တာေတာ့ အမွန္။ ေမေမသာေတြ႔ရင္ မိုးမီးေလာင္မလားမသိ လို႔ ေတြးမိေပမယ့္ သြားရမယ့္ခရီးက ရွိေသးတာမို႔ အိမ္ေသာ့ကိုသာ အသံထြက္ေအာင္ ခပ္နာနာေလးခတ္ပစ္ခဲ့လိုက္ပါသည္။
XXXXXXX
၄)
တနဂၤေႏြ မနက္ခင္းမို႔ ေက်ာ္ေက်ာ္တစ္ေယာက္ အိပ္ယာေစာေစာထစရာမလို။ ဟန္းနီးမြန္းကာလေတြကလဲ ကုန္တာ ျမန္လွသည္။ ေဒၚေဒစီတစ္ေယာက္ လူခ်မ္းသာသေလာက္ ေနရာတကာ စိစပ္ေခၽြတာတာကလြဲရင္ ေငြျခည္ေလးကေတာ့ မဆိုးရွာလွ။ လင္ေယာက္်ားကို ဘုရားတစ္ဆူလို ကိုးကြယ္မယ့္ခ်ာတိတ္မေလးလို ႏႈးညံ႔သိမ့္ေမြ႔လွသည္။
ေငြျခည္ေရာ ေက်ာ္ေက်ာ္ေရာ ႏွစ္ေယာက္လံုးက လိုအပ္ရင္လိုအပ္သလို အလုပ္ထဲမွာ ေနေနရတာမို႔ ခ်က္တဲ့ ျပဳတ္တဲ့ကိစၥကိုေတာ ေမေမတို႔အိမ္ကပဲ တာဝန္ယူထားပါသည္။ မနက္စာ ညစာေတြကို ေမေမတို႔အိမ္မွာပဲ သြားစားျဖစ္တာမို႔ အိမ္တာဝန္ရယ္လို႔ ေငြျခည္႔မွာ မ်ားမ်ားစားစားမရွိေတာ့ပါ။
အလုပ္သြားစရာမလိုတဲ့ ေန႔မို႔ အိပ္ယာထဲမွာ လူးလိမ့္ေနတဲ့ ေက်ာ္ေက်ာ္႔နားကို ေငြျခည္ကပ္လာေတာ့ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္လိမ္းလာပံုရတဲ့ ရွင္မေတာင္သနပ္ခါးနံ႔ သင္းသင္းေလးက ေက်ာ္ေက်ာ့္ႏွာေခါင္းဝကို က်ီစယ္ေနခဲ့ပါသည္။
“ကိုေရ ႏိုးေသးဘူးလား ထေတာ့ေနာ္။ ဒီေန႔ ေမေမတို႔အိမ္ကို ပို႔ေပးပါအံုး”
မဂၤလာပြဲျပီးကတည္းက ေယာက္ၡမမ်ားအိမ္ကို မေရာက္ေသးတာကို သတိရလိုက္မိတာမို႔
“အိုေက ဒါဆိုလဲ ေစာေစာ သြားၾကတာေပါ့”
“က်န္ေသးတယ္ ကိုရဲ႔ “
လက္ေမာင္းသားေတြကို မွီခိုရင္း ခၽြဲခၽြဲပစ္ပစ္ စကားစလာတဲ့ ေငြျခည္ကို ေမးေလးဆတ္ျပေတာ့
“မာမီ့သူငယ္ခ်င္း အန္တီသက္သက္က စိန္သန္႔သန္႔ေလးေတြ လုပ္ထားျပီးသားရွိတယ္တဲ့ အဲဒါ ကိုကိုစိတ္ဝင္စားမလားလို႔ေလ….
