ႏွင္းနဲ႔မာယာ: တကယ့္ကို လွတဲ့သူ

တကယ့္ကို လွတဲ့သူ

ဆံပင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ရွည္လာျပီ။ ရန္ကုန္က ဆံပင္ညွွပ္ဆိုင္မွာညွပ္ဖို႔ ေနာက္ထပ္ ေျခာက္လေလာက္ေစာင့္ဖို႔ကလဲ မျဖစ္ေတာ့။ ဆံပင္ေတြက ရွည္လဲရွည္ ပံုလဲမက်ေတာ့ ။ ပိုဆိုးတာက ကႏၱာရ တိုင္းျပည္ေလးက ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ ဆံပင္ရွည္ၾကီးကို တယုတယ ထိန္းသိမ္းဖို႔မလြယ္။ အဲယားကြန္းထဲမွာ တခ်ိန္လံုးေနရေပမယ့္ သံုးေနရတဲ့ေရေတြက ေန႔ဘက္ဆို ေရေႏြးအိုးထဲက ေရေတြ သံုးေနရသလို ပူစပ္ပူေလာင္။ ေရပူပူေတြနဲ႔ ေခါင္းေလွ်ာ္ေရခ်ိဳးခဲ့ရတဲ့ ခုနစ္ႏွစ္တာကာလမွာ ထူထဲနက္ေမွာင္လြန္းတဲ့ဆံပင္ေတြ တစတစ ပါးလာလိုက္တာ။

မွန္တင္ခံုေရွ႔က ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ က်ဲျပန္႔ေနတဲ့ ဆံစေတြ တေန႔ကို သံုးၾကိမ္ထက္မနည္း ရွင္းေနရတဲ့ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ အသိဆံုး။

စိတ္ျမန္လက္ျမန္နဲ႔ အခန္းတံခါးေသာ့ခတ္ျပီး ၂ လႊာမွာရွိတဲ့ အလွျပင္ဆိုင္ကို ဆင္းသြားေတာ့ ဆိုင္ဖြင့္စမို႔ ကၽြန္မက ပထမဆံုး ဧည္႔သည္။ ဆံပင္ညွပ္မယ္ ဖေယာင္းသြင္းမယ္ ဘယ္ေလာက္လဲလို႔ ေမးေတာ့ သူတို႔ေျပာတဲ့ ေစ်းႏႈန္းက ျမန္မာေငြနဲ႔ဆို တစ္သိန္းနီးပါး။ အားပါးပါးလို႔ ေအာ္ခ်င္ေပမယ့္ တေလာက ကၽြန္မအေဒၚတစ္ေယာက္ ရန္ကုန္က မင္းသမီးတစ္ေယာက္ဖြင့္ထားတဲ့ ျဗဴတီပါလာအသစ္မွာ ဆံပင္ ဖေယာင္းသြင္းတာ ရွစ္ေသာင္းကုန္တယ္ဆိုေတာ့ မဆိုးလွပါဘူးရယ္လို႔ အားတင္းရင္း အိုေကလိုက္ရတယ္။

ဖေယာင္းေဆးေတြ အေၾကာင္း ေကာင္းမေကာင္းမသိေလေတာ့ သူတို႔နဲ႔ ဖေယာင္းကိစၥေသေသခ်ာခ်ာ မေမးျဖစ္ေပမယ့္ ဆံပင္ညွပ္တဲ့ ကိစၥကိုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာရျပန္တယ္။ ငါလိုခ်င္တာ အထပ္ေလးေတြ အဖ်ားခၽြန္ခၽြန္ေလးေတြနဲ႔ေနာ္ လို႔ေျပာျပီး လိုခ်င္တဲ့ ပံုစံကို ကတ္တေလာက္မွာျပ ပါးစပ္က တဖြဖြမွာရင္း မ်က္လံုးကလဲ ကတ္ေၾကးကိုင္ထားတဲ့ လက္ရဲ႔ ကၽြမ္းက်င္မႈကို ေလ့လာရျပန္တယ္။ ကၽြန္မက ဆံပင္ညွပ္ျခင္းမွာ အစြဲအလမ္းၾကီးလြန္းသူ။

လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ကာလအတြင္း ဆံပင္ညွပ္သမားကို တစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ စြဲစြဲျမဲျမဲ ညွပ္ခဲ့သူဆိုေတာ့ ဘယ္ေလာက္ကၽြမ္းက်င္တဲ့သူနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ဆံပင္ညွပ္ဖို႔ တြန္႔ဆုတ္ေနခဲ့သူေလ။ အခုေတာ့ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ရွိတဲ့တဲ့ အစဥ္အလာကိုေဖာက္လို႔ အစြဲအလမ္းကို ေဖ်ာက္ရျပန္တယ္။

ကႏၱာရ တိုင္းျပည္ေလးက ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္က ဆိုင္ေတြလိုမဟုတ္ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း။ ျမန္မာျပည္မွာ စိတ္အညစ္ရဆံုးက အလွျပင္ဆိုင္ေတြ ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ေတြက အလွဖန္တီးသူေတြ အင္မတန္ စကားမ်ားတဲ့ ကိစၥ။

ဆံပင္ညွပ္ရင္း အလွျပင္ရင္း မေျပာခ်င္လဲေျပာ နားမေထာင္ခ်င္လဲ နားေထာင္ေနရတဲ့ ဖန္တရာေတေနတဲ့ အတင္းအဖ်င္းေတြ။ ျမန္မာျပည္ကတင္မက ကမၻာတလႊားက နာမည္ေက်ာ္ေတြရဲ႔ သတင္း အတင္း အဖ်င္းေပါင္းစံု အလွျပင္ဆိုင္ေတြမွာ လက္လီလက္ကား ေရာင္းေနသေယာင္။ ကၽြန္မနဲ႔ခင္မင္တဲ့ အလွျပင္ဆိုင္ဖြင့္ထားတဲ့ အမတစ္ေယာက္ကေတာ့ စကားေျပာျခင္းဟာ မိတ္ေခၚနည္းတစ္မ်ိဳးလို႔ ေျပာေလရဲ႔။ ဆံပင္ညွပ္ရင္း ေခါင္းေလွ်ာ္ရင္း ဧည္႔သည္နဲ႔ အဆက္မျပတ္စကားေျပာေနရတာကပဲ ဝန္ေဆာင္မႈတမ်ိဳးဆိုလား။

ဆံပင္ေပါင္းေဆးတင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သတိထားမိတာတစ္ခုက ဒီမွာ သံုးေနတဲ့ ေဆးေတြက အနံ႔အသက္ဆိုးဆိုးဝါးဝါးမရွိ ပံုမွန္ရွိတတ္တဲ့ ခပ္သင္းသင္းအနံ႔ေလးပဲမို႔ ကၽြန္မအတြက္ ျပႆနာမရွိလွ။ ရန္ကုန္က ဆိုင္တခ်ိဳ႔မွာ ရတတ္တဲ့ ေပါင္းေဆးေတြရဲ႔ အနံ႔က ကာယကံရွင္မေျပာနဲ႔ ေဘးမွာထိုင္ေနတဲ့သူပါ မေနႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဆိုးရြားလြန္းတာ။ ဆံပင္ ေပါင္းခံတဲ့သူေရာ ေဘးက ထိုင္ေနတဲ့သူပါ မ်က္ရည္က်ေလာက္တဲ့အထိလည္း ခပ္ရွိန္းရွိန္း ခပ္ျပင္းျပင္း ေတြရယ္။

အေဒၚဆို တခါတုန္းက ဆံပင္ေပါင္းျပီး အိမ္ျပန္ေတာ့ သူ႔အမ်ိဳးသားက သံုးရက္ေလာက္ အိပ္ယာေျပာင္းအိပ္တာကို ေျပာမဆံုးေတာ့။ ဆံပင္မွာ ပါလာတဲ့ အနံ႔ကို မခံႏိုင္တဲ့ ဦးေလးကုိလည္း အျပစ္မဆိုရက္ ဒီအနံ႔ေတြ ဘယ္လို ဆိုးတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ေတြ႔ဆိုေတာ့ ဦးေလးရဲ႔ ျဖစ္ပံုကို တဟားဟား ရယ္ေနရံုပဲ တတ္ႏိုင္တယ္ေလ။

ဆံပင္ညွပ္ျပီး ေဆးတင္ထားတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ လက္သည္းေရာ ေျခသည္းပါ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ဖုိ႔ ထူးထူးျခားျခား စိတ္ကူးေပၚလာတာမို႔ လက္သည္းေျခသည္း သန္႔ရွင္းေရးလုပ္မိျပန္တယ္။

