( Buy Nothing Day......အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေစ်းမဝယ္ရေန႔ ၂၀၁၃ ႏိုဝင္ဘာ ၂၉)

 ျပကၡဒိန္ထဲကႏိုဝင္ဘာလရဲ႔ ထူးထူးျခားျခားေန႔ေလးတစ္ေန႔ကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ ေစ်းမဝယ္ရ ေန႔ေလးပါပဲ။ ႏိုင္ငံတကာ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ေတြၾကားမွာ ႏိုဝင္ဘာလထဲမွာ က်ေရာက္တဲ့  Buy Nothing Day ရယ္လို႔ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း စိတ္ဝင္စားမိတာ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။

ႏိုဝင္ဘာလရဲ႔ ေနာက္ဆံုးစေနေန႔ေလးကို ႏိုင္ငံတကာ ေစ်းမဝယ္ရေန႔ရယ္လို႔ ႏိုင္ငံတကာမွာ သတ္မွတ္ထားခဲ့ၾကပါတယ္။   ေစ်းမဝယ္ရေန႔ေလးကို ကေနဒါႏိုင္ငံ ဗင္ကူးဗားျမိဳ႔ေလးက အႏုပညာရွင္ Ted Dave က ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့ျပီး  ကေနဒါအေျခစိုက္ Adbusters မဂၢဇင္းကေနတဆင့္ တင္ျပလံႈ႔ေဆာ္ခဲ့ပါတယ္။

ပထမဆံုး ေစ်းမဝယ္ရေန႔ေလးကို ကေနဒါႏိုင္ငံ ဗင္ကူးဗားျမိဳ႔ေလးမွာ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလကစျပီး က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ လူမႈပါတ္ဝန္းက်င္မွာ လိုအပ္တာထက္ပိုလို႔ စားသံုးေနၾကတဲ့ စားသံုးကုန္ေတြကို လိုအပ္တာထက္ပိုလို႔ ျဖဳန္းတီးမိၾကတဲ့ လူသံုးကုန္ေတြကို ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ျပန္လည္ခ်င့္ခ်ိန္ၾကေစဖို႔ပါ။ တစ္ႏွစ္လံုးမွာ ၂၄ နာရီေလာက္ ပိုက္ဆံအိတ္ထဲက ပိုက္ဆံအကုန္မခံပဲ ဘာပစၥည္းမွ မဝယ္ပဲ ေနလိုက္ရံုနဲ႔ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေစ်းမဝယ္ရေန႔ေလးကို ဆင္ႏြဲလို႔ရပါျပီ။

၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေစ်းမဝယ္ရ ေန႔ေလးကို ႏိုင္ငံတကာမွာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ က်င္းပလာၾကပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေစ်းဝယ္တာနဲ႔ပက္သက္ျပီး နည္းနည္းေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ စိတ္ပညာသေဘာအရ လူေတြဟာ ေဒါသထြက္ေနတဲ့အခ်ိန္ အလြန္အမင္းေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ စိတ္ဖိစီးမႈ မ်ားလြန္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ စိတ္ထြက္ေပါက္ရွာတဲ့အေနနဲ႔ မဆင္မျခင္ေစ်းဝယ္ေလ့ရွိပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ကုန္တိုက္ၾကီးေတြဟာ ျမန္မာတို႔ရဲ႔ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြျဖစ္တဲ့ သီတင္းကၽြတ္ တန္ေဆာင္တိုင္ သၾကၤန္ ခရစၥမတ္နဲ႔ ႏွစ္သစ္ကူးကာလေတြမွာ အျပိဳင္အဆိုင္ ေစ်းႏႈန္းေတြေလွ်ာ့ျပီး ေစ်းဝယ္သူေတြကို ဆြဲေဆာင္ၾကပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာတင္မက ႏိုင္ငံတကာမွာလည္း ဘာသာေရးပြဲေတာ္ေတြ ခရစၥမတ္နဲ႔ ႏွစ္သစ္ကူးေရာက္တိုင္း ေစ်းေရာင္းပြဲေတြကို သူ႔ထက္ငါ အျပိဳင္အဆိုင္ က်င္းပၾကပါတယ္။  ကၽြန္မတို႔ဆီမွာလည္း ဘာသာေရးပြဲေတာ္မတိုင္ခင္ တပါတ္ေလာက္အလိုတည္းက ေရွာ့ပင္းေမာေတြကို ည ၂ နာရီေလာက္အထိ ဖြင့္တာမ်ိဳး တခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ ညလံုးေပါက္ ေရာင္းတာမ်ိဳးအထိ ရွိတတ္ပါတယ္။