အန္တီသက္ကိုေတာင္ ေမေမ့အိမ္ကို လာဖို႔ေျပာထားေသးတယ္။”
တကယ္ေတာ့ စိန္သန္႔သန္႔တစ္ဆင္စာနဲ႔ သူနဲ႔ ဘာမွေတာ့ မဆိုင္လွပါ။ ဆိုင္ခ်င္းဆိုင္ ေမေမ ေဒၚခင္မမနဲ႔သာဆိုင္ေပမည္။ ေမေမက ရတနာစုေဆာင္းရတာ ဝါသနာပါသူမို႔ ေမေမ့ဆီမွာလဲ လက္ဝတ္ရတနာေတြမနည္းလွ။
“ဒါဆို ေမေမ့ကိုေျပာေလ ေမေမစိတ္ဝင္စားရင္ၾကည္႔ရတာေပါ့” လို႔ ခပ္ေပါ့ေပါ့ေျပာမိေတာ့
“ဟုတ္ဘူးေလကိုရယ္ ေငြျခည္ေျပာတာက ကိုကုိမ်ားေငြျခည္႔အတြက္ ဝယ္ေပးခ်င္မလားလို႔ပါ။ ဟိုေလ ေမေမသိမ္းခိုင္းထားတဲ့ လက္ဖြဲ႔ေငြေတြရွိေနေတာ့ အဖတ္တင္ေအာင္ မဂၤလာဦး အမွတ္တရေပါ့ ကိုကိုရယ္။”
အားပါးပါး ဒီအမ်ိဳးသမီးေလးႏွယ္ သြက္လိုက္ပါဘိ။ ကိုယ္တိုင္ဘယ္တုန္းကမွ မေတြးမိတဲ့ အကြက္။ ေဒၚေဒစီရဲ႔ စနက္တခုခုေတာ့ ပါမွာေသခ်ာပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ေမေမ့ကို အသိမေပးလို႔ကမျဖစ္။
“ေအာ္ ကိုကိုလဲ အဲဒါေျပာမလို႔ ကိုယ္တို႕ကို ေမေမက ပိုက္ဆံေတြ အမ်ားၾကီး အကုန္ခံျပီး ပြဲထုတ္ခဲ့တာ ေမေမတို႔အတြက္ အမွတ္တရ တခုခုေတာ့ ျပန္ဝယ္ေပးခ်င္ေသးတယ္ အဲဒီပိုက္ဆံထဲကပဲ သံုးမယ္ေလကြာ”
ေမေမ့ေစတနာေတြအတြက္ ေက်ာ္ေက်ာ္ တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္မွျဖစ္ေတာ့မည္။
“ဟိုေန႔တုန္းက Duty
Free မွာ နာရီေလးတစ္စံုေတြ႔ထားတယ္ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမအတြက္ ဝယ္လိုက္ရရင္ေကာင္းမလားလို႔။ ပစၥည္းကေတာ့ ေကာင္းမွေကာင္း တကယ့္ဘရန္းစစ္စစ္ဆိုေတာ့ သိန္း ေလးဆယ္ေလာက္ေတာ့ရွိတယ္”
“နာရီ ႏွစ္လံုးကို သိန္းေလးဆယ္…..