ပလတ္စတစ္ ဇလံုေလးေထာင့္ေလးထဲမွာ ေရခပ္ေႏြးေႏြးေလးနဲ႔ ဆားေလးနည္းနည္းထည္႔ျပီး ကၽြန္မ ေျခေထာက္ကို တယုတယနဲ႔ ေရစိမ္ေပးလာတဲ့ ခ်ာတိတ္မေလးက ခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တာ။

သူေျခေထာက္ကို ကိုင္တြယ္ပံုက အခ်ိဳ႔အလွဖန္တီးရွင္ေတြ မ်က္ႏွာကိုင္ကြယ္ပံုထက္ ညင္သာႏူးညံ႔ေနျပန္တယ္။

သူ႔လက္ေခ်ာင္းႏုႏုေလးေတြနဲ႔ ကၽြန္မရဲ႔ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြ ေျခဖမိုး ေျခဖေနာင့္ေလးေတြကို ဆုပ္နယ္ေပးတာမ်ား တကယ့္ကို ေစတနာအျပည္႔ စိတ္ပါလက္ပါ။ ကၽြန္အေဒၚတစ္ေယာက္ကေတာ့ သူဆံပင္ဖေယာင္းသြင္းတုန္းက အေတြ႔အၾကံဳေလးကိုေျပာျပတာ စိတ္ပ်က္စိတ္ကုန္စရာ။ ေခါင္းကို ကိုင္တြယ္ပံုၾကမ္းလိုက္တာမ်ား သံုးရက္ေလာက္ ေခါင္းက်ိမ္းေနခဲ့တာဆိုပဲ။

ဆံပင္ေတြကို ေဆးဆိုးျပီး လႊတ္လႊတ္ခ်တာမ်ား ပါးကို လာကပ္တာ တဘတ္ဘတ္နဲ႔ဆိုျပီး ေျပာလဲေျပာရယ္လည္းရယ္။

အလွဖန္တီးရွင္ေတြနဲ႔ သြားဆရာဝန္ေတြရဲ႔ လွ်ိဳ႔ဝွက္ခ်က္ဟာ လက္ရဲ႔ ေပါ့ပါးသြက္လက္မႈဆိုတာ သူတို႔မသိေလေရာ့သလား။ ဆံပင္ မ်က္ႏွာေတြကို ကိုင္တြယ္ပံု ညင္သာတဲ့ အလွဖန္တီးရွင္ေတြနဲ႔ဆို ဆံပင္ညွပ္လို႔ ျပီးမွန္းေတာင္မသိလိုက္ရသလို ဆိုတာမ်ိဳး။

ျမန္မာျပည္မွာတုန္းကေတာ့ ဆံပင္ေျဖာင့္တဲ့သူေတြ ဆံပင္မီးကၽြမ္းျပီး ျပတ္ထြက္ကုန္တာမ်ိဳး နားရြက္ကို မီးပူနဲ႔ ကပ္မိတာမ်ိဳး ဆံပင္စက္ဆြဲတာ ၾကမ္းတမ္းလို႔ ဦးေရျပားေတြ က်ိမ္းစပ္နာက်င္ေနတာမ်ိဳးေတြ မၾကားခ်င္မွမဆံုး။

ကၽြန္မရဲ႔ ေျခရင္းမွာ ခံုပုေလးနဲ႔ ထိုင္ေနတဲ့ ေကာင္မေလး စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ေျခသည္းေလးေတြ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေပးေနတာၾကည္႔မိေတာ့ ဘယ္တုန္းကမွ မေတြးခဲ့ဘူးတဲ့ အေတြးေလးတစ္ခု ဖ်က္ကနဲဝင္လာတယ္။

ေျခသည္းလက္သည္း သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တာကို ၾကားဘူးေနတာ ၾကာေပမယ့္ ဘယ္တုန္းကမွ ဆိုင္မွာ မလုပ္ခဲ့။ ကၽြန္မက အားနာစရာမရွိ လူတိုင္းကိုအားနာေနတတ္သူ... အလွျပင္ဆိုင္ေရာက္တိုင္း ကၽြန္မေျခေထာက္ကို ထိုးေပးလိုက္ရမွာ အားနာစိတ္နဲ႔ တပ္ဆုတ္ျပန္ခဲ့ရတဲ့ အၾကိမ္ေပါင္းမနည္းေတာ့။