အဲဒီေစ်းေရာင္းပြဲေတြမွာ အမွန္အကန္ ေစ်းေလ်ာ့ေရာင္းတာေတြရွိသလို တကယ္ေစ်းမေလွ်ာ့ပဲ ေစ်းဝယ္သူေတြကို လွည္႔ဖ်ားျပီး ေစ်းကစားတဲ့ လွည္႔ကြက္ေလးေတြလည္းရွိတတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႔က်ျပန္ေတာ့လည္း အႏွစ္ႏွစ္အလလက ေရာင္းမကုန္ခဲ့တဲ့ ဒီဇိုင္းေဟာင္း အဝတ္အစား ဖိနပ္ေတြနဲ႔ သက္တမ္းလြန္ကာနီးဆဲဆဲ အလွကုန္ေတြကို အမိႈက္အျဖစ္မခံပဲ အလကားနည္းပါး ေစ်းခ်ပစ္တာမ်ိဴးေတြလည္းရွိပါတယ္။

ေစ်းေရာင္းသူေတြ ကုန္တိုက္ၾကီးေတြရဲ႔ မာယာ လွည္႔ကြက္ ေထာင္ေခ်ာက္ေတြကိုနားမလည္ႏိုင္ခင္အထိေတာ့ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း ေလ်ာ့ေစ်းေတြ အထူးေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္ေတြကို စိတ္ဝင္စားခဲ့ဘူးပါတယ္။ မဆင္မျခင္ ေစ်းဝယ္ခဲ့ဘူးပါတယ္။
အဲဒီအတြက္ရလာဒ္ကေတာ့ ေခတ္မမီေတာ့တဲ့ ကြာလတီမမီေတာ့တဲ့ အသံုးအေဆာင္ေတြ ဘီရိုထဲမွာ အမိႈက္ေတြလို ပံုလာတာပါပဲ။ ဒီလို မဆင္မျခင္ေစ်းဝယ္သူေတြ ရွိေနတဲ့အတြက္ ကၽြန္မတို႔ေနတဲ့ အိမ္ေတြနားမွာ ေရွာ့ပင္းေမာေတြနားမွာ အဝတ္အစားအလွဴခံပံုးေတြ မိႈလိုေပါက္လာပါတယ္။

တကယ္တမ္းမွာလည္း ႏိုင္ငံတကာမွာ ႏွစ္ပတ္လည္ေလ်ာ့ေစ်းေတြ ေစ်းေရာင္းပြဲေတြ အထူးေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္ေတြဆိုတာ အိမ္ရွင္မေတြ ပ်ိဳေမေတြအတြက္ ရင္ခုန္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ ေစာင့္စားရတဲ့ အခ်ိန္ေတြပါပဲ။ အေမရိကားက ကုန္တိုက္ၾကီီးေတြမွာဆိုရင္ မနက္ေလွ်ာ့ေစ်းပြဲေတာ္ရွိတယ္ဆိုတာနဲ႔ ညတည္းက မအိပ္မေန တန္းစီျပီးေစာင့္ေနသူေတြရွိပါတယ္။

ယူေအအီးႏိုင္ငံ ဒူဘိုင္းျမိဳ႔ဟာ အေရွ႔အလယ္ပိုင္းရဲ႔ ေရွာ့ပင္းစင္တာ ျမိဳ႔ၾကီးတစ္ျမိဳ႔လို႔ ဆိုလို႔ရပါတယ္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ေဖေဖာ္ဝါရီလမွာ Shopping Festival က်င္းပျပီး ဇန္နဝါရီလ တလလံုးေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္ အျဖစ္သတ္မွတ္ထားတာမို႔ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ရုရွားႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံလံုးက ေစ်းဝယ္သူေတြ မေမာမပန္း ေစ်းဝယ္ပြဲဆင္ႏႊဲၾကတဲ့ လတစ္လလို႔ေျပာလို႔ရပါတယ္။  ဒူဘိုင္းေလဆိပ္ဟာလည္း နာမည္ေက်ာ္ေလဆိပ္တစ္ခုျဖစ္တာမို႔ စင္းလံုးငွားေလယာဥ္ေတြနဲ တကူးတက ေစ်းလာဝယ္ရတဲ့အထိ နာမည္ေက်ာ္တဲ့ျမိဳ႔လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။
အခုခ်ိန္ဟာ ႏိုင္ငံတကာမွာ အြန္လိုင္းကို တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္သံုးလာၾကတဲ့အတြက္ အြန္လိုင္းအထူးေလ်ာ့ေစ်းေတြ အြန္လိုင္းအထူးပရိုမိုးရွင္းေတြ မိႈလိုေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။