မမ်ားဘူးလား ကိုရယ္။။ ေမေမတို႔သိရင္လဲ စိတ္ေကာင္းမွာ မဟုတ္ဘူးေနာ္… ဒီလိုလုပ္ေလ တစ္စံုကို သိန္းႏွစ္ဆယ္တန္ေလာက္ ရွာျပီး ႏွစ္ဘက္မိဘေတြကို ကန္ေတာ့ၾကတာေပါ့။ “
“ေဒၚေဒစီေပါက္စေလးေရ ေတာ္ပါေပ့ကြာ” မယားအလွေလးကို စိတ္ထဲကေန မခ်ိတင္ကဲ ေထာပနာ ျပဳလိုက္မိေပမယ့္ ႏႈတ္ကေတာ့ ဖြင့္မေျပာရက္ခဲ့ပါ။
အိမ္ေထာင္ဦးအစေပပဲ။ ညွိစရာ ႏိူင္းစရာက ကုန္ႏိုင္အံုးမည္မထင္။
ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ႏွစ္ဖက္ေသာမိဘမ်ားအတြက္ အဆင္တူ အေသြးတူ နာရီတစ္ေယာက္တစ္လံုးစီ ကန္ေတာ့ျပီး မဂၤလာအမွတ္တရ စိန္တစ္ဆင္စာကေတာ့ ခ်စ္မယား ေငြျခည္အတြက္ ခ်စ္သက္လက္ေဆာင္ ျဖစ္ေစခဲ့ရပါသည္။
“ကိုရယ္ ပထမတုန္းက အန္တီသက္သက္ကို ေငြ ႏွစ္ရာေလာက္သံုးမယ္ေျပာထားတာ။ အခုေတာ့ ေငြျခည္တို႔မွာ တစ္ရာ့ေျခာက္ဆယ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္ ။ အန္တီကေတာ့ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးမယ္ေျပာတာပဲ။ စိန္သန္႔ရင္ျပီးတာပါပဲလို႔သာ စကားလွေအာင္ေျပာလိုက္ရတယ္….သူျပတဲ့ သိန္းႏွစ္ရာတန္ အဆင္ေလးက မ်က္စိထဲကမထြက္ဘူး”
ဒီစကားလံုးေတြကို အန္တီေဒစီကသာ ေျပာခဲ့မယ္ဆိုရင္ သူအျပစ္ျမင္မိမွာမဟုတ္ပါ။
ဒါေပမယ့္ ဇနီအလိမၼာေလးကေျပာလာေတာ့ မခ်ိတရိ ျဖစ္ရသည္။
“ေငြျခည္႔မွာ ဝတ္ဖို႔စားဖို႔ အခ်ိန္ေတြအမ်ားၾကီးရွိေသးတယ္ေလ။ အခုက အစပဲရွိေသးတာ ေငြျခည္လိမ္မာရင္ အရာအားလံုးက ေငြျခည္႔လက္ထဲမွာပါ”
အားေပးသေယာင္စကားဆိုမိေပမယ့္ ဒီစကားက ရင္ထဲက လာတဲ့စကားမဟုတ္တာကိုေတာ့ ေက်ာ္ေက်ာ္ကလြဲလို႔ ဘယ္သူမွမသိ။
“ေမေမ့လက္ထဲကပစၥည္းက အခ်ိန္မေရြးျပန္ယူလို႔ရေနတာပဲ” ဆိုတဲ့ စကားရဲ႔ေနာက္ကြယ္မွာ ေငြျခည္ အိမ္ေထာင္မက်ခင္တည္းက ဝတ္စားခဲ့တဲ့ ရတနာေတြ လက္ဝတ္လက္စားေတြ ေက်ာ္ေက်ာ့္အိမ္ကို ပါမလာခဲ့တာ ေက်ာ္ေက်ာ္သာ သိသည္ေလ။
“မိဘပစၥည္းဆိုတာ အပ်ိဳဘဝမွာပဲ ဆိုင္တာ….လင္ယူျပီးရင္လင္ကဆင္မွာေပါ့ သူ႔ေယာက္ခမေတြကလဲ ေတာ္ရံု တန္ရံုခ်မ္းသာတာမွမဟုတ္တာ