သူငယ္ခ်င္းမေလးတစ္ေယာက္ကေတာ့ သူ႔ခ်စ္သူရဲ႔ ေတာင္းဆိုခ်က္အရ တပတ္တခါ မျဖစ္မေန ေျခသည္းေလးေတြ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရရွာတယ္။ လူတစ္ကိုယ္ အၾကိဳက္တမ်ိဴးဆိုတာကိုး တခ်ိဳ႔ေကာင္ေလးေတြက ေကာင္မေလးေတြရဲ႔ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကအစ ဂရုတစိုက္ၾကည္႔တတ္တာမ်ိဳးရယ္။

တခ်ိဳ႔သူငယ္ခ်င္းမေလးေတြက်ျပန္ေတာ့ ဒီက မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ သိကၽြမ္းျပီး ေမာ္ရိုကန္ေရခ်ိဳးခန္းလို႔ေခၚတဲ့ ေရခ်ိဳးခန္းေလးေတြမွာ ေရခ်ိဳးျပီး ေခ်းခၽြတ္ၾကျပန္တယ္။

ေရေႏြးေငြ႔ေတြလြတ္ထားတဲ့ ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ခံုေလးေတြမွာ ထိုင္ျပီး တကိုယ္လံုးက ေခ်းေတြ တိုက္ခၽြတ္ျပီးရင္ပဲ တကိုယ္လံုးက ေပါ့ပါးလန္းဆန္းသြားတယ္လို႔ ေျပာလာေတာ့ ေန႔တိုင္းေရခ်ိဳးရင္း ေခ်းတြန္းေနတဲ့သူအတြက္ ေရခ်ိဳးခန္းသြားဖို႔ လိုေသးလို႔လားလို႔ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေတြးမိျပန္တယ္ေလ။

ေရေႏြးေငြ႔ရဲ႔ အထိအေတြ႔ေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ကိုယ္မွာ ကပ္ျငိေနတဲ့ ေၾကးေညွာ္ေတြက ဖယ္ရွားရလြယ္ကူလာတာေတာ့ အမွန္။ ေၾကးတြန္းတဲ့ တုတ္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ ပြတ္တိုက္လိုက္ရင္ေတာ့ ေရေႏြးေငြ႔နဲ႔ ႏူးအိေနတဲ့ အသားေပၚက အေရျပားတစ္ထပ္က အလြယ္တကူ ကြာက်လာတာေပါ့။ အခု ရန္ကုန္မွာလဲ ေရခ်ိဳးခန္းေလးေတြ ေခတ္စားလာတယ္လို႔ဆိုၾကတယ္။

ဆံပင္ေပၚမွာ ေပါင္းေဆးေတြ တင္ထားတာစိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေစာင့္စားေနတုန္းမွာပဲ ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ေလးက သိသိသာသာ စည္ကားလာတယ္။

အိုး ကၽြန္မေမ့ေနခဲ့တာပဲ တကယ္ဆို ဒီတိုင္းျပည္ေလးမွာက ေသာၾကာနဲ႔ စေနက ရံုးပိတ္ရက္ပဲ။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ကၽြန္မကလဲ ေသာၾကာေန႔မွာမွ ဆံပင္ညွပ္ဖို႔ စိတ္ကူးမိတာကိုး။

ဆိုင္ေလးက မက်ဥ္းမက်ယ္ဆိုေပမယ့္ ဝန္ထမ္း ေျခာက္ေယာက္က လံုးဝ လက္မလည္ေတာ့။ ကၽြန္မအပါအဝင္ အမ်ိဳးသမီး ဧည္႕သည္ ရွစ္ေယာက္ကို တစ္ျပိဳင္တည္း ဝန္ေဆာင္မႈေပးေနတာမ်ား သြက္သြက္လက္လက္။

ကၽြန္မလိုပဲ ဆံပင္ေပၚက ေပါင္းေဆးေတြေျခာက္ေအာင္ ေပါင္းခံေနရင္း ေျခသည္းလက္သည္း ျပဳျပင္သန္႔ရွင္းေနသူက ႏွစ္ေယာက္။ မိန္းကေလးျဖစ္ရတာ ေတာ္ေတာ္အလုပ္ရႈပ္သားလို႔ ေတြးမိေတာ့ မ်က္ႏွာက မခ်ိဳမခ်ဥ္ျဖစ္ျပီး မျပံဳးပဲ မေနႏိုင္ေတာ့။