အမ်ိဳးသမီးေတြအတြက္သည္းေျခၾကိဳက္ အဝတ္အစား အသံုးအေဆာင္နဲ႔ ရတနာေတြကို အြန္လိုင္းမွာ ေစ်းႏႈန္းသက္သာလြန္းစြာ ရတတ္သလို အမ်ိဳးသားေတြရဲ႔ အသည္းစြဲ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းအသံုးအေဆာင္ေတြဆိုတာလည္း ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းကေန ခုနစ္ဆယ့္ငါး ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္အထိ သက္သက္သာသာ ရတတ္ေလေတာ့ အထူးေလွ်ာ့ေစ်းရယ္လို႔ဆိုေလတိုင္း အြန္လိုင္းမွာေရာ နာမည္ေက်ာ္ ကုန္တိုက္ၾကီးေတြမွာေရာ အလုအယက္ကို အားေပးဝယ္ယူၾကေတာ့တာပါပဲ။

သိပ္မၾကာခင္တုန္းကက အြန္လိုင္းဆိုဒ္တစ္ခုမွာ အိုင္ဖုန္း 5  ကို ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေလ်ာ့ေစ်းနဲ႔ ေရာင္းမယ္လို႔ေၾကာ္ျငာထားတာေတြ႔ေတာ့ ဝယ္ဖို႔မဝယ္ဖို႔ မဆံုးျဖတ္ရေသးခင္မွာပဲ ၾကိဳတင္ သတင္းရႏိုင္ဖို႔အတြက္ Register လုပ္မိပါတယ္။ မိန္းကေလးလည္းျဖစ္ ေခတ္ကာလကုန္ေစ်းႏႈန္းကိုလည္း တီးမိေခါက္မိရွိေလေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ အမွန္အကယ္ မလိုအပ္ဘူးရယ္လို႔ သိေနသည္႔တိုင္ေအာင္ လိုရမယ္ရေပါ့ေလလို႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္မိတဲ့အထိ ေလ်ာ့ေစ်းေၾကာ္ျငာေတြက အားေကာင္းလြန္းပါတယ္။

အြန္လိုင္းမွာ သတ္မွတ္ထားတဲ့ေန႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့အခ်ိန္ သံုးေလးနာရီအတြင္းမွာ အလုအယက္ဝယ္ရမယ္ဆိုေပမယ့္ ကၽြန္မထက္ တက္ၾကြလြန္းတဲ့ ေစ်းဝယ္သူေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္မ်ားရွိေနမလည္းလို႔ ေတြးမိျပန္ပါေသးတယ္။ ပစၥည္းအစစ္ အမွန္အကန္ကို အေရအတြက္ ကန္႔သတ္ထားျပီး မူလတန္ဘိုးထက္ ၇၅ % ေလွ်ာ့ျပီးေရာင္းေပးတယ္ဆိုကတည္းက ဘယ္သူမဆို လိုခ်င္မက္ေမာၾကမွာပါပဲ။ လိုအပ္သည္ျဖစ္ေစ မလိုအပ္သည္ျဖစ္ေစ ကိုယ္တိုင္သံုးဖို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ လက္လြဲေရာင္းဖို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဝယ္ၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ကၽြမ္းက်င္သူေတြက ေစ်းဝယ္မယ္ဆိုရင္ တကယ္လိုအပ္ တဲ့ပစၥည္းေတြကိုသာ ေရြးခ်ယ္ဝယ္ယူဖို႔ အၾကံေပးၾကတာပါ။ တပတ္တၾကိမ္ေစ်းဝယ္တတ္သူေတြဆိုရင္လည္း ေစ်းဝယ္စာရင္းေလးလုပ္ထားဖို႔ အၾကံေပးၾကပါတယ္။ ဒါမွ မ်က္စိထဲေတြ႔ရာျမင္ရာဝယ္ျပီၤး မလိုအပ္တဲ့ ေငြေၾကးသံုးစြဲမႈကို ကာကြယ္ႏိုင္မွာျဖစ္သလို အသံုးအေဆာင္ေတြ အပိုအလွ်ံမျဖစ္ေအာင္လည္း ကာကြယ္ေပးႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ 