…. မိဘအိမ္မွာ ေရႊအျပည္႔ ေငြအစံုနဲ႔ ေနခဲ့တာ အခုလင္အိမ္မွာ ေရႊမရွိေငြမရွိေနေတာ့ သူ႔လင္ပဲ သိကၡာက်မွာ တို႔က အေနသာၾကီး…..“
သူတို႔ကြယ္ရာမွာ ေဒၚေဒစီေျပာေနခဲ့တဲ့ စကားေတြက နံရံေတြကေနတဆင့္ ပဲ့တင္ထပ္လာခဲ့သည္ပဲ။ ေမေမကိုယ္တိုင္လဲ ဒီစကားလံုးေတြအေပၚ နာလိုခံခက္ျဖစ္လို႔သာ လက္ဖြဲ႔က်န္ေငြ သိန္းတစ္ရာ့ေျခာက္ဆယ္လံုးကို မ်က္စိစံုမွိတ္ပီး ေပးခဲ့တာဆိုတာ ေငြျခည္ မသိေလေရာ့သလား။
ခ်စ္စကိုသာရွည္ေစလိုပါသည္ေငြျခည္။
XXXXXXX
၅)
တစ္ရက္ ညစာ ထမင္းစားျဖစ္ေတာ့ စိန္ပြဲစား အန္တီသက္နဲ႔ ပက္သက္ျပီး ညီမေလး ေကခိုင္ ဆီက စကားစလာတာမို႔
“သမီးေငြျခည္ဝယ္ထားတဲ့ ပစၥည္းေလး ေမေမတို႔ေတာင္ မျမင္ဘူးေသးဘူး လမ္းၾကံဳရင္ ယူခဲ့ေခ်အံုး သမီးငယ္က ခုေနာက္ပိုင္း ခတ္တဲ့ ဒီဇိုင္းေလးေတြ စိတ္ဝင္စားေနတာ”
“ေမေမကလဲ သဘက္ခါ ၾကီးၾကီးႏုတို႔ အိမ္မွာ ဘဘဦး ေမြးေန႔ရွိတယ္ေလ အဲ့ေန႔က်ရင္ တခါတည္း ဝတ္ခဲ့ေတာ့ ျပီးတာပဲကို”
“ေအာ္ဟုတ္သားပဲ သားတို႔ရဲ႔ ၾကီးေဒၚေတြဆီကို သမီးကို ေခၚသြားရမွာေပါ့ ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္”
“ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့ ေမေမ သမီးဝတ္ခဲ့ပါ့မယ္ ေမေမ”
ေငြျခည္႔အသံက ကတုန္ကရီထြက္လာတာမို႔ စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ၾကည္႔မိေတာ့ ဇြန္းကိုကိုင္ထားတဲ့ ေငြျခည္႔လက္ဖ်ားေလးေတြ တုန္ယင္ေနတာကို သတိထားလိုက္မိပါသည္။
အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေငြျခည္က မ်က္ႏွာမသာမယာနဲ႔ စကားဆိုလာခဲ့ပါသည္။
“ကိုေရ ပစၥည္းက ဝယ္တဲ့ေန႔တည္းက ေမေမ့ဆီမွာ ခုထိ ေငြျခည္သြားမယူရေသးဘူး… မနက္ျဖန္ အလုပ္ကျပန္ရင္ ယူခဲ့ေပးပါေနာ္ ”
ဇနီးသည္ရဲ႔ ဟန္ေဆာင္ထားတဲ့ မ်က္ႏွာက မသာယာႏိုင္။ အျဖစ္ေတြကို အခုမွရိပ္မိတဲ့ ေက်ာ္ေက်ာ္လဲ မျပံဳးႏိုင္ မရယ္ႏိုင္။ ဒါေပမယ့္ ဟန္ကိုယ့္ဖို႔ ျဖစ္ရမည္ေလ။
“ေအာ္ ကိုယ္တို႔မွ မအားတာ မနက္ျဖန္ယူခဲ့ေတာ့ ျပီးျပီေပါ့ ဟုတ္ပီလား ကေလးမ”
XXXXXXX
၆)