ဒါေတာင္ ကၽြန္မက အျခားမိန္းကေလးေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ အလွအပကို စိတ္ဝင္စားလွတာမဟုတ္ေသး။ ဆံပင္ေတြကို တစ္လတစ္လၾကိမ္ေလာက္ Hot Oil လို႔ေခၚတဲ့ treatment ေလာက္သာ လုပ္ဖူးသူ။ ကၽြန္မဆံႏြယ္ေတြက ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေတြမို႔ မျပဳျပင္လို႔ မရလြန္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြက်မွ အလွျပင္ဆိုင္ကို ေျပးရတတ္သူ။

အလုပ္ထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ တကယ့္ကို မိန္းမ ပီသလြန္းသူေတြရယ္ေလ။ တကိုယ္လံုးကို မလွလွေအာင္ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းေနၾကသူေတြ။ အေမႊးအမွ်င္ႏုႏုေလးေတြနဲ႔ ခ်စ္စရာ ခ်ာတိတ္မေလးတစ္ေယာက္က်ျပန္ေတာ့ သူမရဲ႔ မ်က္ႏွာေပၚက ေမႊးညွင္းႏုေလးေတြကို မၾကာခဏဆိုသလို ေလဆာနဲ႔ ဖယ္ရွားရတဲ့ ဒုကၡကို ညည္းညဴလို႔မဆံုး။ တကယ္ဆို ဒီအတိုင္းလဲ လွေနတာပဲလို႔ တိုက္တြန္းလို႔လဲမရေတာ့။

ေနာက္တစ္ေယာက္က်ျပန္ေတာ့ ႏွာေခါင္း အေပၚနားမွာရွိေနတဲ့ မွဲ႔ ခပ္ၾကီးၾကီးေလးတစ္လံုးနဲ႔ နားသယ္စပ္က မွဲ႔ေလးတစ္လံုးကို အလွျပင္ဆိုင္မွာသြားျပီး ဖယ္ရွားပစ္လိုက္ျပန္တယ္။ သူက်ေတာ့ မ်က္ႏွာေပၚမွာ မွဲ႔ ေလးလံုးေလာက္ရွိေနတာမို႔ သေဘာမက်တဲ့ ေနရာက မွဲ႔ေတြကို စိတ္ျမန္လက္ျမန္နဲ႔ကို ရွင္းလင္းလိုက္ေလရဲ႔။

ကၽြန္မတို႔ လူစုမိေလတိုင္းေျပာျဖစ္တာေတြကေတာ့ ဒီႏိုင္ငံေလးမွာ ေရပန္းစားေနတဲ့ ႏွာေခါင္းအလွျပဳျပင္မႈအေၾကာင္းေတြ။ ေလဆိပ္မွာ ခပ္ေခ်ာေခ်ာေကာင္မေလးေတြ ႏွာေခါင္းထိပ္ေလးေတြမွာ ပလာစတာေလးေတြနဲ႔ေတြ႔ေလတိုင္း ေငးေမာစပ္စုရင္း ေဝဖန္ေရးလုပ္ရတာအေမာရယ္။ ႏွာေခါင္းကို ေဆးေလးထိုးျပီး လိုခ်င္တဲ့ေနရာကို ျပဳျပင္တာ သိလား.... ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးမရွိဘူး... ေစ်းလဲ အရမ္းမၾကီးဘူးရယ္လို႔ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ စုေဆာင္းေပးလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကလဲ သူမရဲ႔ ႏွာေခါင္းေလးကို အဖ်ားခၽြန္ခၽြန္ေလးျဖစ္ေအာင္ ျပင္ဖို႔ စိတ္ကူးေနျပန္တယ္။