အြန္လိုင္းမွာ ေစ်းဝယ္သူေတြအတြက္လည္း သတိျပဳရမယ့္ အခ်က္အလက္ေတြေလးေတြ ရွိပါတယ္။ ကၽြန္မမိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ အြန္လိုင္းကေန iPad ဝယ္ေတာ့ အြန္လိုင္းကေန ေငြေခ်ျပီးခ်ိန္မွာ စာတိုက္ကစာပို႔သမားက ပစၥည္းကို အိမ္အေရာက္လာပို႔ပါတယ္။ စာပို႔သမားျပန္သြားခ်ိန္မွာ ပါဆယ္ထုတ္ကို ဖြင့္ၾကည္႔လိုက္ေတာ့ အထဲမွာ iPad ပါမလာပါဘူး။ ေစ်းသက္သက္သာသာနဲ႔ ဝယ္လို႔ရတဲ့ အြန္လိုင္းမွာ ပစၥည္းေတြအမွန္အကန္ရႏိုင္ေပမယ့္ ေရာ့ပတၱျမား ေရာ့နဂါးရယ္လို႔ မ်က္စိေရွ႔မွာ ကိုယ့္ပစၥည္းကို ေရြးဝယ္ရတဲ့ စနစ္မဟုတ္တဲ့အတြက္ အားနည္းခ်က္ေလးေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။
ေစ်းဝယ္တဲ့ ေနရာမွာ ကၽြန္မတို႔ထက္ ေစ့စပ္ေခၽြတာသူ စည္းစနစ္က်သူေတြဆီက နည္းနာယူစရာ အခ်က္ေလးေတြလည္းအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။

အထူးသျဖင့္ ေစ်းဝယ္တဲ့အခ်ိန္မွာ အလြယ္တကူ သံုးလို႔ရေနတဲ့ အေၾကြးဝယ္ကဒ္ေတြကို ေနရာတကာ မသံုးမိေစဖို႔။ ေလ်ာ့ေစ်းရယ္လို႔ ေၾကာ္ျငာေတြ ေတြ႔ေလတိုင္းလည္း ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ့္မိသားစုအတြက္ မလိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြကို ဆႏၵေစာျပီး မဝယ္မိဖို႔လို္ပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ မိန္းမသားေတြအတြက္ေတာ့ ေစ်းမဝယ္ရေန႔ရယ္လို႔ မရွိေစခ်င္ပါဘူး။ Shopping လို႔ဆိုလိုက္တာနဲ႔ ကၽြန္မတို႔အားလံုး စိတ္လႈပ္ရွားေပ်ာ္ရႊင္ရစျမဲပါ။ အဝတ္ဘီဒိုေတြထဲမွာ အဝတ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲရွိရွိ ဖိနပ္စင္ေပၚမွာ ဖိနပ္အေရအတြက္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲမ်ားမ်ား အဝတ္အစားအသံုးအေဆာင္ေတြကို မဝယ္ပဲ မေနႏိုင္ၾကတာ မိန္းမသားေတြရဲ႔ သဘာဝပါပဲ။ ဒီ့ထက္ပိုလို႔ ရီစရာေကာင္းတာက အဝတ္ဗီရိုေတြ အဝတ္ေသတၱာေတြထဲမွာ ဝတ္စရာအဝတ္ေတြ ေတာင္လိုယာလိုပံုေနေပမယ့္ တကယ္တမ္း စိတ္တိုင္းက် ေရြးခ်ယ္ျပီး ဝတ္ျဖစ္တဲ့ အဝတ္ေတြက လက္ခ်ိဳးေရလို႔ရေအာင္ရွားပါးေနျပန္ပါတယ္။