“ေဒၚခင္မမတို႔မ်ား ေခၽြးမကို ခ်စ္လိုက္တာဆိုတာ ဒီေန႔မဂၤလာေဆာင္တယ္ ေနာက္ေန႔ကို စိန္တစ္ဆင္စာ ဆင္ျပီးသားပဲ ကိုယ့္ညီမမို႔လို႔ ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူးေအ…
ဒီသမီးေလး ေယာက္ခမရတာ ကံေကာင္းရွာတယ္”
“မမရယ္ ခင္မမတို႔ဆိုတာ ေမြးကတည္းက စိန္မရွားေငြမရွား ေနလာတာေလ။ ကိုယ့္ေခၽြးမကို အိမ္ေပၚေခၚထားျပီး နားေပါက္ေဟာင္းေလာင္းထားမယ့္ ေယာက္ၡမစားထဲ အပါမခံႏိုင္ပါဘူး။”
ေမေမ့စကားအဆံုးမွာ သိသိသာသာ မ်က္ႏွာပ်က္ရွာသူက ေငြျခည္။ ေမေမ့စကားက အေႏွာင့္အသြား မလြတ္လွ သူ႔အေမ ေဒၚေဒစီက အိမ္ေထာင္က်သြားတဲ့ သမီးကို နားေပါက္ေဟာင္းေလာင္းထားသေယာင္ အထင္ေရာက္ေစသည္ေလ။
“ဟင္း ဟင္း မ်ိဳးရိုးဂုဏ္ကလဲ ရွိေသးတာကိုး… အခု ဝယ္ေပးထားတာေတာင္ ပံုစံတံုးတံုးမဟုတ္ဘူးမမရဲ႔ ေခတ္နဲ႔အညီ ဒီဇိုင္းဆန္းဆန္းေလးကို လက္တင္ ဝယ္ေပးထားတာ။ သမီးအပ်ိဳကိုေတာင္ ဒါမ်ိဳး ဒုတ္ဒုတ္ထိ ဆင္ရေသးတာမဟုတ္ဘူး … ေကခိုင့္ကိုေတာင္ ညီမ ငယ္ငယ္က ဝတ္ခဲ့တဲ့ စိန္ေတြဆင္ေနလို႔ တခ်ိန္လံုးဂ်ီက်ေနတာေလ မမရဲ႔…..”
ေဒၚခင္မမ ေတာ္ရွာပါသည္။ သူ႔စကားလံုးတစ္လံုးခ်င္းစီကို သူျပန္ေကာက္ႏိုင္သည္။ ေငြျခည္႔ကို ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို မဲ့ေစခဲ့သလို တမုဟုတ္ခ်င္းမွာပဲ ျပန္ျပံဳးေစႏိုင္သူလဲ ျဖစ္သည္။ ျပီးေတာ့ ဒီစိန္တစ္ဆင္စာဟာ သူမေငြနဲ႔ ဝယ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကိုပါ ေငြျခည္႔ကို သိေအာင္တရားဝင္ေၾကျငာေပးခဲ့သည္ေလ။
ေက်ာ္ေက်ာ့္မွာသာ မိခင္နဲ႔ မယား အသစ္စက္စက္အၾကား မၾကာခဏ ေဇာေခၽြးျပန္ရသူ။
ဒီ့ထက္ေဇာေခၽြးျပန္စရာ အေၾကာင္းကလဲ အိမ္မွာ ဆီးလို႔ၾကိဳေနျပန္သည္ေလ။
ေက်ာ္ေက်ာ္တို႔ အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ ေယာကၡ္မၾကီး ေဒၚေဒစီနဲ႔ ေငြျခည္႔ညီမငယ္ ေရႊရည္႔ကိုပါ ဧည္႔ခန္းထဲမွာေတြ႔လိုက္ရပါသည္။
“သားေရ လမ္းေလးၾကံဳလို႔ သမီးဆီခဏလွည္႔ဝင္လာတာ။ သားတို႔ ေဆြျပမ်ိဳးျပသြားၾကတယ္ဆို…”