ရုတ္တရက္ဆိုသလို သူငယ္ခ်င္းခ်ာတိတ္မေလးတစ္ေယာက္ တကိုယ္လံုးက အဆီေတြကို ဖယ္ထုတ္ပစ္လိုက္တာေတြ႔ေတာ့ ကၽြန္မတို႔အားလံုး ပါးစပ္အေဟာင္းသား မေငးေမာပဲ မေနႏိုင္ေတာ့ျပန္။ နဂိုက ခပ္ျပည္႔ျပည္႔ ကိုယ္လံုးပိုင္ရွင္ ေမာ္ရိုကန္သူ အလွပေဂးေလးက လံုးဝ ေသးသြယ္က်စ္သြားပါလား။ ခါးပတ္လည္က အဆီေတြသာမက တင္ပါးနဲ႔ ေျခသလံုးေပါင္တံေလးေတြပါ သိသိသာသာ ေသးသြယ္က်စ္လ်စ္ျပီး လွပသြားလိုက္တာ။ ကုန္က်စရိတ္ကလဲ အံ႕မခန္းပါပဲ။ ေဒၚလာ တစ္ေသာင္းေလးေထာင္ေက်ာ္ဆိုပဲ။ ကၽြန္မတို႔ရဲ႔ ရွစ္လစာ ဝင္ေငြနဲ႔ ညီမွ်တဲ့ေငြကို ရက္ရက္ေရာေရာ သံုးပစ္လိုက္တာမ်ား။ တကယ္လည္း ရက္ရက္စက္စက္ကို အခ်ိဳးက်က်လွပသြားတာဆိုေတာ့လဲ ကုန္ရက်ိဳးနပ္ေပမေပါ့။

ေဘးနားက အလွျပင္ခံုမွာထိုင္ျပီး ဆံပင္ညွပ္ခံေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီးက အသက္ ၆၀ ေက်ာ္နီးပါးရွိေရာ့မယ္။ သူ႔ရဲ႔ လည္ဂုတ္သာသာေလာက္ရွိတဲ့ ဆံပင္ေလးကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေအာင္ ျပန္ညွပ္ရင္း ဘာအေရာင္ဆိုးရမလဲစဥ္းစားေနေလရဲ႔။ တလက္စတည္းမွာပဲ သူကလဲ ေျခသည္းလက္သည္းေတြ ျပဳျပင္ေနေသးတယ္။

ကၽြန္မရဲ႔ အေမေတြ အေဒၚေတြဆို အသက္ သံုးဆယ့္ငါးလြန္လို႔ ေလးဆယ္ေလာက္ရွိကတည္းက ဆံပင္ညွပ္ဖို႔ေတာင္ ဆိုင္ကို ေျခဦးမလွည္႔ေတာ့။ ဆံပင္ အေရာင္ဆိုးဖို႔ ေျခသည္းလက္သည္းျပဳျပင္ဖို႔ဆို ေဝလာေဝးေပါ့။

တပတ္တခါ တေရာ္ကင္ပြန္းသီးနဲ႔ ေခါင္းေလွ်ာ္ ဆံပင္ျဖဴငုတ္တိုေလးေတြ ရွင္းလင္း ေျခသည္းလက္သည္းလွွီးတဲ့ အလုပ္ေတြကို အိမ္မွာပဲ ေျပးေျပးလႊားလႊားလုပ္ၾကရွာတာ။ ကၽြန္မတို႔ ညီအမေတြဆိုလဲ ငယ္ငယ္တုန္းက အိမ္မွာပဲ ၾကက္ဥအကာေလးေတြ သံပုရာသီးေတြနဲ႔ ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ဆံပင္ေပါင္းတင္ခဲ့ေသးတာ။

မ်က္ႏွာကိုေတာ့ သခြားသီးေလးေတြ ပါးပါးလွီးျပီးကပ္တာကလြဲလို႔ ဘာမွမလုပ္ခဲ့တာ ခုခ်ိန္ထိ။ အဘိုးေတြ အဘြားေတြဆိုလဲ ဆံပင္ေတြျဖဴလာတာေတာင္မွ ေဆးမဆိုးပဲ ေနခဲ့သူေတြရယ္။

အခုေတာ့ ေခတ္ေတြက ေျပာင္းလာလိုက္တာ။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လဲ လိုက္မမီေတာ့ဘူး။ အသားအေရ ျပဳျပင္ထိမ္းသိမ္းစရာေတြကလည္း မ်ားလာလိုက္တာ အသက္အရြယ္အလိုက္ စံုစီနဖာပါပဲ။