ကၽြန္မတို႔ေတြအားလံုးကိုယ္နဲ႔ လိုက္ဖက္မယ္ထင္ျပီး ေရြးခ်ယ္ခဲ့ၾကေပမယ့္ တကယ္တမ္းကိုယ့္ဆီေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ မတို႔မထိပဲ သိမ္းယံုသိမ္းထားတဲ့ အဝတ္အစားေတြဟာ တံဆိပ္တန္းလန္းနဲ႔ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီျပီး ဗီရိုထဲမွာ ရွိေနတတ္ပါေသးတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္လည္း စားေသာက္ကုန္ လူသံုးကုန္နဲ႔ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းေတြ လိုအပ္တာထက္ပိုျပီး ဝယ္မိတဲ့သူေတြအတြက္ အေလအလြင့္ေတြ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ဖို႔ Buy Nothing Day ရယ္လို႔ တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ၾကိမ္က်င္းပခဲ့ၾကတာပါ။

လတစ္လရဲ႔ ပထမပတ္ စေနေန႔တိုင္းမွာ အိမ္မွာ ပိုလွ်ံေနတဲ့ မိမိရဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းနဲ႔ အိမ္အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြေတြကို Recycle အျဖစ္ ျပန္လည္ေရာင္းခ်တဲ့ ပြဲေလးကို ဒူဘိုင္းျမိဳ႔က Safa ပန္းျခံမွာေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။
မိမိအိမ္မွာ တကယ္မလိုအပ္ပဲ ဝယ္ထားမိတဲ့ အဝတ္အစား( အသစ္ တပတ္ႏြမ္း) မီးဖိုေခ်ာင္သံုး အသံုးအေဆာင္ အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂ အလွကုန္ပစၥည္းေတြကို စြန္႔ပစ္ရမယ့္အစား တကယ္လိုအပ္တဲ့သူေတြကို ျပန္လည္ေရာင္းခ်တဲ့ ပြဲေလးမို႔ ေစ်းႏႈန္းခ်ိဳခ်ိဳသာသာနဲ႔ အသံုးအေဆာင္ေတြရႏိုင္တဲ့ ေနရာေလးပါပဲ။ အသစ္နီးပါး ေရခဲေသတၱာ မိုက္ခရိုေဝ့ေတြကို ဒါဟန္း ၂၀ ဒါဟန္း ၃၀ ေလာက္ ( ျမန္မာေငြ ငါးေထာင္ကေန ခုနစ္ေထာင္ေလာက္ပဲက်ပါတယ္) နဲ႔ ရတတ္တာမို႔ တကယ့္ကို ရီစရာေစ်းတန္းေလးလို႔ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ေစ်းသိမ္းခ်ိန္မွာ ဘာယူယူ တစ္က်ပ္ဆိုျပီး အကုန္လံုးေလွ်ာ့ခ်ပစ္တာမို႔ ထမင္းေပါင္းအိုးေတြ မီးပူေတြကို တစ္က်ပ္ ( ျမန္မာေငြ ၂၄၀ - ၂၅၀ ေလာက္ပဲ က်ပါတယ္) ေလာက္နဲ႔ရတတ္ပါေသးတယ္။

Buy Nothing Day ေလးကေတာ့ ကၽြန္မတို႔လို ေစ်းမဝယ္ရ မေနႏိုင္သူ ပ်ိဳပ်ိဳအိုအို အမ်ိဳးသမီးထုတစ္ရပ္လံုးကို တစ္ရက္ေလာက္ ပိုက္ဆံေခၽြတာဖို႔ ၂၄ နာရီေလာက္ေစ်းမဝယ္ပဲ ခဏနားဖို႔ အနားေပးတဲ့ ရက္ေလးလို႔ပဲ ျမင္မိပါတယ္။
ေစ်းမဝယ္ရေန႔ေလးကို က်င္းပရျခင္းရဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ေကာင္းေလးေတြ ေစ်းမဝယ္ရေန႔ေလးကေပးတဲ့ အသိပညာေလးေတြက တကယ့္ကို စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းပါတယ္။