ေဒၚေဒစီထံမွ ထံုးစံအတိုင္း သကာရည္ေလာင္းထားတဲ့ စကားေတြကိုသာ ၾကားရပါသည္။
ေက်ာ္ေက်ာ္ အဝတ္အစားလဲျပီး ျခံထဲမွာ ကားေရေဆးဖို႔ ထြက္လာေတာ့ ေဒၚေဒစီနဲ႔ ေငြျခည္ႏွစ္ေယာက္သား အခန္းထဲကို ဝင္သြားတာကို ေတြ႔လိုက္ရပါသည္။
အေမနဲ႔ လင္ျဖစ္သူၾကားမွာ ဗ်ာမ်ားေနရွာတဲ့ ေငြျခည္႔ကို မၾကည္႔ရက္တာမို႔ သူတို႔သားအမိေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနလို႔ရေအာင္ ျခံထဲမွာ ကားေရေဆးရင္း ေပါင္းျမက္ေတြရွင္းေနလိုက္ပါသည္။
ညေနဘက္ ေမေမတို႔အိမ္မွာ ညစာစားျပီးျပန္လာေတာ့ မနက္က ဝတ္သြားတဲ့ နဝရတ္ကိုးသြယ္ လက္စြပ္ကို ေငြျခည္႔လက္ထဲထည္႔ေပးရင္း
“ဒီလက္စြပ္ေလးကို ေငြျခည္႔ပစၥည္းေတြနဲ႔ေရာျပီး မီးခံေသတၱာေလးထဲမွာ သိမ္းထားလိုက္ပါအံုး ကိုယ္က ေမ့တတ္တယ္”
တေန႔လံုးၾကည္စင္ေနတဲ့ ေငြျခည္႔မ်က္ႏွာေလး ရုတ္တရက္ လငပုတ္ဖမ္းသလို မဲေမွာင္သြားရွာပါသည္။
သူေပးတဲ့ လက္စြပ္ေလးကို လွမ္းယူရင္း
“ဟိုေလ ေရႊ ေရႊရည္.. ညီမေလးက လကုန္ရင္ ဒီပလိုမာယူဖို႔ရွိလို႔ ပြဲေန႔မွာဝတ္ဖို႔ ေငြျခည္႔ ပစၥည္းေလးေတြ ခဏ ငွားသြားတယ္ ကို… ကို “
တခုခုေတာ့ လြဲျပန္ပီ။ ဒီစိန္တဆင္စာကို ဒီေန႔ဝတ္ဖို႔ မေန႔ကမွ ေဒၚေဒစီ့အိမ္က ျပန္ယူခဲ့ရသည္။ ေန႔ေတာင္မကူးေသးပဲ ဒီေန႔ျပန္လာယူသည္ဆိုေတာ့။ လကုန္ဖို႔ကလဲ အေဝးၾကီးလိုေသးသည္။ လကုန္ရင္ ဒီပလိုမာယူမွာက ေရႊရည္… အိမ္ေထာင္မျပဳရေသးတဲ့ သမီးပ်ိဳ… ေဒၚေဒစီ့ဆီမွာ ရတနာမ်ိဳးစံု ရွိေနရက္နဲ႔ ေငြျခည္႔ စိန္တဆင္စာကိုမွ လာျမင္ေနျပန္သည္။
ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိ။ ေက်ာ္ေက်ာ္ သည္းခံလာသမွ် ဒီတစ္ခါေတာ့ စိတ္ထိန္းဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ ေမေမေဒၚခင္မမေနရာကၾကည္႔ရင္ ရင္အနာၾကီးနာရတဲ့ အၾကိမ္ေပါင္းလဲ မနည္းေတာ့။
“ေဒၚေဒစီေရ က်ဳပ္ယူထားတဲ့ မိန္းမကိုပဲ က်ဳပ္ဆင္ႏိုင္မယ္ဗ်။ မယူရေသးတဲ့ ေနာက္တစ္ေယာက္ကိုပါ ဆင္ေစခ်င္ရင္ေတာ့ ကန္ေတာ့ပါရဲ႔ဗ်ာ က်ဳပ္ ခင္ဗ်ားသမီးအငယ္နဲ႔ပါ မဂၤလာေဆာင္မွျဖစ္ေတာ့မယ္……..”