ဆံပင္ေပါင္းခံေနရင္းတန္းလန္းနဲ႔ ကၽြန္မကလဲ အေတြးေတြနယ္ခ်ဲလို႔ ကၽြန္မကို ေျခသည္း လက္သည္းေလးေတြ ျပင္ေပးေနတဲ့ ကေလးမေလးကလဲ ႏုႏုရြရြ ခပ္ဖြဖြေလး ကိုင္တြယ္လို႔။ ေျခေထာက္ႏွစ္ဘက္လံုးကို သန္႔စင္ျပီးခ်ိန္မွာ လိုးရွင္းေလးလိမ္းျပီး ခပ္ဖြဖြေလး ႏွိပ္နယ္ေပးေနတာမ်ား တကယ့္ကို ဂရုတစိုက္။ ကၽြန္မဆိုရင္ေရာ ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ရရ ဒီလို ေစတနာအျပည္႔နဲ႔ ဝန္ေဆာင္မႈေပးႏိုင္ပါ့မလားမသိလို႔ ေမးခြန္းျပန္ထုတ္မိလိုက္ေသးရဲ႔။

အခုေခတ္မွာ အလုပ္ဟူသမွ် ဂုဏ္ရွိစြဆိုျပီး မိန္းကေလးေတြ မေၾကာက္မလန္႔ လုပ္ေနရတဲ့ အလုပ္ေတြက အမ်ားသားရယ္။ ခ်ာတိတ္မေလးက ေျခေခ်ာင္းေလးေတြျပီးေတာ့ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြကို စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ပံုေဖာ္ေပးေနျပန္တယ္။ တခ်က္တခ်က္ ကၽြန္မကို ေမာ့ၾကည္႔ျပီး ျပံဳးျပလိုက္တဲ့ အျပံဳးက တကယ့္ကို ျဖဴစင္လြန္းလွတယ္ သြားေလးေတြကလဲ ေဖြးေဖြးျဖဴျဖဴသန္႔သန္႔စင္စင္ေလးေတြ။

တကယ္ပါပဲ သမာအာဇီဝအတြက္ ကၽြန္မရဲ႔ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကို တယုတယ ႏွိပ္နယ္ေပးေနတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႔ ေရြးခ်ယ္မႈကုိ ကၽြန္မခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။ သူ႔လိုပဲ ခပ္လွလွ ေကာင္မေလးေတြက သမာအာဇီဝေပမယ့္ အညွီအေဟာက္ မကင္းတဲ့ ဝန္ေဆာင္မႈေတြကို ေရြးခ်ယ္ေနၾကတာကိုး။ ကၽြန္မလိုပဲ လွခ်င္ရက္ စက္စက္ယို လွသထက္ လွေအာင္ ၾကိဳးစားေနၾကတဲ့ မိန္းကေလးေတြၾကားထဲမွာေတာ့ ဒီေကာင္မေလးကေတာ့ တကယ့္ကို အလွစစ္နဲ႔ လွတဲ့သူေလးပါပဲ။

ႏွင္းနဲ႔မာယာ

2 comments:

Han Kyi said...: အင္း ဒီပို႔စ္ဖတ္ၿပီး ကရိကထနည္းတဲ့ ေယာက်္ားေလးျဖစ္ရတာ အေတာ္သက္သာပါလားလို႔ ေတြးမိသြားတယ္...ေျပာမယ့္သာေျပာရတယ္ တစ္ခ်ဳိ႕ေယာက်္ားေလးမ်ားက်ေတာ့လည္း မ်က္ႏွာေပါင္းတင္ရတာနဲ႔ ေရႊသြင္းရတာနဲ႔ တယ္ရွဳပ္သကိုး...; September 30, 2013 at 5:39 PM
mstint said...: ဖြဲ႔ဖြဲ႔ႏြဲ႔ႏြဲ႔နဲ႔ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေရးထားတာပါလား ႏွင္းေရ ကိုယ္ရွင္သန္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ေပၚဆက္ႏြယ္ၿပီး လူတစ္ေယာက္အႀကိဳက္တစ္မ်ိဳးဆိုရမလား...အလွအပ သေဘာက်တဲ့ ႏွင္းရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ရင္ တီတင့္ရဲ႕ ဗ်ဴးတီးစလြန္းကို အေရာက္လာၿပီး အားေပးပါေနာ္ :)
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္; October 8, 2013 at 1:19 PM