၁။ အေနာက္ႏိုင္ငံမွာေတာ့ ဥပေဒ အမွတ္ ( ၇) ဆုိတာ လူတိုင္းသိတဲ့ ေခၽြတာေရး ဥပေဒေလးတစ္ခုပါ။ ကိုယ့္အတြက္ ၇ေဒၚလာနဲ႔အထက္ ပစၥည္းတစ္ခုခုကို ဝယ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ၇ ရက္တိတိ စဥ္းစားဖို႔နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ ၇ ေယာက္တိတိနဲ႔ တိုင္ပင္ဖို႔ပါ။ တကယ္လို႔ ကိုယ့္အတြက္ တကယ္လိုအပ္တာေသခ်ာျပီဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္မိတ္ေဆြေတြကလည္း ဝယ္သင့္တယ္လို႔ အၾကံျပဳတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဝယ္ျဖစ္ေအာင္ဝယ္ရပါလိမ့္မယ္။
ျမန္မာျပည္က ညီမေလးတစ္ေယာက္ဆိုရင္လည္း ျမန္မာေငြ ခုနစ္ေထာင္နဲ႔အထက္ အဝတ္အစားကို ဝယ္ဖို႔ ခုနစ္ရက္ေလာက္ စဥ္းစားတယ္လုိ႔ ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း ယူေအအီးေငြ ၇၀ ( ျမန္မာေငြ ၁၆၀၀၀ ) နဲ႔အထက္ အဝတ္အစား အသံုးအေဆာင္ဝယ္မယ္ဆိုရင္ အၾကိမ္ၾကိမ္ စဥ္းစားရပါတယ္။

၂။ ပစၥည္းတစ္ခုခုကို ဝယ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵျဖစ္လာျပီဆိုရင္လည္း ေမးခြန္းသံုးခုကို မျဖစ္မေန ေမးရပါ့မယ္။ ၁။ ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ့ ပမာဏလား ၂။ ကိုယ့္အတြက္ တကယ္လိုအပ္ရဲ႔လား ၃။ ကိုယ္တကယ္လိုခ်င္တာလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းသံုးခုပါပဲ။ အဲ့ဒီေမးခြန္းသံုးခုလံုးရဲ႔ အေျဖက Yes လို႔ ထြက္လာရင္ေတာ့ ဝယ္ကိုဝယ္ရမယ္လို႔ဆိုပါတယ္။

၃။ ဒီအခ်က္ေလးက စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းပါတယ္။ မိမိလတ္တေလာလိုအပ္ေနတဲ့ပစၥည္းေလး မိမိအတြက္လည္း အျမဲတမ္းအသံုးမလိုဘူးဆိုတာ သိေနရင္ေတာ့ မိုက္မိုက္မဲမဲ ဝယ္ယူဖို႔ မစဥ္းစားပဲ အလကားရႏိုင္မယ့္ေနရာေတြ ေခတၱခဏ ငွားယူသံုးစြဲလို႔ရမယ့္ေနရာေလးေတြကို စဥ္းစားရပါမယ္။ ကၽြန္မတို႔အလုပ္ထဲမွာ ဝန္ထမ္းေသာင္းနဲ႔ခ်ီျပီးရွိပါတယ္။ ဝန္ထမ္းေတြအားလံုးအတြက္ Staff Mart ဆိုတဲ့ ဆိုဒ္ေလးရွိပါတယ္။ အလုပ္ထြက္ျပီး အျပီးျပန္မယ့္သူေတြအေနနဲ႔ အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂေတြ အသံုးအေဆာင္ေတြကို အလကားေပးတဲ့ သတင္းေလးေတြ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႔ကေတာ့ အလကားနီးပါးေစ်းနဲ႔ ေရာင္းတတ္ပါတယ္။ အဲလိုမ်ိဳး အလကားေပးတတ္တဲ့ ဝဘ္ဆိုဒ္ေလးေတြ ေနရာတိုင္းမွာ ရွိတတ္ပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း ပရင္တာတစ္လံုးအသည္းအသန္လိုေနတဲ့ အေနအထားမွာ ဝယ္သင့္မဝယ္သင့္ ငွားျပီးသံုးသင့္မသံုးသင့္ဆိုတာ ႏွစ္ရက္ေလာက္ အျပင္းအထန္စဥ္းစားခဲ့ဘူးပါတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ အျမဲတမ္းအသံုးမဝင္ဘူးဆိုတာ သိေနေလေတာ့ ငွားယူျပီးသံုးမယ္ဆိုတဲ့ နည္းလမ္းကိုပဲ ေရြးျဖစ္ပါတယ္။