စိတ္ထဲက ၾကိမ္းဝါးေနတဲ့ စကားစုက ႏႈတ္ဖ်ားကေတာ့ ထြက္မလာခဲ့ပါ။
တကယ္တမ္းေျပာျဖစ္တာကေတာ့….
“ကိုယ့္ေမေမကေတာ့ ေငြျခည္႔ကို နားေပါက္ေဟာင္းေလာင္း မထားခဲ့ပါဘူး… ေငြျခည္သိပါတယ္… ဒါေပမယ့္ ေငြျခည္႔ေမေမ ျပန္လာေပးတဲ့အထိေတာ့ နားေပါက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ ေနလိုက္အံုးေပါ့… သိပ္ေတာ့မၾကာေလာက္ပါဘူးေနာ္…..”
ရယ္ဟဟ ေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဒီစကားတစ္ခြန္းအတြက္ ေငြျခည္ ေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္ေအာင္ နာမည္ဆိုလဲ နာေစေတာ့။။။
နာေစလိုတဲ့ဆႏၵမရွိခဲ့တာ ေငြျခည္သိသည္ေလ။
Posts
8 comments:
ရသေျမာက္တဲ့ စာတပုုဒ္...
တခုုတခုု ျဖစ္ႏိုုး ျဖစ္ႏိုုးနဲ႔ အသက္ေအာင့္ျပီး ဖတ္ေနရင္း အဆံုုးက်မွ အသက္ျပန္ရွဴမိေလာက္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ႏိုုင္တဲ့ စာတပုုဒ္...
ႏွင္းေရ..
တကယ္ကို အေရးေကာင္းပါရဲ႕... ဖတ္ရင္းနဲ႕ကို တဖြဖြ ခ်ီးက်ဴးမိတယ္။
လူ႕ေလာက သဘာဝေတြကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ေရးသြားလိုက္တာ..
ဖတ္ရတာတကယ္ကို ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိလွတယ္။
မမသက္ေဝနဲ႔ ေခ်ာေရ အခုလိုအားေပးတဲ့ အတြက္ေက်းဇူးပါေနာ္။
ႏွင္း
ဒီလုိမ်ဳိ္း စာေကာင္းေလးေတြ မဖတ္ရတာၾကာျပီ။ ခုဘေလာ့ ျပန္လည္ေနပါသည္..:D
ခင္မင္စြာျဖင့္
သီဟသစ္
ႏွင္းေရ..
ဖတ္ရတာ ေကာင္းလိုက္တာ
ဆက္ရန္မ်ား ရွိေနဦးမလားေနာ္..
အထက္တန္းလႊာေတြမွာ ရွိေလ့ရွိထရွိတဲ့ စရိုက္ေတြကို ပီပီျပင္ျပင္ကို ေရးထားတာ..။
ဘာေတြမ်ားဆက္ျဖစ္ေနဦးမလဲလို႔ စိတ္ထဲ တထင့္ထင့္နဲ႔ကို ဖတ္ေနမိတာ..
အခုလည္း ၿပီးသြားတာေတာင္ ဇာတ္လမ္းဆက္ရန္ရွိမလား ေတြးေနမိၿပီ..
မႏွင္းေရ
ဖတ္ရတာေကာင္းလိုက္တာေနာ္..
ဖတ္ရင္းနဲ႕ဇတ္လမ္းဆံုးမွ သက္ျပင္းတခ်က္
ခ်မိေတာ့တယ္..
အရမ္းဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္ အမ..မ်က္ရႈမွာ စုဗူးတစ္လံုးရွိေလသည္ကေန အမရဲ႕စာေတြကိုဖတ္ျဖစ္ခဲ႔တာ း)
ဆုျမတ္မိုး... မမျမေသြးနီ... မမသက္ေဝ... ကိုသီဟသစ္... ေခ်ာ... Blackroze...
အခုလို အားေပးတဲ့အတြက္
ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္......
ႏွင္း
Post a Comment