၄။ကၽြန္မတို႔ လူငယ္ေတြဟာ စိတ္ျမန္လက္ျမန္ရွိသူေတြပါ။ အဝတ္အစားပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အသံုးအေဆာင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ပ်က္စီးသြားခဲ့ရင္ လြင့္ပစ္ျပီး အသစ္ဝယ္ဖို႔သာ ဆံုးျဖတ္မိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ တခ်ိဳ႔တခ်ိဳ႔ အသံုးအေဆာင္ေတြဟာ ျပန္လည္ျပဳျပင္ျပီး သံုးစြဲလို႔ရတတ္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္အသစ္ျပန္မဝယ္ပဲ ျပန္လည္ျပဳျပင္ျပီးသံုးစြဲတဲ့ အက်င့္ေလးေတြ ေမြးျမဴဖို႔ပါပဲ။
ဥပမာ နာရီၾကိဳးေလး ေဟာင္းသြားရင္ အေရာင္လြင့္သြားရင္ ၾကိဳးအသစ္ေလးလဲျပီးသံုးလို႔ရပါတယ္ တကယ့္အစိတ္အပိုင္းျဖစ္တဲ့ နာရီအိမ္တစ္ခုလံုးေကာင္းေကာင္း အလုပ္လုပ္ေနေသးသေရြ႔ နာရီတစ္ခုလံုးကို စြန္႔ပစ္ဖို႔ မလိုေသးပါဘူး။

၅။ အျပင္သြားဖို႔ကိစၥေပၚလာျပီဆိုရင္ မလိုအပ္ပဲ အေၾကြးဝယ္ကဒ္ျပားေတြ ပိုက္ဆံေတြ မယူသြားပါနဲ႔။ အေရးေပၚကိစၥေပၚလာရင္သံုးဖို႔ လိုအပ္တဲ့ ေငြအနည္းဆံုးပမာဏကိုသာယူသြားပါ ။ ဒါမွလည္း မလိုအပ္ပဲ အပိုသံုးျခင္းကို ကာကြယ္ႏိုင္မွာပါ။ ( အခုေခတ္မွာ လမ္းသြားရင္း ဆင္တစ္ေကာင္ကို တစ္က်ပ္နဲ႔ ေရာင္းမယ့္သူနဲ႔လည္း ေတြ႔စရာမရွိေလာက္ပါဘူး။)
၆။အိမ္မွာ ခ်က္ရင္းျပဳတ္ရင္းနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ အေရးေပၚတခုခုဝယ္ဖို႔လိုလာရင္ျဖစ္ျဖစ္ အိမ္နဲ႔အနီးအနားမွာရွိတဲ့ စတိုးဆိုင္ေလးေတြ ကုန္စံုဆိုင္ေလးေတြမွာသာ ဝယ္ဖို႔စဥ္းစားပါ။ ကုန္တိုက္ၾကီးေတြ ေရွာ့ပင္းေမာေတြမွာ ဘယ္ပစၥည္းပဲဝယ္ဝယ္ စဆိုးဆိုင္ေလးေတြ ကုန္စံုဆိုင္ေလးေတြထက္ ေစ်းၾကီးတာေသခ်ာပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေရွာ့ပင္းေမာေတြကိုသြားလိုက္ျခင္းအားျဖင့္ တကယ္မလိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြကို ဝယ္မိတတ္ပါေသးတယ္။

၇။ တပတ္တခါေစ်းဝယ္တတ္သူေတြအတြက္ shopping List ေလးလုပ္တတ္ပါေစ။ အိမ္မွာ တခုခုကုန္ေနျပီဆိုတာသိတာနဲ႔ ေစ်းဝယ္ရမယ့္စာရင္းထဲမွာ မွတ္သားတတ္ပါေစ။ ေစ်းဝယ္စာရင္းဟာ ေရွာ့ပင္းေမာကိုေရာက္မွ လိုခ်င္တာစဥ္းစားရွာေဖြတတ္သူေတြကို အခ်ိန္ကုန္ လူပန္းသက္သာေစသလို မလိုအပ္ပဲ အပိုေတြ မဝယ္မိေအာင္ အေထာက္အကူျပဳပါတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာ Buy Nothing Day ေလးကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစ။
ႏွင္း